We wniosku z dnia "[...]", T. P. wniosła o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]".
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, skarżąca przedłożyła wniosek z dnia "[...]", który zgodnie z wcześniejszym żądaniem uznano za wniosek o ustanowienie radcy prawnego. W jego uzasadnieniu skarżąca powołała się na skrajne ubóstwo. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i bez jakichkolwiek dochodów. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Do jej majątku należy dom o powierzchni "[...]" (w trakcie budowy). W rubryce nr 10 skarżąca wykazała dochód własny z tytułu zasiłków pielęgnacyjnego i stałego w łącznej kwocie "[...]". Ze znajdujących się w aktach administracyjnych kopii decyzji w przedmiocie przyznania skarżącej świadczeń z pomocy społecznej wynika, iż korzysta ona ponadto z pomocy w formie zasiłków celowych na różne cele ("[...]").
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a skarżąca z takiego zwolnienia korzysta, odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącej i jej męża przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. W sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącej są świadczenia socjalne (zasiłek pielęgnacyjny i zasiłki z pomocy społecznej) za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Skarżąca nie posiada również majątku, który umożliwiałby pozyskanie środków pieniężnych na ten cel. Dom, który stanowi jedyny jej majątek, służy bowiem zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jej rodziny. W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża ponieść kosztów związanych z ustanowieniem radcy prawnego.
Tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.
