Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Protokolant referent Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2020 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przetwarzania danych osobowych oddala skargę.

Do Urzędu Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] czerwca 2019 r. wpłynęła skarga D. B., (dalej jako "skarżący"), dotycząca udostępnienia nieuprawnionej osobie jego danych osobowych przez Prokuraturę Okręgową

w [...] (dalej "Prokuratura").

W odpowiedzi na skargę, pismem z [...] lipca 2019 r., organ wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez:

- określenie, w jakim zakresie zostało dokonane naruszenie prawa skarżącego

do ochrony danych osobowych przez podmiot wskazany w skardze, tj. dokładne

i pełne doprecyzowanie, jakie dane osobowe skarżącego uległy naruszeniu;

- wskazanie, podjęcia jakich działań znajdujących podstawę w przepisach ustawy

o ochronie danych osobowych, skarżący oczekuje od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

W odpowiedzi na powyższe wezwania, skarżący w piśmie z [...] lipca 2019 r. wskazał dane osobowe, których ochrona została naruszona oraz sformułował żądanie skargi.

Wobec powyższego, organ wszczął postępowanie administracyjne związane ze skargą, a następnie, pismem z dnia [...] lipca 2019 r., zwrócił się do Prokuratora Okręgowego w [...] o wyjaśnienia w sprawie.

Prokurator Okręgowy w [...] w piśmie z [...] sierpnia 2019 r. wyjaśnił,

że nie jest możliwe złożenie wyjaśnień oraz przedłożenie dowodów w żądanym zakresie w oparciu o podstawę prawną, jaką jest przepis ort. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 roku o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r., poz. 125). Ponadto Prokurator Okręgowy w [...] wskazał, że zakresem regulacji ww. ustawy "(...) objęty jest również sposób prowadzenia nadzoru nad ochroną danych osobowych przetwarzanych przez właściwe organy w celach, o których mowa powyżej,

z wyłączeniem danych osobowych przetwarzanych przez prokuraturę i sądy. Wobec powyższego, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (...) nie jest organem właściwym do przeprowadzania nadzoru nad ochroną danych osobowych przetwarzanych przez Prokuraturę Okręgową.

Prokurator Okręgowy w [...] podniósł również, że w myśl art. 191a § 1 pkt 2) ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2019 r. poz. 740), nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych w ramach realizacji zadań określonych w art. 2 tej ustawy, których administratorami są powszechne jednostki organizacyjne prokuratury zgodnie z art. 13 § 6, wykonuje w zakresie działalności prokuratury okręgowej - prokurator regionalny.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 105 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. poz. 1000 ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku

z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125),

po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi D. B. na udostępnienie osobie nieuprawnionej jego danych osobowych przez Prokuraturę Okręgową w [...], umarzył postępowanie.

Zdaniem organu, w związku z brakiem kompetencji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych do merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, postępowanie wszczęte w rezultacie złożonej przez skarżącego skargi należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, stosownie do treści art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 - dalej "K.p.a."). Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 K.p.a., oznacza brak któregokolwiek elementu stosunku materialnoprawnego skutkujący tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Umorzenie postępowania administracyjnego stanowi orzeczenie formalne, kończące postępowanie, bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Ustalenie przez organ publiczny zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a., zobowiązuje go do umorzenia postępowania, ponieważ nie ma wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takiej sytuacji stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy.

Decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2020 r. stała się przedmiotem skargi D. . do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawy.

Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz ponowne rozpatrzenie postępowania administracyjnego, wskazał na naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów RODO w zakresie odpowiadania na gruncie RODO organów prokuratorskich.

Skarżący w uzasadnieniu skargi opisał sytuację, w której doszło do naruszenia jego danych osobowych. Jednocześnie podniósł, że nie ma wiedzy kto i na jakiej podstawie obraca jego danymi osobowymi, w tym danymi wrażliwymi. Wobec tego jego dobra osobiste w postaci prywatności i dobrego imienia zostały naruszone.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł

o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., 2167 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

Istota sprawy w jej realiach faktycznych sprowadzała się do oceny tego, czy Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych posiadał kognicję do merytorycznego rozpoznania skargi inicjującej postępowanie.

Dokonując oceny w w/w zakresie koniecznym było odniesienie się do przepisu art. 191a ustawy z 28 stycznia 2016r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2019 r. poz. 740 ze zm). Stanowi on zaś o tym, że nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych w ramach realizacji zadań określonych w art. 2 których administratorami są powszechne jednostki organizacyjne prokuratury, sprawują właściwi prokuratorzy. W ramach zaś tego nadzoru m.in. rozpatrują oni skargi osób, których dane osobowe są przetwarzane niezgodnie z prawem.

Z przywołanej regulacji w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych w ramach realizacji zadań określonych w art. 2 których administratorami są powszechne jednostki organizacyjne prokuratury, został wyłączony spod kognicji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

W realiach niniejszej sprawy koniecznym do wyjaśnienia było także to, iż akta postępowania prokuratorskiego, których dotyczy nieprawidłowość zarzucana niniejszą skargą, zostały wytworzone właśnie w ramach realizacji zadań określonych w art. 2 ustawy Prawo o prokuraturze. To zaś oznacza, że nadzór nad materią prawidłowości przetwarzania danych osobowych znajdujących się w takich aktach, należy do właściwych organów prokuratury, a nie do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

W konsekwencji powyższego nieuprawnionymi (dokonywanymi bez podstawy prawnej) byłyby wszelkie merytoryczne czynności podejmowane przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w ramach nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych przez powszechne jednostki prokuratury, przy realizacji przez nie zadań określonych w art. 2 ustawy Prawo o prokuraturze.

W tym stanie sprawy, uznając iż organ w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny i prawny, i poprawnie umorzył postępowanie wobec braku właściwości do merytorycznego rozpoznawania skargi strony, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).