Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Brodnickiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Brodnickim a Naczelnikiem Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu w przedmiocie wskazania organu właściwego do uregulowania sytuacji samochodu osobowego postanawia: wskazać Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu jako organ właściwy w sprawie. 4

Wnioskiem z 9 października 2019 r. Starosta Brodnicki (dalej także jako: Starosta) wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Naczelnikiem Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu (dalej także jako: Naczelnik) w przedmiocie wskazania organu właściwego do uregulowania sytuacji samochodu osobowego.

W uzasadnieniu wskazał, że 17 czerwca 2017 r. Komenda Powiatowa Policji w B. wydała na podstawie art. 130a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.), "p.r.d.", dyspozycję usunięcia na parking strzeżony prowadzony przez powiat brodnicki samochodu osobowego marki Peugeot 306 o niemieckim numerze rejestracyjnym [...], który był pozostawiony w niedozwolonym miejscu. W momencie wydania dyspozycji pojazdem kierował M. G. zamieszkały w B.. Z informacji uzyskanej z Centralnego Rejestru Pojazdów w Niemczech wynika, że pojazd ten nie figuruje w tej ewidencji, najprawdopodobniej z uwagi na jego wyrejestrowanie. Samochód ten nie figuruje również w systemie Informacji Schengen oraz Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. W związku z powyższym Starosta, na podstawie art. 130a ust. 5f w zw. z art. 10b p.r.d., wystąpił 16 sierpnia 2019 r. do Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z wnioskiem o uregulowanie sytuacji prawnej przedmiotowego pojazdu, zgodnie z przepisami prawa celnego. W odpowiedzi Naczelnik, powołując się na art. 153 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego (Dz. U. EU L 269 z 10 października 2013 r. ze zm.), wskazał, że w sprawie nie ma potrzeby regulowania sytuacji pojazdu zgodnie z prawem celnym.

Starosta nie podzielił stanowiska Naczelnika, stwierdzając, że stan faktyczny sprawy wypełnia przesłankę art. 130a pkt 10b p.r.d. W związku z powyższym wniósł o wskazanie Naczelnika jako organu właściwego w sprawie uregulowania sytuacji przedmiotowego samochodu osobowego.

W odpowiedzi Naczelnik wniósł o oddalenie powyższego wniosku. Podniósł, że w sprawie nie zachodzi potrzeba regulowania sytuacji pojazdu zgodnie z przepisami prawa celnego, ponieważ nie utracił on statusu unijnego. Dnia 11 czerwca 2019 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Toruniu wydał decyzję, w której określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Peugeot 306 (przedmiotowego pojazdu). Następnie Naczelnik przytoczył przepisy prawa akcyzowego, przepisów wspólnotowych oraz art. 130a ust. 10b p.r.d. Użyte w tym ostatnim przepisie sformułowanie "uregulowanie sytuacji prawnej towaru" odnosi się właśnie do przepisów unijnych.

Zdaniem Naczelnika kluczowe w sprawie jest ustalenie, czy przedmiotowy pojazd został wprowadzony na obszar celny UE z naruszeniem przepisów celnych, bądź usunięty z dozoru celnego. Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że pojazd ten nie był przedmiotem takiego wywozu, ani przywozu. Samochód ten był przez cały czas użytkowany na terenie UE. Na podstawie analizy art. 130a ust. 10b p.r.d. Naczelnik doszedł do przekonania, że przepis ten dotyczy pojazdu nieusuniętego z drogi publicznej o nieuregulowanej sytuacji względem przepisów celnych, nie dotyczy więc pojazdów posiadających status towaru unijnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), "p.p.s.a." sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 tej ustawy sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny.

Spór ma miejsce wtedy, gdy rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi w odniesieniu do rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy, którą zajmują się dwa organy administracji publicznej (spór pozytywny) lub której organy administracji publicznej odmawiają przyjęcia do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, powołując się na brak podstaw do ustalenia swej właściwości (spór negatywny).

W niniejszej sprawie między Starostą a Naczelnikiem zaszedł spór kompetencyjny negatywny, bowiem żaden z tych organów nie uznaje się za właściwy do uregulowania sytuacji prawnej przedmiotowego pojazdu.

Zgodnie z art. 130a ust. 10b p.r.d., jeżeli pojazd usunięty w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2 nie jest zarejestrowany w żadnym z państw członkowskich UE, przekazuje się go właściwemu miejscowo naczelnikowi urzędu celno-skarbowego w celu uregulowania jego sytuacji zgodnie z przepisami prawa celnego. Zarówno wykładnia językowa, jak i wykładnia funkcjonalna tego przepisu prowadzą do jednoznaczego wniosku o właściwości organu celno-skarbowego w sprawie uregulowania sytuacji prawnej pojazdu usuniętego z drogi, który nie jest zarejestrowany w żadnym z państw UE.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie stan faktyczny wypełnia przesłankę ww. przepisu. Z akt sprawy wynika, że pojazd nie jest zarejestrowany w żadnym z państw członkowskich UE. Ustalono, ze samochód ten został najprawdopodobniej wyrejestrowany w Niemczech oraz, że nie został zarejestrowany w Polsce. Powyższe okoliczności są wystarczające do zastosowania art. 130a ust. 10b p.r.d. i podjęcia czynności w nim wskazanych. Bez znaczenia w kontekście ww. normy prawnej jest to, czy przedmiotowy pojazd został wprowadzony na obszar celny UE z naruszeniem przepisów celnych, bądź usunięty z dozoru celnego. Z uzasadnienia wniosku o rozstrzygnięcie sporu wynika, że samochód nie jest zarejestrowany w żadnym z państw członkowskich UE, a więc zachodzi sytuacja opisana w art. 130a ust. 10b p.r.d. W takim zaś przypadku przepis ten przewiduje właściwość naczelnika urzędu celno-skarbowego do uregulowania jego sytuacji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3