Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ryszard Mikosz ( sprawozdawca ), po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i A.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatku na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym uiszczony przez nich wpis w całości. su.

W piśmie z dnia [...] r. skarżący zwrócili się o "wycofanie ich sprawy", podnosząc, że uiścili sporną kwotę należności publicznoprawnej i zgadzają się z zastrzeżonym postanowieniem.

Pismo to należy traktować jako cofnięcie skargi w rozumieniu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do tego przepisu, takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, dwie ostatnio wspomniane sytuacje nie mają miejsca w rozpatrywanej sprawie, a zatem dokonane w jej ramach cofnięcie skargi jest skuteczne.

Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie skutecznego cofnięcia skargi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i dlatego orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji.

W świetle art. 232 § 1 pkt 2 tego prawa, Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie cofnięto skargę przed jej skierowaniem na posiedzenie, to należy skarżącym zwrócić cały uiszczony przez nich wpis.

su.