Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 217 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Rzecznika Finansowego w przedmiocie podjęcia działań postanawia: odrzucić skargę

D. R. (dalej: "skarżący") w piśmie z dnia 16 sierpnia 2017 r. wniósł skargę na "opieszałość Rzecznika Finansowego". Z załączonych do skargi dokumentów oraz z nadesłanych przez organ akt sprawy wynika, że skarżący domagał się od Rzecznika Finansowego podjęcia działań na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 892 ze zm.). Skarżący domagał się bowiem podjęcia interwencji wobec Banku [...]., tj. wszczęcia postępowania przez Rzecznika Finansowego w sprawie egzekucji zobowiązania prowadzonego wobec niego "przez niezależne instytucje na polecenie Banku [...]".

Skarga nie zawierała podpisu, wobec czego skarżący został wezwany do uzupełniania tego braku formalnego skargi. W wyznaczonym terminie, skarżący złożył podpisany egzemplarz skargi.

Rzecznik Finansowy wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę D. R. należało odrzucić, jako niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Z uregulowań tych wynika, że orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność dopuszczalne jest jedynie z tym zakresie, w jakim organy administracji publicznej działają w formach władczych lub stanowiących i dotyczy tylko tych przypadków.

W rozpatrywanej sprawie skarżący domagał się od Rzecznika Finansowego podjęcia działań na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym.

Jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę, działania podejmowane przez Rzecznika Finansowego na podstawie art. 17 ust., art. 24 i 25 ww. ustawy nie mają charakteru władczego, tj. rozpatrywanie spraw klientów nie kończy się wydaniem orzeczenia (decyzji czy postanowienia wiążącego dla klientów, podmiotów rynku finansowego lub innych podmiotów). Działania te nie są normowane przepisami Kodeksu postepowania administracyjnego. Przepisy omawianej ustawy nie przewidują uprawnienia Rzecznika Finansowego do wydawania aktów administracyjnych wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa. Działania Rzecznika podejmowane na podstawie przepisów ustawy nie są także objęte dyspozycją normy zawartej w art. 3 § 2 pkt 9 ppsa.

W tej sytuacji należy uznać, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w kategorii spraw objętych kognicją sądów administracyjnych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.