Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 59/25 ze skargi M. S. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w przedmiocie bezczynności organu w sprawie nieprzekazania ponaglenia postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 października 2025 r., I GPP 7/25, odrzucił skargę M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 59/25 ze skargi M. S. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w przedmiocie nieprzekazania ponaglenia.

Pismem z 3 lutego 2026 r. (5 stycznia 2026 r. - data prezentaty WSA w Warszawie), skarżący wniósł kolejną skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 59/25.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga powyższa nie mogła jednak być podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843). Zgodnie z jej art. 6 skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a także zgodnie z jego ust. 2 powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 1) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Rozpoznawana skarga wskazanych wyżej wymagań nie spełnia. W skardze nie sprecyzowano jakie czynności nie zostały wykonane we właściwym terminie. Nie przytoczono także żadnych okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości. Skarga z tego powodu nie spełnia żadnego z wymagań jakie przewiduje art. 6 ust. 2 ustawy. Wskazać należy, że postępowanie przewidziane ustawą z 17 czerwca 2004 r. dotyczy eliminowania sytuacji gdy w konkretnej sprawie sądowej nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Pismo skarżącego z 3 lutego 2026 r. nie zawiera wskazanych wyżej elementów, zatem nie spełnia warunków formalnych skargi na przewlekłość postępowania. Pismo to stanowi w istocie polemikę z postanowieniami Sądu wydanymi w sprawie.

Mając powyższe na uwadze skargę, jako niezasadną, należało odrzucić na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy z 17 czerwca 2004 r.