Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na pismo Prezydenta W. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia odrzucić skargę.

J. F., pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta W. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego podnosząc, że wypowiedzenie wysokości opłaty nastąpiło na podstawie źle wykonanego operatu szacunkowego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi w całości wskazując, że J. F. jest użytkownikiem wieczystym ułamkowej części gruntu przypadającej na lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W.. W dniu [...] października 2009 r. zostało do strony wysłane wypowiedzenie wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. J. F. złożyła wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] września 2010 r. wydało orzeczenie oddalające przedmiotowy wniosek. W tej sytuacji J. F. złożyła sprzeciw od powyższego orzeczenia. Sprawa z powództwa strony p-ko W. toczy się przed Sądem Rejonowym dla W. w W. pod sygn. akt [...].

Organ przytoczył treść art. 78 ust. 2, art. 79 ust. 3 i art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i zaznaczył, że z treści powołanych przepisów wynika, iż użytkownik wieczysty niezadowolony z wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego może w stosownym terminie złożyć wniosek do SKO, a następnie w sytuacji kwestionowania orzeczenia Kolegium może w stosownym terminie wnieść sprzeciw do sądu powszechnego.

Ustawodawca zadecydował zatem, że dla rozstrzygnięcia sporu o podwyższenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości służy droga sądowa przed sądem powszechnym. Jest to bowiem typowy spór cywilnoprawny dotyczący należności pieniężnej o charakterze cywilnym, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane zaś są sądy powszechne. Tym samym skarga, jako wniesiona w sprawie nieobjętej kognicją sądów administracyjnych, winna zostać odrzucona.

W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi wniesiono o jej oddalenie podnosząc, że wypowiedzenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostało dokonane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu skarga J. F. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem będące przedmiotem skargi pismo Prezydenta W. z dnia [...] października 2009 r. nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Jak wyżej wskazano przedmiotowa sprawy dotyczy wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Kwestia aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego uregulowana jest natomiast w art. 77 - 81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 78 ust. 1 powyższej ustawy, właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości.

W myśl art. 78 ust. 2 tej ustawy użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, albo jest uzasadniona w innej wysokości.

W przypadku niemożności zawarcia ugody, kolegium wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty. Od orzeczenia kolegium odwołanie nie przysługuje (art. 79 ust. 3 ustawy). Jednakże, stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, od wydanego przez kolegium orzeczenia właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie zatem wynika, że sprawy dotyczące kwestii aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego należą, z woli ustawodawcy, do kognicji sądu powszechnego. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 6/12, postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/10). Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.