Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. U., Z. N. na niewykonanie przez Starostę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r. w sprawie III SA/Kr 1174/13 skargę oddala.

W skardze z daty 30 kwietnia 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Starosty skarżące M. U. i Z. N. wniosły o zobowiązanie Starosty do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni, zobowiązanie Starosty do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz wymierzenie grzywny organowi wobec nierespektowania prawomocnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 23 sierpnia 2013 r. znak [...] oraz prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1174/13, a także dalsze naruszanie prawa materialnego poprzez utrzymywanie w mocy unieważnionego ww. ostatecznymi aktami wykonawczymi stanu ewidencyjnego i nieprzywrócenie zgodnie z wnioskiem operatu ewidencji gruntów i budynków.

Skarga została poprzedzona wezwaniami Starosty z dnia 7 kwietnia 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez przywrócenie stanu katastralnego dla parceli gruntowych nr [...], [...], [...], [...], a także [...] oraz prowadzenia stanu ewidencyjnego zgodnie ze stanem prawnym dla tych parcel. W związku zww. wyrokiem WSA w Krakowie skarżące zażądały prowadzenia odrębnego postępowania dla działek [...], [...] oraz [...].

Skargę poprzedził następujący stan faktyczny.

Decyzją z dnia 20 lipca 2012 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z [...] 2012 r. znak [...], orzekającą o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L, jednostka ewidencyjna W w przedmiocie działek: nr [...], nr [...], i nr [...].

Decyzją z [...] 2012 r. znak [...] Starosta, rozpoznając wniosek M. U. z dnia 3 listopada 2009 r. rozszerzony w piśmie z 12 kwietnia 2011 r., działając na podstawie art. 7 d pkt 1, art. 20 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1, art. 22 i art. 59 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.), dalej "P.g.k.", § 47 ust. 3 i § 84 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., nr 38, poz. 454) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", orzekł o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie działek oznaczonych jako nr: [...], [...] i [...] położonych w obrębie L, w jednostce ewidencyjnej W.

Organ ustalił, że na mocy ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu gospodarstw rolnych (Dz.U. z 1971 r., nr 27, poz. 250) Kierownik Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Skupu wydał akt własności ziemi nr [...] z 31.X. 1973 r., mocą którego W. U. s. W. i Z. oraz jego żona Z. U. z d. B. c. J. i M. stali się właścicielami nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów jako parcele gruntowe l. kat.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 4,5106 ha. Wojewódzka Komisja ds. Uwłaszczenia przy Wojewodzie decyzją z 30.05.1975 r. znak : [...], po rozpoznaniu odwołania M. B. postanowiła uchylić decyzję organu l instancji, stwierdzając prawo własności nieruchomości o łącznej powierzchni 4,5106 ha położonych w L na rzecz W. i Z. małż. U. z równoczesnym obciążeniem powyższego gospodarstwa dożywociem na rzecz M. B.

Także z mocy ustawy o uregulowaniu gospodarstw rolnych Urząd Powiatowy wydał akt własności ziemi nr [...] z 16.05.1975 r., mocą którego W. U. stał się właścicielem parceli gruntowych l. kat. [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 0,1059 ha.

Na podstawie ww. ustawy Powiatowa Komisja ds. Uwłaszczeń wydała akt własności ziemi Nr [...] z 20.VI.1974 r. mocą którego W. B. s. W. i K. oraz Z. B. c. W. i K. stali się właścicielami pgr. l. kat. [...], [...], [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 0,9158 ha. Sąd Wojewódzki sygn. akt [...] z 12.04.1985 r. postanowił uchylić akty własności ziemi Powiatowej Komisji ds. Uwłaszczeń z 20.06.1974 r. nr [...], [...], [...] i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do rozpoznania. Sąd Rejonowy prawomocnym postanowieniem sygn. akt [...] z 17.03.1988 r. w sprawie o uwłaszczenie stwierdził, że:

W. B., Z. B., W. U. oraz Z. U. nabyli przez uwłaszczenie każdy po ¼ części prawo własności parceli położonych w L gm. W pgr. [...], [...], [...], [...],

W. B. i Z. B. nabyli po połowie przez uwłaszczenie prawo własności wraz z zabudowaniami parceli budowlanej l. kat. [...],

W. U. i Z. U. nabył i po połowie przez uwłaszczenie prawo własności parceli budowlanej l. kat. [...] wraz z zabudowaniami, położonej w L gm. W.

Ponadto ustanowił służebność drogową pasem szerokości 3 metrów przez parcelę l. kat. [...], [...], [...], [...], [...].

Operatem pomiarowym ewidencji gruntów i budynków dla obrębu L przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 sierpnia 1990 r. za numerem [...] w całości zastąpiono dotychczasowy operat ewidencyjny nr [...]. Mocą obwieszczenia Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta dnia 10 kwietnia 1990 r. w sprawie zastąpienia dotychczasowego operatu ewidencji gruntów nową ewidencją (Dziennik Urzędowy Województwa nr 13, poz. 137) nowa ewidencja gruntów stała się obowiązująca. Obwieszczenie to zostało wydane na podstawie art. 59 P.g.k. oraz § 6 ust. 1 załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. z 1969 r., nr 11, poz. 98 i z 1988 r., nr 7, poz. 62).

Ze skorowidza działek (parcel) opracowanego w ramach prac geodezyjnych założenia nowej ewidencji gruntów dla wsi L w gminie W wynika, że:

działka nr [...] (stanowiąca drogę) powstała z parceli gruntowych l. kat. [...],

[...], [...],

działka nr [...] powstała z parceli gruntowych l. kat. [...], [...], [...], [...],

działka nr [...] powstała z parceli gruntowych l. kat. [...], [...], [...].

Następne ustalenia wskazywały, że aktem notarialnym (umową darowizny i o dożywocie) z 28.10.1994 r. Rep. A [...] W. i Z. małżonkowie U. podarowali córce M. U. między innymi działkę [...] o pow.0,11 ha położoną w L, objętą jednostką rejestrową nr [...] powstałą z parceli gruntowej l. kat. [...] objętej KW [...], oraz z parcel gruntowych l. kat. [...], [...], [...] objętych AWZ nr [...] z 16.05.1975 r. Z wyrysu z mapy ewidencji gruntów dla celów przeniesienia własności, sporządzonym przez geodetę G. nr ks. zam. [...] wynika, że operatem uwłaszczeń nr [...] parcela gruntowa l. kat. [...] podzieliła się na pgr. [...] i [...]; parcela gruntowa l. kat. [...] podzieliła się na pgr. [...] i [...]; parcela gruntowa l. kat. [...] podzieliła się na pgr. [...] i [...].

Aktem notarialnym umową przenoszącą własność z 3.04.2009 r. rep. A [...] M. U. nabyła działkę [...] o pow. 0,2805 ha położoną w L ujawnioną w księdze wieczystej [...] od W. P. B. s. J. i G. Przebieg granic dla całej działki [...] o pow. 0,2805 ha został w trybie rozgraniczenia nieruchomości ([...] z 8.08.2007 r.) jednoznacznie ustalony, pomierzony na osnowę geodezyjną, utrwalony znakami granicznymi na gruncie oraz zatwierdzony ostateczną decyzją Wójta Gminy z 28.08.2007 r. znak: [...], wydaną w sprawie rozgraniczenia działki [...] z wszystkimi graniczącymi nieruchomościami.

Aktem notarialnym umową darowizny z 15.12.2009 r. Rep. [...] M. U. podarowała siostrze Z. N. udział wynoszący ½ części we współwłasności działki [...] o pow. 0,2805 ha ujawnionej w księdze wieczystej [...].

Aktem notarialnym umową darowizny nieruchomości z 9.08.2004 r. Rep. [...] W. U., Z. U. oraz M. B. podarowali swoje udziały wynoszące łącznie 1/2 części w nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o pow. 0,06 ha położonej w L ujawnionej w księdze wieczystej nr [...] wraz z prawami związanymi z jej własnością M. U. i Z. N., każdej po ¼ części. W aktualnym rejestrze gruntów dla obrębu L, w gminie W w jednostce rejestrowej nr [...] wykazana jest działka [...] o pow. 0,13 ha objęta księgą wieczystą [...] stanowiąca w całości własność M. U. c. W. i Z.

W aktualnym rejestrze gruntów dla obrębu L, w gminie W w jednostce rejestrowej nr [...] wykazana jest działka [...] o pow. 0,2805 ha ujawniona w księdze wieczystej [...] stanowiąca własność Z. N. c. W. i Z. w 1/2 części i M. U. c. W. i Z. w 1/2 części. W aktualnym rejestrze gruntów dla obrębu L, w gminie W w jednostce rejestrowej nr [...] wykazana jest działka [...] o pow. 0,06 ha ujawniona w księdze wieczystej [...] stanowiąca własność S. B. s. W. i E. w 1/4 części, W. B. s. W. i K. w 1/4 części, Z. N. c. W. i Z. w 1/4 części i M. U. c. W. i Z. w 1/4 części. Organ pierwszej instancji wskazał przy tym, że stan zarejestrowany w operacie ewidencyjnym w przedmiocie działek [...], [...], [...] jest zgodny ze stanem prawnym ujawnionym w [...], [...], [...].

Organ stwierdził, że przedłożone przez M. U. i Z. N. dokumenty, w oparciu o które żądają wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym a to: kopia mapy ewidencyjnej w skali 1:2880, kopia fragmentu wyrysu z mapy ewidencji gruntów nr [...], kopia wyrysu z mapy ewidencyjnej l.ks. robót [...], kopia wyrysu z mapy w skali 1:2880 nr ks. zam. [...], kopia wyrysu z mapy katastralnej nr ks. zam. [...], kopia opracowania geodezyjno-kartograficznego nr [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 24.11.2010 r., kopia opracowania geodezyjno-kartograficznego nr [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 28.12.2011 r. jak również kopia z wyrysu z mapy katastralnej nr ks. zam. [...] - nie mogą stanowić podstawy dokonywania zmian danych w ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie działek objętych wnioskiem, gdyż nie zawierają wykazu zmian danych ewidencyjnych, o których mowa w § 46 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia i nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym.

Organ zauważył nadto, że na nieruchomość tworzącą działkę [...] wydane zostały dwa różne dokumenty własności: akt własności ziemi nr [...] (ostateczna decyzja) obejmujący między innymi pgr. [...] stanowiącą wówczas własność W. i Z. U. i prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego z 17.03.1988 r. sygn. akt [...] w sprawie o uregulowanie własności, w którym stwierdzono, że "W. B., Z. B., W. U. oraz Z. U. nabyli przez uwłaszczenie, każdy po 1/4 części prawo własności parcel położonych w L Gm. W a to pgr. [...], [...], [...], [...], [...]" - powstałą przy podziale parceli gruntowej l. kat. [...] na parcele gruntowe l. kat. [...] i [...]. Jak stwierdził organ l instancji, kwestia wydanych dwóch różnych dokumentów własności nie może być rozstrzygana przez Starostę w postępowaniu administracyjnym. Dopiero prawomocne postanowienie lub prawomocny wyrok właściwego sądu zmieniający ww. postanowienie sądowe wraz z odpowiednią dokumentacją spełniającą wyżej opisane, przewidziane prawem wymogi, stanowić mogłyby podstawę do dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Starosta jako organ prowadzący operat ewidencji gruntów i budynków nie jest władny do rozstrzygania kwestii uprawnień do gruntu i rozstrzygania sporów dotyczących zasięgu własności. Zauważył też, że stan prawy nieruchomości objętej wnioskiem znany był M. U. i Z. N.: dla działki [...] określony aktem notarialnym Rep. [...] z 9.08.2004 r., dla działki [...] określony aktami notarialnymi Rep. [...] z 3.04.2009 r. i Rep. [...] z 15.12.2009 r., oraz zasięg własności tej działki ustalony w trybie postępowania rozgraniczenia nieruchomości (KERG [...]) zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy z [...] 2007 r. znak: [...], dla działki [...] określony aktem notarialnym Rep. [...] z 28.10.1994 r. Na koniec organ podniósł, że w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym Starostwa Powiatowego brak jest dokumentów geodezyjno-prawnych wskazujących na przebieg granic działek nr [...], [...] i [...] różny od ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków oraz w księgach wieczystych. Stan prawny powyższych nieruchomości nie uległ zmianie do chwili obecnej, dlatego brak jest podstaw prawnych do wprowadzenia jakichkolwiek zmian w operacie ewidencyjnym prowadzonym dla obrębu L.

Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 20 lipca 2012 r. znak [...] została zaskarżona przez M. U. i Z. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 1174/13 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Sąd przesądził, że skarga podlegała uwzględnieniu, albowiem zaistniały podstawy uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie organy odmawiając wprowadzenia wnioskowanej zmiany do ewidencji powołały się między innymi na opisane powyżej ustalenia

dotyczące stanu prawnego nieruchomości objętych wnioskiem, wynikające z decyzji Wójta Gminy W z dnia [...] 2007 r. nr [...] orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w L stanowiących działki o nr szczegółowo wymienionych w tej decyzji. Decyzja ta stanowi jeden z istotnych elementów opisanego wyżej stanu faktycznego, na gruncie którego organ odmówił dokonania wnioskowanej zmiany. W stosunku do tej decyzji zostało wszczęte postępowania o stwierdzenie nieważności, co stało się podstawą zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 sierpnia 2013 r. znak [...], która stała się ostateczna, stwierdzono nieważność ww. decyzji rozgraniczeniowej Wójta Gminy W.

W tych okolicznościach zaistniała wymieniona w art 145 § 1 pkt 8 K.p.a. podstawa do wznowienia kontrolowanego w sprawie niniejszej postępowania administracyjnego, dlatego uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, na podstawie art. 145 § 1 lit. b P.p.s.a. oraz art. 135P.p.s.a.

Sąd nakazał, by organ rozpatrując sprawę ponownie uwzględnił fakt eliminacji z obrotu prawnego decyzji, na której oparł ustalenia dotyczące stanu prawnego ujawnionego w ewidencji.

Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi drugiej instancji oraz skarżącym, nie został zaskarżony w drodze skargi kasacyjnej i uprawomocnił się.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2014 r. przesłano przy piśmie z dnia 17 marca 2014 r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prawomocne orzeczenie wraz z aktami administracyjnymi.

W ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Starosta wezwał M. U. w piśmie z dnia 27 kwietnia 2014 r. znak [...] do przedłożenia w terminie 30 dni dokumentacji geodezyjno-kartograficzno-prawnej, sporządzonej przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, spełniającej obowiązujące aktualnie w geodezji i kartografii standardy techniczne, dokumentującej żądania wnioskodawcy.

Następnie Starosta zwrócił się pismem z dnia 7 maja 2014 r. znak [...] do Sądu Rejonowego o informacje, poszukując następców prawnych zmarłego uczestnika postępowania S. B.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że akta sprawy wraz z orzeczeniem WSA w Krakowie wpłynęły do organu 3 kwietnia 2014 r. Na wezwania z dnia 7 kwietnia 2014 r. organ odpowiedział pismem z dnia 6 maja 2014 r., w którym m.in. przypomniano stronom, że pismem z dnia 18 marca 2014 r. wyznaczono termin załatwienia sprawy na 31 lipca 2014 r.

Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. organ zapytał Wójta Gminy o przebieg postępowania rozgraniczeniowego, na co Wójt odpowiedział pismem z dnia 6 maja 2014 r., w którym wskazał, że wyznaczył termin załatwienia sprawy na dzień 31 maja 2014 r.

Podsumowując Starosta stwierdził, że obecne przepisy dotyczące geodezji

i kartografii nie przewidują możliwości zastąpienia nowej ewidencji gruntów ewidencją archiwalną już nieobowiązującą, która na mocy obwieszczenia Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta z dnia 10 kwietnia 1990 r. została zastąpiona nowym operatem ewidencyjnym. Niemniej jednak obowiązujący operat ewidencyjny podlega ciągłej aktualizacji na mocy art. 22 pkt 3 P.g.k. oraz § 45, § 46, § 84, § 85 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Starosta zaznaczył, że stan ujawniony w operacie w przedmiocie działek [...], [...] i [...] jest zgodny ze stanem ujawnionym w KW [...], KW [...], [...] oraz aktami notarialnymi m.in. Rep. A [...] z dnia 28.10.1994 r., Rep. A nr [...] z dnia 9.08.2004 r., Rep. A nr [...] z dnia 25.08.2009 r.

W pismach procesowych z dnia 30 maja 2014 r. oraz 11 czerwca 2014 r. skarżące przedstawiły chronologię zdarzeń w sprawie, powtórzyły zarzuty ze skargi, a także wskazały błędy i nieprawidłowości Starosty w prowadzeniu ewidencji.

Przy piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2014 r. Starosta przedłożył decyzję własną z dnia 30 lipca 2014 r. znak [...] o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego dla obrębu ewidencyjnego L, jedn. ewidencyjna W w przedmiocie działek nr [...], [...] i [...]. Przedłożono również decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 września 2014 r. znak [...] utrzymującą ww. decyzję w mocy.

Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 września 2014 r. znak [...] utrzymującą ww. decyzję w mocy, została zaskarżona przez M. U. i Z. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sprawa otrzymała sygn. akt III SA/Kr 1862/14 i oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r, póz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu, bowiem w sprawie nie wystąpił stan niewykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1174/13.

Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Przede wszystkim należy wskazać, że spełniony został warunek formalny złożenia przedmiotowej skargi, jakim jest uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (art. 154 § 1 P.p.s.a.). Przed poddaniem kontroli sądu stanu niewykonania ww. wyroku, skarżące wezwały organ do jego wykonania. Wezwanie to można wyinterpretować przede wszystkim z jej pisma z dnia 7 kwietnia 2014 r. Skarżące wnosiły również zażalenia na bezczynność Starosty do Wojewody dnia 20 marca 2014 r. i 2 kwietnia 2014 r., powołując się m.in. na wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1174/13.

Zasadniczą przesłanką zastosowania art. 154 P.p.s.a. i wymierzenia grzywny jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku uchylającego zaskarżone wcześniej rozstrzygnięcie. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku ma więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180, wyrok WSA we Wrocławiu z 25.04.2008r. sygn. akt l SA/Wr 1880/07).

Termin ten wynika z art. 35 K.p.a., który stanowi w § 3, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.).

W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a., należy przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia winny uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny.

Istotą skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest możliwość zastosowania przez rozpoznający sprawę sąd ustawowo określonych środków, celem nałożenia kary za uchylanie się od wykonania prawomocnego wyroku, zatem środka represyjnego, ale także zdyscyplinowanie organu, co sprowadza się do zapewniania skuteczności wykonywania orzeczeń sądowych.

Analizując stan sprawy, sąd bierze pod uwagę zachowanie wszystkich stron postępowania, nie tylko organu, bezczynność którego obowiązany jest zbadać na podstawie akt sprawy.

Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

Ocena zasadności skargi wniesionej na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a dokonywana jest według stanu postępowania administracyjnego istniejącego w dacie jej wniesienia. Wynika to z wykładni funkcjonalnej przepisu, gdzie zasadniczym ratio legis jest przymuszenie organu do wykonania orzeczenia sądu administracyjnego.

Zgodnie natomiast z art. 286 § 2 P.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Zgromadzony w sprawie niniejszej materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia bezczynności Starosty w wykonaniu wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1174/13.

Skargę niniejszą wniesiono 30 kwietnia 2014 r., a zatem 27 dni licząc od dnia zwrotu akt organowi l instancji wraz z prawomocnym wyrokiem (co nastąpiło 3 kwietnia 2014 r.).

Bezsporne jest, że w uzasadnieniu wyroku sygn. akt III SA/Kr 1174/13 polecono, by organ rozpatrując sprawę ponownie uwzględnił fakt eliminacji z obrotu prawnego decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2007 r. nr [...] orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w L, na której oparł ustalenia dotyczące stanu prawnego ujawnionego w ewidencji. Decyzja ta stanowi jeden z istotnych elementów opisanego wyżej stanu faktycznego, na gruncie którego organ odmówił dokonania wnioskowanej zmiany w ewidencji.

Na wezwania skarżących z dnia 7 kwietnia 2014 r. organ odpowiedział pismem z dnia 6 maja 2014 r., w którym m.in. przypomniano stronom, że pismem z dnia 18 marca 2014 r. wyznaczono termin załatwienia sprawy na 31 lipca 2014 r.

W ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Starosta w piśmie z dnia 22 kwietnia 2014 r. zapytał Wójta Gminy o przebieg postępowania rozgraniczeniowego, na co Wójt odpowiedział pismem z dnia 6 maja 2014 r., w którym wskazał, że wyznaczył termin załatwienia sprawy na dzień 31 maja 2014 r.

Organ wezwał M. U. w piśmie z dnia 27 kwietnia 2014 r. znak [...] do przedłożenia w terminie 30 dni dokumentacji geodezyjno-kartograficzno-prawnej, sporządzonej przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, spełniającej obowiązujące aktualnie w geodezji i kartografii standardy techniczne, dokumentującej żądania wnioskodawcy. Następnie zwrócił się pismem z dnia 7 maja 2014 r. znak [...] do Sądu Rejonowego o informacje, poszukując następców prawnych zmarłego uczestnika postępowania S. B.

Sąd nie dopatrzył się w działaniu Starosty naruszenia prawa wskazującego na niewykonanie przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1174/13.

W ponownie prowadzonym postępowaniu Starosta bez zbędnej zwłoki podjął czynności zmierzające do ustalenia wyniku postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego przez Wójta Gminy, będącego następstwem stwierdzenia nieważności uprzednio wydanej przez niego decyzji. Organ wyznaczył termin załatwienia sprawy na 31 lipca 2014 r.

Biorąc pod uwagę zestawienie dat wpływu akt do organu - 3 kwietnia 2014 r. oraz wniesienia skargi - 30 kwietnia 2014 r., należy uznać, że organ nie uchybił terminom przewidzianym K.p.a. W dniu wniesieniu skargi nie upłynął nawet podstawowy - najkrótszy termin miesięczny przewidziany na rozpatrzenie sprawy przez organ (art. 35 § 3 K.p.a.).

Zatem organ nie pozostawał w bezczynności ani nie prowadził przewlekle postępowania w wykonaniu wyroku z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1174/13.

Na marginesie, podkreślając, że ocena zasadności skargi wniesionej na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. dokonywana jest według stanu postępowania administracyjnego istniejącego w dacie jej wniesienia, należy wskazać, że organ po przeprowadzeniu niezbędnych czynności, jak ustalenie ważnej decyzji rozgraniczeniowej będącej podstawą ustaleń stanu prawnego ujawnionego w ewidencji czy aktualizacja kręgu stron, wydał decyzję rozpatrującą wnioski skarżących w zakreślonym przez siebie zgodnie z art. 36 K.p.a. terminie, tj. 30 lipca 2014 r.

Należy również wskazać, że kontrola merytoryczna decyzji Starosty z dnia [...] 2014 r. znak [...] oraz utrzymującej ją w mocy Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 września 2014 r. znak [...] nie jest możliwa w niniejszym postępowaniu, ponieważ przedmiot ten nie mieści się w granicach tej sprawy sądowoadministracyjnej. Kontrola ww. decyzji będzie mieć miejsce w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1862/14.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.