Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi Fundacji [....] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji -skargę oddala-

II SA/Rz 855/19

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi Fundacji [...] w [...] jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] maja 2019 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrz z [...] stycznia 2019 r. nr [...], znak: [...].

Decyzją tą Burmistrz – w wyniku załatwienia wniosku Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] z [...] stycznia 2016 r. - ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę budynku biurowo–socjalnego - kancelarii, dróg wewnętrznych, parkingu, ogrodzenia, studni kopanej, bezodpływowego zbiornika na ścieki, przyłączy - wod. kan. i elektrycznego na działce nr 212/8 w miejscowości T., gm. [...] (decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] lutego 2019 r.).

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. Fundacja złożyła do SKO wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Burmistrza oraz o dopuszczenie jej do udziału w tym postępowaniu na prawach strony.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa polegającym na jej wydaniu w oparciu o dokument o nazwie "wyniki analizy", który nie spełnia ustawowych kryteriów analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto decyzja została wydana na podstawie postanowienia RDOŚ uzgadniającego realizację przedsięwzięcia, które z kolei zostało wydane w oparciu o raport nie spełniający wymogów w zakresie przedstawienia wariantowości przedsięwzięcia oraz w zakresie wyników inwentaryzacji przyrodniczej co do oddziaływania przedsięwzięcia na gatunek orła przedniego.

Do złożonego wniosku został dołączony Statut Fundacji [...].

Pismem z [...] maja 2019 r. Kolegium zwróciło się do Fundacji o wykazanie zasadności - z punktu widzenia interesu społecznego - udziału Fundacji w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z [...] stycznia 2019 r.

W odpowiedzi Fundacja w piśmie z [...] maja 2019 r. wyjaśniła, iż interes społeczny na który się powołuje, to kontrola społeczna procesu wydawania decyzji dla Nadleśnictwa [...], w tym wypadku kontrola zgodności procesu administracyjnego polegającego na zezwalaniu na zabudowę obszarów niezurbanizowanych z przepisami prawa, w szczególności z wymogami jakie stawiane są przez ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niewątpliwie w interesie społecznym jest, by przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy nie dochodziło do rażącego naruszenia prawa.

Kolegium wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] maja 2019 r. – działając na podstawie art. 17 pkt 1, art. 31 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) odmówiło wszczęcia postępowania stwierdzenia nieważności objętej wnioskiem decyzji.

Wyjaśniło, że przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest ustalenie, czy decyzja wydana w postępowaniu zwykłym została dotknięta ciężką, kwalifikowaną wadliwością wyliczoną enumeratywnie w art. 156 § 1 K.p.a. Odrębność przedmiotowa nie daje podstaw do różnicowania przesłanek dopuszczalności żądania przez organizację społeczną wszczęcia postępowania w trybie postępowania zwykłego od przesłanek dopuszczalności żądania wszczęcia postępowania w trybie stwierdzenia nieważności. Z powyższego wynika, iż w rozpatrywanej sprawie w pierwszej kolejności rozstrzygnąć należy, czy zachodzą przesłanki określone w art. 31 § 1 K.p.a., tj. czy wszczęcie postępowania oraz dopuszczenie Fundacji do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza uzasadnione jest celami statutowymi tej organizacji i czy przemawia za tym interes społeczny.

Jeśli chodzi o cele statutowe, to z załączonego do wniosku Statutu Fundacji wynika, iż celem fundacji jest propagowanie i realizowanie działań na rzecz ochrony przyrody i środowiska Polski i świata (§ 5). Cel ten Fundacja realizuje za pomocą konkretnych działań, szczegółowo wymienionych w § 6 Statutu. W tej sytuacji uznać można, że przesłanka dotycząca uzasadnienia wszczęcia postępowania oraz uczestnictwa w nim Fundacji celami statutowymi tej organizacji została spełniona.

Odmiennie rzecz się ma odnośnie drugiej z wyżej wymienionych przesłanek. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości pogląd, że to na organizacji społecznej ciąży obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 31 § 1 K.p.a. We wniosku z [...] kwietnia 2019 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] stycznia 2019 r. oraz o dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu Fundacji przedstawiono obszernie zarzuty dotyczące wad tej decyzji oraz postępowania które prowadziło do jej wydania. Odnośnie interesu społecznego, to w ostatnim zdaniu wniosku stwierdzono, że za dopuszczeniem do udziału w postępowaniu przemawia także słuszny interes społeczny, polegający na zachowaniu środowiska naturalnego w stanie niezmienionym. W związku z powyższym Kolegium zwróciło się do Fundacji o wykazanie zasadności - z punktu widzenia interesu społecznego - jej udziału w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z [...] stycznia 2019 r. W odpowiedzi udzielonej pismem z [...] maja 2019 r. Fundacja wyjaśniła, iż interes społeczny na który się powołuje, to kontrola społeczna procesu wydawania decyzji dla Nadleśnictwa [...], w tym przypadku zgodności procesu administracyjnego polegającego na zezwalaniu na zabudowę obszarów dotychczas niezurbanizowanych z przepisami prawa, a w szczególności z wymogami jakie stawiane są przez ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji będzie oznaczał, że w obrocie będzie funkcjonowała wadliwa decyzja, której mankamenty - szczególnie dotyczące analizy - są rażące. W ocenie Fundacji niewątpliwie w interesie społecznym jest, by przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy nie dochodziło do rażącego naruszenia prawa, a Fundacja przez swoje doświadczenie i długoletnią działalność jest jak najbardziej legitymowana, by w interesie społecznym domagać się stwierdzenia nieważności decyzji, która z takim naruszeniem została wydana.

Zgodnie z treścią wniosku oraz jego uzupełnienia, w ocenie Fundacji interes społeczny we wszczęciu postępowania w tej sprawie oraz dopuszczeniu Fundacji do udziału w tym postępowaniu polega na tym, by w obrocie prawnym nie funkcjonowały decyzje wydane z rażącym naruszeniem prawa, do czego ma się przyczynić kontrola społeczna procesu wydawania decyzji.

Zdaniem Kolegium tego rodzaju argumentacja jest niewystarczająca do uwzględnienia wniosku Fundacji.

Kolegium wskazało, że w przypadku takiego wniosku składanego przez taki podmiot konieczne jest wykazanie, że funkcjonowanie w obrocie prawnym aktu któremu zarzuca się wadę nieważności wywołuje skutki nie dające się pogodzić z interesem społecznym. Tego rodzaju argumentacji we wniosku oraz w jego uzupełnieniu w rozpatrywanym przypadku zabrakło. Uzasadnia to przyjęcie stanowiska, iż przedstawione uzasadnienie wniosku Fundacji nie było wystarczające dla wykazania istnienia interesu społecznego w prowadzeniu postępowania nieważnościowego z inicjatywy Fundacji. Podane okoliczności odnoszące się zasadniczo wyłącznie do konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji rażąco naruszającej prawo (gdyż pozostała argumentacja uzasadniała istnienie rażącego naruszenia prawa przez kwestionowaną decyzję) jest zbyt ogólna i nie może być uznana za wystarczającą. Kolegium zaakcentowało, że interes społeczny powinien być powiązany z postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy, nie zaś z postępowaniem zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji.

W skardze na postanowienie SKO z [...] maja 2019 r. Fundacja zarzuciła naruszenie art. 31 § 1 K.p.a. polegające na przyjęciu, że nie udowodniła, iż za wszczęciem postępowania przemawia słuszny interes społeczny, w sytuacji gdy w piśmie z [...] maja 2019 r. szczegółowo wykazała źródła interesu społecznego, tj.:

1) brak wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji będzie oznaczało funkcjonowanie w obrocie wadliwej decyzji, której mankamenty - szczególnie dotyczące analizy funkcji - są rażące, a biorąc pod uwagę fakt, że decyzja zezwala na zabudowę obszarów dotychczas niezurbanizowanych, w interesie społecznym jest, by decyzja została skontrolowana pod kątem rażących wad;

2) Fundacja od lat zaangażowana jest w działania mające na celu ochronę przyrody na obszarach Pogórza Przemyskiego oraz Gór Słonnych, a także Bieszczad. Uczestniczyła w kilkudziesięciu postępowaniach dotyczących zarówno budowy, przebudowy, remontów dróg, jak i innych przedsięwzięć, gdzie zagrożone były gatunki chronione; zatem przez swoje doświadczenie i długoletnią działalność jest w stanie przyczynić się do lepszego rozpoznania sprawy;

3) zachodzą wątpliwości co do pewnego rodzaju okoliczności związanych z treścią decyzji i szczegółowo wyartykułowanych we wniosku, a udział w postępowaniu może dodatkowo zagwarantować, że te okoliczności zostaną prawidłowo wyjaśnione.

Mając na uwadze powyższe zażądała zobowiązania organu do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu i dopuszczeniu Fundacji do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza objętej postępowaniem, ewentualnie o uchylenie postanowienia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że wbrew stanowisku Kolegium, Fundacja nie powołała się na ogólne okoliczności związane z koniecznością ochrony środowiska, ale wskazała na konkretny interes społeczny jakim jest pozostawienie przedmiotowego obszaru bez ingerencji człowieka, co umożliwi w przyszłości utworzenie Turnickiego Parku Narodowego. Analiza funkcji sporządzona w trakcie postępowania administracyjnego nie daje się pogodzić z wymogami, jakie stawa w tym zakresie prawo. Jeśli analiza jest pozorna a decyzja zezwala na inwestycję na terenie który dotychczas nie był w ogóle zabudowany, to zasadnym jest przyjęcie stanowiska, że właśnie z tego powodu wszczęcie i dopuszczenie do udziału w postępowaniu Fundacji wymaca wzmocnienia tzw. czynnika społecznego.

Skoro przy dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w konkretnym postępowaniu uwarunkowania sprawy muszą być tego rodzaju, że przez wzgląd na ochronę określonych dóbr o charakterze ogólnospołecznym lub istotnych dla społeczności lokalnych - w powiązaniu ze specyfiką planowanych działań - udział społeczny jest pożądany, to Fundacja właśnie przedstawiła, dlaczego z punktu widzenia interesu społecznego konieczna jest weryfikacja decyzji i dopuszczenie Fundacji do udziału w postępowaniu, by te argumenty zostały należycie rozpoznane.

Fundacja od lat zaangażowana jest w ochronę przyrody na terenie Pogórza Przemyskiego i Bieszczad, ze szczególnym uwzględnieniem Nadleśnictwa [...], na terenie którego od lat czynione są starania o powstanie Turnickiego Parku Narodowego. Co do szczególnej wiedzy Fundacji na temat gatunków chronionych z tego terenu, w 2014 r. Fundacja wraz z Klubem [...] wygrała przetarg organizowany przez RDOŚ i była wykonawcą Planu Zadań Ochronnych dla Obszaru Natura 2000 Pogórze Przemyskie i Góry Słonne. Te tereny to dokładnie tereny Gminy [...]. Zatem Fundacja najlepiej zabezpieczyłaby interesy społeczeństwa w tym postępowaniu, tym bardziej, że jest ponadto organizacją rodzimą, która swe korzenia ma w L. (gm. [...]) i chce działać w interesie społecznym ochrony terenu, na którym od 2008 r. działa.

Planowana przez Nadleśnictwo [...] inwestycja zlokalizowana jest na terenie, który zdaniem strony społecznej miałby wejść w skład projektowanego parku. Utworzenie lub powiększenie obszaru parku narodowego lub rezerwatu przyrody jest celem publicznym, zatem interesem publicznym jest dążenie do utworzenia parku narodowego lub co najmniej czynienie starań, by obszary które miałyby wejść w jego skład pozostały nadal niezurbanizowane. W interesie publicznym jest zatem, by decyzja zezwalająca na warunki zabudowy w tak cennym przyrodniczo terenie była wyważona, przemyślana, a w szczególności pozbawiona wad prawnych, które wytyka Fundacja.

W interesie społecznym jest, by obszary dotychczas niezurbanizowane były pozostawione bez ingerencji, a brak kontroli wydanej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych zmian w otoczeniu poprzez postępującą presję urbanizacyjną, zwiększony ruch kołowy i hałas, czego konsekwencją będzie płoszenie zwierząt, zmniejszenie bazy żerowiskowej, zmniejszenie areału z którego dotychczas korzystały zwierzęta, bo dotąd były to tereny niezamieszkałe. Brak kontroli przedmiotowej decyzji i zezwolenie na ustalenie warunków zabudowy będzie powodowało, że w przyszłości dużo łatwiej będzie uzyskać warunki zabudowy dla sąsiednich działek. Wtedy argumentem będzie to, że przecież w obszarze analizowanym jest już budynek usługowy (kancelaria leśna), co uzasadnia spełnienie przesłanki dobrego sąsiedztwa i ustalenie warunków zabudowy dla kolejnych budynków. Z tego względu w interesie społecznym jest niedopuszczenie do tego, co uzasadnia dopuszczenie Fundacji do udziału w postępowaniu.

Wg argumentacji organów, interes społeczny nie może mieć charakteru abstrakcyjnego. Takiego charakteru nie ma interes społeczny w przedmiotowej sprawie, bowiem Fundacja odwołuje się do tej grupy społecznej, która jest zainteresowana ochroną przyrody na przedmiotowym terenie i utworzeniem Tumickiego Parku Narodowego. Potwierdza to liczba podpisów pod petycją "Ratujmy Serce Karpat" - 142 221 osób (dowód w załączeniu, dostęp na dzień 1 lipca 2019 r.). Oznacza to, że w interesie społecznym jest dopuszczenie Fundacji do tego postępowania.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Przedmiot skargi stanowi postanowienie SKO z [...] maja 2019 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] stycznia 2019 r. ustalającej na wniosek Nadleśnictwa [...] warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynku biurowo-socjalnego - kancelarii, dróg wewnętrznych, parkingu, ogrodzenia, studni kopanej, bezodpływowego zbiornika ścieki, przyłączy - wod. kan. i elektrycznego na działce nr 212/8 w miejscowości T., gm. [....].

Dokonana pod względem wskazanych wyżej kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia nie wykazała zaistnienia wad, które skutkowałyby koniecznością jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

Przede wszystkim należy podkreślić, że Kolegium prawidłowo uznało, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności uzależnione jest od uprzedniego zbadania skuteczności jego złożenia przez wnioskującą Fundację. Wymagało to analizy statusu Fundacji w kontekście art. 31 § 1 pkt 1 K.p.a., zgodnie z którym organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem wszczęcia postępowania, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

Spełnienie pierwszej z wymienionych przesłanek nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane przez żadną ze stron postępowania; jak wykazała Fundacja już w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy o dopuszczenie do którego ze skutkiem pozytywnym uprzednio wnioskowała (wydanej w jego wyniku decyzji dotyczy wniosek o stwierdzenie nieważności), jej celem jest propagowanie i realizowanie działań na rzecz ochrony przyrody i środowiska, co odbywa się m.in. poprzez działalność interwencyjną i kontrolną w zakresie stanu środowiska przyrodniczego oraz przestrzeganie przepisów dotyczących ochrony przyrody, zagospodarowania i planowania przestrzennego oraz budownictwa, w tym m.in. inicjowanie i udział w postępowaniach administracyjnych i sądowych.

Odnośnie natomiast drugiej z wymienionych w art. 31 § 1 pkt 1 K.p.a. przesłanek należy zwrócić uwagę, że pojęcie "interesu społecznego" na gruncie art. 31 § 1 K.p.a. nie zostało przez ustawodawcę sprecyzowane, niemniej należy go interpretować każdorazowo na tle określonego stanu prawnego i przepisów mających zastosowanie w tym postępowaniu oraz stanu faktycznego ustalonego w sprawie (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego NSA z 3 września 2015 r. II GSK 1699/14 – LEX nr 1986645). Jednocześnie należy podkreślić, iż nie jest dopuszczalna taka wykładnia art. 31 § 1 K.p.a., zgodnie z którą organ administracji publicznej byłby zobligowany do uwzględnienia żądania organizacji społecznej z tych tylko powodów, że jest ona formalnie organizacją społeczną, której żądanie jest uzasadnione celami statutowymi, bez szczegółowego badania czy przemawia za tym interes społeczny. Organizacja społeczna ubiegająca się o wszczęcie postępowania lub dopuszczenie do udziału w postępowaniu powinna więc uprawdopodobnić, że przyczyni się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów. Powinna dołożyć także wszelkich starań, aby jej wniosek był merytorycznie określony z punktu widzenia nie tylko kryteriów określonych w art. 31 § 1 K.p.a., ale także z punktu widzenia przedmiotu żądania tak, aby organ decydujący o takim dopuszczeniu mógł oprzeć się na jednoznacznie wyrażonym zamiarze (wyroku NSA z 27 sierpnia 2015 r. II OSK 3144/13 – LEX nr 1982880).

O ile potrzeba ochrony środowiska naturalnego niewątpliwie może stanowić o istnieniu interesu społecznego, w okolicznościach sprawy nie został on przez Fundację wykazany. W kontekście powyższego Sąd podziela stanowisko SKO wyrażone w zaskarżonym postanowieniu co do braku wykazania przez Fundację, że za stwierdzeniem nieważności w/w decyzji o warunkach zabudowy przemawia interes społeczny wywodzony z dążenia do zachowania środowiska naturalnego w stanie niezmienionym, w tym kontrolą wydawania zgód na zabudowę obszarów dotychczas niezurbanizowanych z przepisami prawa, do czego Fundacja przez swoje doświadczenie i długoletnią działalność jest w szczególności legitymowana, by w interesie społecznym domagać się stwierdzenia nieważności decyzji, która w jej ocenie została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Zdaniem Sądu, słusznie Kolegium uznało, że tego rodzaju argumentacja jest niewystarczająca do uwzględnienia wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania nieważnościowego z uwagi na brak wykazania, że funkcjonowanie w obrocie prawnym aktu któremu zarzuca się wadę nieważności wywołuje skutki nie dające się pogodzić z interesem społecznym. Jest to o tyle istotne, że interes ten w przypadku Fundacji podlegał już badaniu na etapie prowadzenia postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i na jego podstawie Fundacja została dopuszczona do tego postępowania, biorąc w nim czynny udział jako strona postępowania.

Ponadto w postępowaniu tym – niezależnie od udziału Fundacji – została również zapewniona możliwość udziału społeczeństwa w trybie art. 33-36 i art. 38 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.) poprzez obwieszczenie Burmistrza na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy oraz na stronie internetowej Urzędu o toczącym się postępowaniu oraz możliwości składnia uwag i zastrzeżeń (jak wynika z pisma Burmistrza z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] takich nie wniesiono).

W tej sytuacji dokonane we wniosku o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności wskazanie, że decyzja o warunkach zabudowy wydana została z rażącym naruszeniem prawa nie zostało poparte żadną argumentacją, która uprawdopodobniała by taki wniosek w kontekście art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. W/w argumenty Fundacji jako świadczące w jej przekonaniu o konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na interes społeczny jawią się jako zbyt ogólnikowe, zwłaszcza że w istocie świadczą o odmiennej ocenie przesłanek, które zadecydowały o wydaniu tej decyzji.

Nie bez znaczenia pozostaje, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest szczególnym i wyjątkowym rodzajem postępowania, które ma doprowadzić do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotkniętej kwalifikowanymi wadami prawnymi, o jakich mowa w art. 156 § 1 K.p.a. i nie może stanowić niejako kontynuacji postępowania zwykłego, do którego pretekstem miałby być już uwzględniony w jej przypadku na etapie postępowania o wydanie warunków zabudowy interes społeczny. W rozpoznawanej sprawie ma to o tyle znaczenie, że Fundacja będąc stroną tego postępowania (o wydanie decyzji o warunkach zabudowy), nie wniosła odwołania od wydanej w tym przedmiocie [...] stycznia 2019 r. przez Burmistrza decyzji, która stała się ostateczna.

W tej sytuacji żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] stycznia 2019 r. z racji niespełnienia przesłanek ustawowych warunkujących taką możliwość Fundacji jako organizacji społecznej musiało skutkować wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tym zakresie.

Z podanych względów, wobec stwierdzenia że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił wniesioną przez Fundację skargę jako bezzasadną.

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie (tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów), jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.