Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza N. na uchwałę Rady Miejskiej w N z dnia 23 maja 2005r. Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza N. postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 zł.

Uchwałą z dnia 23 maja 2005r. Nr "[...]" Rada Miejska w N. ustaliła dla Burmistrza Miasta L. G. wynagrodzenie miesięczne w następujących wysokościach: wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 3.400zł, dodatek funkcyjny w kwocie 1.060zł, dodatek za wieloletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego. Przyznano także Burmistrzowi dodatek specjalny z dniem l czerwca 2005r. w wysokości 20 % łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Uchwałą tą jednocześnie uchylono wcześniejszą uchwałę Rady Miejskiej z dnia 17 marca 2003r. w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza Miasta N.

Skargę na powyższą uchwałę złożył Burmistrz N. W skardze wyrażono pogląd, iż do pracowników zatrudnionych w jednostkach samorządu terytorialnego na podstawie wyboru nie maj ą zastosowania przepisy Kodeksu pracy dotyczące rozwiązywania oraz wygaśnięcia umowy o pracę oraz przepisy dotyczące uprawnień przysługujących pracownikowi w razie niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę. Do stosunku pracy na podstawie wyboru nie mają także zastosowania przepisy tego Kodeksu regulujące wypowiedzenie warunków pracy i płacy. W ocenie skarżącego, skoro do stosunku pracy powstałego z wyboru nie stosuje się wypowiedzenia zmieniającego na podstawie art. 42 § l Kp to w konsekwencji jedyną prawną formą dokonania takich zmian jest porozumienie stron, co w sprawie nie miało miejsca. W wyniku zaskarżonej uchwały wynagrodzenie Burmistrza zostało zmienione. Zdaniem skarżącego Rada Miejska bez zgody Burmistrza nie mogła skutecznie obniżyć wynagrodzenia, doszło więc do naruszenia przez Radę Miejską w N. przepisów prawa, wobec czego uchylenie tejże uchwały jest zasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Na wstępie należy rozważyć kwestię istnienia legitymacji skargowej Burmistrza N. w niniejszej sprawie, a mianowicie ustalić, czy skarga Burmistrza Miasta na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie zmiany wynagrodzenia Burmistrza jest skargą o jakiej mowa w art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.), ze względu na treść art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001r. Nr 142, póz. 1593 ze zm.) stanowiącego, iż spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy. Zgodnie z ustawą o pracowniach samorządowych burmistrz jest pracownikiem samorządowym zatrudnionym w urzędzie gminy na podstawie wyboru. Ustalenie wynagrodzenia burmistrza należy zaś do wyłącznej właściwości rady miasta (art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym) oraz ma być ustalone w granicach określonych przez art. 20 ustawy o pracownikach samorządowych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów wydanego w oparciu o upoważnienie ustawowe zawarte w art. 20 ust. 2 tejże ustawy.

W niniejszej sprawie spór między stronami dotyczy w istocie zmiany wysokości wynagrodzenia należnego burmistrzowi. Wynagrodzenie jest jednym z istotnych elementów związanym ze stosunkiem pracy. Jak natomiast wskazano wyżej stosownie do treści art. 31 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy, nie zaś sądy administracyjne. Przy czym przyjąć należy, iż przepis ten odnosi się do wszystkich pracowników samorządowych, a więc także zatrudnionych na podstawie wyboru, a ustawodawca przyjął jednolity - sądowy - tryb rozpatrywania sporów ze stosunku pracy tychże pracowników. Takie też stanowisko zostało utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym w tezie postanowienia z 4 października 1996r. sygn. akt III KKo 1/96 przyjęło, iż "do rozpoznawania sporów ze stosunku pracy pracowników samorządowych mianowanych właściwe są sądy pracy". Choć powyższe orzeczenie zapadło na podstawie nieco innego stanu faktycznego, ma ono w niniejszej sprawie zastosowanie i wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, iż spór pomiędzy Burmistrzem a Radą Miejską dotyczący zmian wynagrodzenia winien zostać rozpoznany przez sąd pracy. W glosie aprobującej do powyższego orzeczenia wyrażono pogląd, iż "jeżeli istnieje przepis szczególny uprawniający pracownika do złożenia skargi do NSA to w sprawie właściwa jest droga administracyjnosądowa, jeśli zaś takowego przepisu brak, bądź istnieje przepis expressis verbis wskazujący na sąd powszechny, to właściwy jest sąd pracy" (Krzysztof Baran Palestra 1997/7-8/207-t.l). Na prawidłowość przyjętego rozwiązania wskazują także orzeczenia Sądu Najwyższego rozstrzygające spory dotyczące wysokości wynagrodzenia przysługującego byłym wójtom gmin (por. wyroki tego Sądu z dnia 20 czerwca 2001 r. I PKN 488/00 i z 23 listopada 2001 r. sygn. akt I PKN 699/00).

Stosownie do treści art. 58 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowił skargę odrzucić.

Stosownie do treści art. 222 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W ocenie Sądu z treści skargi wynikało, iż podlega ona odrzuceniu, dlatego też pobrany wpis na podstawie art. 225 tejże ustawy podlega zwrotowi.