Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2011 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia [...] września 2011 r., nr [...], Prezydent Miasta P. działając jako prezydent miasta na prawach powiatu wykonujący zadania starosty (dalej Prezydent Miasta) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO albo Kolegium) w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności: 1) postanowienia Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] o zaopiniowaniu pozytywnie wstępnego projektu podziału nieruchomości położonej w P. przy ul. Sz., oznaczonej: obręb P., arkusz mapy [...], działka nr [...], zapisanej w KW [...] jako własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym D. W. oraz 2) decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], wydanej na wniosek D. W., orzekającej o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w P. przy ul. Sz., oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb P., arkusz mapy [...], działka nr [...], o powierzchni [...] m2 i rozstrzygającej, że w wyniku podziału powstała nowo utworzona działka nr [...], wydzielona pod ulicę publiczną, określoną w decyzji Prezydenta Miasta nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jako ul. Sz. na odcinku od ul. E. do ul. G. Prezydent Miasta uznając, że powyższe postanowienie oraz decyzja zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa wniósł o zobowiązanie SKO do wydania stosownego orzeczenia w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu Prezydent Miasta wskazał, że dnia [...] czerwca 2011 r. wystąpił do SKO o stwierdzenie nieważności wyżej opisanego postanowienia oraz decyzji. Do dnia dzisiejszego SKO nie podjęło w sprawie jakichkolwiek czynności procesowych, pomimo skierowania w dniach [...] i [...] sierpnia 2011 r. pism o uzupełnienie materiału procesowego przez formalne wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionych orzeczeń, względnie o wydanie orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania w sposób określony w art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa – k. 4-5 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] października 2011 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej odrzucenie, gdyż Prezydent Miasta przed złożeniem skargi do WSA nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kpa. Pismo strony skarżącej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie stanowi tego rodzaju wezwania. Ponadto Kolegium wskazało, że dnia [...] września 2011 r. wydało ono postanowienie w przedmiotowej sprawie co czyni zarzut bezczynności nieuprawnionym (k. 7 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, aczkolwiek z innego powodu aniżeli podniesiony w odpowiedzi na skargę.

Jedną z przesłanek wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego pozostaje złożenie skargi przez uprawniony do tego w konkretnej sprawie podmiot. O legitymacji skargowej stanowi art. 50 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Zarówno w orzecznictwie sądowym jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że przymiotu strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma organ, który wydał zaskarżony akt w pierwszej instancji (wyrok NSA z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 824/05, lex nr 194374, akceptowany przez J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 102). Tak samo w oparciu o art. 50 § 1 ppsa przyjmuje się, że legitymacji skargowej nie mają organy administracji publicznej, które orzekały w sprawie i to niezależnie w której instancji (postanowienie NSA z dnia 2 marca 2005 r., sygn. akt II GSK 387/05, lex nr 197511, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05, lex nr 194022).

W rozpoznawanej sprawie skarżący – Prezydent Miasta działając przez Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego Geopoz wydał zarówno postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r., jak i decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r., co do których złożył następnie dnia [...] czerwca 2011 r. wniosek o stwierdzenie ich nieważności. Z tego powodu uznać należało, że Prezydent Miasta nie mógł w sposób skuteczny występować w postępowaniu sądowym jako jego strona. Dlatego Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta wnosząc skargę na bezczynność SKO w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionych powyżej decyzji oraz postanowienia nie wykorzystał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Sąd miał przy tym na względzie, że pismem nr [...], złożonym w SKO dnia [...] sierpnia 2011 r., Prezydent Miasta powołując się na złożony wniosek z dnia [...] czerwca 2011 r., w związku z pismem SKO z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], wniósł o uzupełnienie materiału procesowego przez formalne wszczęcie postępowania administracyjnego, bądź też o wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 kpa. Pismo to jednak nie może zostać potraktowane jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wynika to ani z jego tytułu, ani też z samej treści. Stanowi ono kolejne wezwanie do rozstrzygnięcia przez SKO złożonego przez Prezydenta Miasta wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. w formie procesowej. Gdyby zatem Prezydent Miasta mógł być stroną niniejszego postępowania, złożona przezeń skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z uwagi na brak uprzedniego wyczerpania trybu zaskarżenia.

Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji.

ja