II OZ 50/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-11	
Data wpływu	2026-01-19	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi kasacyjnej	
Sygn. powiązane	II SA/Go 255/25	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 176 § 2 . art. 177a; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt II SA/Go 255/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lutego 2025 r., nr WOK.7721.3.2025.KBoj w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt II SA/Go 255/25, odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Go 255/25, oddalającego skargę R.M. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 lutego 2025 r., nr WOK.7721.3.2025.KBoj w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych (pkt 1) oraz postanowił o zwrocie z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gorzowie Wlkp. stronie skarżącej R.M. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (pkt 2).

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Odpis wyżej powołanego wyroku z dnia 25 czerwca 2025 r. wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 31 lipca 2025 r. Pismem z 25 sierpnia 2025 r. (data nadania: 29 sierpnia 2025 r.) pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku, uiszczając 100 zł tytułem wpisu. W treści skargi kasacyjnej, nie zamieścił wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 września 2025 r., wezwano pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a.. Ponadto wezwano pełnomocnika do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę 150 złotych. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem. Wezwanie doręczono 10 września 2025 r.

W dniu 15 września 2025 r. wpis sądowy od skargi kasacyjnej uzupełniono, natomiast pozostały brak nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że skargę kasacyjną należało odrzucić.

Sąd podniósł, że w skardze kasacyjnej zabrakło wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wobec czego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 września 2025 r. pełnomocnik strony wnoszącej skargę kasacyjną został wezwany do uzupełnienia tego braku. Wezwanie doręczono dnia 10 września 2025 r. (środa), zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął wraz z dniem 17 września 2025 r. (środa). Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia Sąd nie otrzymał odpowiedzi na wezwanie. Równocześnie Sąd wyjaśnił, że nie można uznać, iż czyni zadość temu wymogowi zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o "rozpoznanie skargi także pod nieobecność skarżącej lub jej pełnomocnika" (s. 2 skargi kasacyjnej, s. 82 akt sądowych), gdyż rozpoznanie sprawy pod nieobecność skarżącego lub jego pełnomocnika różni się od rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym w znaczeniu, o którym mowa w art. 182 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.06.2021 r., III FSK 3783/21, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła R.M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie zażalenia i przekazanie do rozpoznania pierwotnie złożonej skargi Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Do zadań Sądu I instancji, po wpłynięciu skargi kasacyjnej, należy m.in. zbadanie czy zawiera ona przewidziane prawem elementy określone w art. 176 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 178 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ww. środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Powinien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie umieścił w skardze kasacyjnej takiego wniosku bądź oświadczenia. Stąd też został wezwany zarządzeniem z 3 września 2025 r. do uzupełnienia ww. braku przez nadesłanie stosownego w tym zakresie pisma wraz z jego odpisem.

Konsekwencją nieuzupełnienia braku formalnego w postaci wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie było odrzucenie skargi kasacyjnej.

Nie sposób podzielić stanowiska zawartego w zażaleniu, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej było wadliwe, bo skarga posiadała wszelkie istotne elementy niezbędne do jej przyjęcia i dalszego merytorycznego rozpoznania. Należy podkreślić, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie uznał, że zaczerpnięty i często stosowany w postępowaniu cywilnym wniosek o "rozpoznanie skargi także pod nieobecność skarżącej lub jej pełnomocnika" nie świadczy od spełnieniu wymogu określonego w art. 176 § 2 p.p.s.a.

Mając na powyższe uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.