Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] ([...]) w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. J. od Skarbu Państwa – z kasy WSA w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata M. J..

W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 21 lipca 2016 r. substytut pełnomocnika skarżącej, składając dodatkowe oświadczenia i dokumenty skarżącej, wniósł o uchylenie decyzji ZUS. W tych ramach zwrócił się także o "zasądzenie kosztów postępowania sądowego, oświadczając, że koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części".

Wyrok uchylający zaskarżoną decyzję zapadł na ww. rozprawie.

Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461, dalej w skrócie: "rozporządzenie"), a to za sprawą brzmienia § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801).

Stosownie zatem do treści § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 18 ust. 1 znajdującym się w rozdziale 5 omawianego rozporządzenia. W § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wskazano takie stawki za postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji, który to etap postępowania został właśnie zakończony. Uprawnia to do przyznania związanego z tym wynagrodzenia.

Zgodnie natomiast z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione w dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą 240 zł. Niniejsza sprawa zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na decyzję dotyczącą ulg w spłacaniu należności pieniężnych, która jest objęta wpisem stałym. Z kolei w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i b mowa jest o sprawach, których przedmiot stanowią odpowiednio należność pieniężna (lit. a), czyli kwestia ustalenia lub określenia wysokości takiej należności, oraz skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b).

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznane wynagrodzenie (opłatę) podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% (55,20 zł).

Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 pkt 1 rozporządzenia , orzeczono jak w sentencji.