Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. M. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w H.– dyspozycja usunięcia pojazdu nr [...]/[...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie usunięcia pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

W dniu 12 grudnia 2008 r. J. M. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na czynność Komendanta Powiatowego Policji w H. polegającą na usunięciu w dniu 23 listopada 2008 r. pojazdu marki C. S. nr rej. [...] z drogi publicznej na parking strzeżony, w związku z brakiem aktualnego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej lub opłacenia składki tego ubezpieczenia. Opisując przebieg zdarzeń, które miały miejsce po usunięciu pojazdu skarżący podniósł, iż dyspozycja usunięcia pojazdu nr [...]/[...] z dnia [...] listopada 2008 r. nie spełnia wymogów kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie prawidłowego oznakowania, podpisów, pieczęci oraz wskazania prawidłowej podstawy prawnej. Zdaniem skarżącego, wyjaśnienia wymaga również kwestia usunięcia pojazdu w momencie, gdy był on faktycznie ubezpieczony. Co prawda

w momencie kontroli skarżący nie dysponował aktualną polisą, ale dotychczasowe przepisy stosują tzw. automatyzację nie wypowiedzianych umów ubezpieczenia, dlatego tez policjant w trakcie kontroli winien potwierdzić, czy umowa ubezpieczenia jest kontynuowana dzwoniąc bezpośrednio do firmy ubezpieczeniowej. Wraz ze skargą skarżący przedłożył skierowane do Komendanta Komendy Powiatowej Policji w H. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] grudnia 2008 r., oraz odpowiedź Komendanta Komendy Powiatowej Policji w H. na powyższe wezwanie z dnia [...] grudnia 2008 r.

Komendant Komendy Powiatowej Policji w H. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W ocenie organu za odrzuceniem skargi przemawia fakt, iż została ona wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie, bowiem z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tymczasem czynność usunięcia pojazdu nie jest konsekwencją istnienia po stronie skarżącego jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. Za odrzuceniem skargi przemawia dodatkowo fakt, iż została ona wywiedziona z przekroczeniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 stycznia 2009r., tymczasem skarga została skutecznie wniesiona dopiero w dniu 15 stycznia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub bezczynności organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę jej dopuszczalności, co wynika z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do dokonania powyższej czynności. Zgodnie natomiast z treścią 53 §1 w/w ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu (decyzji). W odniesieniu do tej sytuacji skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od otrzymania stanowiska organu. Przy czym przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia pośredni tryb jej składania tzn. za pośrednictwem organu, którego działanie są przedmiotem skargi. W przypadku natomiast, gdy skarga na została złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W takiej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu.

W niniejszej sprawie odpowiedź Komendanta Komendy Powiatowej

w H. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2008 r. Termin do wniesienia skargi upływał, zatem

w dniu 12 stycznia 2009 r. Co prawda skarżący nadał skargę w dniu 12 stycznia 2009r., ale skierował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku. Skarga ta w dniu 15 stycznia 2009 r. została przekazana do organu właściwego tj. do Komendanta Komendy Powiatowej w H., którego czynność została zaskarżona (k. 19 akt sprawy). Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, iż skarga J. M. została wniesiona do organu

z uchybieniem terminu określonego w art. 53 §1 p.p.s.a.

W ocenie Sądu za niedopuszczalnością skargi w omawianej sprawie przemawia dodatkowo fakt, iż czynność usunięcia pojazdu z drogi publicznej w trybie przepisu art. 130a ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym nie może zostać uznana za "inne czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Analiza tego przepisu wskazuje, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. O akcie lub czynności w rozumieniu tego przepisu, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak: NSA w postanowieniu z dnia 16 września 2004 r. sygn. OSK 247/04, Lex

nr 125767).

Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotu niniejszej sprawy uznać należy,

iż czynność usunięcia pojazdu w trybie art. 130a ust.1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie jest konsekwencją istnienia po stronie strony skarżącej - jako kierującego pojazdem, jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. To konsekwencja zaistnienia sytuacji określonej w art. art. 130a ust.1 pkt 2 w/w ustawy – nieokazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia. Postępowanie w sprawie usunięcia takiego pojazdu obejmuje podejmowanie takich aktów lub czynności, które same w sobie nie dotyczą uprawnień lub obowiązków skarżącego. W przypadku uznania przez właściwe służby, iż zaistniały przesłanki określone w art. 130a ust. 1 pkt 2

w/w ustawy, usunięcie pojazdu w powyższym trybie jest obowiązkiem organu,

z którego jednakże nie wynika jakiekolwiek uprawnienie czy obowiązek dla właściciela pojazdu (kierującego pojazdem), żaden przepis prawa nie statuuje przy tym takiego uprawnienia czy obowiązku (tak WSA w postanowieniu z dnia

12 stycznia 2009 r. II SA/Po 699/08, niepublik.). W świetle powyższych wywodów uznać należy, iż niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na czynność Komendanta Komendy Powiatowej w H. w przedmiocie usunięcia pojazdu z drogi publicznej w trybie art. 130a ust.1 pkt 2 ustawy Prawo

o ruchu drogowym.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić.