Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska –Przewłoka (spr.) Asesor WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę

Decyzją z dnia [...].07.2005 r. podjętą na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) Starosta S. skierował S. P. posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C, C+E, D+E, skarżącego w niniejszej sprawie, na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, z powodu informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.

Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia [...].05.2005 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. wystąpił z wnioskiem do Starosty S. o wszczęcie postępowania w sprawie skierowania S. P. na badania lekarskie. Do wniosku dołączono opinię sądowo-psychiatryczną. W uzasadnieniu wniosku Prokurator odwołując się do tej opinii podał, iż u S. P. rozpoznano zmiany chorobowe, które mają wpływ na jego zachowanie i zdolność do posiadania uprawnień do prowadzenia pojazdów bez jakichkolwiek ograniczeń. Ostatnie świadectwo lekarskie z [...].01.2002 r. zostało złożone z adnotacją – bez przeciwwskazań. W dniu [...].10.2002 r. S. P. otrzymał świadectwo kwalifikacji nr [...] na druku [...], kat. A, B, C, B+E, C+E, D+E na czas nieokreślony. W toku postępowania administracyjnego, które zostało wszczęte na powyższy wniosek Prokuratora S. P. złożył kopię wydanego w styczniu 2005 r. orzeczenia lekarskiego nr [...], w którym stwierdzono brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy z wyznaczeniem następnego badania okresowego na [...].01.2007 r. Starosta S. podejmując w/w decyzję uznał jednak, iż w świetle powołanych przepisów i opinii sądowo-psychiatrycznej istnieje uzasadniona podstawa do skierowania S. P. na badania lekarskie.

W odwołaniu od tej decyzji S. P. podniósł, że zgodnie z art. 122 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym badaniom lekarskim podlega raz na pięć lat. Wymagane badania lekarskie przeszedł w bieżącym roku. W czasie 27-letniej pracy na stanowisku kierowcy nie spowodował żadnego wypadku drogowego, ani zagrożenia w ruchu drogowym. Nie zaistniały więc przesłanki do ponownego skierowania na badania lekarskie, a jego życie osobiste i sprawy rodzinne są prywatnymi sprawami i jest niedopuszczalne łączenie ich z wykonywanym zawodem kierowcy.

Decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i 19 ust. 1 ustawy z dnia 19.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 104 i art. 138 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwołał się do art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5, art. 123 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Treść opinii sądowo-psychiatrycznej przedstawionej przez Prokuratora wskazuje bowiem na to, że skierowanie S. P. na badania lekarskie było uzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło przy tym, że między datą wydania w dniu [...].01.2005 r. orzeczenia lekarskiego, a datą sporządzenia w/w opinii upłynął taki okres czasu, w którym mogła zaistnieć zmiana w stanie zdrowia S. P.

Postanowieniem z dnia [...].10.2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprostowało z urzędu oczywistą omyłkę w w/w decyzji – na stronie trzeciej w wierszu trzynastym i czternastym od góry, gdzie zamiast "Pana S. K." winno być "Pana S. P.".

W skardze na tę decyzję S. P. wniósł o jej uchylenie i zarzucił, że organ II instancji nie zauważył kilku istotnych dla sprawy faktów tj. że [...].01.2005 r. przeszedł stosowne badania ważne 5 lat. Stwierdzenie, które było u podstaw skierowania na badania jest nieprawdziwe, bo w jego organizmie nie rozpoznano zmian uzasadniających takie badania, a cała sprawa ma podłoże osobistego urazu prokuratora do jego osoby, bo na pracę [...] Prokuratury napisał skargę. O tym, że Kolegium nie rozważyło jego odwołania w sposób rzetelny świadczy również fakt, iż w uzasadnieniu decyzji można przeczytać o skierowaniu na badania lekarskie "S. K.".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym ta kontrola, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym zw. dalej p.p.s.a. – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Poczynione przez organ zarówno I, jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez te organy ocena materiału w świetle zastosowanych przepisów powołanej ustawy nie budzi zastrzeżeń.

Przesłanki skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem określone zostały w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym. Jedną z takich przesłanek są w świetle art. 122 ust. 4 tej ustawy zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującego pojazdem. W takim przypadku właściwy Starosta podejmuje decyzję o skierowaniu na powyższe badania. Powołana ustawa nie określa bliżej, o jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia chodzi ani też w żadnym zakresie ich nie definiuje. Wydane na podstawie art. 123 pkt 1 lit. a cyt. ustawy rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami w § 2 ust. 5 stanowi, iż Starosta może skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby mogących powodować niezdolność prowadzenia pojazdów. Także i ten akt prawny nie wskazuje bliżej sytuacji, w których należy uznać, iż istnieją tego rodzaju zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującego pojazdem. Ocena w tym zakresie należy zatem do organu uprawnionego i zobowiązanego do podjęcia decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, o których wyżej mowa. Tym organem, jak wyżej wskazano jest Starosta, w tym przypadku Starosta S. Podstawą do podjęcia takiej decyzji jest w świetle powołanych przepisów wiarygodna informacja o zastrzeżeniach w stanie zdrowia skarżącego. W sprawie nie ulega wątpliwości, iż w świetle opinii sądowo-psychiatrycznej, do której odwołał się Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. wnosząc o wszczęcie postępowania w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie z uwagi na rozpoznanie zmian chorobowych mających wpływ na jego zachowanie i zdolność do posiadania uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych bez jakichkolwiek ograniczeń, powzięta przez Starostę informacja w tym zakresie jest informacją wiarygodną. Nie ma przy tym znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji podnoszona przez skarżącego okolicznej złej pracy Prokuratury w S. i niewłaściwa, zdaniem skarżącego, ocena przez Prokuratora jego stanu zdrowia. Prokurator, jako podmiot uprawniony jest zgodnie z art. 182 k.p.a. do wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania w powyższym przedmiocie i taki wniosek został przez Prokuratora do Starosty złożony. Natomiast wszczęcie postępowania należy do właściwego organu tj. Starosty S. i do tego też organu należy przeprowadzenie postępowania administracyjnego i wydanie stosownej decyzji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Do tego organu (a nie do Prokuratora) należy ocena, czy w świetle zaistniałego stanu rzeczy zachodzi podstawa do podjęcia decyzji. Taka też ocena została przez organ I i II instancji dokonana. Decydującą w tym względzie była treść opinii sądowo-psychiatrycznej trafnie uznana przez oba organy za uzasadniającą skierowanie skarżącego na badania lekarskie. Podnieść należy przy tym, iż skarżący co przyznał na rozprawie, opinii tej nie podważał. Z opinii tej zaś wynika, iż jak podał podczas badania psychiatrycznego skarżącego, wystąpiły u niego przypadki omdleń. Biegły stwierdził natomiast, że "... badany ujawnia zaburzenia pamięci świeżej oraz nieznaczne zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej , a także, że ... badany ujawnia skłonność do zalegania afektu przy wzmożonej u niego pobudliwości psychicznej. W sytuacjach konfliktowych nie potrafi w pełni kontrolować własnych reakcji, co przejawia się u niego agresją i stanami dysforycznymi". Podkreślić przy tym należy, iż podstawą do wydania decyzji jest jedynie wiarygodna informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia, a nie przesądzające stwierdzenie, iż w istocie rozpoznane zmiany stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy bowiem stosownie do powołanej ustawy i rozporządzenia do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego (na które skarżący został skierowany) wydaje stosowne orzeczenie. Zwrócić należy przy tym uwagę na to, iż okoliczność legitymowania się przez skarżącego orzeczeniem lekarskim nr [...] wydanym zresztą, co przyznał skarżący na rozprawie, w zw. z okresowymi badaniami lekarskimi nie wyklucza możliwości skierowania, w zaistniałym stanie rzeczy, na badania lekarskie. Opinia sądowo-psychiatryczna jest opinią późniejszą, a skierowanie na badania lekarskie, w świetle powołanych przepisów nie ma czasowych ograniczeń i może nastąpić w każdym czasie wówczas, gdy określone przepisami przesłanki do takiego skierowania zostaną spełnione, a taki stan rzeczy, co trafnie uznały oba organy, w sprawie zachodzi. O wadliwości zaskarżonej decyzji nie stanowi również oczywista omyłka w imieniu i nazwisku skarżącego (w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji). Powyższe uchybienie nie miało bowiem wpływu na wynik sprawy. Postanowieniem z dnia [...].10.2005 r. ta omyłka została sprostowana i postanowienia tego skarżący w przewidzianym prawem trybie nie kwestionował.

W tym stanie sprawy sąd stosownie do art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.