III OSK 694/23 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-04	
Data wpływu	2023-03-31	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Maciej Kobak /sprawozdawca/
Olga Żurawska - Matusiak
Rafał Stasikowski /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Sygn. powiązane	II SA/Wa 1571/22	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 329; art. 145 par 1 pkt 1 lit. c; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 nr 0 poz 735; art. 11 i art. 107 par 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2018 nr 0 poz 1330; art. 5 ust. 2; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
Dz.U. 2022 nr 0 poz 1233; art. 11 ust. 2; Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t. j)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędziowie Sędzia NSA Olga Żurawska - Matusiak Sędzia del. WSA Maciej Kobak (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Krzysztof Poseniak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 1571/22 w sprawie ze skargi K. z siedzibą we W. na decyzję M. z siedzibą w W. z dnia 13 lipca 2022 r. znak: JRP.DAP.0143.65.2019.10575.187890.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. z siedzibą w W. na rzecz K. z siedzibą we W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 1571/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi K. z siedzibą we W. (dalej: "skarżący") na decyzję M. z siedzibą w W. (dalej: "organ") z dnia 13 lipca 2022 r. znak: JRP.DAP.0143.65.2019.10575.187890.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1); zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt 2).

Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Skarżąca w piśmie z 18 kwietnia 2019 r. zwróciła się do organu

o udostępnienie informacji publicznej, tj. dokumentu (wszystkich jego części) "Ekspertyzy stanu faktycznego rurociągów wykonanych z GRP, przyczyn występowania usterek i ich wpływ na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość rurociągów" (dalej również "Ekspertyza"), sporządzonej na zlecenie organu przez Instytut [...] w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przeprowadzonego w 2017 r.

Organ w piśmie z 18 czerwca 2019 r. przekazał skarżącej odpowiedź, w której poinformował, że żądany dokument nie ma charakteru informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, dalej: "u.d.i.p.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 stycznia 2020 r. II SAB/Wa 579/19 zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 21 kwietnia 2022 r. III OSK 3032/21 oddalił skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 kwietnia 2022 r. II SAB/Wa 579/19.

Decyzją z 13 lipca 2022 r. znak: JRP.DAP.0143.65.2019.10575.187890.2022, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej z 18 kwietnia 2022 r. (nr wniosku 0143/65), na podstawie art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a."), organ odmówił udostępniania informacji publicznej.

Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżono.

Opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji podkreślił, że organ ani na etapie zamówienia przedmiotowej ekspertyzy, ani bezpośrednio po jej opracowaniu i otrzymaniu, nie zastrzegł, że zawarte w niej informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Tym samym, nie podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działań w celu utrzymania ich w poufności. Klauzulę mającą chronić poufność tych informacji nadał dopiero po wystąpieniu przez skarżącą z wnioskiem

o udostępnienie informacji publicznej.

Mimo, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a także w odpowiedzi na skargę, organ odwołał się do dokumentu pt. "Postępowanie z materiałami oznaczonymi klauzulą TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA" (I-POR-11), stanowiącego załącznik do uchwały zarządu M. z 5 lipca 2018 r. nr 251, to analiza akt sprawy, których nie udostępniono skarżącej, świadczy o tym, że organ w odniesieniu do przedmiotowej Ekspertyzy nie stosuje – przynajmniej w części – zasad określonych w powołanym wyżej dokumencie.

Jak wskazał WSA, dokument przekazany Sądowi w odpowiedzi na wezwanie z 20 września 2022 r. (do nadesłania dokumentu, który nie został udostępniony skarżącej) nie zawierał żadnej z adnotacji wymienionych w powołanych punktach dokumentu pt. "Postępowanie z materiałami oznaczonymi klauzulą TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA". Nie umieszczono na nim klauzuli TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA. Nie wynikało z niego także, że stanowi kopię lub wydruk dokumentu oznaczonego taką klauzulą. W szczególności, brak na nim numeru dziennika korespondencyjnego, napisu "kopia" lub "wydruk", ani poświadczenia "za zgodność". Zatem w ocenie składu orzekającego organ nie podjął kroków, które sam uznał za niezbędne do zachowania określonej informacji w poufności, co wątpliwym czyni zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji twierdzenie o zaistnieniu

w sprawie tzw. elementu formalnego ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.

Sąd I instancji stwierdził, że jakkolwiek decyzją z 13 lipca 2022 r. organ odmówił skarżącej udostępnienia przedmiotowej Ekspertyzy ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, to w uzasadnieniu decyzji zawarto głównie (strony 2 i 3 decyzji – strony nienumerowane) ogólne spostrzeżenia dotyczące kwalifikacji określonych danych jako objętych tajemnica przedsiębiorcy, a także zakresu kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne w odniesieniu do decyzji wydawanych na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Materialnemu aspektowi tajemnicy przedsiębiorcy poświęcono natomiast ostatnie dwa akapity 3 strony decyzji i pierwszy (pełny) akapit strony 4, stwierdzając na wstępie, że informacje zawarte w Ekspertyzie mają charakter informacji technicznych i technologicznych oraz dotyczą stanu technicznego rurociągów wykonanych z materiałów GRP, a także wpływu ewentualnych usterek na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość rurociągów. Dalej jednak, organ nie wyjaśnił, dlaczego przedmiotowe informacje mają charakter informacji technicznych, przez które należy rozumieć całokształt wiadomości dotyczących urządzeń eksploatowanych przez przedsiębiorstwo, związanych z cyklem produkcyjnym, bądź informacji technologicznych, które dotyczą sposobu wytwarzania formuł chemicznych, wzorów i metod działania. Organ odwołał się natomiast do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2020 r. poz. 2028 ze zm.), zaznaczając, że świadczy usługi użyteczności publicznej dla mieszkańców W. i jest zobowiązany do zapewnienia zdolności posiadanych urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych do realizacji dostaw wody w wymaganej ilości i pod odpowiednim ciśnieniem oraz dostaw wody i odprowadzania ścieków w sposób ciągły i niezawodny, a także do zapewnienia należytej jakości dostarczanej wody i odprowadzanych ścieków. W ocenie WSA wbrew dalszej części uzasadnienia decyzji, powołane obowiązki nie świadczą "w konsekwencji" o tym, że dane zawarte w Ekspertyzie stanowią szczegółowe informacje techniczne i technologiczne, które mają dla organu wymierną wartość gospodarczą, natomiast ich ujawnienie może stanowić bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzonej działalności w zakresie usług publicznych.

Sąd podkreślił, że stan faktyczny infrastruktury wykorzystywanej do zaopatrzenia mieszkańców W. w wodę i odprowadzania ścieków, a także przyczyny występowania usterek i ich wpływ na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość rurociągów, nie stanowią natomiast per se informacji technicznych lub technologicznych w sytuacji, gdy informacja o materiale, z którego wykonano rurociągi jest publicznie znana i wynika z samego tytułu nieudostępnionego dokumentu. Okoliczność, że informacje te dotyczą infrastruktury wykorzystywanej do realizacji zadania publicznego w postaci zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków w aglomeracji miejskiej z pewnością nie przemawia za przyznaniem pierwszeństwa poufności tych danych nad wartościami leżącymi u podstaw prawa dostępu do informacji publicznej, a opierających się zasadniczo na jawności porządku publicznego (w tym jawności działania jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym). O ile zatem Ekspertyza istotnie zawiera informacje techniczne lub technologiczne, których ujawnienie może negatywnie wpłynąć na pozycję M. jako przedsiębiorcy, to w uzasadnieniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej zawartej w tej Ekspertyzie należy wyjaśnić przynajmniej jakie kategorie informacji (np. o stosowanych rozwiązaniach technicznych, metodach działania) nie mogą być udostępnione, ponieważ są związane z działalnością przedsiębiorstwa w ten sposób, że ich ujawnienie będzie skutkować dla M. – jako przedsiębiorcy – negatywnymi konsekwencjami.

Sąd I instancji wskazał, że w końcowej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji (ostatni akapit), w której organ wskazuje, że przedmiotowa Ekspertyza zawiera jedynie hipotezy, których ujawnienie, w szczególności w świetle dalszych przeprowadzonych badań i analiz, mogłoby narażać go na negatywne skutki gospodarcze, nie pozwala stwierdzić, że istnienie tajemnicy przedsiębiorcy jest w przedmiotowej sprawie rzeczywiste i niewątpliwe. Z oczywistych względów, w sytuacji, gdy podmiot obowiązany powołuje się na tajemnicę przedsiębiorcy jako przesłankę odmowy udostępnienia informacji publicznej, przedstawienie w uzasadnieniu wydanej decyzji szczegółów nieudostępnionej informacji nie może mieć miejsca. Zawarte przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji motywy nieudostępnienia wnioskowanej informacji publicznej w żaden sposób nie odnoszą się do zawartości nieudostępnionego dokumentu. Po stwierdzeniu, że zawiera on informacje techniczne i technologiczne, odwołuje się do wynikających z ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków obowiązków, które świadczą bardziej o potrzebie udostępnienia wnioskowanej informacji niż o konieczności ograniczenia dostępu do niej.

W ocenie WSA organ nie sprostał zatem zadaniu należytego ustalenia zasięgu ograniczenia dostępu do informacji publicznej oraz przedstawienia obiektywnych i adekwatnych do akt sprawy powodów zastosowania tego ograniczenia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie:

1) art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że zaskarżona decyzja nie zawiera wystarczającego wyjaśnienia zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy co uzasadnia jej uchylenie;

2) naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że warunek formalny w postaci możliwości skorzystania z przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa jako podstawy odmowy ujawnienia informacji jest spełniony tylko w przypadku, w którym dany dokument został formalnie zakwalifikowany jako tajemnica przedsiębiorstwa, podczas gdy taka kwalifikacja może jedynie potwierdzać ochronę, ale nie stanowi jej warunku.

Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd II instancji, który w odróżnieniu od sądu I instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.

W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. w związku

z art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. skarżąca kasacyjnie spółka podważa przyjętą przez WSA ocenę, że w decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanych informacji nie wykazano materialnej przesłanki ograniczenia dostępowego, tj. z uwagi na to, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorcy. Na etapie postępowania kasacyjnego organ nie kwestionuje przyjętego w zaskarżonym wyroku stanowiska, że pojęcie "tajemnica przedsiębiorcy" użyte w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. należało zdekodować w oparciu

o zawartą w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1233 - stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji), definicję tajemnicy przedsiębiorstwa, przez którą rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

W uzasadnieniu swojego wyroku WSA szeroko wypowiedział się co do tego, że nie każda informacja techniczna i technologiczna, po pierwsze jest informacją publiczną, a po drugie jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa. Kwestia posiadania przez wnioskowaną informację przymiotu informacji publicznej została przesądzona wyrokiem NSA z 21 kwietnia 2022 r. III OSK 3032/21. Zarzucając organowi naruszenie art. 107 § 3 i art. 11 k.p.a. WSA wytknął, że w kwestionowanej skargą decyzji nie wyjaśniono w sposób przekonujący i precyzyjny, co przemawia za tym, że wnioskowane informacje należało uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa. Sąd pierwszej instancji przyznał, że "Ekspertyza stanu faktycznego rurociągów wykonanych z GRP, przyczyn występowania usterek i ich wpływ na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość rurociągów zawiera informacje techniczne i technologiczne" uznał jednak, że sam ten fakt nie kwalifikuje ich jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Naczelny Sąd Administracyjny stanowisko to podziela. Nie można zgodzić z tezami uzasadnienia skargi kasacyjnej, że "nie ma podstaw, aby oczekiwać od M. obszernego wyjaśniania tych kwestii w uzasadnieniu decyzji". W ocenie skarżącego kasacyjnie organu nie ulega bowiem wątpliwości, że szczegółowe informacje dotyczące stanu technicznego rurociągów, w tym przyczyn występowania w nich usterek i ich wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość rurociągów, bez których M. nie jest w stanie prowadzić swojej działalności mają dla niego wartość gospodarczą. W przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego takie wątpliwości jednak występują i zasadnie zostały wytknięte przez Sąd pierwszej instancji. Trzeba potwierdzić stanowisko Spółki, że sieć wodociągowo-kanalizacyjna, składająca się z rurociągów jest wykorzystywana do realizacji zadania publicznego, jakim jest zbiorowe dostarczanie wody i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Nie ma również wątpliwości, że dostarczana przez Spółkę woda powinna mieć określoną wymogami prawnymi jakość. Informacje o jakości i stanie technicznym wodociągów niewątpliwie mogą pozostawać w zasięgu zainteresowania podmiotów, które korzystają z usług Spółki, albowiem pozwalają pośrednio ocenić ich standard.

W zaskarżonej decyzji, podobnie zresztą jak w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie podano żadnej okoliczności, która potwierdzałaby, że udostępnienie wnioskowanych informacji spowoduje "bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzonej przez M. działalności". Ograniczenie prawa do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy Spółki wymagałoby wykazania, że jej udostępnienie spowoduje zagrożenie jej pozycji na rynku (konkurencyjności), ujawni dane, które inne podmioty mogłyby wykorzystać w swojej działalności ze szkodą dla spółki, spowoduje zagrożenie ciągłości realizowanych przez spółkę usług lub spadek ich jakości, doprowadzi do spadku rentowności działalności realizowanej

z wykorzystaniem rurociągów, itd. Tak w zaskarżonej decyzji, jak i w uzasadnieniu skargi kasacyjnej takich okoliczności nie powołano. Skarżąca kasacyjnie spółka nie dostrzega, że informacje techniczne i technologiczne o jej działalności, aby mogły zostać uznane za tajemnicę przedsiębiorcy muszą posiadać dla niej wartość gospodarczą, co przekłada się na obowiązek wykazania, że ich ujawnienie negatywnie wpłynęłoby na jej rynkową pozycję. Lakoniczne i nie poparte żadnymi konkretami twierdzenie, że ujawnienie Ekspertyzy spowoduje "bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzonej przez M. działalności" wymogu tego nie realizuje. Trzeba przy tym zauważyć, że WSA nie przesądził, iż wnioskowane informacje nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorcy, wskazał jedynie, że na etapie kontroli decyzji z 13 lipca 2022 r. zasadność przypisania im takiego charakteru nie została wykazana zgodnie z wymaganiami kodeksowymi –

art. 107 § 3 i art. 11 k.p.a.

Jak podaje się w orzecznictwie sądów administracyjnych ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną

(art. 5 u.d.i.p.) ma charakter wyjątku od zasady. Istnienie tej tajemnicy musi być w konkretnym przypadku rzeczywiste, precyzyjnie określone i niewątpliwe. Należy podkreślić, że tajemnica przedsiębiorcy musi być oceniana w sposób obiektywny, oderwany od woli danego podmiotu. Nie wystarczy bowiem, aby żądana informacja dotyczyła podmiotu, tj. aby odnosiła się do prowadzonej przez niego działalności i aby z jego woli była objęta tajemnicą. W takim bowiem przypadku tajemnicą przedsiębiorcy objęte byłoby wszystko, co przedsiębiorca arbitralnie uzna za taką tajemnicę, także na podstawie czynności kwalifikowanych np. przez zamieszczenie odpowiedniej klauzuli w umowie, bądź przez wyrażenie zastrzeżenia w złożonym oświadczeniu. Ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych wskazuje, że przesłanki nieudzielenia informacji publicznej ze wskazanego powodu muszą być omówione i wyjaśnione w sposób wyczerpujący i precyzyjny – wyrok NSA z 13 lutego 2025 r., III OSK 7391/21.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5 ust. 2 u.d.i.p. trzeba zwrócić uwagę, że WSA nie stanął na stanowisku, że warunek formalny w postaci możliwości skorzystania z przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa jako podstawy odmowy ujawnienia informacji jest spełniony tylko w przypadku, w którym dany dokument został formalnie zakwalifikowany jako tajemnica przedsiębiorstwa. Sąd pierwszej instancji odniósł się jedynie do twierdzeń, jakie w tym przedmiocie formułowała skarżąca kasacyjnie spółka. WSA zwrócił uwagę, że akta sprawy nie potwierdzają stanowiska spółki, iż Ekspertyza została objęta tajemnicą przedsiębiorstwa na dzień wnioskowania o jej udostępnienie. Z niekwestionowanej oceny WSA wynika, że decyzja o nadaniu sporządzonej w lipcu 2018 r. Ekspertyzie klauzuli TAJAMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA zapadła w dniu 15 maja 2019 r. (wynika to z pisma z 17 maja 2019 r. (znak: JRRDAP.812.55.1.2.3.1.2017.3821.128354.19.KL), a więc 10 miesięcy po jej sporządzeniu. Ponadto Sąd pierwszej instancji przyjął, że nie wszystkie wymogi do objęcia wnioskowanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa, a wynikające z obowiązującego w spółce dokumentu pt. "Postępowanie

z materiałami oznaczonymi klauzulą TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA" zostały spełnione. Przedmiotowe okoliczności nie są kwestionowane na etapie skargi kasacyjnej. WSA wyeksponował, że w aktach sprawy nie ma żadnego dowodu potwierdzającego, że przed dniem 15 maja 2019 roku dostęp do wnioskowanej informacji był ograniczony. Naczelny Sąd Administracyjny podziela wszystkie powołane w skardze kasacyjnej tezy, że o objęciu danej informacji tajemnicą przedsiębiorstwa świadczą działania ograniczające jej dostępność, eliminujące możliwość zapoznania się z jej treścią bez podejmowania szczególnych działań. Skarżąca kasacyjnie Spółka w celu wykazania, że takowe działania podjęła powołuje się wyłącznie na fakt, że Ekspertyza była dostępna dla wąskiego grona pracowników. Eksponowane przez Spółkę działania nie zostały jednak w żaden sposób wykazane. Podjęcie działań prewencyjnych, ukierunkowanych na limitację dostępu do danej informacji z uwagi na objęcie jej tajemnicą przedsiębiorstwa co do zasady powinno mieć miejsce z momentem jej wytworzenia, względnie z momentem takiej zmiany uwarunkowań, w których ta informacja funkcjonuje, że konieczność objęcia jej tajemnicą przedsiębiorstwa aktualizuje się w okresie późniejszym, po jej wytworzeniu. Nie może być jednak tak, że przedsiębiorca decyduje się na objęcie informacji publicznej tajemnicą przedsiębiorcy dopiero w reakcji na wniosek o jej udostępnienie. W takim układzie nie można przyjąć, że zawnioskowano o udostępnienie informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorcy. Z powyższego wynika więc, że odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, decyzją wydaną na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji wymaga od przedsiębiorcy pewnej zapobiegliwości, polegającej na ograniczeniu dostępności do tej informacji na etapie poprzedzającym moment złożenia wniosku o jej udostępnienie. W realiach niniejszej sprawy skarżąca kasacyjnie spółka nie wykazała, że działania o takim charakterze zostały podjęte.

Przedstawiona ocena zarzutów skargi kasacyjnej uzasadnia jej oddalenie na podstawie art. 184 p.p.s.a.

O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto w oparciu o art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a.