Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 5 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.) Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2026 roku sprawy ze skargi F. z siedzibą w G. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej F. z siedzibą w G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 29 czerwca 2026 roku, pod poz. [...]. ał

II SAB/Łd 191/26

Uzasadnienie

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga F. z siedzibą w G. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiej Policji w Łodzi w sprawie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem tejże F. z 5 maja 2026 r.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że 5 maja 2026 r. za pośrednictwem e-Doręczeń złożyła do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie na dzień 2 maja 2026 roku miejsca w BIP KWP w Łodzi, w którym do 30 czerwca każdego roku KWP w Łodzi opublikowała informacje określone przez ustawodawcę w art. 14 ustawy o petycjach (Dz.U. 2014 poz. 1195) albo informacji na podstawie jakich przepisów prawa KWP w Łodzi zostało wyłączone z obowiązku publikacji zbiorczej informacji o petycjach zgodnie z art. 14 w/w ustawy, mając w szczególności na uwadze fakt, iż ustawodawca nie przewidział wyłączenia publikacji "w szczególności danych dotyczących liczby petycji" jeżeli ilość ta wynosi zero.

Strona skarżąca zauważyła, że w swoim wniosku zawarła informację, iż ustawa o petycjach została opublikowana w Dzienniku Ustaw 11 lipca 2014 roku. Tekst ten pierwotnie opublikowany w 2014 r. posiadał już odpowiednią w/w treść art. 14. Zgodnie z art. 17 w/w ustawy przepisy prawa weszły w życie po upływie 12 miesięcy od momentu jej ogłoszenia, czyli od 11 lipca 2015 roku.

Dalej strona skarżąca podniosła, że 6 maja 2026 r. organ udzielił odpowiedzi stwierdzając, że przedmiotowe dane znajdują się pod wskazaną w piśmie stroną internetową. Na stronie tej widoczny jest jednakże tylko zapis: "Informacja o petycjach: W latach 2021-2025 w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Łodzi realizowana była 1 petycja (w 2023 roku), która została zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi."

Zdaniem strony skarżącej w powyższej informacji organ ten odniósł się tylko do lat 2021 - 2025. Natomiast we wniosku o udostępnienie informacji publicznej jasno zawarto sprecyzowany zakres informacji "(...) miejsca w BIP KWP w Łodzi, w którym do 30 czerwca każdego roku KWP w Łodzi opublikowała informacje określone przez ustawodawcę w art. 14 (...)" Dodatkowo dla jasności i klarowności wniosku strona zaakcentowała, że przepisy ustawy o petycjach weszły w życie w roku 2015. Tymczasem organ nie podał żadnych informacji w zakresie lat 2015 - 2020. F. mając świadomość ewentualnego możliwego wyłączenia organu Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z obowiązku publikowania ciągle wszystkich informacji dodatkowo alternatywnie zawnioskowało do deklaracji danych jakie objęto wnioskiem dodała: "albo informacji na podstawie jakich przepisów prawa KWP w Łodzi zostało wyłączone z obowiązku publikacji zbiorczej informacji o petycjach zgodnie z Art. 14 w/w ustawy".

Organ nie podał także jakiejkolwiek informacji z podstawą prawną dlaczego nie publikuje żadnych informacji dla lat 2015 - 2020. Mógł on wskazać, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym informacją publiczną, ale tego nie uczynił. Jeżeli alternatywnie istniały jakieś fakty dotyczące regulacji wewnętrznych w Policji lub szczególnie w KWP w Łodzi dotyczące prezentacji informacji związanej z art. 14 ustawy o petycjach to mogły one mieścić się w pojęciu danych publicznych, ale organ kwestię tą całkowicie przemilczał. Strona skarżąca zauważyła, że nie wie gdzie, bądź czy informacje związane z art. 14 ustawy o petycjach KWP w Łodzi dla roku 2020 i lat wcześniejszych są publikowane.

Dla kontrastu strona skarżąca podniosła, że Komendant Stołeczny Policji nie prezentuje wszystkich informacji, a tylko te z ostatnich pełnych 5 lat, ale w informacji publicznej wykazał regulacje wewnętrzne obowiązujące w Komendzie Stołecznej Policji o archiwizacji starszych informacji z BIP.

Pomimo upływu terminu ustawowego podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił pełnej odpowiedzi.

Wobec powyższego strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.

Mając powyższe na uwadze strona wniosła o:

1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,

2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,

3) zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego osoby winnej wadliwego załatwienia sprawy,

4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej i wyjaśnił, że art. 14 ustawy o petycjach to jedyna znajdująca się w przepisach prawa powszechnie obowiązującego regulacja stanowiąca wymóg dotyczący publikacji przez organ administracji publicznej informacji o petycjach. Analiza językowa powyższego przepisu musi prowadzić do wniosku, że Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi jest zobowiązany:

1) w terminie do 30 czerwca (danego roku kalendarzowego),

2) umieścić na swojej stronie internetowej informację (o petycjach)

3) o petycjach rozpatrzonych w roku poprzednim,

4) obejmującą w szczególności dane dotyczące liczby, przedmiotu oraz sposobu załatwienia petycji.

Organ zauważył, że w kontekście wniesionej skargi na bezczynności najistotniejszy w powyższym rozbiciu jest element "o petycjach rozpatrzonych w roku poprzednim". W dniu udzielania F. odpowiedzi na wniosek, KWP w Łodzi zobowiązany był posiadać na stronie internetowej swojego urzędu informację zamieszczoną do 30 czerwca 2025 r. o petycjach rozpatrzonych w roku 2024. Z brzmienia art. 14 ustawy nie sposób wywodzić obowiązku szerszego - utrzymywania na stronie internetowej informacji dotyczącej petycji obejmujących dane z nieokreślonego okresu czasu wstecz.

Organ stanął na stanowisku, że wniosek F. został zrealizowany w sposób odpowiadający zakresowi obowiązku organu obejmującego posiadanie na stronie internetowej informacji o petycjach - zgodnie z wymogiem art. 14 ustawy o petycjach.

Jednocześnie organ poinformował, że na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę na stronie BIP Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi, pod tym samym adresem, który wskazano skarżącemu w korespondencji z 7 maja 2026 r.: https://lodzka.bip. policja. gov.pl/KPL/petycje/21481, Petycje.html znajduje się informacja, w postaci zbiorczej tabeli obejmującej petycje za lata 2014-2026. Fakt ten uzasadnia alternatywny wniosek o umorzenie postępowania.

Organ wskazał, że powołane okoliczności świadczą o braku bezczynności w zakresie udzielenia żądanej informacji publicznej. Komendant udzielił bowiem odpowiedzi na wniosek niezwłocznie i w zakresie, w jakim był zobowiązany przepisami powszechnie obowiązującego prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a."] sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie.

F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi w sprawie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z 5 maja 2026 r.

Z przesłanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę dokumentów wynika, że wnioskiem z 5 maja 2026 r. skarżąca F. zwróciła się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi o udostępnienie informacji publicznej. Z treści wniosku wynikało, że F. wnosi o:

"wskazanie na dzień 5 maja 2026 roku miejsca w BIP danej Komendy Wojewódzkiej lub Stołecznej Policji, w którym do 30 czerwca każdego roku od momentu wejścia w życie regulacji prawnych dana Komenda opublikowała informacje określone przez ustawodawcę w Art. 14 Ustawy o petycjach (Dz.U. 2014 poz. 1195) tj.

Art. 14. [Zbiorcza informacja o rozpatrzonych petycjach] Podmiot właściwy do rozpatrzenia petycji, a w przypadku, o którym mowa w art. 9 - Sejm, Senat lub organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca, umieszcza na swojej stronie internetowej lub stronie internetowej urzędu go obsługującego zbiorczą informację o petycjach rozpatrzonych w roku poprzednim. Informacja ta zawiera w szczególności dane dotyczące liczby, przedmiotu oraz sposobu załatwienia petycji.

albo informacji na podstawie jakich przepisów prawa dana Komenda Wojewódzka lub Stołeczna Policji została wyłączona z obowiązku publikacji zbiorczej informacji o petycjach zgodnie z Art. 14 w/w ustawy, mając w szczególności na uwadze fakt, iż ustawodawca w zapisie prawnym nie przewidział wyłączenia publikacji "w szczególności danych dotyczących liczby petycji" jeżeli ilość ta wynosi zero.

Należy tutaj z szczególną starannością zauważyć, że Ustawa o petycjach (Dz.U. 2014 poz. 1195) została opublikowana w dzienniku ustaw dnia 11 lipca 2014 roku. Tekst ten pierwotnie opublikowany w 2014 r. posiadał już odpowiednią w/w treść Art. 14. Zgodnie z Art. 17 w/w ustawy przepisy prawa weszły w życie po upływie 12 miesięcy od momentu jej ogłoszenia czyli od 11 lipca 2015 roku".

W odpowiedzi na powyższe, pismem z 6 maja 2026 r., organ poinformował, że "przedmiotowe dane znajdują się pod następującym linkiem: https;//lodzka.bip.policja.gov.pl/KPL/petycje/21481,Petycje.html".

W ocenie Sądu zatem, w chwili wniesienia skargi na bezczynność, co miało miejsce 22 maja 2026 r., podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie pozostawał w bezczynności. Ustalenie to ma kluczowe znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi.

Jak przyjął bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.

Wspomniana uchwała, zgodnie z art. 269 ustawy p.p.s.a., wiąże sąd rozpoznający niniejszą skargę. W uchwale wskazano, że zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. W rozpoznawanej sprawie usunięciem stanu bezczynności jest natomiast udostępnienie żądanej informacji publicznej. Skarga na bezczynność skierowana jest zatem przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Pod pojęciem "przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi", którym posłużono się w przedmiotowej uchwale, należy rozumieć inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.

Przesłanka ta zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem wniesienie przez F. skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi po zakończeniu przez ten organ prowadzonego postępowania i udostępnieniu żadnej informacji publicznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi.

W tym miejscu, mając na uwadze treść skargi, postawione w niej zarzuty, dokonując oceny na podstawie nadesłanych akt administracyjnych, Sąd nie zgadza się z twierdzeniem jakoby strona skarżąca w kontrolowanym postępowaniu zwracała się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z wnioskiem o udostępnienie informacji o petycjach rozpatrzonych za lata 2015 – 2025. W ocenie Sądu, treść wniosku określała wprost żądanie informacji "o miejscu w BIP KWP w Łodzi", w którym Komenda Wojewódzka Policji opublikował informacje określone przez ustawodawcę w art. 14 ustawy o petycjach. Dodatkowo wnioskodawca używając podkreślenia zaznaczył, iż chodzi o dane na dzień 2 maja 2026 r. Zatem zgodzić się należy, analizując treść przepisu art. 14 ustawy o petycjach, że obowiązkiem właściwego organu było opublikowanie danych o rozpatrzonych petycjach za ostatni rok kalendarzowy. Wynika to wprost z treści wskazanego przepisu, gdzie ustawodawca wskazuje na "petycje rozpatrzone w roku poprzednim". Z żadnego natomiast przepisu prawa, w szczególności ustawy o petycjach, nie wynika szerszy obowiązek publikowania (utrzymywania) na stronie internetowej informacji (danych) dotyczących petycji obejmującej dane z innych lat. Naturalnie takowe dane mogą być przechowywane, czy też publikowane na stronie właściwego organu, może organ pozostawać w ich posiadaniu. Natomiast, w przypadku oczekiwania przez wnioskodawcę otrzymania szerszego zakresu informacji o petycjach, w szczególności z lat wcześniejszych, to po stronie tegoż wnioskodawcy pozostawało precyzyjne sformułowanie żądania, ze wskazaniem na konkretny okres. Nie można natomiast przyjmować, że to organ ma się domyślić jaki faktycznie jest zakres żądania wnioskodawcy. Tym bardziej w analizowanej sprawie, gdzie - jak zostało to już podniesione wyżej - w ocenie Sądu wniosek strony skarżącej został prawidłowo zidentyfikowany i odczytany, jako żądanie wskazania "na dzień 2 maja 2026 roku miejsca w BIP KWP, w którym do 30 czerwca każdego roku KWP w Łodzi opublikowała informacje określone przez ustawodawcę w Art. 14 Ustawy o petycjach...". Nie może tego zmienić fakt wskazania przez wnioskujący podmiot na datę wejścia w życie ustawy o petycjach. Powyższe wskazywałoby na konieczność dokonywania interpretacji wniosku.

Innymi słowy, zdaniem Sądu, pismo Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi z 6 maja 2026 r. należy uznać za realizację obowiązku do poinformowania strony skarżącej o tym, że wnioskowana przez niego informacja znajduje się w BIP KMP w Łodzi na wskazanej stronie. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się bezczynności organu.

W tym miejscu należy podkreślić raz jeszcze, że dla właściwej realizacji przez organ wniosku o udostępnienie informacji publicznej istotne znaczenie ma precyzyjne określenie co jest jego przedmiotem. To bowiem wnioskodawca jest gospodarzem postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej i on określa jakie informacje chce uzyskać i w jakim celu. Zatem, konieczne jest precyzyjne zdefiniowanie przedmiotu wniosku dostępowego, którego adresatem może być jeden z podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnosząc się zaś bezpośrednio do sformułowanych w skardze zarzutów należało stwierdzić ich niezasadność. Przede wszystkim nie doszło do naruszenia ani art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, ani art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Prawo zawarte w powołanych przepisach nie jest absolutne, gdyż w art. 19 ust. 3 Paktu wskazuje się na ograniczenia określone przez ustawę a zatem ustawę o dostępie do informacji publicznej. Prawo dostępu do informacji nie jest absolutne i podlega ono ograniczeniom, co wskazuje się nie tylko na gruncie prawa międzynarodowego (art. 19 ust. 3 Paktu, art. 8 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności), ale również na gruncie prawa unijnego (art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej) oraz prawa polskiego (art. 47 Konstytucji RP, art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zob. szerzej M. Mączyński, Pozycja prawna funkcjonariusza publicznego w świetle przepisów RODO [w:] Ochrona danych osobowych w prawie publicznym, pod red. M. Jędrzejczak, Warszawa 2021).

Konsekwencją niezasadności powyższych zarzutów skargi, co do naruszenia art. 19 ust. 2 Paktu oraz art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, jest niezasadność też zarzutów, w zakresie naruszenia art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Reasumując całokształt przeprowadzonych rozważań, skoro zatem organ w dacie wniesienia skargi jak i w dacie orzekania przez Sąd nie pozostaje bezczynny, skarga F. jako niedopuszczalna z innych przyczyn, podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, o czym orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 postanowienia na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 powoływanej ustawy p.p.s.a.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 powoływanej ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym w trybie uproszczonym może być rozpoznana sprawa, w której przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

dj