Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 15 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 149/22 w zakresie odrzucenia skargi M. R. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 8 listopada 2021 r., nr EA-b-1910/1690/21 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do celów ochrony osobistej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 13 maja 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 149/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. R. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 8 listopada 2021 r., w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do celów ochrony osobistej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 28 grudnia 2021 r. M. R. K. złożył skargę do WSA w Warszawie na ww. decyzję Komendanta Głównego Policji. W motywach rozstrzygnięcia WSA stwierdził, że dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego. Sąd podniósł, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 listopada 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 15 grudnia 2021 r. Skarga strony została natomiast nadana w dniu 29 grudnia 2021 r., co oznacza, że została ona wniesiona po upływie terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji celem rozpatrzenia skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez brak podstaw faktycznych do odrzucenia skargi, gdyż:

- pełnomocnik ustanowiony w sprawie administracyjnej odebrał w dniu 29 listopada 2021 r. jedną przesyłkę (kopertę) zawierającą dwie decyzje Komendanta Głównego Policji z dnia 8 listopada 2021 r. w sprawie cofnięcia pozwoleń na broń, tj. na broń osobistą (EA-b-1910/1690/21), zaskarżoną w niniejszym postępowaniu oraz na broń myśliwską (EA-b-1911/1691/21), zaskarżoną w innym postępowaniu toczącym się w tut. Sądzie i

- w terminie 30 dni, bo dnia 29 grudnia 2021 r. zostały złożone (nadane w urzędzie pocztowym) skargi z dnia 28 grudnia 2021 r. między innymi na zaskarżoną decyzję w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że ustanowiony w sprawie administracyjnej pełnomocnik M. K. odebrał w dniu 29 listopada 2021 r. jedną przesyłkę (kopertę) zawierającą dwie decyzje Komendanta Głównego Policji z dnia 8 listopada 2021 r. w sprawie cofnięcia pozwoleń na broń. Przesyłka ta była oznaczona numerem R [...] i pierwszy raz była awizowana dnia 16 listopada 2021 r., a drugi raz 24 listopada 2021 r. Następnie w dniu 29 grudnia 2021 r. zostały nadane w urzędzie pocztowym skargi z dnia 28 grudnia 2021 r., w tym m.in. na zaskarżoną decyzję w niniejszej sprawie, przy czym skarga wraz z kopertą nadawczą znajduje się w aktach niniejszej sprawy lub w sprawie ze skargi na decyzję nr EA-b-1911/1691/21 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską.

Zdaniem wnoszącego zażalenie, z przedstawionych okoliczności faktycznych wynika, że pełnomocnikowi doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 29 listopada 2021 r., a nie jak wskazał Sąd dnia 15 listopada 2021 r. W tym dniu przesyłka nawet nie była doręczana, ponieważ próba doręczenia przesyłki nastąpiła dopiero 16 listopada 2021 r., co wynika z zapisów na kopercie i informacji zawartej w systemie Śledzenie przesyłki (pierwsze awizowanie przesyłki nastąpiło dopiero 16 listopada 2021 r., a drugie 24 listopada 2021 r.). Data na elektronicznym potwierdzeniu odbioru, na które powołuje się Sąd, musiała zostać błędnie wpisana. Natomiast, jeśli przesyłka została też doręczona równolegle stronie właśnie w tej dacie, to liczenie terminu do złożenia skargi nie powinno nastąpić od tej daty, ponieważ doręczenie pism w sprawie, gdzie został ustanowiony pełnomocnik winno następować temu pełnomocnikowi i stosowne terminy powinny być liczone od daty odbioru tych pism przez pełnomocnika. Tum samym, w ocenie skarżącego skarga została złożona w terminie 30 dni.

Do zażalenia skarżący dołączył oryginał koperty z nr R [...] oraz wydruk ze strony Śledzenie przesyłki o tym samym numerze.

Pismem z dnia 12 września 2022 r. Komendant Główny Policji nadesłał odpowiedź Poczty Polskiej S.A. z dnia 26 lipca 2022 r. na reklamację organu w zakresie doręczenia pełnomocnikowi skarżącego zaskarżonej decyzji. Z odpowiedzi tej wynika, iż w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że przesyłka do p. M. k. na adres w A. została doręczona adresatowi w dniu 29 listopada 2021 r. pod numerem nadania [...]. Urząd Pocztowy Warszawa 12 wyjaśnił, że do wskazania innych numerów nadania w książce nadawczej i na przesyłkach mogło dojść w wyniku błędnego ułożenia korespondencji przekazanej placówce lub w wyniku pomyłki pracownika przyjmującego ją do obrotu pocztowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę przyjmując, że wynikający z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin na wniesienie skargi nie został zachowany. WSA przyjął, że zgodnie z elektronicznym potwierdzeniem odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 listopada 2021 r., a zatem nadanie skargi w dniu 29 grudnia 2021 r. nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej.

Na wstępie należy podkreślić, że odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po terminie może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny naruszenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Jakiekolwiek braki w ustaleniach faktycznych w tym zakresie nie mogą obciążać strony skarżącej, taka bowiem okoliczność oznaczałaby nieuprawnione ograniczenie wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (tak też NSA w postanowieniach: z dnia 4 września 2015 r., II GSK 1772/15, z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1229/16). Również wykazanie na późniejszym etapie postępowania takich okoliczności, na podstawie których można ustalić inny stan faktyczny sprawy, nie może pozostawać bez wpływu na ocenę terminowości złożenia skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec przedstawionych w zażaleniu okoliczności, wskazujących na inną datę odbioru przesyłki zawierającej rozstrzygnięcie organu niż data, którą przyjął Sąd I instancji, odrzucenie skargi przez WSA na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należy ocenić jako wadliwe. Jak trafnie podnosi autor zażalenia, w rozpoznawanej sprawie nie dokonano właściwych ustaleń, co do zasadniczej okoliczności, tj. rzeczywistej daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącego, a które to wadliwe ustalenia stały się przyczyną odrzucenia skargi.

WSA odrzucił skargę uznając, że datą odbioru decyzji był 15 listopada 2021 r., a zatem koniec terminu na wniesienie skargi upływał z dniem 15 grudnia 2021 r. Tymczasem skarżący w zażaleniu podniósł, iż ustalenia Sądu I instancji poczynione w tym zakresie są błędne, ponieważ rzeczywistą datą odbioru przesyłki zawierającej decyzję, był dzień 29 listopada 2021 r. Na tę okoliczność wnoszący zażalenie przedstawił dowód w postaci oryginału koperty, w której na adres jego pełnomocnika organ nadał dwie decyzje administracyjne (vide: karta akt sądowych - nr 28). Wskazana przesyłka rejestrowa została nadana pod numerem: R [...].

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż nie bez znaczenia dla ustalenia prawidłowej daty odbioru przesyłki zawierającej skarżoną decyzję pozostaje pismo Poczty Polskiej S.A. stanowiące odpowiedź na reklamację Komendanta Głównego Policji złożoną właśnie w zakresie doręczenia pełnomocnikowi skarżącego przedmiotowej decyzji. Z odpowiedzi tej bezsprzecznie wynika, iż przesyłka rejestrowa o nr: R [...], zawierająca decyzję oraz skierowana do pełnomocnika strony p. M. K. na adres ul. [...] [...], [...]-[...] A., została przez niego odebrana w dniu 29 listopada 2021 r.

Zestawienie okoliczności podniesionych i uwiarygodnionych przez skarżącego, a także potwierdzonych pismem Poczty Polskiej S.A., wskazującym na zaistnienie pomyłki w zakresie przypisania błędnych numerów nadania w książce nadawczej, bez wątpienia dowodzi, że w rozpoznawanej sprawie data odbioru decyzji administracyjnej była inna niż pierwotnie przyjęta przez WSA (29 listopada 2021 r. zamiast 15 listopada 2021 r.). Tym samym termin na wniesienie skargi na decyzję winien być liczony od daty 29 listopada 2021 r. i upływał z dniem 29 grudnia 2021 r. W świetle przedstawionych okoliczności należało uznać, że skarga nadana właśnie w dniu 29 grudnia 2021 r. (vide: data stempla pocztowego widniejąca na kopercie nadania skargi – karta akt sądowych nr 4), została nadana z zachowaniem trzydziestodniowego ustawowego terminu do złożenia skargi na decyzję organu administracji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie narusza art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i jako takie podlega uchyleniu.

Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.