II OZ 443/11 - Postanowienie

Data orzeczenia	2011-05-26	
Data wpływu	2011-05-09	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Małgorzata Dałkowska - Szary /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6313 Cofnięcie zezwolenia na broń	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	II SA/Wa 475/11	
Skarżony organ	Komendant Policji	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 184, art. 197 par. 2, art. 199, art. 220 par. 1 i 3, art. 222;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193; par. 2 ust. 1 pkt 2; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 475/11 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) grudnia 2010 r., nr (...) w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 475/11, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał wnoszącego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) grudnia 2010 r. A. K. do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 200 zł.

Zażaleniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. A. K. zaskarżył powyższe zarządzenie wskazując, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności z art. 222 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zdaniem wnoszącego zażalenie z akt administracyjnych sprawy wynika jednoznacznie, że decyzja administracyjna organu I instancji została podjęta przez pracownika nie posiadającego, w dacie jej wydania, stosownego upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu piastującego funkcję Komendanta Stołecznego Policji, a zatem pismo to może być potraktowane tylko jako projekt decyzji więc skarga podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do dalszego prowadzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszącego skargę do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 200 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Odnośnie stwierdzenia wnoszącego zażalenie, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności wymienione w przepisie art. 222 p.p.s.a. wskazać należy, że przepis ten znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy z treści pisma w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że zostanie ono odrzucone. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.