Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek – Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2022 r. sprawy ze skargi C. U. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Rz 102/21 I. wymierza Burmistrzowi [...] grzywnę w wysokości 2 000 zł /słownie: dwa tysiące złotych/; II. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz skarżącego C. U. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu 2 marca 2022 r. do Sądu wpłynęła skarga C. U. (dalej: "skarżący) na niewykonanie przez Burmistrza [...] (dalej: "Burmistrz", "organ") wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Rz 102/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 12 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Rz 102/21 po rozpoznaniu skargi C. U. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w pkt I zobowiązał Burmistrza [...] do rozstrzygnięcia wniosku skarżącego z dnia 14 czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; w pkt II stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt III zasądził od Gminy Miejskiej [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrok stał się prawomocny w dniu 3 grudnia 2021 r.

W uzasadnieniu wyroku, Sąd stwierdził, że żądanie udostępnienia danych związanych z podstawami umownymi i rachunkami realizacji przez daną gminę inwestycji drogowej z budżetu gminnego jest żądaniem udostępnienia informacji publicznej w zakresie majątku gminnej jednostki samorządu terytorialnego - art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), natomiast kwestia, czy i w jakim zakresie istnieją w sprawie podstawy do ograniczenia na podstawie art. 5 u.d.i.p. dostępu do określonych danych wynikających z dokumentów objętych wnioskiem skarżącego, powinna zostać oceniona przez organ przed przesłaniem skarżącemu w formie elektronicznej żądanych danych.

W dniu 28 grudnia 2021 r. Burmistrz nadał za pośrednictwem skrzynki pocztowej e-mail pismo, w którym poinformował, że w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu przesyła w załączeniu skany żądanych przez skarżącego dokumentów, tj.:

– Fakturę nr [...] wraz z załącznikami;

– Fakturę nr [...] wraz z załącznikami;

– Fakturę nr [...] wraz z załącznikami;

– Umowę nr [...];

– Umowę nr [...];

– Umowę nr [...].

W odpowiedzi na pismo Burmistrza, skarżący w tym samym dniu skierował do organu wiadomość e-mail, w której poinformował, że pliki załączone do otrzymanego pisma nie zawierają treści.

W dalszej kolejności skarżący, pismem z dnia 18 lutego 2022 r. (data wpływu do organu – 21 lutego 2022 r.) wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Rz 102/21 wskazując, że pomimo upływu 14-dniowego terminu jego wniosek nie został rozpatrzony. Wobec powyższego skarżący wezwał organ do wykonania ww. wyroku w terminie 7 dni od otrzymania przedmiotowego pisma.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem przez niego wyroku z dnia 12 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Rz 102/21.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Burmistrz został zobowiązany przez Sąd do rozpatrzenia jego wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, jednak pomimo upływu wyznaczonego terminu jego wniosek nie został rozpatrzony. Ponadto pomimo wniesienia do organu wezwania do wykonania wyroku, organ ten nadal nie wykonał wyroku oraz nie wysłał skarżącemu żadnej informacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej. W uzasadnieniu odpowiedzi, Burmistrz wskazał, że skarżący otrzymał przedmiotową informację w dniu 28 grudnia 2021 r., zatem twierdzenia o braku rozpatrzenia jego wniosku są bezzasadne. Odnosząc się do wezwania do wykonania wyroku, organ wyjaśnił, że potraktował ww. pismo jako bezprzedmiotowe, z uwagi na fakt, iż informacja publiczna została udostępniona skarżącemu zgodnie z jego wnioskiem w dniu 28 grudnia 2021 r.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, iż plik z przedmiotowymi dokumentami był pusty, organ wskazał, że prawdopodobną przyczyną nie wyświetlenia treści pliku mogą być problemy techniczne związane z użytkowanym przez skarżącego sprzętem lub oprogramowaniem, niezależne od organu, przy czym skarżący dwukrotnie nie skorzystał z możliwości naocznego zapoznania się z żądanymi dokumentami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków mających na celu ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie. Zastosowanie grzywny może mieć zatem miejsce, gdy po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn zależnych od tego organu. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć zaniechanie podjęcia lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00, to i wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa ( art. 154 § 2 p.p.s.a.), przy czym wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi ( § 3). Osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym ( § 4).

Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§6). Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 7).

W sprawie bezsporne jest, że wyrokiem z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Rz 102/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględniając skargę C. U. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z 14 czerwca 2021 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności.

Akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu zostały zwrócone do organu w dniu 9 grudnia 2021 r.

We wniosku skarżący zwrócił się o udostępnienie następujących dokumentów:

1) umowy nr [...] z [...] listopada 2020 r.,

2) mowy [...] z [...] grudnia 2020 r.,

3) faktury za wykonane prace wynikające z wyżej wymienionych umów,

4) umowy nr [...] z dnia [...] grudnia 2020r .

5) faktury za wykonacie prac wynikających z wyżej wymienionej umowy.

W dniu 28 grudnia 2021 r. z elektronicznej skrzynki pocztowej [...] wysłana została wiadomość "udostępnienie dokumentacji", która miała zawierać wyżej wymienione dokumenty.

Pismem z tego samego dnia skierowanym na adres nadawcy skarżący wskazał, że przekazane materiały, to puste pliki.

Pismem z dnia 18 lutego 2022 r. za pośrednictwem poczty skarżący wezwał organ w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. do wykonania wyroku, wskazując, że wyrok nie został wykonany.

W odpowiedzi organ twierdzi, że wykonał wyrok. Dokumenty zostały przesłane drogą elektroniczną i nie może ponosić odpowiedzialności za ewentualne nieprawidłowe funkcjonowanie systemu po stronie skarżącego. Jednocześnie podnosi, że skarżący dwukrotnie nie skorzystał z możliwości naocznego zapoznania się z żądanymi dokumentami.

Skarga jest oczywiście dopuszczalna, dotyczy bowiem wyroku stwierdzającego bezczynności, a przed jej złożeniem skarżący wyczerpał administracyjny tok instancji, wezwał organ do wykonania wyroku. Jest również uzasadniona.

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że uchybiono terminowi wykonania wyroku. Skoro organ otrzymał akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku w dniu 9 grudnia to wyznaczony przez Sąd 14-o dniowy termin na załatwienie wniosku upływał w dniu 23 grudnia 2021 r.

Ponadto w sprawie brak jest dowodów na to, że wyrok został wykonany.

Wykonanie wyroku polegać miało na udostępnieniu żądanych dokumentów.

Organ twierdzi, że wyrok wykonał i przesłał żądane dokumenty, podczas gdy skarżący twierdzi, że pliki zawierały puste dokumenty i nie można w związku z tym mówić o wykonaniu wyroku.

Z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, że bezpośrednio po skierowaniu do skarżącego poczty elektronicznej, która miała zawierać odpowiedź na udzielenie żądanych informacji skarżący poinformował organ, że nadesłane pliki są puste.

Pomimo uzyskania tego rodzaju informacji organ nie podjął czynności zmierzających do wyjaśnienia wątpliwości co do prawidłowości wysłanej przez siebie poczty.

Wezwany przez Sąd do ustosunkowania się do zarzutów skarżącego, pod rygorem uznania, że nie kwestionuje stanowiska, o tym że przesłane w dniu 28 grudnia 2021 r. pliki nie zawierały żadnej treści, zaprzeczył tej informacji twierdząc, że przesłane drogą mailową załączniki w formacie plików PDF zawierały kompletne skany dokumentów, w których posiadaniu nadal się znajduje.

W ocenie Sądu tego rodzaju uzasadnienie nie może potwierdzić prawidłowości udzielonej odpowiedzi i jednocześnie zwalniać organ od zarzutu bezczynności. Posiadanie samych skanów nie może być dowodem prawidłowości ich wysłania drogą elektroniczną do adresata.

Z akt postępowania wynika bowiem, że skarżący bezpośrednio po otrzymaniu poczty mailowej zawiadomił organ o nieprawidłowościach w postaci przesłania pustych plików, na co organ nie zareagował. Otrzymane dokumenty skarżący dołączył do akt i wynika z nich, że wskazane pliki zawierają puste kartki.

Trudno upatrywać celowości działania skarżącego, który po otrzymaniu pisma wskazuje nieprawdziwie, że pliki są puste, by następnie ponownie uruchamiać proces sądowy celem uzyskania informacji, które, zdaniem organu były w jego posiadaniu.

Organ nie może również zasłaniać się nieprawidłowością działania systemu po stronie wnioskodawcy, w sytuacji gdy ten przeczy takim nieprawidłowościom.

Wbrew twierdzeniom organu w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów by zwracano się do skarżącego z propozycją naocznego zapoznania się z materiałami. Taka sytuacja owszem miała miejsce ale w przypadku pierwotnie złożonego wniosku o udzielenie informacji publicznej, której nierozpoznanie stało się podstawą do wydania wyroku. To w poprzednim postępowaniu organ ustalił godzinę i termin zapoznania się z materiałami, do czego jednak nie doszło z uwagi na nieobecność pracownika.

Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał skargę za zasadną i wymierzył Burmistrzowi [...] grzywnę w wysokości 2.000 złotych na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa- art 154 § 2 p.p.s.a. Jakkolwiek informacja nie została udzielona, organ podjął działania zmierzające do jej udzielenia i brak jest podstaw do tego by domniemywać, że nie udzielnie informacji było celowym działaniem organu.

O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 200, 205 § 2 i 209 p.p.s.a.