Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w udostępnieniu informacji publicznej I. zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia "[...]" w zakresie wskazania wynagrodzenia Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy oraz kierunku studiów i nazwy szkoły wyższej Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy i Głównego Księgowego - w terminie 14 dni; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)

Wnioskiem z 18 sierpnia 2021 r. K.R. (dalej: "Skarżący") zwrócił się do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy (...) (dalej: "Dyrektor", "Organ") o udostępnienie informacji publicznej przez wskazanie, za pośrednictwem platformy e-PUAP, wysokości wynagrodzenia Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy i głównego księgowego za ostatni miesiąc oraz informacji na temat kierunku ukończonych przez nich studiów wraz ze wskazaniem nazwy szkoły wyższej.

Na powyższy wniosek Organ 31 sierpnia 2021 r. udzielił odpowiedzi, w której wskazał wysokość wynagrodzenia głównego księgowego za ostatni miesiąc w kwocie 5.606 zł. Odnośnie do wysokości wynagrodzenia Dyrektora PUP odesłał do umieszczonego na BIP jego oświadczenia majątkowego. Natomiast w kwestii informacji dotyczącej kierunku studiów i nazw uczelni wyższych, które ukończył Dyrektor PUP oraz główny księgowy wskazał, że informacje te nie stanowią informacji publicznej.

W złożonej 8 września 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze Skarżący zarzucił Dyrektorowi bezczynność w udzieleniu informacji, albowiem Organ udzielił odpowiedzi niezgodnej z treścią wniosku oraz nieprawidłowo uznał, że informacja dotycząca kierunku studiów oraz nazw uczelni wyższych nie stanowi informacji publicznej.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o:

- rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym;

- zobowiązanie Organu do rozpoznania wniosku w zakresie wynagrodzenia Dyrektora PUP oraz kierunku studiów i nazwy szkoły wyższej Dyrektora PUP i głównego księgowego;

- stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności;

- zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z 31 sierpnia 2021 r.

Nadto, wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Powyższe zakreśla zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym przypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności.

W przedmiotowa sprawa dotyczy skierowanego do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy wniosku Skarżącego z 18 sierpnia 2021 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie danych odnoszących się do wysokości wynagrodzenia Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy i głównego księgowego za ostatni miesiąc oraz informacji na temat kierunku ukończonych przez nich studiów wraz ze wskazaniem nazwy szkoły wyższej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, z późn. zm.), dalej: "u.d.i.p.", obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Nie budzi również wątpliwości, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących zadania publiczne, w zakresie tych zadań. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, stanowi ją treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej oraz podmioty niebędące organami administracji, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane.

Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z tymi przepisami informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. a także organach

i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d).

Wskazać należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Jeżeli zaś informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli

w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie

o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie natomiast

z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.

Wobec powyższych wskazań Sąd przyjął, że Organ dopuścił się bezczynności

w rozpatrzeniu wniosku Skarżącego bowiem udzielił mu niepełnej, żądanej informacji publicznej. Organ udzielił jedynie odpowiedzi, w której wskazał wysokość wynagrodzenia głównego księgowego za ostatni miesiąc w kwocie 5.606 zł.

Odnośnie do wysokości wynagrodzenia Dyrektora PUP odesłał do publikatora, to jest umieszczonego na BIP jego oświadczenia majątkowego, z którego jednak nie wynika wysokości wynagrodzenia Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy za ostatni miesiąc, czego domagał się Skarżący. Słuszny jest zatem zarzut skargi, że Organ udzielił odpowiedzi niezgodnej z treścią jego wniosku.

Także w kwestii informacji dotyczącej kierunku studiów oraz nazw uczelni wyższych, które ukończył Dyrektor PUP oraz główny księgowy, Sąd nie podzielił stanowiska Organu, że informacje te nie stanowią informacji publicznej.

Nie ulega wątpliwości, że zarówno Dyrektor PUP jak i pracujący w tym urzędzie główny księgowy są osobami pełniącymi funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zatem informacje dotyczące ich wysokości wynagrodzenia, wykształcenia,

w tym kierunku studiów i nazw uczelni, które te osoby ukończyły mają bezpośredni związek z pełnieniem ww. funkcji.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał w pkt. pierwszym wyroku skarżony Organ do rozpoznania wniosku Skarżącego

z 18 sierpnia 2021 r. w zakresie wskazania wynagrodzenia Dyrektora PUP oraz kierunku studiów i nazwy szkoły wyższej Dyrektora PUP i głównego księgowego,

w terminie 14 dni.

Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., w pkt. drugim wyroku orzeczono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, albowiem Organ ten miał uzasadnione podstawy do wątpliwości prawnych w zakresie żądania skierowanego przez skarżącego.

O kosztach postępowania, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku

z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).

Przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie

art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Zarówno Skarżący, w złożonej skardze, jak i organ -

w odpowiedzi na skargę - złożyli wnioski o skierowanie sprawy do rozpoznania

w trybie uproszczonym.