Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 9 kwietnia 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka Sędziowie: sędzia NSA Elżbieta Kremer sędzia del. WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. S. i S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1293/21 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 13 maja 2022 r. III SA/Kr 1293/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. K. (Skarżąca) na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (Inspektor) z 6 lipca 2021 r., nr IG-II.7221.72.2021.UK w przedmiocie odmowy aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków.

Uczestnicy postępowania, J.S. i S.K. zaskarżyli wyrok Sądu Wojewódzkiego skargą kasacyjną w całości zarzucając mu naruszenie:

1) prawa materialnego poprzez jego błędne zastosowanie to jest § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 39 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez oddalenie skargi pomimo braku dokonania przez organ aktualizacji operatu pomimo zaistnienia ku temu ustawowych przesłanek,

Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to :

2) naruszenie art. 1 § 1 i 2 PrSądAdm oraz art. 3 § 1 PrPostSądAdm poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli w zw. z art. 141 § 4 PrPostSądAdm poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające wymogom art. 141 § 4 PrPostSądAdm1,

3) naruszenie art.1 §1 i 2 PrSądAdm w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit. c PrPostSądAdm wz w. z art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 KPA polegające na oddaleniu skargi oraz nieuchyleniu decyzji organu II instancji, pomimo że decyzja ta została wydana bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego, co skutkowało niewskazaniern w uzasadnieniu decyzji, na jakich dowodach oparł organ ustalenia faktyczne sprawy,

4) naruszenie art.1 § 1 i 2 PrSądAdm w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit. c PrPostSądAdm w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art, 107 § 3 KPA polegające na oddaleniu skargi podczas gdy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie uwzględniono wypisu ewidencji gruntów z lat 50 -tych. 60 -tych (przed wydaniem AWZ), który wskazywałby całkowitą powierzchnię użytku gruntowego, jak również w dacie spisania protokołu jej przesłuchania z [...] lutego 1976 r. oraz na datę wydania AWZ nr [...], tj. [...] lutego 1976 r. jako powierzchnię 0,4089ha dla działki o nr [...], oraz wykazów zmian w danych osobowych,

5) naruszenie art.1 § 1 i 2 PrSądAdm w zw. z art.145§1 pkt 1 lit.c PrPostSądAdm w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 KPA polegające na oddaleniu skargi podczas gdy organ nie sprawdził zgodności wpisu w dokumentach własnościowych (A: [...], A: [...]) "w części w stosunku do całości lwh. [...]", wykazany przez Skarżącą, co jednoznacznie by wyeliminowano obliczenia wykonane w karcie 736, przez pracownika ewidencji, wprowadzenie przelicznika 2,9480 ha,

6) naruszenie art.1 § 1i 2 PrSądAdm w z w.z art.145§1 pkt 1 lit.c PrPostSądAdm w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 KPA polegające na oddaleniu skargi podczas gdy organ nie uwzględnienił dokumentów źródłowych prawnych nabycia (A: [...], [...], wpis str.17, wiersz 9 od dołu)

7) naruszenie art.1 § 1 i 2 PrSądAdm w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit.c PrPostSądAdm wz w. z art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 KPA polegające na pominięciu danych ewidencyjnych z lat 50 tych XX w. (Sąd nie wziął pod uwagę Protokołu z [...] lutego 1957r., który wstępnie wykazuje powierzchnię 0,42 ha i wiarę dał tylko powierzchni 0,4089 ha z AWZ z [...],02.1976r. Nie odniósł się do "Protokołu z dnia [...] lutego 1957 r.," w spawie ustalenia powierzchni gospodarstwa rolnego).

Uczestnicy wnieśli :

1) na podstawie art. 176 PrPostSądAdm w zw. z art. 185 § 1 PrPostSądAdm o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

2) na podstawie art. 182 § 2 PrPostSądAdm o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym,

3) na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 PrPostSądAdm o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji organu.

4) na podstawie art. 203 PrPostSądAdm o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego odnośnie każdego ze skarżących.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzuty zostały szerzej umotywowane.

M. I. w piśmie z 17 czerwca 2023 r. zatytułowanym "ustosunkowanie się do skargi kasacyjnej" przyłączył się do stanowiska wyrażonego w skardze kasacyjnej oraz do sformułowanych w niej żądań.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku.

Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej przypomnieć należy istotę sprawy poddanej pod rozstrzygnięcie Sądu kasacyjnego.

Skarżąca kolejnymi pismami zwracała się do Starosty Wadowickiego (Starosta) o dokonanie czynności w stosunku do danych ewidencyjnych dotyczących działki [...]. Starosta, po przekazaniu Skarżącej informacji dotyczących poruszanych przez nią problemów wyjaśnił, że kolejne pismo zakwalifikowane zostanie jako wniosek i rozpatrzone w trybie postępowania administracyjnego. Po otrzymaniu kolejnego pisma Starosta wszczął postępowanie a następnie odmówił aktualizacji bazy danych ewidencyjnych gruntów i budynków obrębu A.-miasto w zakresie zmiany : powierzchni działki [...], sposobu oznaczenia oraz powierzchni użytków gruntowych dla działki [...], powierzchni zabudowy budynku oraz powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego o wskazanym w decyzji identyfikatorze.

Po rozpoznaniu odwołania Skarżącej Inspektor utrzymał w mocy decyzję Starosty.

Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia organów obu instancji było nieprzedstawienie przez Skarżącą dokumentacji niezbędnej dla wprowadzenia zmian do bazy danych ewidencyjnych. Organy wyjaśniły, że ewidencję gruntów dla powiatu wadowickiego założono w latach 60 XX w. na podstawie dekretu z 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków, a ogłoszono ją w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie 26 października 1971 r. Od tej daty stała się obowiązująca. Następnie, w latach 2004-2005 przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów i budynków miasta A. (operat 2458/2005 - P. 1218.2005.1). Celem jej było przekształcenie mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 z postaci analogowej do postaci cyfrowej, założenie ewidencji budynków i lokali oraz aktualizacja użytków gruntowych dotyczących terenów zabudowanych.

Organy wskazały, że obecnie, zgodnie z § 85 ust. 2 Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393, dalej "rozporządzenie"), "dokumentacja geodezyjna określająca dane ewidencyjne, przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinna spełniać wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierać wykaz zmian danych ewidencyjnych (...). Aktualizacji w zakresie przedmiotowym (tj. przebiegu granic, powierzchni działki, użytków gruntowych i ich powierzchni) organ bowiem dokonuje na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052, dalej "ustawa prawo geodezyjne i kartograficzne). Wnioskując zatem o aktualizację danych ewidencji gruntów i budynków (o ile są one niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym) zainteresowany winien przedłożyć organowi l instancji stosowną dokumentację geodezyjną o czym Skarżąca była wielokrotnie informowana. Skarżąca nie dołączyła jednakże wymaganej dokumentacji geodezyjnej, a ponadto w piśmie z [...] września 2020 r. wskazała, że nie będzie dokonywać zlecenia pracy geodezyjnej.

Organy wyjaśniły również, że przywoływane przez Skarżącą dokumenty, to jest akt własności ziemi z [...] Iutego1976 r. nr [...], oświadczenia zawarte w akcie notarialnym z [...] lutego 1997 r. rep. A [...], dane zawarte w lwh [...], dekret przyznania spadku A; [...] jak również przedstawiane przez strony postępowania przeliczenia udziałów wynikających ze spadkobrania nie mogą stanowić podstawy dla wprowadzenia zmian wpisów w operacie ewidencyjnym.

Ustalenia faktyczne organów i dokonaną przez nie ich ocenę prawną podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając skargę.

Przystępując do rozpoznania skargi kasacyjnej zwrócić należy uwagę na wstępie, że nie może być ona uznana za w pełni prawidłowo skonstruowaną. Autor skargi kasacyjnej nie rozwija skrótów takich jak "PrSądAdm" czy "PrPostSądAdm", co nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, jakie akty, z jakiej daty i opublikowane w publikatorze ma na myśli. Podkreślić przy tym w tym miejscu należy, że skrótami tymi nie posługiwał się Sąd Wojewódzki w zaskarżonym orzeczeniu. Pomimo jednak powyższych uchybień formalnych, mając na uwadze treść uzasadnienia skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że mogła być ona merytorycznie rozpoznana.

Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny przyjmuje, że użyty w skardze kasacyjnej skrót (cyt.): "PrPostSądAdm" oznaczał ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (brzmienie obowiązujące na datę wydania zaskarżonego wyroku wynikało z tekstu jednolitego opublikowanego w Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.), zaś "PrSądAdm" - ustawę z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (brzmienie obowiązujące na datę wydania zaskarżonego wyroku wynikało z tekstu jednolitego opublikowanego w Dz. U. z 2021 r. poz. 137, dalej "p.u.s.a.").

Oczywiście niezasadny był najdalej idący z zarzutów skargi kasacyjnej, to jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.

Wszystkie powyższe elementy zawiera uzasadnienie zaskarżonego wyroku. Sąd przedstawił stan faktyczny sprawy, stanowiska organu oraz Skarżącej. Następnie wyjaśnił z jakich przyczyn podziela stanowisko organów co do braku podstaw dla dokonania aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i budynków.

Sąd kasacyjny przypomina, że oddalając skargę Sąd Wojewódzki uznał, że wniosek Skarżącej mógł zostać potraktowany jedynie jako wniosek o aktualizacje danych. Wyjaśnił, że taka aktualizacja następuje przede wszystkim na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w ramach prowadzonych ściśle określonych postępowań.

Sąd Wojewódzki podzielił stanowisko organów, że nie można dokonać aktualizacji na podstawie załączonej przez Skarżącą dokumentacji – aktu notarialnego nr Rep.A [...] z [...] października 1957r., dekretu przyznania spadku A [...] z [...] marca 1937r. oraz odpis Lwh [...] - gdyż dokumentacja ta nie jest dokumentacją geodezyjną, a na dodatek ma charakter archiwalny w stosunku do założonej w 1971r. ewidencji gruntów i budynków dla powiatu w. Wyjaśnił, że podstawą zmian nie mogły być decyzje w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, czy prywatne zapiski i obliczenia stron postępowania oraz notatka urzędowa sporządzona przez pracownika administracji.

Sąd Wojewódzki dostrzegł, że Skarżąca powołuje się na błędy rachunkowe, co oznacza, że ewentualnie można byłoby dokonać zmian w ewidencji gruntów i budynków z uwagi na istnienie w niej błędnych informacji. Podkreślił jednak, że aktualizacja ewidencji poprzez usunięcie błędu może dotyczyć tylko i wyłącznie błędów oczywistych, czyli takich, które można dostrzec z łatwością, a więc bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Organ ewidencyjny nie jest władny uwzględnić wniosku podmiotu ewidencyjnego, jeżeli żądanie wprowadzenia zmian dotyczy powierzchni działki. Taka powierzchnia wynika bowiem z przebiegu granicy działki ewidencyjnej. Sąd wyjaśnił w jaki sposób ustalane jest pole powierzchni działek ewidencyjnych przywołując brzmienie § 62 ust. 1 rozporządzenia i wskazał, że sprostowanie błędnej, zdaniem Skarżącej, powierzchni działki nie należy do kategorii błędów oczywistych i musi wynikać z ustalonych granic działki i zostać odpowiednio udokumentowane przez uprawnionego geodetę. Nie jest to więc błąd oczywisty "na pierwszy rzut oka", a zatem bezsporny i niewymagający prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Trafnie więc organ I instancji uznał, że nie znaleziono błędów we wpisach do ewidencji gruntów i budynków, gdyż wpisy te zostały dokonane zgodnie ze stosownymi dokumentami.

Uznając za niezasadny wniosek Skarżącej dotyczący zmiany powierzchni zabudowy budynku mieszkalnego oraz jego powierzchni użytkowej Sąd Wojewódzki przywołał brzmienie § 63 rozporządzenia a w konsekwencji podzielił stanowisko organów, że podstawą dokonania zmiany w tym zakresie mogą być jedynie dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej. Skoro Skarżąca przedmiotowej dokumentacji nie załączyła do wniosku nie można było dokonać w tym zakresie aktualizacji.

Odnosząc się do wniosku w zakresie klasyfikacji gruntów na działce nr [...] Sąd zwrócił uwagę, że użytki gruntowe zostały określone w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta A. w toku której w miejsce dotychczasowych użytków: Rlllb - 0,3367 ha, PslV -0,0082 ha i B-Rlllb - 0,0640 ha ujawniono: Rlllb - 0,3027 ha, PslV - 0,0036 ha i B - 0,1026 ha. W wyniku modernizacji powierzchnia działki nr [...] nie uległa zmianie, natomiast zaktualizowano jej użytki gruntowe i dokonano pomiaru ich powierzchni, wprowadzając użytek "B" tereny mieszkaniowe w miejsce "B-Rlllb" terenów rolnych zabudowanych. Sąd zwrócił uwagę, że projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków z dniem [...] maja 2005 r. (Informacja ogłoszona 19 stycznia 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego Nr 34 poz.186). Współwłaściciele przedmiotowej działki nie skorzystali z prawa wynikającego z art. 24a ust. 9 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Dane ujawnione w wyniku modernizacji stały się wiążące. Stąd wniesiony zarzut dotyczący niewłaściwej klasyfikacji został trafnie potraktowany przez organ jako wniosek o aktualizację ewidencji. Sąd podzielił stanowisko organu, że przedmiotowa aktualizacja mogła być dokonana jedynie na podstawie dokumentacji geodezyjnej przedłożonej przez strony – a takowej dokumentacji Skarżąca nie przedłożyła.

Podsumowując, Sąd Wojewódzki wyjaśnił że nie podziela poglądu Skarżącej, iż przedstawione przez nią dokumenty są wystarczające do ujawnienia zmian, które w jej ocenie mają jedynie charakter rachunkowy.

Sąd kasacyjny w składzie rozpoznającym niniejszą skargę kasacyjną w pełni podziela wyrażane wielokrotnie w orzecznictwie stanowisko, że wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a. jeżeli nie wiadomo jaki stan faktyczny Sąd I instancji przyjął jako podstawę wyrokowania, a także w sytuacji, gdy uzasadnienie sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku lub gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie, którego nie ma w sentencji orzeczenia. Sytuacja taka nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

Natomiast brak przekonania strony skarżącej o trafności rozstrzygnięcia sprawy, w tym do przyjętego kierunku wykładni i zastosowania prawa - którego prawidłowość, aby mogła być oceniona wymaga postawienia innych zarzutów kasacyjnych - czy też odnośnie do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, której rezultat nie koresponduje z oczekiwaniami strony skarżącej, nie oznacza jeszcze wadliwości uzasadnienia wyroku, i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Fakt więc, że stanowisko zajęte przez sąd administracyjny I instancji jest odmienne od prezentowanego przez wnoszącego skargę kasacyjną nie oznacza, iż uzasadnienie wyroku zawiera wady konstrukcyjne czy też, że jest wadliwe w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Zwłaszcza w sytuacji, gdy tak jak w rozpatrywanej sprawie, stanowisko to zostało umotywowane w stopniu wystarczającym, aby poddać je kontroli kasacyjnej.

Z przywołanych wyżej fragmentów uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że podstawową przyczyną oddalenia skargi było nieprzedłożenie przez Skarżącą dokumentacji geodezyjnej przewidzianej przepisami rozporządzenia.

Kwestionując powyższe stanowisko Uczestnicy zobowiązani byli zatem do przywołania przepisów prawa, które w ich ocenie pozwalają na wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków zmian na podstawie dokumentów sporządzonych przed datą założenia tejże ewidencji to jest przywoływanych w skardze kasacyjnej dokumentów takich jak protokół z [...] lutego 1957 r. oraz "dokumenty źródłowe nabycia" to jest "A: [...] i [...]". Przepisy te nie zostały w skardze kasacyjnej przywołane.

Uczestnicy nie wskazali również żadnej podstawy prawnej dla dokonania aktualizacji danych poprzez wprowadzenie nowej powierzchni działki na podstawie obliczeń zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej a nie na podstawie dokumentów wymienionych w przywołanych przez organy i Sąd Wojewódzki przepisach § 35 w związku z § 62 ust 1 rozporządzenia. Nie przywołali żadnych przepisów pozwalających na ustalenie powierzchni budynku na podstawie informacji zawartych w akcie notarialnym sporządzonym 14 lutego 1997 r. a nie na podstawie dokumentów o których mowa w § 35 pkt 6 rozporządzenia w związku z przywołanymi przez organy przepisami § 71 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia oraz w związku z cytowanym przez Sąd Wojewódzki § 63 rozporządzenia.

Uczestnicy nie przedstawiają również żadnych argumentów pozwalających na podzielenie ich stanowiska, że podstawą dla "przekwalifikowania" użytków gruntowych mogą być przywoływane przez nich "nakazy płatnicze". Sąd kasacyjny przypomina w tym miejscu, że w świetle art. 21 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne to dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków i świadczeń oraz ewidencji gospodarstw rolnych a nie odwrotnie.

Sąd kasacyjny zwraca również uwagę, że niniejsza spawa sądowoadministracyjny dotyczy kontroli zgodności z prawem decyzji Inspektora z [...] lipca 2021 r. Tymczasem w skardze kasacyjnej podnoszone są argumenty dotyczące jak to określają Uczestnicy "pomiarów" przeprowadzonych w 2022 r. po interwencji Skarżącej. Sąd kasacyjny wyjaśnia, że z urzędu jest mu wiadome, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 kwietnia 2024 r. III SA/Kr 1862/23 oddalona została skargą Skarżącej na decyzję Inspektora z [...] października 2023 roku, znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Część argumentów podnoszonych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie zdaje się dotyczyć operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków w jednostce ewidencyjnej A.-miasto, obręb ewidencyjny A., zaewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu 10 marca 2022 r. pod identyfikatorem [...], czyli sprawy zakończonej decyzją Inspektora z [...] października 2023 roku, znak: [...].

Odnosząc się do przywołanych przez Uczestników fragmentów uzasadnień wyroku Sądu Apelacyjnego dotyczących możliwości sprostowania z urzędu w wyroku nieścisłości, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. wyjaśnić należy, że nie mogą one znaleźć zastosowania w sprawie dotyczącej aktualizacji zapisów ewidencji gruntów i budynków w zakresie dotyczącym żądania zmiany powierzchni działki, rodzajów użytków rolnych oraz powierzchni zabudowy i powierzchni użytkowej budynku. Jak już wyjaśniano, kwestionowane przez Skarżącą a następnie Uczestników dane wynikać muszą ze stosownej dokumentacji geodezyjnej, która nie została w sprawie sporządzona a nie z przeliczania udziałów w prawie własności nieruchomości, twierdzeń stron zawartych w akcie notarialnym czy też wreszcie z zapisów w decyzjach ustalających wysokość zobowiązań podatkowych. Rozbieżność pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków a przedstawianymi przez strony obliczeniami, polegającymi w istocie na przeliczeniu powierzchni działek istniejących przed utworzeniem ewidencji w odniesieniu do udziałów w prawie własności tychże działek, twierdzeniami zawartymi w aktach notarialnych czy też danymi zawartymi w decyzjach podatkowych (dla których to dane zawarte w ewidencji stanowią podstawę) nie może być uznana za podstawę dla uznania, że doszło do wykrycia błędnych informacji w rozumieniu art. 24 ust. 2a pkt d ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne.

Podsumowując, Uczestnicy nie przedstawili żadnej argumentacji pozwalającej na zakwestionowanie stanowiska, że przywoływane przez nich dokumenty, to jest akt własności ziemi z [...] lutego 1976 r. nr [...] wraz z protokołem przesłuchania, akt notarialny z [...] października 1957 r. A [...], protokół z [...] lutego 1957 r., dane z lwh [...] i lwh [...], dekret przyznania spadku A:[...] oraz akt notarialny z [...] lutego 1997 r. nie mogą stanowić podstawy dla dokonania aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i budynków.

W konsekwencji zarzuty naruszenia przepisów postępowania objęte punktami 3-7 petitum skargi kasacyjnej odwołujące się w istocie do pominięcia ustaleń czynionych przez Uczestników na podstawie tychże dokumentów nie mogą być uznane za zasadne. Dokumenty te uznane zostały za niestanowiące podstawy dla dokonania aktualizacji wpisów w ewidencji gruntów i budynków na skutek podzielenia przez Sąd Wojewódzki stanowiska organów, że wyłącznie dokumentacja przewidziana w przywołanych przez organy a następnie Sąd Wojewódzki przepisach rozporządzenia może stanowić podstawę dla dokonania aktualizacji danych. Stanowiska tego Uczestnicy nie zakwestionowali stosownymi zarzutami.

W konsekwencji za niezasadny uznać należało również zarzut naruszenia § 45 rozporządzenia poprzez jego błędne zastosowanie.

Sąd kasacyjny zwraca uwagę, że również w tym zakresie zarzut postawiony został niestarannie. Przywołany przez Uczestników przepis składa się z 3 jednostek redakcyjnych, z których pierwsza dzieli się na dodatkowe punkty. Uczestnicy nie sprecyzowali, jakiej konkretnie jednostki redakcyjnej dotyczy ich zarzut. Co jednak najistotniejsze stawiając Sądowi Wojewódzkiemu zarzut niewłaściwego zastosowania tego przepisu Uczestnicy nie wyjaśnili na czym owo niewłaściwe zastosowanie miałoby polegać. Uniemożliwia to odniesienie się do tak sformułowanego zarzutu, nie jest bowiem rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego domniemywanie w jaki sposób, w ocenie autora skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji naruszył dany przepis.

Niezasadny był również zarzut naruszenia art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. Sąd Wojewódzki wbrew poglądowi wyrażonemu w skardze kasacyjnej dokonał kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, co mieściło się w zakresie kognicji sądów administracyjnych o której mowa w art. 1 § 1 p.u.s.a. w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe wywody Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. Uzasadnienie zostało sporządzone stosownie do wymogów określonych w art. 193 zdanie 2 p.p.s.a., zgodnie z którym uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.

W niniejszej sprawie pełnomocnik Uczestników – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, stąd też rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.