Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. i M. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2295/22 w sprawie ze skargi M. P. i M. U. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 26 sierpnia 2022 r. nr WSO-I.6231.1.12.2022 w przedmiocie transkrypcji odpisu niemieckiego aktu małżeństwa postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 24 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. P. i M. U. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 26 sierpnia 2022 r. o odmowie transkrypcji odpisu niemieckiego aktu małżeństwa.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli skarżący.

Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zależność, o której mowa w powołanym przepisie oznacza, że związek między postępowaniami powinien być realny i faktyczny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06). W orzecznictwie przyjmuje się również, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1023/16, CBOSA).

Wskazać należy, że postanowieniem z 8 listopada 2023 r., sygn. akt: II OSK 216/21 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "Czy przepisy art. 20 ust. 2 a i art. 21 ust. 1 TFUE odczytywane w związku z art. 7 i art. 21 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 2 pkt 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG należy interpretować w ten sposób, że stoją na przeszkodzie temu, by właściwe organy państwa członkowskiego, którego przynależność państwową posiada obywatel Unii, który zawarł małżeństwo z innym obywatelem Unii (osobą tej samej płci) w jednym z państw członkowskich zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, mogły odmówić uznania i przeniesienia w drodze transkrypcji do krajowego rejestru stanu cywilnego tego aktu małżeństwa, uniemożliwiając tym osobom przebywanie w tym państwie w takim stanie cywilnym i pod tym samym nazwiskiem rodowym, z tej przyczyny, że prawo państwa przyjmującego nie przewiduje małżeństwa osób tej samej płci?".

Należało zatem uznać, że w rozpoznawanej sprawie powstała zależność o jakiej mowa powyżej, a co za tym idzie powstaje konieczność zawieszenia postępowania.

Tym samym w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawniająca sąd do zawieszenia niniejszego postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy rozpoznawanej zależeć bowiem będzie od wyniku postępowania przed TSUE w sprawie o udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie prejudycjalne.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.