Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Pismem z 16 kwietnia 2018 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie warunków zabudowy.

Zarządzeniem z 27 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do wskazania czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza zwracał się z ponagleniem do właściwego organu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczył, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie znalazł zapisu przewidującego odrzucenie skargi w przypadku nie złożenia przez skarżącego pisma zwanego ponagleniem. Natomiast wielokrotnie ustnie kontaktował się z urzędem ponaglając organ do wydania decyzji w sprawie. Ostatecznie organ rozstrzygnął kwestie wniosku o wznowienie postępowania w dniu 30 maja 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwanej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – to do organu prowadzącego postepowanie.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że A. Z. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność) przez Burmistrza.

Ponaglenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 128, art. 129 w zw. z art. 144 k.p.a. powinno być bowiem skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który niezałatwił sprawy w terminie – za pośrednictwem organu, którego bezczynności ponaglenie dotyczy – i winno z niego wynikać co najmniej niezadowolenie ze stanu bezczynności.

Oznacza to, że skarżący składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Nie spełnia wymogu wniesienia ponaglenia ustny kontakt z organem, gdyż ponaglenie winno być kierowane do organy wyższego stopnia.

W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca uiściła wpis, natomiast z powodu wniesienia skargi z bez wyczerpania trybu skardze nie można nadać dalszego biegu, zasadne jest zatem orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu, o czym stanowi pkt 2 niniejszego postanowienia.