III SA/Lu 232/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-06-17	
Data wpływu	2026-04-08	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie	
Sędziowie	Anna Strzelec /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6149 Inne o symbolu podstawowym 614
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Sejmik Województwa	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 58 § 1 pkt 5a; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na uchwałę Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 1 grudnia 2025 r. Nr XVII/272/2025 w przedmiocie wyłączenia z Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Sejmik Województwa Lubelskiego (dalej też jako "organ") w dniu 1 grudnia 2025 r. podjął uchwałę nr XVII/272/2025 w sprawie wyłączenia z Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie.

Zgodnie z treścią uchwały podjęto ją na podstawie art. 18 pkt 19 lit. f ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 581 i 1535), § 8 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 września 2016 r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1543, dalej jako "rozporządzenie w sprawie kolegiów") w związku z art. 365 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60, ze zm.) i art. 30 ust. 6, art. 91 ust. 7, ust. 7a pkt 2 i ust. 10, art. 29 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 11, art. 8 ust. 2 pkt 1 i ust. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 i1160, dalej jako "Prawo oświatowe").

W § 1 ust. 1 uchwały wskazano, że z dniem 31 sierpnia 2026 r. wyłącza się z Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie (w skrócie również jako "KPSS") Szkołę Policealną Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie.

Stosownie do § 2 uchwały, wykonanie uchwały powierzono Zarządowi Województwa Lubelskiego. Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia (§ 3 uchwały).

W uzasadnieniu podjętej uchwały, stanowiącym załącznik do niniejszej uchwały (§ 2 uchwały) wyjaśniono, że KPSS prowadzi swoją działalność, na podstawie rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 września 2016 r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych. W sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu w sprawie kolegiów do KPSS stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - art. 30 ust. 6. Zakładanie i prowadzenie kolegiów pracowników służb społecznych jest zadaniem własnym województwa - art. 8 ust. 26 ustawy - Prawo oświatowe. Kolegia pracowników służb społecznych są wymieniane wśród jednostek systemu oświaty - art. 2 pkt 11 ustawy - Prawo oświatowe. Uchwałą Nr XLV/695/06 Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 27 marca 2006 r. Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie zostało przekształcone poprzez połączenie go z jednostką działającą w dziedzinie kształcenia pracowników służb społecznych - Szkołą Policealną Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie.

Wskazano, że aktualnie Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie będące jednostką budżetową prowadzoną przez Samorząd Województwa Lubelskiego w ramach swojej statutowej działalności składa się z dwóch jednostek oświatowych o różnym statusie prawnym: Kolegium Pracowników Służb Społecznych i Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie. Obie ww. jednostki oświatowe mają swoją siedzibę przy ulicy Sulisławickiej 7 w Lublinie, oddzielny REGON oraz w systemie informacji oświatowej są wykazywane jako dwie odrębne jednostki oświatowe.

Podjęcie uchwały w sprawie wyłączenia z KPSS Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie jest uzasadnione odrębnością działania dwóch jednostek oświatowych wchodzących w skład KPSS, dostosowaniem działalności KPSS do § 10 i § 21 rozporządzenia w sprawie kolegiów oraz zamiarem likwidacji KPSS, które jest dokonywane w trybie § 9 ust. 1, 2, ust 3 pkt. 1 i 2 oraz ust. 5 rozporządzenia w sprawie kolegiów oraz zamiarem likwidacji Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie - które jest dokonywane w trybie art. 89 ustawy - Prawo oświatowe.

Organ zwrócił uwagę, że uczniowie Szkoły nie kształcą się zawodzie pracownik socjalny. Szkoła nie prowadzi kursów specjalizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kolegiów. Uczniowie obecnie uczą się na pierwszym semestrze następujących kierunków kształcenia: higienistka stomatologiczna, opiekunka dziecięca, opiekun medyczny, podolog, technik usług kosmetycznych, technik masażysta, terapeuta zajęciowy. Zgodnie z danymi pozyskanymi z Systemu Informacji Oświatowej 250 uczniów Szkoły zakończy naukę w dniu 31 sierpnia 2026 r., 27 uczniów Szkoły zakończy naukę 30 stycznia 2027 r. a 152 uczniów zakończy naukę 31 sierpnia 2027 r.

Podkreślono, że wyłączenie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie z KPSS ma charakter organizacyjny i nie skutkuje likwidacją jednostek oświatowych wchodzących w skład KPSS. Samo wyłączenie szkoły z KPSS nie powoduje także zmiany stosunków pracy oraz warunków pracy zatrudnionych w nich nauczycieli oraz pracowników administracji i obsługi zarówno w Szkole jak i w KPSS. Dopiero uchwała o likwidacji Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie powoduje zlikwidowanie Szkoły-jednostki oświatowej prowadzonej przez Samorząd Województwa Lubelskiego.

W dniu 12 marca 2026 r. P. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę nr XVII/272/2025 Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 1 grudnia 2025 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Podniósł, że jest słuchaczem Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie (KPSS) – jednostki oświatowej powstałej w wyniku przekształcenia przez połączenie ze Szkołą Policealną Pracowników Służb Społecznych (SPPSS) i jako słuchacz ma bezpośredni interes prawny w prawidłowej organizacji kształcenia w jednostce. Wadliwość uchwały wpływa na strukturę, adres i kontynuację jego nauki w zawodzie pracownik socjalny. W ocenie skarżącego zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została podjęta w oparciu o błędną podstawę prawną – art. 91 ust. 7 i ust. 7a pkt 2 Prawa oświatowego.

Swoje stanowisko skarżący podtrzymał w pismach z dnia 24 kwietnia 2026 r., z dnia 25 maja 2026 r. i z dnia 10 czerwca 2026 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

W przedmiotowej sprawie zaskarżeniem objęto uchwałę nr XVII/272/2025 w przedmiocie wyłączenia z Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie.

Zgodnie z art. 18 pkt 19 lit. f ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, do wyłącznej właściwości sejmiku województwa należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych województwa dotyczących tworzenia, przekształcania i likwidowania wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek.

Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kolegiów, przekształcenie kolegium publicznego może polegać na połączeniu go z inną jednostką organizacyjną działającą w dziedzinie kształcenia i doskonalenia zawodowego pracowników służb społecznych.

Według art. 30 ust. 6 Prawa oświatowego, w zakresie nieuregulowanym odmiennie w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 i 5 do kolegiów pracowników służb społecznych stosuje się przepisy dotyczące szkół.

Przepis art. 91 ust. 7 Prawa oświatowego, w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 grudnia 2025 r. stanowi, że organ prowadzący zespół szkół lub placówek albo szkół i placówek może wyłączyć z zespołu szkołę lub placówkę, włączyć do zespołu szkołę lub placówkę, a także może rozwiązać zespół. W przypadku wyłączenia szkoły lub placówki z zespołu szkół lub placówek oraz rozwiązania zespołu - przepisów art. 88 i art. 89 nie stosuje się (art. 91 ust. 7a pkt 2).

W pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Będąca przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi P. L. uchwała w sprawie wyłączenia z Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w zakresie administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., a zatem podlega kognicji sądu administracyjnego.

Stwierdzenie, że dany akt podlega kognicji sądów administracyjnych wymaga następnie rozważenia kwestii legitymacji procesowej skarżącego do zaskarżenia tego aktu.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Przepisy art. 90 ustawy o samorządzie województwa stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich (art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa).

Z przywołanych przepisów wynika, że uprawnienie do zaskarżenia uchwały sejmiku województwa w przedmiocie wyłączenia szkoły z zespołu szkół uwarunkowane jest wykazaniem, że został naruszony własny interes prawny skarżącego, polegający na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną, indywidualną i prawnie chronioną sytuacją. O tym, czy istnieje taki interes prawny decyduje przepis prawa materialnego, który kształtuje sytuację prawną skarżącego, tym samym gwarantując mu ochronę prawną. Wymaga podkreślenia, że skarga złożona w trybie powołanych wyżej przepisów nie ma charakteru actio popularis i do wniesienia jej nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (vide wyroki NSA z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1761/12 oraz z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1497/15 na tle analogicznego przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).

Zatem dla skutecznego wniesienia skargi konieczne jest wykazanie przez stronę, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony jej konkretny interes prawny lub uprawnienie, przez ograniczenie lub pozbawienie uprawnień wynikających z przysługującego jej prawa. Strona wnosząca skargę powinna zatem wykazać, że istnieje ścisły związek pomiędzy jej prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżonym aktem, polegający na tym, że uchwała narusza jej interes prawny lub uprawnienia. Interes ten powinien być konkretny i realny, znajdujący bezpośrednie i jasne odzwierciedlenie w przepisie prawa, przekładający się na stwierdzenie, że poprzez określoną regulację w danym akcie, nastąpi konkretne oddziaływanie na sytuację prawną skarżącego poprzez pogorszenie jego sytuacji prawnej lub powstanie nowych obowiązków. Oddziaływanie to musi być rzeczywiste, a nie potencjalne. Jednocześnie interes prawny należy odróżnić od interesu faktycznego. Ten ostatni występuje wówczas, gdy określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany sposobem uregulowania danej kwestii, nie może jednak wykazać naruszenia przepisu prawa powszechnie obowiązującego, dotyczącego jego sytuacji prawnej.

Natomiast, jak wskazano już wyżej, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego, przepis art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. przewiduje odrzucenie skargi przez sąd administracyjny.

Sytuacja opisana w art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. ma miejsce w niniejszej sprawie, w której skargę na uchwałę w przedmiocie wyłączenia z Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie wniósł P. L., będący słuchaczem tego Kolegium. Zdaniem skarżącego jako słuchacz ma bezpośredni interes prawny w prawidłowej organizacji kształcenia we wskazanej jednostce. Wadliwość uchwały wpływa bowiem na strukturę, adres i kontynuację jego nauki w zawodzie pracownik socjalny.

W ocenie sądu powołane przez skarżącego okoliczności nie stanowią jednak o naruszeniu zaskarżoną uchwałą interesu prawnego skarżącego i w związku z tym przysługiwania mu uprawnienia do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Zaskarżona uchwała w żaden sposób nie powoduje odebrania, jak i ograniczenia przysługujących skarżącemu uprawnień, a także nie nakłada na skarżącego nowych obowiązków.

Z orzecznictwa sądów administracyjnych (ukształtowanego na tle art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty) wynika, że rozwiązanie zespołu szkół powoduje jedynie, że poszczególne szkoły wchodzące w jej skład odzyskują samodzielność. Podjęcie aktu o rozwiązaniu zespołu szkół nie prowadzi do powstania sytuacji, w której szkoły wchodzące w skład zespołu przestaną istnieć. Samo rozwiązanie zespołu szkół nie wpływa tym samym na prawną sytuację ani dzieci uczęszczających do szkół wchodzących w skład rozwiązywanego zespołu szkół, ani na sytuację prawną ich rodziców, czy tak jak w niniejszej sprawie skarżącego jako słuchacza, lecz dotyka jedynie sfery organizacyjnej związanej z zasadami zarządzania szkołami wchodzącymi w skład zespołu (vide postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1555/16; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1005/15 oraz orzeczenia tam powołane; wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 868/13).

Jak wskazano na wstępie w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały podkreślono, że wyłączenie Szkoły Policealnej Pracowników Służb Społecznych im. Andrzeja Bączkowskiego w Lublinie z KPSS ma charakter organizacyjny i nie skutkuje likwidacją jednostek oświatowych wchodzących w skład KPSS.

Wnoszący skargę na podstawie art. 90 ust. 1 w związku z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa i art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. musi wykazać nie tylko, że przysługuje mu interes prawny, ale także, że uchwała w sprawie z zakresu administracji publicznej interes ten narusza. W świetle zaś powołanych wyżej przepisów, do wniesienia skargi nie jest wystarczające posiadanie jedynie interesu faktycznego w jej zaskarżeniu.

Skoro skarżący jako słuchacz Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Lublinie (KPSS) nie legitymuje się interesem prawnym do złożenia skargi na przedmiotową uchwałę, to skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a.