Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia 13 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nadania nazwy ulicy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego.

Gmina Miasta G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia

13 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy ulicy "D." na "[...]".

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia zastępczego Wojewody [...] wskazując, że jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci kosztów wymiany tablic z nazwą ulic i wprowadzenia zmian w urzędowych zbiorach danych. Wykonanie zaskarżonego zarządzenia zastępczego może również doprowadzić do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności dwukrotnej wymiany przez mieszkańców Miasta [...] dokumentów i wprowadzenia zmian do rejestrów zawierających dane o prowadzonej przez mieszkańców miasta działalności gospodarczej, spółkach prawa handlowego zlokalizowanych na przedmiotowej ulicy oraz nieruchomościach tam położonych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przedmiotem skargi jest zarządzenie zastępcze Wojewody [...] dnia 13 grudnia 2017 r., dotyczące zmiany nazwy ulicy położonej

w G. z [...] na [...], które zostało wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki (Dz. U. z 2016 r., poz. 744 ze zm.).

Uznać należy, że uchwały o nadaniu nazw ulicom zawierają przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym, a zatem stanowią prawo miejscowe (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 18 stycznia 2017 r.; sygn. akt II OSK 1039/15; z dnia 23 sierpnia 2016 r.; sygn. akt II OSK 2904/14; z dnia 29 czerwca 2011r.; sygn. akt II OSK 633/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarządzenie zastępcze wojewody, wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 3 powołanej ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego [...] ma w ocenie Sądu taki sam charakter. Zarządzenie to zastępuje bowiem stosowny akt, jaki zdaniem Wojewody organ gminy powinien podjąć. Akt ten zawiera zatem przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym i podobnie jak uchwała o zmianie nazwy ulicy stanowi akt prawa miejscowego.

Zaskarżone zarządzenie zastępcze weszło w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], co nastąpiło w dniu 14 grudnia 2017 r. pod pozycją 4518.

Jak wskazano powyżej, art. 61 § 3 p.p.s.a. pozbawia sąd administracyjny możliwości wstrzymania wykonania przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Zatem wejście w życie zaskarżonego zarządzenia z dniem 29 grudnia 2017r. powoduje, że nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania.

Podkreślenia wymaga, że niniejsze postanowienie rozstrzyga wyłącznie o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia i nie odnosi się w żadnej mierze do merytorycznej oceny jego zgodności z prawem.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. orzekł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.