Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ NSA Maria Zarębska-Kobak Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej świadczenia przedemerytalnego -skargę oddala-

II SA/Rz 635/05

U z a s a d n i e n i e

W podaniu bez daty, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 9.02.2005 r., I. W. żądała wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...].08.2004 r., Nr [...] odmawiającą przyznania wymienionej prawa do świadczenia przedemerytalnego, gdyż nie wykazała 30-letniego okresu uprawniającego do emerytury.

Twierdziła, że dowiedziała się o nowych dowodach z zeznań świadków H. O. i T. N., które potwierdzą, że w okresie 1.09.1970 r. -31.01.1972 r. jako uczennica Zasadniczej Szkoły Gastronomicznej w S. W. w ramach zajęć praktycznych jako osoba młodociana pracowała jako kelnerka w Restauracji "S." w S. W. oraz w Restauracji "W." i wskazany okres powinien być doliczony do okresu uprawniającego do emerytury.

Do podania dołączyła zaświadczenie z Zespołu Szkół Nr [...] w S. W. z dnia [...].07.2004 r. stwierdzające, że I. M. /nazwisko panieńskie/ uczęszczała do Zasadniczej Szkoły Gastronomicznej w S. W. w okresie 1.09.1969 r. – 31.01.1972 r., zaś okresie 1.09.1970 – 31.01.1972 r. odbywała zajęcia praktyczne.

W dniu 7.03.2005 r. przedstawiła pisemne oświadczenie stwierdzające, że o istnieniu w/w świadków dowiedziała się końcem grudnia 2004 r. tj. w dniu 27.12.2004 r.

Decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2005 r. Starosta na podstawie art. 149 § 3, art. 148 § 1 i art. 150 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania od ostatecznej decyzji z dnia [...].08.2004 r., Nr [...], bowiem podanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Z oświadczenia wnioskodawczyni z dnia 7.03.2005 r. wynika, że o dowodzie z zeznań świadków dowiedziała się w dniu 27.12.2004 r., a podanie zostało wniesione do organu w dniu 9.02.2005 r., czyli po upływie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Natomiast dołączone do podania zaświadczenie z Zespołu Szkół Nr [...] z dnia [...].07.2004 było rozpatrywane w postępowaniu zwyczajnym.

W odwołaniu I. W. m. innymi podniosła, że o możliwości udokumentowania okresu zatrudnienia zeznaniami świadków dowiedziała się w dniu 27.12.2004 r., lecz formalności związane ze znalezieniem świadków oraz załatwieniem dokumentów zajęły jej więcej czasu. W związku z tym podanie o wznowienie postępowania wniosła po upływie terminu.

Wojewoda, nie uwzględnił odwołania i decyzją z dnia [...].05.2005 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...].03.2005 r. Wskazaną decyzję wydał na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. Nr 99, poz. 1001 z późn.zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji powtórzył ustalenie organu I instancji, że podanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., zatem zachodziła podstawa prawna do odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca I. W. nie wskazując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zarzuciła, że nie uwzględnienie okresu zatrudnienia od 1.09.1970 do 31.01.1972 r. nie wynika z jej winy i jest dla niej krzywdzące. Dodała, że ukończyła 51 lat oraz posiada okres zatrudnienia wynoszący 31 lat 10 miesięcy i 23 dni, ale w postępowaniu zwyczajnym organ uwzględnił okres zatrudnienia wynoszący 29 lat 5 miesięcy i 23 dni, bo nie doliczył okresu pracy w okresie odbywania praktyki w toku nauki w Zasadniczej Szkole Gastronomicznej w S. W.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko i motywy zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem procesowym i materialnym.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. I. W. w dniu [...].02.2005 r. złożyła w kancelarii Ogólnej Starostwa Powiatowego w S. W. podanie o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w S. W. z dnia [...].08.2004 r., Nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty. Wskazaną decyzją odmówiono jej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.W postępowaniu zwyczajnym był przeprowadzony dowód z zaświadczenia z Zespołu Szkół Nr [...] w S. W. z dnia [...].07.2004 r. stwierdzający, że I. M. /obecnie W./ uczęszczała do Zasadniczej Szkoły Gastronomicznej w S. W. w latach od 1.09.1969 do 31.01.1972 r., zaś w okresie od 1.09.1970 r. do 31.01.1972 r. odbywała zajęcia praktyczne i wynika to z uzasadnienia decyzji z dnia [...].08.2004 r. Na marginesie należy nadmienić, iż wymienionego okresu odbywania praktyki nie doliczono skarżącej do okresu uprawniającego do emerytury.

Podanie o wznowienie postępowania uzasadniała podstawą wznowieniową określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wnosiła o przeprowadzenie w sprawie wznowieniowej dowodu z zeznań świadków H. O. i T. N. na okoliczność, że skarżąca wykonywała pracę w ramach praktyk jako kelner w Restauracji "S." w S. W. i w Restauracji "w." w R. w okresie od 1.09.1970 r. do 31.01.1972 r., pracując jako pracownik młodociany i okres ten powinien być jej zaliczony do uprawnień związanych ze świadczeniem przedemerytalnym.

Jest to nowy dowód w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bo nie był znany organowi w postępowaniu zwyczajnym.

Oprócz tego wnosiła o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia Zespołu Szkół Nr [...] w S. W. z dnia [...].07.2004 r., ale nie jest to nowy dowód, gdyż był znany organowi w postępowaniu zwyczajnym.

W podaniu natomiast nie skonkretyzowała w jakim czasie dowiedziała się o nowych dowodach w postaci zeznań świadków, a ta kwestia wiąże się z art. 148 § 1 k.p.a.

Wedle powołanego przepisu – podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Trzeba też nadmienić, że strona żądająca wznowienia postępowania jest zobowiązana do udowodnienia, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, co ściśle wiąże się z w/w przepisem. Na wezwanie organu skarżąca przedstawiła pisemne oświadczenie z dnia 7.03.2005 r. o treści:

"Oświadczam, że o istnieniu świadków dowiedziałam się końcem grudnia 2004 r. tj. 27.12.04 r., Świadkowie potwierdzą, że odbywali ze mną praktyki w danym zakładzie gastronomicznym. Na potwierdzenie zatrudnienia te osoby posiadają zaświadczenie ze szkoły. Na dzień dzisiejszy posiadam zeznania świadków".

Skoro skarżąca o dowodach z zeznań świadków dowiedziała się 27.12.2004 r., a podanie o wznowienie postępowania wniosła w dniu 9.02.2005 r., przeto nie zachowała miesięcznego terminu, o jakim mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Nota bene nie wnosiła o przywrócenie tego terminu procesowego.

Uchybienie rzeczonego terminu pociąga za sobą wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania /art. 148 § 3 k.p.a./. Przedstawiona eksplikacja świadczy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. – skargę oddalił.

Zarzut podniesiony w skardze, że do okresu emerytalnego powinien być doliczony okres praktyki szkolnej odbywanej w restauracjach, na tym etapie postępowania nie ma istotnego znaczenia w sprawie, gdyż ustalenie, że strona wniosła podanie po upływie terminu z art. 148 § 1 k.p.a. uzasadnia odmowę wznowienia postępowania administracyjnego i wydanie takiej decyzji wyłącza możliwość badania czy rzeczywiście wystąpiły przyczyny wznowieniowe określone w art. 145 § 1 k.p.a.

16.02.06 mk