Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik Protokolant st. asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1091/16 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1091/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2015 r. K. G. wystąpiła o dokonanie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającej na wpisaniu jej jako osoby uprawnionej do korzystania z gruntów wspólnoty gruntowej "B.". Wnioskodawczyni wskazał, że jest następcą prawnym A. G., który był wymieniony pod poz. 15 w wykazie osób uprawnionych do korzystania ze wspólnoty gruntowej.

Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] Starosta Płoński odmówił wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków, dotyczącej podmiotu ewidencyjnego w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...], jednostka rejestrowa [...], w zakresie działki nr [...] o pow. [...]ha oraz w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] jednostka rejestrowa [...] w zakresie działki nr [...] o pow. [...]ha polegającej na wpisaniu w miejsce A. G. K. G. jako osoby uprawnionej do korzystania z wspólnoty gruntowej "B.".

W odwołaniu K. G. podniosła, że organ w zaskarżonej decyzji nie podał zgodnie z art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. żadnego uzasadnienia prawnego, które wyjaśniałoby podstawy prawne decyzji i nie przytoczył w tym zakresie przepisów prawa, które odmowę uzasadniają. Odwołanie uzupełniono pismami z dnia 22 stycznia i z dnia 25 stycznia 2016 r.

Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że teren wskazanej wspólnoty obejmuje grunty o łącznej powierzchni [...]ha, oznaczony w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...]ha położona w obrębie [...] gmina Płońsk i działka nr [...] o powierzchni [...]ha położona w obrębie [...].

Organ odwoławczy stwierdził, że Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Płońsku decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1964 r., wydaną na podstawie art. 8 ust 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169) ustalił, że nieruchomość o powierzchni [...]ha pod nazwą "B." położona w Płońsku przy [...] stanowi rolniczą wspólnotę gruntową w rozumieniu przepisów art. 1. ust 1 ustawy. Następnie na podstawie art. 8 ust 2 ustawy ww. organ wydal decyzję z dnia 25 kwietnia 1964 r. o ustaleniu wykazu osób uprawnionych do udziału ww. wspólnocie. Statut tej Spółki uchwalono na zebraniu członków Spółki w dniu 24 maja 1965 r., do którego wprowadzono zmiany uchwałą nr 1/07 z dnia 16 grudnia 2007 r., podjętą na zebraniu członków spółki, dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej w mieście Płońsk pn. "B.". Zarząd Spółki został wyłoniony w drodze wyborów przeprowadzonych na zebraniu członków w dniu 16 grudnia 2007 r. Następnie Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej "B." w Płońsku, w dniu 15 listopada 2009 r. uchwałą 11/2009 ustaliła na ogólnym zebraniu aktualną listę członków Wspólnoty. Zarząd Spółki pismem z dnia 23 listopada 2009 r. zgłosił organowi ewidencyjnemu wykaz członków wspólnoty, zatwierdzony w dniu 15 listopada 2009 r., uchwałą 11/2009 ogólnego zebrania członków. Organ ewidencyjny zaktualizował dane ewidencyjne w jednostkach rejestrowych prowadzonych dla gruntów wspólnoty w zakresie podmiotów ewidencyjnych poprzez wprowadzenie osób które zostały wskazane w uchwale nr 11/2009, jako uprawnionych do korzystania ze wspólnoty gruntowej "B.".

Ponadto zwrócono uwagę, że we wniosku z dnia 10 sierpnia 2015 r. pełnomocnik K. G. zażądał na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 22 ust. 2 i 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, wprowadzenia zmiany danych ewidencyjnych w zakresie uprawnionych do korzystania ze wspólnoty, poprzez ujawnienie w miejsce zmarłego A. G. (poz. 15 wykazu), jego następczyni prawnej K. G.

A. G. wpisany był w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej m. Płońska "B.", stanowiącym załącznik do decyzji Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Płońsku nr [...] z dnia [...] kwietnia 1964 r. Osoby wpisane w tym wykazie ujawnione były w operacie ewidencji gruntów i budynków w pozycjach rejestrowych prowadzonych dla gruntów wspólnoty gruntowej "B.". Stan taki był w ewidencji gruntów i budynków do czasu zgłoszenia przez Zarząd Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej "B." w Płońsku zmienionego wykazu osób uprawnionych do korzystania ze wspólnoty, ustalonego w drodze uchwały nr 11/2009 na ogólnym zebraniu spółki. Zmieniony - zaktualizowany wykaz członków wspólnoty nie wykazywał A. G. jako uprawnionego do korzystania ze wspólnoty gruntowej "B.". Wykaz członków wspólnoty ustalony w uchwale 11/2009, zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, został potwierdzony wpisem do operatu ewidencji gruntów i budynków.

Organ zauważył przy tym, że obecnie w operacie ewidencji gruntów i budynków w pozycjach rejestrowych prowadzonych dla gruntów wspólnoty gruntowej "B." A. G. nie jest wykazany jako osoba uprawniona do korzystania ze wspólnoty gruntowej. Wobec tego nie ma możliwości ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków następcy prawnego osoby, która nie jest wykazana jako członek wspólnoty gruntowej.

Organ podkreślił, że przepisy art. 22 ust. 2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne regulujące sprawy wprowadzenia zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków wskazują w art. 20 ust. 2 pkt 1 osoby uprawnione do zgłaszania zmian. K. G. nie spełnia przesłanek określonych tym przepisem, nie jest właścicielem (następcą prawnym właściciela) gruntów również nie włada gruntami na zasadach samoistnego posiadacza.

Zwrócono również uwagę, że w przypadku zmian w obszarze wspólnoty gruntowej i w wykazie osób uprawnionych, jak również zmian statutu i zamiany w składzie osobowym zarządu, wpisu w ewidencji gruntów dokonuje się po ich zgłoszeniu przez zarząd spółki, na podstawie odpowiednich dokumentów wynikających ze statutu tej spółki. Zmiany w wykazie osób uprawnionych do korzystania ze wspólnoty gruntowej, zgodnie z przepisami z art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych należą do kompetencji spółki powołanej do sprawowania zarządu nad wspólnotą. Zgodnie z art. 23 ustawy nadzór nad działalnością spółki sprawuje właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Organ stwierdził, że z przepisów ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych wynika, że udziałowcy mają ograniczone prawo do prowadzenia spraw wspólnoty. Zgodnie z art. 22 tej ustawy, to spółka jest uprawniona do prowadzenia spraw wspólnoty gruntowej. Udziałowcom wspólnoty gruntowej nie przysługują w ogóle uprawnienia wynikające z przepisów kodeksu cywilnego o współwłasności, w takim zakresie w jakim było by to sprzeczne z zasadami wynikającymi z przepisów ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Członek wspólnoty posiada zatem prawo podmiotowe ograniczone tylko co do jego udziału we wspólnocie. W takim zakresie może inicjować postępowanie przed odpowiednim organem administracyjnym czy sądem.

W przypadkach zmiany wykazu osób uprawnionych, dokonanym przez spółkę, właściwym do rozpatrzenia uwag lub dochodzenia swoich uprawnień jest organ, który sprawuje nadzór nad działalnością tej spółki. Natomiast wniesione powództwo o uchylenie uchwały spółki jest umożliwione po spełnieniu wymogów określonych art. 19a ust 1 i 2 ustawy. Prawo do wytoczenia powództwa, stosownie do art. 19a ust 3 ustawy, przysługuje także właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).

Reasumując organ stwierdził, że z obowiązujących przepisów regulujących sprawy ewidencji gruntów i budynków nie wynika, by organ ewidencyjny w ramach żądanych przez wnioskodawcę zmian, mógłby dokonać korekty wykazu członków wspólnoty gruntowej poprzez wprowadzenie następców prawnych osoby, która obecnie nie jest członkiem wspólnoty.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję K. G. zarzuciła naruszenie:

a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 24 ust. 2a, art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 2a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, § 44 pkt 2 § 45 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków;

b) art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.;

c) art. 64 § 2 k.p.a.;

d) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z § 49 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w zw. z art. 64 Konstytucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wskazał, że organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, z którego jednoznacznie wynika, że aktualnie w ewidencji gruntów i budynków A. G. nie figuruje w wykazie członków Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w mieście Płońsk pn. "B.". Z akt sprawy wynika, że Zarząd Wspólnoty w dniu 23 listopada 2009 r. wystąpił do Starosty Płońskiego o zaktualizowanie danych ewidencyjnych w zakresie ujawnienia członków zgodnie z uchwałą Zebrania członków w dniu 15 listopada 2009 r. Wśród osób wymienionych w tej uchwale nie występuje A. G. poprzednik prawy skarżącej. Z zawiadomienia o zmianie z dnia 30 grudnia 2009 r. wynika, że Starosta Płoński na podstawie tego wniosku i przedmiotowej uchwały ujawnił wykaz nowych członków tej Wspólnoty.

Sąd zauważył, że art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych wynika wprost, że tylko zarząd wspólnoty gruntowej może zgłaszać do ewidencji wszelkie zmiany w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie. Takiego uprawnienia, w myśl tego przepisu nie ma zatem skarżąca, a to oznacza, że organ ewidencyjny nie mógł uwzględnić wniosku o wpisaniu skarżącej w miejsce A. G. jako jego następczyni prawnej, niezależnie od tego czy A. G. był czy też obecnie nie jest członkiem wspólnoty gruntowej "B.".

Powyższe ustalenia, w ocenie Sądu, nie zamykają skarżącej drogi do podjęcia działań zmierzających do dokonania oczekiwanej przez nią zmiany w ewidencji gruntów. Skoro bowiem z mocy art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych Zarząd Wspólnoty jest uprawniony do zgłaszania w ewidencji gruntów wszelkich zmian w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej , to nie ma przeszkód, aby Zarząd Wspólnoty dysponując odpowiednią dokumentacją złożył wniosek o dokonanie stosownych zmian w ewidencji.

Samodzielnie skarżąca w oparciu o przepis art. 28 k.p.a. uczynić tego nie może, ponieważ z uwagi na treść art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych nie ma uprawnienia do wszczęcia postępowania przed organami ewidencyjnymi o zmianę wpisu w ewidencji gruntów i ujawnienie go w miejsce innej osoby jako uprawnionego do udziału we wspólnocie gruntowej.

W świetle powyższego, zdaniem Sądu, organy ewidencyjne obu instancji zasadnie uznały, że brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącej o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków w żądanym zakresie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. G., zarzucając:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. naruszenie:

a) art. 22 ust 2 i 3 i art. 24 ust 2a pkt 2 w zw. z art. 20 ust 2 pkt 1 i ust 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Z 2015 r., poz. 520) i art. 64 § 1 Konstytucji poprzez ich niezastosowanie podczas gdy tryb dokonywania zmian w ewidencji gruntów przewidziany w/w przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego winien mieć zastosowanie w niniejszej sprawie albowiem z uwagi na cel i funkcję tego unormowania, a także z uwagi na Konstytucyjną zasadę ochrony praw majątkowych zastosowana winna zostać wykładania rozszerzająca art. 20 ust 2 pkt 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, zgodnie z którą za osobę uprawnioną do składania wniosków o wpis do ewidencji winna zostać uznana także osoba uprawniona do udziału we wspólnocie gruntowej;

b) art. 18 ust 2 ustawy o wspólnotach gruntowych z dnia 29 czerwca 1963 r. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że z przepisu tego wynika, że tylko zarząd wspólnoty jest uprawniony do składania wniosków o zmiany w ewidencji gruntów podczas gdy z przepisu tego nie można wywieść takiego wniosku;

c) art. 22 ust. 2 i 3 i art. 24 ust. 2a pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 2a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542) poprzez niezastosowanie przewidzianego w tych przepisach trybu dokonywania zmian w ewidencji gruntów pomimo, że obecnie ewidencja gruntów zawiera dane niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym, a uwzględnienie wniosku skarżącej doprowadziłoby do aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów;

d) § 49 ust 1 pkt 4 rozporządzenia w zw. z art. 64 Konstytucji poprzez ich niezastosowanie i nie uwzględnieniu wniosku skarżącej pomimo, że w postępowaniach, w których wykreślono A. G. z ewidencji gruntów nie informowano właściwych podmiotów o dokonanych zmianach co oznacza, że postępowania te przeprowadzono w sposób wadliwy;

2) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:

a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a w zw. z art. 135 p.p.s.a poprzez niezastosowanie tychże przepisów i nieuwzględnienie skargi wniesionej na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego i nieuchylenie ww. decyzji organu II instancji oraz decyzji organu I instancji pomimo, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez te organy z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. z naruszeniem art. 7 i art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy w szczególności nie wezwano wnioskodawczyni do sprecyzowania wniosku.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi;

2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji. Rozpoznając w powyższych granicach wniesioną skargę kasacyjną należało uznać, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw.

Przed odniesieniem się do zarzutów skargi kasacyjnej należy zauważyć, że skarżąca kasacyjnie pozostaje w sporze z zarządem spółki do zagospodarowania wspólnoty gruntowej "B.". Przedmiotem tego sporu jest domaganie się przez skarżącą kasacyjnie uznanie jej jako osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie, w miejsce jej poprzednika prawnego dziadka A. G. zmarłego w 1971 r., który był osobą uprawnioną do udziału we wspólnocie, albowiem wymieniony był w decyzji z dnia [...] kwietnia 1964 r. o ustaleniu wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie. Osoby wymienione w tym wykazie ujawnione były w ewidencji gruntów i budynków. Ten stan istniał do czasu zgłoszenia przez zarząd Spółki zmienionego wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie, ustalonego w drodze uchwały z dnia 15 listopada 2009 r. nr 11/2009 na zebraniu spółki, zaktualizowany wykaz członków wspólnoty nie wymieniał A. G. Stąd też w operacie ewidencji gruntów i budynków w pozycjach rejestrowych prowadzonych dla gruntów wspólnoty "B." A. G. nie jest wykazany jako osoba uprawniona do udziału we wspólnocie. I w takich okolicznościach skarżąca kasacyjnie wystąpiła do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków z wnioskiem o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów w pozycjach dotyczących gruntów wspólnoty, polegającej na wpisaniu jej w miejsce A. G., wykazujac swoje następstwo prawne, jako osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie.

W skardze kasacyjnej sformułowane zostały zarówno zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego jak i naruszenia przepisów postępowania, jednak w okolicznościach niniejszej sprawy szczególne znaczenie mają zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, albowiem to przepisy prawa materialnego mają podstawowe znaczenie.

Odnosząc się do zarzutów prawa materialnego dotyczacych naruszenia wskazanych w pkt 1 lit. a, c, d przepisów regulujących zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków należy stwierdzic, że zarzuty te są niezasadne. Przede wszystkim proponowana przez skarżącą rozszerzającą wykładnia art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne polegająca na uznaniu, że osobą uprawnioną do składania wniosków o wpis w ewidencji gruntów jest także osoba uprawniona do udzialu we wspólnocie gruntowej, nie może mieć zastosowania w okolicznościach tej sprawy, a to dlatego, że przedmiotem sporu jest właśnie okoliczność dotycząca uznania skarżacej za osobę uprawnioną do udzialu we wspólnocie. Proponowana wykladnia wskazanych przepisów mogłaby mieć zastosowanie tylko w takich stanach faktycznych, w których osoba uprawniona do udzialu we wspólnocie jest ujawniona w ewidencji gruntów, a następnie w wyniku okreśonych zdarzeń zdarzeń prawnych czy to w obrocie inter vivos, czy też mortis causa dochodzi do następstwa prawnego i następca występuje z wnioskiem o ujawnienie go w ewidencji jako osoby uprawnionej w miejsce dotychczasowego uprawnionego. Wówczas kwestia osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie nie jest zagadaniem spornym, jeżeli tylko następstwo prawne zostanie wykazane. Natomiast w okolicznościach tej sprawy A. G. poprzednik prawny skarżącej nie jest już ujawniony w ewidencji gruntów jako osoba uprawniona do udzialu we wspólnocie gruntowej, stąd też organ ewidencyjny nie może traktować skarżacej jako osoby uprawnionej do udziału we wspólnocie. Nie może również samodzielnie rozstrzygnąć sporu jaki na tym tle powstał pomiędzy skarżacą, a spółką.

Organ ewidencyjny nie jest bowiem uprawniony do oceny prawidłwości uchwały nr 11/2009 podjętej na ogólnym zebraniu członków spółki. Uchwała ta zawierając wykaz osób uprawnionych do udzialu we wspólnocie gruntowej "B." dotyczy równocześnie innych osób zarówno tych, które podobnie jak A. G. nie zostali wymienieni jako uprawnieni do udziału we wspólnocie grutowej, jak i osób, które zostały wskazane jako uprawnione do udziału we wspólnocie gruntowej i na podstawie tej uchwały wpisane do ewidencji gruntów i budynków. Tym samym kwestionowana przez skarżącą kasacyjnie uchwała dotyczy równocześnie interesu prawnego szeregu innych osób, które w tym postępowaniu w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie biorą udziału. Jest to dodatkowa okoliczność wskzazująca, że spory wynikłe w zwiazku z treścią podjętej uchwały, a w szczególności oceny jej zgodnosci z prawem nie może dokonywac organ ewidencyjny. Uchwały podejmowane na zebranich członków spółki mogą być przedmiotem oceny, ale dokonywanej przez sąd powszechny, jeżeli zostało wniesione stosowne powództwo.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca analizując przepisy ustawy o wspólontach gruntowych wskazuje, że osoba która spełniała ustawowe przesłanki stała się osobą uprawnioną do udziału we wspólnocie, natomiast ustalenie uprawnienia do udziału we wspólnocie odbywa się na drodze administarcyjnej i wyłączną kompetencję w tym zakresie z mocy art. 8 ust. 2 ustawy miał starosta. Dalej podkreśla, że prawo to jest nabyte z mocy ustawy i zbyte może być tylko przez uprawnionego lub przejść na spadkobierców. Tym samym spółka dla zagospodarowania wspólnoty nie może na ogólnym zebraniu podejmować uchwał w sprawie ustalenia, kto jest aktualnym członkiem wspólnoty. Powyższe rozważania dotyczą stanu prawnego zawartego w ustawie o wspólontach gruntowych, a w szczególnosci sposobu powstania członkowstwa we wspólnocie i zmierzają do wykazania, że członkowie spółki nie mogą podjąć uchwaly ustalającej osoby uprawnione do udziału we wspólnocie, tak jak to miało miejsce w uchwale podjętej w niniejszej sprawie. Rozważania te mogłyby być przedmiotem oceny dokonanej przez sąd powszechny w przypadku gdyby po podjętej uchwale nr 11/2009 na podstawie art. 189 k.p.c wniesione zostało powództwo o stwierdzenie nieważności tej uchwały. Zaś po nowelizacji ustawy o zgospodarowaniu wspólnot gruntowych doknanej ustawą z dnia 10 lipca 2015 r., w art. 19a uregulowana została problematyka występowania z powództwem o uchylenie uchwały spółki.

Niezasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego, tj. art. 18 ust 2 ustawy o wspólnotach gruntowych poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że z przepisu tego wynika, że tylko zarząd wspólnoty jest uprawniony do składania wniosków o zmiany w ewidencji gruntów podczas gdy z przepisu tego nie można wywieźć takiego wniosku. W uzasadnieniu tego zarzutu wskzano, że unormowania ustawy o wspólnotach gruntowych wcale nie wyłączają uregulowań z prawa geodezyjnego i karograficznego. Odnosząc się do tego zarzutu należy się odwołać do wcześnieszych uwag dotyczacych art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które równocześnie zachowują aktualność do art. 18 ust. 2 ustawy o wspólnotach gruntowych.

Z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczacych naruszenia prawa materialnego, a tego dotyczyła istota sporu w niniejszej sprawie, niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne i dlatego na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.