Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

sygn. akt II SA/Kr 462/13 Kraków, dnia 3 czerwca 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.D. i P.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 stycznia 2013r., znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi E.D. i P.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2013r., znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że zostaną w przeciwnym razie pozbawieni legalnego zamieszkania we własnym domu. Zwrócili uwagę, że dysponowali ostateczną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie budynku, wykonali wszystkie obowiązki nałożone przez organy nadzoru budowlanego, zatem wraz z rodziną zamieszkali w spornym obiekcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm., dalej oznaczona jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie skarżący w sposób zwięzły przedstawili okoliczności, które uznać należy za wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby bowiem do tego, że skarżący i ich rodzina musieliby opuścić budynek mieszkalny, do którego wprowadzili się dysponując ostateczną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. W tym stanie rzeczy przyznanie skarżącym ochrony tymczasowej do momentu rozpoznania przez Sąd skargi uznać należy za uzasadnione.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.