![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty, Odrzucenie sprzeciwu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 561/24 - Postanowienie NSA z 2025-02-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III FZ 561/24 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2024-12-17 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty | |||
|
Odrzucenie sprzeciwu | |||
|
I SA/Wr 431/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2024-09-25 | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 431/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 marca 2024 r., nr 020-IOM.4104.4.2024 w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA", "sąd I instancji") odrzucił skargę M. B. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: "Dyrektor", "Organ") z 21 marca 2024 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Jako podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazano art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Jak wynika z akt sprawy, Strona złożyła skargę na wskazaną wcześniej decyzję Organu. Wezwaniem z 31 maja 2024 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie podpisanej skargi lub jej podpisanie, określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz podanie numeru PESEL oraz adresu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo, na podstawie odrębnego zarządzenia z 28 maja 2024 r. Skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazane wcześniej wezwania zostały odebrane osobiście przez Skarżącą 6 czerwca 2024 r. Skarżąca uzupełniła brak fiskalny skargi (wpis od skargi) oraz brak formalny w postaci nadesłania podpisanej skargi oraz określenia naruszenia prawa, bądź interesu prawnego. Brak formalny w postaci podania numeru PESEL nie został uzupełniony. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, została ona odrzucona przez sąd I instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o jego uchylenie w całości. Strona zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie i brak wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych w postaci wskazania numeru PESEL, albowiem pismem z dnia 31 maja 2024 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, zaś Skarżącej nie doręczono wezwania do uzupełnienia braków formalnych w postaci wskazania numeru PESEL, podczas gdy z literalnego brzmienia przepisu wynika, iż jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, 2. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi z uwagi na brak uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie, podczas gdy pismem z dnia 31 maja 2024 r. wezwano Skarżącą wyłącznie do uiszczenia wpisu i nie wezwano Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne pism składanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały uregulowane w art. 46 p.p.s.a. Jednocześnie, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Identyczny skutek, zgodnie z art. 220 p.p.s.a, powoduje nieuiszczenie opłaty sądowej od pisma podlegającego opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, m. in. poprzez podanie numeru PESEL Strony oraz uiszczenie wpisu. Jednocześnie wezwanie do uzupełnienia wszystkich dostrzeżonych braków formalnych, zostało skierowane wobec Skarżącej jednym pismem. Z akt sprawy niewątpliwe wynika, że Skarżąca, mimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków, uzupełniła ww. braki częściowo. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 21 akt sprawy) wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zostało doręczone Stronie osobiście 6 czerwca 2024 r. Termin do wykonania wezwania upłynął więc z dniem 13 czerwca 2024 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy wskazać, że Skarżąca w sposób niewątpliwy nie uzupełniła wszystkich braków formalnych skargi. Skarżąca w treści zażalenia podnosiła, że wykonując wezwanie wynikające z pisma sądowego, datowanego na 31 maja 2024 r., uiściła wymaganą opłatę sądową. Z akt sprawy wynika, że uczyniła to 7 czerwca 2024 r. (k. 23 akt sprawy). Z kolei uzupełnienie braków formalnych skargi w postaci nadesłania podpisanej i uzupełnionej skargi ze wskazaniem naruszenia prawa bądź interesu prawnego, datowane jest na dzień 4 czerwca 2024 r. Podnieść jednak należy, że w analizowanej sprawie, zarządzenie do uzupełnienia braków skargi na decyzję Dyrektora z 21 marca 2024 r., zostało wydane przez WSA w dniu 28 maja 2024 r. (k. 1 i 10 akt sprawy) i zostało uzupełnione jedynie częściowo. Jednocześnie należy podkreślić, że prawidłowo korespondencja sądowa została doręczona samej Stronie, albowiem fakt jej reprezentowania przez zastępcę prawnego, został ujawniony najwcześniej właśnie 4 czerwca 2024 r. Strona podkreślała, że wezwaniem z 31 maja 2024 r., nie została wezwana do uzupełnienia braku formalnego w postaci podania numeru PESEL. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które wskazywałyby na uchybienia sądu I instancji w postaci wezwania jedynie do uzupełnienia braku fiskalnego w postaci uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy w sposób jasny i precyzyjny wynika, że Skarżąca została wezwana do uzupełniania wszelkich uchybień złożonej skargi w jednym piśmie, tj. piśmie opatrzonym datą 31 maja 2024 r. Na powyższe wskazuje już samo zwrotne potwierdzenie odbioru (dalej: "ZPO"), zawierające adnotację o wezwaniu zarówno do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k. 21 akt sprawy). Co więcej, odpowiedzi na wezwanie WSA udzielił profesjonalny zastępca Strony, powołując się na otrzymane "zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych" (k. 14). Podkreślić należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem, dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposobów obalenia tego domniemania, jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. np. wyrok NSA z 28.01.2015 r., I FSK 1029/14, oraz postanowienie NSA: z 27.09.2012 r., II OZ 811/12, CBOSA). Wobec nieuzupełnienia braków formalnych w terminie, sąd I instancji był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. |
||||