Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2189/24 w zakresie odrzucenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2189/24 w sprawie ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 18 kwietnia 2024 r. nr DPS-DPSZPO.4560.6.2024.MZ w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 września 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2189/24, po rozpoznaniu wniosku A. S.A. w W. (dalej: Spółka, Skarżąca) o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2189/24 w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: Komisja, KNF) z 18 kwietnia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej - odrzucił wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Do wydania postanowienia doszło w następujących okolicznościach:

Sąd I instancji wspomnianym wyrokiem, sygn. akt VI SA/Wa 2189/24 oddalił skargę A. S.A. w W. (dalej: Spółka, Strona, Skarżąca) na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: Komisja, KNF) z 18 kwietnia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Na rozprawie stawili się ustanowieni w sprawie pełnomocnicy Skarżącej, m.in adw. P. W., który był obecny podczas ogłoszenia wyroku przez WSA w dniu 15 kwietnia 2025 r., a który w dniu 15 kwietnia 2025 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie ww. wyroku (k. 258-260 akt sądowych).

Po sporządzeniu uzasadnienia, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przesłany pełnomocnikowi Skarżącej – adw. P. W. na wskazany we wniosku adres do doręczeń. Korespondencja zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, po dwukrotnym awizowaniu wróciła do Sądu z adnotacją "zwrot po terminie" i została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) w dniu 10 czerwca 2025 r.(k. 305)

Pismem z 15 września 2025 r. (nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej wyznaczonego operatora) pełnomocnik Skarżącej złożył kolejny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wskazując inny adres do doręczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z 30 września 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2189/24 odrzucił ponowny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie uzasadnienie do wyroku z 15 kwietnia 2025 r. zostało sporządzone na skutek wniosku pełnomocnika Skarżącej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został następnie wysłany na adres wskazany przez pełnomocnika Skarżącej. Korespondencja zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została uznana za doręczoną w dniu 10 czerwca 2025 r., w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 305). W sytuacji, gdy uzasadnienie zostało sporządzone i doręczone na skutek złożonego przez pełnomocnika Spółki wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to zgłoszenie kolejnego żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku jest niedopuszczalne.

W opisanych okolicznościach Sąd I instancji ocenił kolejny wniosek pełnomocnika Skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku jako niedopuszczalny i zaskarżonym postanowieniem odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Pismem z 15 października 2025 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygnaturze: VI SA/Wa 2189/24 i jego doręczenie, zgodnie z wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2025 r.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu na podstawie art. 194 § 2 w związku z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa proceduralnego, tj. przepisu z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. poprzez ich zastosowanie do stanu faktycznego i stanu prawnego, do którego nie mogły one znaleźć w jakimkolwiek przypadku zastosowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Strona została w rezultacie takiego działania pozbawiona konstytucyjnego prawa do sądu i prawa do procesu (tj. prawa do wniesienia i rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej) oraz prawa do dwuinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego.

W odpowiedzi na zażalenie Organ wniósł o jego oddalenie.

W piśmie procesowym z 5 listopada 2025 r. będącym repliką na odpowiedź organu na zażalenie pełnomocnik Spółki podtrzymał stanowisko zgłoszone w zażaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie Spółki nie zasługuje na uwzględnienie, a rozstrzygnięcie Sądu I instancji należało uznać za odpowiadające prawu, mimo błędnego uzasadnienia.

Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że Skarżąca, działająca przez pełnomocnika, złożyła 15 kwietnia 2025 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie jego wraz z odpisem wyroku w sprawie VI SA/Wa 2189/24. W wykonaniu wspomnianego wniosku korespondencja zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została wysłana do pełnomocnika Skarżącej i wobec niepodjęcia jej w terminie została uznana przez WSA za doręczoną w dniu 10 czerwca 2025 r., w trybie art. 73 p.p.s.a. W ocenie Sądu I instancji skuteczne zastępcze doręczenie pełnomocnikowi Spółki – adw. P. W. na adres do doręczeń korespondencji zawierającej odpis wyroku WSA wraz z uzasadnieniem powodowało, że kolejny wniosek pełnomocnika Spółki o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie był niedopuszczalny.

Ze stanowiskiem Sądu I instancji, że kolejny wniosek Spółki był niedopuszczalny należało się zgodzić, ale z innych powodów. Stosownie bowiem do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

W okolicznościach sprawy, po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 1 kwietnia 2025r., w dniu 15 kwietnia 2025 r. został przez Sąd I instancji ogłoszony wyrok oddalający skargę Spółki. Obecny na rozprawie oraz podczas ogłoszenia wyroku pełnomocnik Skarżącej w dniu 15 kwietnia 2025 r. wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku. Zatem w prawidłowym trybie, określonym w art. 141 § 2 p.p.s.a. wystąpił 15 kwietnia 2025 r. do WSA z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie wystąpiły bowiem podstawy z art. 141 § 1 p.p.s.a. do sporządzenia z urzędu uzasadnienia ww. wyroku. W tej sytuacji termin na złożenie omawianego wniosku upływał 22 kwietnia 2025 r.

Dlatego kolejny wniosek tej samej Strony o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku WSA złożony 15 września 2025 r., był niedopuszczalny i bezskuteczny, w myśl art. 85 p.p.s.a. Został bowiem złożony po upływie siedmiodniowego terminu na jego złożenie, zakreślonego w art. 142 § 1 p.p.s.a. (czyli był bezskuteczny jako czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu) i w tej sytuacji niedopuszczalny - w sytuacji braku prawidłowego załatwienia przez WSA wniosku Spółki o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku złożonego skutecznie przez pełnomocnika Strony 15 kwietnia 2025 r.

Jednakże podstawą prawną zasadnego rozstrzygnięcia WSA nie mógł być art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku nie jest wnioskiem, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. Wniosek ten nie wszczyna nowego postępowania sądowego; został złożony w ramach postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą. Jednakże ten błąd Sądu I instancji nie miał wpływu na wynik sprawy.

Mający zastosowanie art. 141 § 2 p.p.s.a. wymaga, aby w sprawach, w których oddalono skargę po przeprowadzeniu rozprawy, wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jest to termin ustawowy, co oznacza, że wskazany wprost w ustawie nie może być przedłużany ani skracany. Natomiast kolejny wniosek z tożsamym żądaniem został złożony przez pełnomocników Spółki w dniu 15 września 2025 r., chociaż termin na jego złożenie upłynął 22 kwietnia 2025 r.

Wobec przekroczenia terminu, określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a., czego Strona nie podważała, nie można mówić o naruszeniu prawa do sądu i dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy, szczególnie, że pierwotny analogiczny wniosek pełnomocnika Spółki nie został dotąd załatwiony, mimo błędnej opinii WSA.

Z przedstawionych wyżej względów należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, mimo błędnego uzasadnienia. Natomiast zarzuty sformułowane w zażaleniu należało uznać za częściowo za nietrafne, a częściowo nie mające wpływu na wynik sprawy.

W tym stanie, na podstawie art. 184 in fine w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu zażalenia.