Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 16/09 odrzucające skargę kasacyjną W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 16/09 w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma postanawia odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 16/09 odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez W. K. od postanowienia z dnia 31 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 16/09 odrzucającego skargę W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma.

W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzone przez siebie zażalenie z dnia 5 stycznia 2010 r. na powyższe postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego – o czym W. K. został poinformowany (k-145 akt sądowych). Z akt sprawy nie wynika również by W. K. był sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym, nauk prawnych, a tylko w takim przypadku w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 175 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przymus adwokacki nie miałby zastosowania.

Skoro skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, nie będąc do tego uprawnionym, to zażalenie takie należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.