II SA/Kr 880/10 - Wyrok

Data orzeczenia	2011-02-22	
Data wpływu	2010-07-30	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Jacek Bursa
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Czeluśniak	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Sygn. powiązane	II OSK 1308/ 11	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego Czyste Miasto i Gmina na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 19 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Starosta M. , na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Zakładowi Utylizacji Odpadów sp. z o.o. w M. pozwolenia na budowę, obejmującego następujące obiekty i urządzenia: hala wielofunkcyjna z sortownią, kompostownią, linią do produkcji paliwa alternatywnego, magazynem odpadów niebezpiecznych, pomieszczeniami administracyjno-socjalnymi, maszynownią i płuczką do oczyszczania powietrza po-procesowego, instalacje sanitarne oraz elektryczne z wnętrzową stacją transformatorową 15/04 kV, biofiltr, kwatera do składowania odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, waga najazdowa, portiernia - budynek obsługi wagi, boksy na surowce wtórne, myjnia ciśnieniowa, zbiorniki odcieków z pompownią, drogi z miejscami parkingowymi i placami, ogrodzenie oraz pozostałe elementy infrastruktury towarzyszącej wyszczególnione w zatwierdzonym projekcie budowlanym, na działkach nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 w M. , obr. [...] oraz na działkach nr 36 , 37 w miejscowości P.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że inwestor – Zakład Utylizacji Odpadów Sp. z o. o. w M. wnioskiem z dnia 26.02.2009 r. zwrócił się o wydanie pozwolenia na opisane wyżej zamierzenie budowlane. Planowana inwestycja na wskazanych działkach w M. oraz w miejscowości P. , jest zgodna z Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 21.02.2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru wmieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami ( Dz. Urz. Woj. [...] ) oraz z Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 07.02.2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi P. ( Dz. Urz. Woj. [...]. Zgodnie z ustaleniami planu przestrzennego dot. gospodarki odpadami, w części terenu oznaczonego na rysunku planu literą "B" inwestor zaprojektował wszystkie elementy zamierzenia inwestycyjnego, w tym realizację nowej kwatery składowania odpadów wraz z zielenią izolacyjną - (według wymagań wynikających z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24.03.2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów (Dz. U. z 2003 r. Nr 61, poz. 549 z późn. zm)), drogi i place wewnętrzne wraz z infrastrukturą techniczną oraz halę wielofunkcyjną, w której umieszczone zostaną urządzenia do segregacji i kompostowania odpadów. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu projektowana kwatera składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne otoczona będzie zwartymi pasami zieleni izolacyjnej, o szerokości min. 10 m. Pas zieleni izolacyjnej zaprojektowany został również od strony południowej i wschodniej hali wielofunkcyjnej. Od strony północnej teren inwestycji opiera się o istniejące skarpy obecnie funkcjonującej kwatery składowiska odpadów. W zakres inwestycji wchodzą również dwie działki nr 36 i 37 położone w miejscowości P. , na których zgodnie z decyzją o pozwoleniu wodno- prawnym wydaną przez Marszałka Województwa [...] w dniu [...].02.2009 r. zaprojektowano wyloty służące do odprowadzenia wód z odwodnienia terenu projektowanego Zakładu Zagospodarowania Odpadów. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi P. działki nr 36 i 37 znajdują się w terenie oznaczonym symbolem ZE - tereny zielone o funkcjach ekologicznych. Zapis § 29 ust. 1 p. 2 tego planu dopuszcza lokalizację obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej oraz obiektów z zakresu gospodarki wodno-ściekowej.

Pozwolenie na budowę jest zgodne z ustaleniami ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy M. z dnia 23 .12.2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, skorygowanej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. 05. 2009 r. znak: [...]

Teren przeznaczony pod budowę planowanej kwatery spełnia wszystkie wymogi Rozporządzenia Ministra Środowiska z dn. 24.03.2003 r. Potwierdzają to przedłożone opracowania: "Dokumentacja określająca warunki hydrogeologiczne w rejonie planowanej kwatery na odpady inne niż niebezpieczne i obojętne w M. przy ul. [...]" oraz "Dokumentacja geologiczno-inżynierska dla projektowanego Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M. przy ul. [...]." W bezpośrednim sąsiedztwie nie ma terenów źródliskowych, a spadki terenu określone na podstawie wykonanej mapy sytuacyjno-wysokościowej wynoszą maksymalnie 14-15%. Nachylenie określone w stopniach na 10° odpowiada wartości 18%.

W ocenie organu, projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zatwierdzony projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor wykonał również obowiązek wynikający z postanowienia Starosty M. z dnia. [...].10.2009 r. i usunął wskazane nieprawidłowości w zakresie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Odwołanie od decyzji wnieśli: Klub [...] i Stowarzyszenie Zwykłe [...], domagając się uchylenia decyzji.

Strony odwołujące się podniosły, że wyrokiem z dnia 18.12.2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1195/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].05.2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Stowarzyszenie Zwykłe [...] i Gmina dodatkowo zarzuciło, że projekt zagospodarowania terenu jest nadal niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania obszaru w mieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami, gdyż nie zawiera wymaganego przepisami pasu zieleni izolacyjnej. Niedopuszczalne jest bowiem lokowanie w tym pasie elementów infrastruktury technicznej wykluczającej możliwość właściwego ich ukształtowania. Projekt jest również niezgodny z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r.

W piśmie z dnia 8 kwietnia 2010 r. Stowarzyszenie Zwykłe [...] i Gmina przedłożyło dodatkowo opinię sporządzoną przez prof. dr hab. inż. A.S.

Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. znak: [...] Wojewoda , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ podał, że w toku postępowania odwoławczego, inwestor dostarczył w dniu 22.03.2010 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy M. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia z dnia 17.03.2010 r. znak: [...], wydaną z rygorem natychmiastowej wykonalności. Zatwierdzony projekt jest zgodny z ww. decyzją. Organ odwoławczy zaznaczył, iż zasadnicze różnice pomiędzy obiema decyzjami o uwarunkowaniach środowiskowych (tej, która obowiązywała w czasie orzekania przez organ I instancji i tej obowiązującej obecnie) polegają na wprowadzeniu zapisów dotyczących obowiązku zgodności projektu z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Warunek ten jest spełniony. W szczególności przesunięto halę budynku sortowni poza działkę nr 38 na której zlokalizowano pas zieleni izolacyjnej oraz zlikwidowano boksy magazynowe. Stosownie do warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia zaprojektowano filtry biologiczne. Posadowienie biofiltra znajduje się poniżej poziomu gruntu, natomiast nad biofiltrem zostanie nasadzona zieleń izolacyjna w specjalnej konstrukcji wypełnionej ziemią na grub. ok. 80 cm. W ocenie Wojewody , przyjęte rozwiązanie nie jest sprzeczne z zapisami ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dlatego należy uznać je za dopuszczalne. Wymogi przewidziane przez przepisy art. 32 ust. 1 i 4 oraz art. 33 ust. 2 ustawy prawo budowlane zostały zatem spełnione. Organ odwoławczy podzielił także ustalenia organu I instancji w zakresie zrealizowania warunków określonych w art. 35 ustawy prawo budowlane.

Wojewoda uznał za niezasadny zarzut braku przydatności terenu pod budowę Zakładu Zagospodarowania Odpadów, oparty na opracowaniu prof. dr hab. inż. A.S. pt. "Opinia w sprawie możliwości budowy i eksploatacji składowiska odpadów komunalnych w miejscowości B. k. M". Wskazał, że opinia została wydana na podstawie projektów prac geologicznych i dokumentacji warunków geologiczno-inżynierskich tj. opracowań wykonanych w 2005 r. dla terenu istniejącego wówczas składowiska, w związku z potrzebami właściwego zaprojektowania prac modernizacyjnych i zabezpieczających środowisko przed negatywnym oddziaływaniem składowiska oraz w celu zorganizowania monitoringu. Negatywne oddziaływanie istniejącego składowiska zostało następnie zredukowane. Organ wskazał, że zgromadzone dokumentacje geologiczne stwierdzają przydatność terenu pod budowę planowanej kwatery. Teren składowiska znajduje się poza obszarem głównych i użytkowych zbiorników wód podziemnych (GZWP i UZWP) oraz poza strefami ich zasilania. Na przedmiotowym obszarze nie występują obszary prawnie chronione (strefy ochrony wód podziemnych i powierzchniowych, cenne przyrodniczo obszary: rezerwaty przyrody, parki narodowe i ich otuliny, obszary ESE Natura 2000 itp.). W rejonie planowanej kwatery nie występują tereny źródliskowe i zagrożone ruchami masowymi, nie ma stałych cieków powierzchniowych, nie ma źródeł, podmokłości, a wody opadowe spływają do cieku bez nazwy przepływającego ze wschodu na zachód wzdłuż północnej granicy planowanej kwatery składowiska. Utwory czwartorzędowe nie stanowią poziomu wodonośnego, są klasyfikowane jako skały słabo przepuszczalne, średnio izolujące. W obrębie projektowanej kwatery występuje jeden poziom wodonośny związany z utworami fliszowymi warstw istebniańskich w utworach trzeciorzędowo-kredowych, który ma charakter naporowy (tzn. od powierzchni są oddzielone warstwą izolującą, a co najmniej utworami słabo przepuszczalnymi), co w znacznym stopniu ogranicza możliwość przesiąkania potencjalnych zanieczyszczeń do warstwy wodonośnej. Projekt respektuje ponadto wymóg uszczelnienia podłoża kwatery.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wniosło Stowarzyszenie Zwykłe [...] i Gmina, domagając się unieważnienia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu strona skarżąca ponownie podniosła, że projekt zagospodarowania terenu jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie zieleni izolacyjnej, a pasy zieleni kolidują z projektowanymi obiektami budowlanymi. Zarzuciła ponadto, że zaprojektowane biofiltry są obiektami kubaturowymi, wystającymi nad poziom terenu do 2,5 m , co powoduje, że ich usytuowanie jest sprzeczne z decyzją środowiskową, która wymagała w tym zakresie wykonania budowli podziemnych, nad którą, zgodnie z m.p.z.p., miały być dokonane nasadzenia z zieleni izolacyjnej. Niezgodność ta odnosi się również do postanowień miejscowego planem zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami oraz wyroku WSA w Krakowie z dnia 18.12.2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1195/09. Strona skarżąca podniosła również, że projekt jest niezgodny z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. , zgodnie z którym składowiska odpadów nie mogą być lokalizowane na terenach o nachyleniu powyżej 10 %. Nie jest zatem możliwe usytuowanie niecki do składowania w miejscu, gdzie występują prawie dziesięciometrowe skarpy (25°-30°), w bezpośrednim sąsiedztwie terenów źródliskowych. Podniosła, że skarpy i nachylenia są jednoznacznie zobrazowane na oryginałach map do celów projektowych oraz rysunku planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto zarzuciła niewłaściwe ustalenie stron postępowania, co wynika z raportu oddziaływania (str.[...]).

Zarzuciła, że niezgodnie z przepisami została opracowana mapa do celów projektowych, gdyż nie obejmuje z każdej strony terenu inwestycji obszaru co najmniej 30 m. Nadto, na mapie do celów projektowych nie zaznaczono opracowanych geodezyjnie linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu, które zostały ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Stosownie do treści art.35 ust.1 pkt 1), 2) i 3) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) organ architektoniczno-budowlany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę winien m.in. sprawdzić, czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu budowlanego. W myśl powołanego wyżej przepisu art.71 ust.1 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Skoro według przepisu art.72 ust.3 tej ustawy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a złożenie wniosku powinno nastąpić w terminie 4 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, z regulacji tej wynika, że do wniosku inwestor zobowiązany jest przedłożyć ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach.

Jeżeli zatem inwestor winien dysponować decyzją ostateczną o środowiskowych uwarunkowaniach już w momencie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, to tym bardziej w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzja środowiskowa musi mieć przymiot ostateczności.

W rozpatrywanej sprawie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody została wyeliminowana z obrotu prawnego po dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przez organ I instancji, a przed rozpoznaniem odwołania. Organ odwoławczy uznał, że dopuszczalne jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zanim decyzja środowiskowa uzyskała walor ostateczności, ponieważ decyzja Burmistrza Miasta i Gminy M. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia z dnia 17.03.2010 r. zaopatrzona została rygorem natychmiastowej wykonalności.

Pogląd ten jest błędny.

Sąd rozpoznający skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę nie jest władny oceniać zgodności z prawem decyzji środowiskowej z dnia [...].03.2010 r. Obowiązkiem Sądu jest jednakże dokonanie oceny, czy zgodne z prawem jest wydanie przez organ odwoławczy decyzji na podstawie nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.

Dla rozstrzygnięcia tego problemu koniecznym jest określenie charakteru prawnego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody oraz wyjaśnienie pojęcia "wykonalności decyzji".

Stosownie do treści art.82 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody określa rodzaj i miejsce realizacji planowanego przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko. Z powyższego wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa jedynie warunki i wymogi podyktowane względami ochrony środowiska, jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji.

"Wykonalność decyzji" oznacza taką cechę decyzji, która powoduje, że decyzja nadaje się do wykonania. Zgodnie z poglądem Tadeusza Wosia (Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wykonanie decyzji polega na spowodowaniu, w sposób dobrowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości, który jest zgodny z jej treścią. Stan ten, którego wystąpienie nakazuje decyzja stanowi zatem przedmiot jej wykonania. Przedmiotem wykonania decyzji jest więc każde zachowanie się adresata decyzji, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. "Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w niej jako powinny". Tak więc decyzja wtedy ma cechę "wykonalności", jeżeli ze względu na zawartą w niej treść nadaje się do wykonania. Oznacza to, że atrybut "wykonalności" decyzji immanentnie łączy się z treścią samej decyzji, a nie szeroko rozumianych następstw tej decyzji.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze względu na swoją treść decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody nie nadaje się do wykonania. Skoro decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody nie nakłada na jej adresata ani obowiązku określonego działania, ani zaniechania określonego działania, ani też znoszenia zachowań innych podmiotów, czyli w żaden sposób nie może spowodować zmiany stanu w rzeczywistości, oznacza to, że nie ma cechy "wykonalności".

Zaznaczyć nadto należy, że czym innym od "wykonania decyzji" są jej możliwe następstwa. Okoliczność, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody stanowi podstawę do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (o ile zostanie przez inwestora złożony wniosek) nie może stanowić o tym, że nadaje się do wykonania. Obowiązek oparcia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, czyli jej "wykorzystanie" w tym postępowaniu, jest jedynie szeroko rozumianym następstwem tej decyzji, a nie jej wykonaniem. Czym innym zatem jest wykonalność decyzji od jej ostateczności.

Analiza przepisu art.72 ust.3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wskazuje, że organ architektoniczno-budowlany może oprzeć decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji jedynie na ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody. Jeżeli bowiem decyzja środowiskowa ma określać wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, oczywistym jest, że dokumentacja projektowa winna być opracowana na podstawie ostatecznej decyzji środowiskowej.

Powyższe prowadzi do wniosku, że niedopuszczalne jest rozstrzygnięcie sprawy o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę na podstawie nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, zaopatrzonej jedynie rygorem natychmiastowej wykonalności.

Już ta wada decyzji powoduje, że narusza ona prawo materialne (art.72 ust.3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko) w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie takiego naruszenia obliguje sąd administracyjny do uchylenia zaskarżonej decyzji (art.145 § 1 pkt 1 lit.a) p.p.s.a.).

Nadto podnieść należy, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, pomijając już brak waloru ostateczności, nałożony został na inwestora m.in. obowiązek takiego usytuowania w projekcie zagospodarowania terenu pasów zieleni izolacyjnej, który jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto zaprojektowania dodatkowego pasa zieleni na wałach przyszłej kwatery i przy drogach technologicznych, nakaz zaprojektowania filtrów biologicznych jako budowli podziemnej, nad którą zgodnie z m.p.z.p. zostaną dokonane nasadzenia zieleni izolacyjnej, nakaz zaprojektowania uszczelnienia dna niecki kwatery w taki sposób, aby między warstwą geowłókniny a folią przewidziana została podsypka piaskowa o grubości 10-15 cm, by posadzki budynków i nawierzchnie placów technologicznych miały szczelne nawierzchnie. Nałożony został również obowiązek określenia w projekcie budowlanym rzędnych, do których odpady mogą być składowane w nowej kwaterze - w sposób zachowujący spójność z rzędnymi składowania i warstwy rekultywacyjnej obecnie eksploatowanej kwatery.

Po wydaniu decyzji środowiskowej z dnia [...].03.2010 r. w projekcie budowlanym były dokonywane zmiany, jednakże cała dokumentacja projektowa opatrzona została pieczęcią o treści, że stanowi załącznik do decyzji z dnia [...]11.2009 r. (czyli przed datą wydania nowej decyzji środowiskowej), a zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt nie uwzględnia w pełni stanu istniejącego wskutek jej wydania.

W części opisowej projektu zagospodarowania terenu w punkcie IV i VIII wskazano, że uwzględnia on warunki zawarte w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych z dnia 23.12.2008 r. znak: [...] (a więc nie istniejącej w chwili wydania zaskarżonej decyzji) oraz, że uwzględnia nasadzenia w zwartych pasach szerokości min. 10 m zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej w miejscach zgodnych z liniami regulacyjnymi planu (czyli nie uwzględnia warunku zawartego w decyzji z dnia [...]03.2010 r. zaprojektowania dodatkowego pasa zieleni na wałach przyszłej kwatery i przy drogach technologicznych). W punkcie VIII zawarto nieprawdziwą informacje, że "dla przedmiotowej inwestycji została uzyskana prawomocna decyzja o środowiskowych uwarunkowania zgody znak: [...] z dnia [...].12.2008 r.

W tomie [...] zatwierdzonego decyzją z dnia [...].11.2009 r. projektu "Załączniki formalno-prawne" na stronie [...] znajduje się nieaktualna decyzja środowiskowa z dnia [...].12.2008 r. Również w tomie [...] zatwierdzonego projektu budowlanego znajdują się odwołania do wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji środowiskowej z dnia [...].12.2008 r. Nadto, w tomie tym, na stronie oznaczonej nr [...], na rysunku przekrojowym przedstawiającym usytuowanie hali i biofiltrów zaznaczono projektowany poziom terenu. Treść rysunku wskazuje, że w miejscu lokalizacji biofiltrów projektowany poziom terenu wynosi 315,0, a część nadziemna biolitra od strony zachodniej znajduje się na rzędnej 317,0. Z kolei na rysunku znajdującym się na stronie [...] (przedłożonym w kserokopii przy skardze) oraz przekrojach z [...] poziom terenu zaznaczono inaczej. Powoduje to, że zatwierdzony projekt budowlany nie jest wewnętrznie spójny.

Analiza projektu budowlanego wskazuje, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym – części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu - przewidziany został dodatkowy pas zieleni na wałach przyszłej kwatery i przy drogach technologicznych, a - w części konstrukcyjnej - zaprojektowano uszczelnienie dna niecki kwatery również podsypką piaskową o grubości 10-15 cm, uwzględniono wymóg szczelności nawierzchni posadzek budynków i nawierzchni placów technologicznych. W projekcie na stronie 424 (tom [...]) określono również maksymalne rzędne, do których odpady mogą być składowane w nowej kwaterze (część południowa 312,5 – 316,6 , część północna 306,6 – 308,0 , część wschodnia 308,5). Na stronie [...] wskazano, że rzędne te określa się w nawiązaniu do bryły istniejącej niecki – przeznaczonej do zamknięcia i rekultywacji, nie podając jednakże rzędnych składowania i warstwy rekultywacyjnej obecnie eksploatowanej kwatery.

Odnośnie do ostatniego, wcześniej wymienionego warunku, stwierdzić należy, że w projekcie zagospodarowania terenu – części rysunkowej, między południową ścianą hali sortowni i kompostowni a drogą – działką nr 39 zaprojektowano pas zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej o szerokości 10 m. W pasie tym zaznaczono cztery obiekty oznaczone symbolem "3", któremu to oznaczeniu - zgodnie z legendą - odpowiadają "filtry biologiczne – obiekty podziemne". Z kolei w części opisowej projektu zagospodarowania terenu podano m.in., że projektowane biofiltry mają powierzchnię 415,27 m kw. Na rysunku [...] projektu budowlanego (k.[...] ) zaznaczono, że wysokość biofiltra ponad poziom terenu od strony hali sortowni wynosi 3 m.

Wobec powyższego uznać należy, że zatwierdzony przez organ projekt budowlany jest wadliwy. Zaprojektowane biofiltry nie są budowlami podziemnymi. Ustawa Prawo budowlane, jak też przepisy wykonawcze do ustawy, nie definiują pojęcia "budowli podziemnej". Dla wyjaśnienia tego pojęcia nie są też pomocne przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.02.75.690). W szczególności przepis § 3 pkt 17, określający, że przez kondygnację podziemną należy rozumieć kondygnację zagłębioną ze wszystkich stron budynku, co najmniej do połowy jej wysokości w świetle poniżej poziomu przylegającego do niego terenu, a także każdą usytuowaną pod nią kondygnację, nie może mieć zastosowania. Dotyczy on bowiem budynku, a nie budowli. Nadto, nawet gdyby przyjąć pogląd odmienny zaprojektowane biofiltry nie są budowlą zagłębioną ze wszystkich stron, co najmniej do połowy jej wysokości w świetle poniżej poziomu terenu. Warunek ten na pewno nie jest spełniony od strony zachodniej budowli. Dla wyjaśnienia pojęcia "budowli podziemnej" posłużyć się należy potocznym rozumieniem tego sformułowania. Nie może być budowlą podziemną budowla, która od strony zachodniej wystaje nad poziom terenu na wysokość 3 m. Przytoczyć również należy definicję tego pojęcia stosowaną w budownictwie, zgodnie z którą budowlą podziemną jest konstrukcja inżynierska zagłębiona poniżej powierzchni terenu, której zasadniczym obciążeniem jest ciężar i parcie gruntu otaczającego budowle (Stanisław Paweł Glinicki. Budowle podziemne. Wydawnictwa Politechniki Białostockiej). Nawet dla laika oczywistym jest, że w definicji tej nie chodzi o posadowienie pewnej tylko części obiektu pod powierzchnią terenu, gdyż przy takim toku rozumowania każdy obiekt posiadający jakąkolwiek część posadowioną poniżej poziomu terenu (np. fundamenty), byłby budowlą podziemną.

Wbrew twierdzeniu organów, zatwierdzony projekt budowlany nie jest kompletny. Jest również wewnętrznie sprzeczny.

W części opisowej projektu zagospodarowania terenu podano bowiem, że teren inwestycji uzbrojony jest w miejską sieć wodociągową fi 225 PCV, że energia elektryczna potrzebna do zasilania przedsięwzięcia będzie doprowadzana projektowaną linią kablową (II etap inwestycji) z napowietrznej linii elektrycznej do projektowanej stacji transformatorowej w budynku hali wielofunkcyjnej, a woda będzie dostarczana z wodociągu fi 225 PCV biegnącego wzdłuż drogi gminnej. Z kolei na rysunku projektu zagospodarowania terenu w pasie projektowanej zieleni izolacyjnej od południowej strony inwestycji zaznaczono przebieg istniejącego wodociągu – do przełożenia. Na rysunku tym oznaczono liczbą "[...]" istniejącą drogę wewnętrzną własności gminy, stanowiącą działkę ew. nr 39, a w niej – projektowaną przekładkę sieci wodociągowej. Zatwierdzony tom [...] projektu budowlanego zawiera projekt przełożenia sieci wodociągowej na działkę nr 39. W decyzji o pozwoleniu na budowę nie wymieniono jednakże przełożenia odcinka sieci wodociągowej, a jej zakresem nie została objęta działka nr 39.

Nadto, projekt budowlany nie zawiera projektu planowanej linii kablowej z napowietrznej linii elektrycznej do projektowanej stacji transformatorowej w budynku hali wielofunkcyjnej. W zatwierdzonym projekcie budowlanym w tomie [...] znajduje się jedynie projekt budowlany instalacji elektrycznych dla hali wielofunkcyjnej Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M. W opisie projektu podano, że projektuje się zasilanie obiektu z miejskiej sieci rozdzielczej średniego napięcia. W warunkach przyłączenia z dnia 27.06.2008 r., na które powołał się autor opracowania (k.[...] tomu projektu) podano, że inwestycja "wymaga budowy linii 15 kV (napowietrznej względnie kablowej) jako odczepu od istniejącej linii napowietrznej "[...]" z GPZ M. Miejsce odgałęzienia ustalić w trakcie projektowania". W opisie cytowanego projektu branżowego wskazano natomiast, że wcinka w linię napowietrzną 15 kV Z. i budowa odcinków linii 15 kV wprowadzonymi do stacji transformatorowej będzie stanowić oddzielne opracowanie. Opracowania takiego brak jest w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Stwierdzić zatem należy, że zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę inwestycji, nie obejmującego budowy linii 15 kV wraz z wcinką do istniejącej linii napowietrznej było niezgodne z warunkami przyłączenia z dnia 27.06.2008 r. A co najważniejsze, cytowane warunki przyłączenia dotyczą działki nr 40 w M. , której brak w projekcie zagospodarowania terenu i grupie działek wymienionych w decyzji jako teren inwestycji. Wprawdzie w części opisowej projektu zagospodarowania terenu podano, że doprowadzenie energii elektrycznej będzie stanowić II etap inwestycji, ale jest to wadliwe. Po pierwsze, w decyzji o pozwoleniu na budowę nie określono, że obejmuje ona I etap inwestycji, po drugie – zgodnie z art. 33 ust.1 prawa budowlanego pozwolenie na budowę ma obejmować całe zamierzenie budowlane. Pozwolenie na budowę może dotyczyć wybranych obiektów tylko wtedy, gdy mogą samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Warunek ten nie został zatem spełniony. Po trzecie, nieobjęcie pozwoleniem na budowę wskazanej części inwestycji stanowi o naruszeniu ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z uchwałą Rady Miejskiej w M. z dnia 21.02.2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami, w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i spełnienia wymogów sanitarnych, ustalenia planu wprowadziły zakaz realizacji obiektów bez wyposażenia ich w urządzenia infrastruktury technicznej, w tym sieci i urządzenia wodociągowe, kanalizacyjne i energetyczne (§ 5). Odnośnie infrastruktury technicznej ustalono również w planie zagospodarowania przestrzennego, że w zakresie gospodarki wodno-ściekowej nastąpi przełożenie poza obszar składowiska odcinka magistrali fi 225mm "[...]", doprowadzającej wodę z magistrali fi 600mm do wodociągu grupowego północnej części gminy M. , biegnącego południowym obrzeżem istniejącego składowiska - na warunkach ściśle określonych przez Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji w M. Z kolei w zakresie systemu elektroenergetycznego wskazano, że zasilanie nowych odbiorców wymagać będzie rozbudowy sieci średniego i niskiego napięcia; szczegółowy przebieg linii średniego i niskiego napięcia zostanie ustalony na etapie wydawania decyzji administracyjnych (§ 8). Stwierdzić zatem należy, że zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę inwestycji, nie obejmującego rozbudowy sieci energetycznej było niezgodne z ustaleniami planu.

W części opisowej projektu zagospodarowania terenu, sprzecznie z obowiązkiem wynikającym z § 8 ust. 2. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.03.120.1133 z późn.zm.) nie określono kolejności realizacji obiektów.

Sprzecznie z § 8 ust.3 omawianego rozporządzenia część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu nie określa powiązania układu linii lub przewodów elektrycznych z sieciami zewnętrznymi, z oznaczeniem miejsca przyłączenia do sieci zewnętrznych.

Według oceny organu I instancji i organu odwoławczego projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z ustaleniami planu uchwalonego przez Radę Miejska w M. w dniu 21.02.2008 r. oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi P. (uchwała z dnia 7.02.2006 r.).

Wskazać zatem należy, że zgodnie z § 7 ust. 3 uchwały z dnia 21.02.2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w mieście M. dla realizacji inwestycji związanej z gospodarką odpadami w ramach przeznaczenia podstawowego terenu projektowanego składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...] ustalono: 1) realizację nowej niecki składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, 2) realizację obiektów i urządzeń segregacji odpadów obejmujących obiekty kubaturowe i utwardzone powierzchnie zakładu segregacji, 3) realizację kompostowani odpadów, 4) zabezpieczenie terenu dla poboru ziemi, 5) realizację zwartych pasów zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej. W tym zakresie, za wyjątkiem konieczności realizacji zwartych pasów zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej w obszarze od strony południowej ściany hali sortowni i kompostowni, stanowisko to jest prawidłowe.

Sąd nie podziela jednakże stanowiska organu odwoławczego, że warunek wynikający z ustaleń planu zostanie spełniony, gdyż nad biofiltrem (o powierzchni ponad 400 m kw.) zostanie nasadzona zieleń izolacyjna w specjalnej konstrukcji wypełnionej ziemią na grub. ok. 80 cm. Mając na uwadze wcześniej przedstawione usytuowanie i powierzchnię biofiltrów, nie można zgodzić się z poglądem, że nasadzenie roślinności na stropach tych obiektów będzie stanowiło realizację zwartych pasów zieleni izolacyjnej wysokiej i niskiej.

Sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi P. (uchwała z dnia 7.02.2006 r.), dokonane przez organ I instancji ogranicza się do konstatacji organu, że zapis § 29 ust. 1 pkt 2 tego planu dopuszcza lokalizację obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej oraz obiektów z zakresu gospodarki wodno-ściekowej. Organ odwoławczy w tym zakresie nie zajął żadnego stanowiska. Tymczasem, jak wynika z tekstu i rysunku tego planu, cały teren objęty planem znajduje się w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody na rzece [...], dla którego - zgodnie z § 10 pkt 1 ppkt 5) i 6) planu – obowiązuje zakaz gromadzenia odpadów w korytach cieków i zakaz wprowadzania ścieków opadowych z ciągów komunikacyjnych, bez ich wcześniejszego podczyszczenia. Z uzasadnień decyzji wydanych przez organy obydwu instancji nie wynika, aby dokonano sprawdzenia w tym zakresie, co stanowi o naruszeniu art.35 ust.1 pkt 1) prawa budowlanego.

Wątpliwości budzi porównanie zakresu przedmiotowego decyzji środowiskowej i decyzji o pozwoleniu na budowę.

Decyzję środowiskową z dnia 17.03.2010 r. wydano na realizacje przedsięwzięcia pn. "Budowa Zakładu Zagospodarowania Odpadów w M. " w skład którego wchodzą: zakład mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów wraz z nową kwaterą składowiska, który będzie zlokalizowany na terenie działek o numerach: 2 , 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 , 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 , 18 , 19 , 20, 21 , 23 , 24, 25, 27, 28, 29, 30, 31`, 41, 32 , 33 , 34, 35, 42 i 43 - wszystkie obręb [...] . ew. M. – Miasto.

Ponadto w decyzji określono, że "w teren opracowania wchodzą działki o nr ew.: 1, 44, 26, 45, 46, 47 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60 , 61, 62, 63 , 64 65 [...] ewid. M -Miasto oraz działki nr 66 i 67 [...]M. .

Na marginesie tylko stwierdzić należy, że w istocie nie wiadomo, czy warunki środowiskowe ustalone zostały również dla tej drugiej grupy działek. Wątpliwość ta ma znaczenie o tyle, że w tej drugiej grupie wymieniono np. działki nr 66 i 67 na których w projekcie budowlanym zaprojektowano wyloty odprowadzające wody z projektowanej inwestycji do cieku bez nazwy, będącego dopływem w lewobrzeżnej zlewni potoku [...]decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia żadnych wymagań w tym zakresie nie określono.

Z kolei w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wymieniono działki: nr: 1, 2, 3, 4 , 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26,27, 28, 29, 30 , 31 , 32, 33, 34 , 35 w M. , obr. [...] oraz działki nr 66 , 67 w miejscowości P. . Działki nr 26 i nr 21 objęte są pozwoleniem na budowę, ale w decyzji środowiskowej ujęte zostały w drugiej grupie działek. W decyzji o pozwoleniu na budowę nie wymieniono działki nr 39, na której w zatwierdzonym projekcie budowlanym przewidziano przekładkę sieci wodociągowej.

Wreszcie, zauważyć należy, że stosownie do treści art.32 ust.4 pkt 2 prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie inwestora w tym przedmiocie, znajdujące się na stronie [..] projektu budowlanego "Załączniki formalno-prawne", nie obejmuje działek 44 i 26 wymienionych w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz działki nr 39, na której zaprojektowano przekładkę sieci wodociągowej.

W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podano, że projekt budowlany jest zgodny z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, gdyż w szczególności przesunięto halę budynku sortowni poza działkę nr 35 i "zlikwidowano boksy magazynowe". Tymczasem zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu I instancji, w której w opisie inwestycji wymieniono "boksy na surowce wtórne". Organ odwoławczy sprzeczności tej nie wyjaśnił.

W zatwierdzonym projekcie budowlanym w tomie [...], zaprojektowano przełożenie sieci wodociągowej na działkę nr 39 . W decyzji o pozwoleniu na budowę nie wymieniono przełożenia odcinka sieci wodociągowej, a jej zakresem nie została objęta działka nr 39 .

Wskazać również należy, że z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika, czy postanowienie Wojewody z dnia [...].04.2010 r. o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego jest ostateczne.

Przechodząc do oceny zarzutów podniesionych w skardze podnieść należy, że zarzut strony skarżącej o niezgodności projektu z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 24.03.2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowiska odpadów (Dz.U. Nr 61, poz. 549), jest niezasadny. Stosownie do treści § 3 ust.1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów (Dz.U.03.61.549 z późn.zm.) składowiska odpadów niebezpiecznych oraz składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne nie mogą być lokalizowane m.in. na terenach o nachyleniu powyżej 10°. Dla przedmiotowego terenu wykonano w 2008 r. dokumentację geologiczno - inżynierską, przyjętą bez zastrzeżeń przez Starostę M. w dniu 19.06.2008 r. oraz dokumentację określającą warunki hydrogeologiczne w rejonie planowanej kwatery na odpady, również przyjętą bez zastrzeżeń przez Marszałka Województwa [...] w dniu 18.06.2008 r. W dokumentacjach tych stwierdzono, że teren przeznaczony pod budowę planowanej kwatery jest zgodny z wymogami tego rozporządzenia. Skoro, jak wyżej nadmieniono, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody określa m.in. miejsce realizacji planowanego przedsięwzięcia, a myśl art.86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1, (pomijając w tym miejscu okoliczność braku ostateczności decyzji środowiskowej) kwestia ta nie podlega badaniu w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.

Zasadny jest natomiast zarzut nie ustosunkowania się przez organ odwoławczy do kwestii obszaru oddziaływania inwestycji, a co za tym idzie prawidłowego ustalenia stron postępowania, podniesionej w piśmie strony skarżącej do Wojewody z dnia 11.05.2010 r. W decyzji organu I instancji wskazano, że obszar oddziaływania wymienionych w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektów obejmuje działki w niej wymienione, ale decyzja nie zawiera żadnego uzasadnienia tego stanowiska. Organ odwoławczy w tym zakresie również się nie wypowiedział. Obowiązkiem organu było odniesienie się do szczegółowego zarzutu strony, powołującej treść raportu oddziaływania na środowisko (w szczególności str. [...]raportu).

Za zasadny uznać należy również zarzut, że projekcie budowlanym nie opracowano geodezyjnie linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu. Zgodnie bowiem z § 6 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. (Dz.U.95.25.133) w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie treść mapy do celów projektowych, poza elementami stanowiącymi treść mapy zasadniczej łącznie z granicami władania (własności) nieruchomości (działek), powinna zawierać opracowane geodezyjnie linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, jeżeli zostały ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony zaskarżoną decyzją, sporządzony został wyłącznie przez architektów. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 omawianego rozporządzenia opracowania i czynności geodezyjne, o których mowa w rozporządzeniu, wykonują podmioty posiadające niezbędne uprawnienia zawodowe w tym zakresie, zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.).

Nadto, projekt zagospodarowania terenu, od strony zachodniej projektowanej inwestycji, sprzecznie z § 5 tego, nie obejmuje obszaru otaczającego teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m.

Stosownie do treści art.145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Wskazane wyżej naruszenia przesłankę tę spełniają

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organów będzie wydanie decyzji po wyeliminowaniu wskazanych wyżej uchybień.

Dlatego też, na podstawie powołanego przepisu oraz art.135 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji.

Orzeczenie zawarte w punkcie II wyroku wydane zostało na podstawie art.152 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono zgodnie z art.200 p.p.s.a.