I SA/Gd 1430/22 - Wyrok

Data orzeczenia	2023-06-13	
Data wpływu	2022-12-29	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku	
Sędziowie	Alicja Stępień
Małgorzata Gorzeń /sprawozdawca/
Marek Kraus /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług
6563	
Hasła tematyczne	Wiążące informacje stawkowe	
Sygn. powiązane	I FSK 1701/23	
Skarżony organ	Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 931; art. 41 ust. 2 i  12, art. 42a; Ustawa z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Joanna Mierzejewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi T F Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 października 2022 r. nr 0110-KSI2-2.441.38.2022.4.PS w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z dnia 13 października 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS"), działając na podstawie art. 13 § 2a pkt 3 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej jako "O.p."), art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm., dalej jako "u.p.t.u."), po rozpatrzeniu odwołania T. Sp. z o.o. (dalej jako "Skarżąca", "Spółka") od wiążącej informacji stawkowej Dyrektora KIS z dnia 14 czerwca 2022 r. określającej dla usługi (świadczenia kompleksowego) – dostawa i montaż zadaszenia tarasowego (pergoli) klasyfikację do działu 43 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a u.p.t.u., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:

2.1. W dniu 11 marca 2022 r. Spółka złożyła wniosek, uzupełniony pismem z dnia 11 maja 2022 r. w zakresie sklasyfikowania usługi - dostawa i montaż zadaszenia tarasowego (pergoli) według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), przedstawiając następujący opis usługi (świadczenia kompleksowego).

Spółka, czynny podatnik VAT, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą m.in. na montażu/budowie pergoli przydomowych, stanowiących element tarasu lub balkonu. Jest to usługa kompleksowa polegająca na doradztwie w doborze formy zadaszenia, dokonaniu pomiarów w miejscu realizacji, wyborze projektu, dostawie kompozytów do realizacji zlecenia oraz odpowiednim montażu wszystkich składowych z wykorzystaniem elementów nośnych budynku, zgodnie ze sztuką budowlaną. W zależności od życzenia klienta usługa może obejmować tylko zadaszenie (najczęściej realizowane nad balkonem w lokalu mieszkalnym), zadaszenie ze ściankami działowymi (przednią i bocznymi) lub zadaszenie ze ściankami i podłogą - taras (najczęściej realizowane w mieszkaniach parterowych lub w domach jednorodzinnych). Głównym celem budowy pergoli jest stworzenie przydomowej strefy relaksu, która pozwoli użytkownikowi spędzić czas na świeżym powietrzu, jednocześnie zapewniając ochronę przed działaniem czynników zewnętrznych takich jak deszcz, wiatr czy nasłonecznienie. Wszystkie montowane pergole służą do użytku przez cały rok, bez względu na warunki pogodowe. Ich konstrukcja jest tak zaprojektowana, aby były odporne na działanie silnego wiatru i obfitych opadów śniegu. Pergole, których dotyczy wniosek są zależne od istnienia budynku - nie są to pergole wolnostojące. Mogą być budowane zarówno wraz z budową budynku, montowane do nowo wybudowanych budynków jako ostatni etap realizacji inwestycji lub do budynków już zamieszkałych. Usługa opisana we wniosku realizowana jest w lokalach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2 oraz w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 (budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym). Usługa wykonywana jest w budynkach sklasyfikowanych w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych obejmującym budynki mieszkalne zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia z 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. z 1999 r. nr 112, poz. 1316 ze zm.). Etapy realizacji usługi:

1. Montaż pergoli zaczyna się od zgłoszenia zapotrzebowania przez klienta. Następnie następuje proces doradczy, w trakcie którego po zapoznaniu się z oczekiwaniami klienta oraz analizą warunków montażu na konkretnej nieruchomości, klient wybiera rodzaj pergoli, kolorystykę oraz ustala indywidualne warunki realizacji.

2. Projektant dokonuje szczegółowych pomiarów miejsca, w którym będzie zamontowana pergola.

3. Klient składa zamówienie. Przedmiotem zamówienia jest: wykonanie elementów do budowy pergoli, zgodnie z dokonanymi pomiarami; dostarczenie zamówionych elementów oraz ich montaż do budynku, zgodnie z przepisami prawa budowlanego; uprzątnięcie terenu po dokonanych pracach budowlanych. Termin realizacji zamówienia zależy od czasu oczekiwania na dostarczenie materiałów przez ich producentów. Wszystkie elementy zamówienia stanowią jedno świadczenie kompleksowe. Klient nie może zamówić tylko dostawy części do produkcji pergoli, nie może też zamówić tylko usługi montażu z własnym dostarczeniem materiałów. Cena usługi obejmuje wszystkie elementy realizacji wskazane w pkt 1-3.

4. Na podstawie zamówienia, w oparciu o przeprowadzone pomiary zamawiane są u producenta materiały, z których wykonana będzie pergola. Po otrzymaniu materiałów zaczyna się etap realizacji: montaż pergoli na nieruchomości klienta.

5. Proces budowy pergoli:

a) Elementy przyścienne kotwione są do nośnych ścian budynku za pomocą kotwy chemicznej oraz specjalnie przygotowanych prętów gwintowanych z odpowiednią przekładką termiczną. Kotwa osadzona jest w cegle, pustaku lub drewnie w zależności od materiału, z którego zbudowany jest budynek. Jeśli budynek posiada warstwę ociepleniową, kotwa przechodzi przez tą warstwę. W zależności od wielkości zadaszenia, ilość elementów mocujących dobierana jest w odległościach według schematu: 25cm-n*80cm-25cm. Jest to najczęściej kilkanaście punktów plus liniowe połączenie uszczelniające po całej długości. Pergola musi być zamontowana do ściany budynku w sposób trwały i solidny, uniemożliwiający jej odłączenie od budynku wskutek intensywnych opadów atmosferycznych, silnego wiatru, oblodzenia lub innych trudnych warunków atmosferycznych. Pergola musi też być odporna na standardowe działania ludzkie występujące w tego typu miejscach (np. opieranie się). Nieodpowiedni montaż pergoli (brak zakotwiczenia/zamocowania w stałych elementach budynku) może skutkować niebezpieczeństwem dla jej użytkowników lub uszkodzeniem pergoli i budynku.

b) Słupy zadaszeń kotwione są za pomocą kotew montażowych do płyty fundamentowej tarasu, płyty balkonowej lub murów attyki budynku - w zależności od tego, czy montaż jest przeprowadzany na balkonie, czy na tarasie.

c) Wszystkie zadaszenia wyposażone są w mechanizmy elektryczne sterowane pilotem, takie jak: funkcja otwierania dachu, wbudowane oświetlenie. Instalacja elektryczna wyprowadzona jest z budynku najczęściej na wysokości montowanych elementów, a ewentualne przejścia są dodatkowo izolowane i ocieplane. Do ich przeprowadzenia i podłączenia wycinane są elementy elewacji, które później zasłaniane są przez konstrukcję pergoli. Dodatkowo styk każdego elementu konstrukcyjnego uszczelniany jest poprzez obróbki blacharskie. Blacha wcinana jest w elewacje, a połączenie silikonowane i uszczelniane specjalistycznymi uszczelniaczami dekarskimi.

d) Każda konstrukcja wyposażona jest w rynny odprowadzające wodę. Woda odprowadzana jest na taras lub odprowadzenie przyłączane jest do systemu rynnowego budynku - co jest kolejnym elementem trwale powiązanym z budynkiem.

e) Waga niektórych montowanych konstrukcji przekracza 400 kg, dlatego do montażu używane są specjalne podnośniki hydrauliczne, co uniemożliwia ich montaż przez osoby niewykwalifikowane.

f) W niektórych przypadkach (pergole tarasowe) konstrukcja posadowiona jest na wylewce betonowej, która jest konstrukcyjnie powiązana z budynkiem i nie ma możliwości jej usunięcia, bez znacznego uszkodzenia fundamentów.

Zamontowana pergola tworzy z budynkiem całość funkcjonalno-użytkową podnosząc jednocześnie walory funkcjonalne i estetyczne budynku. Klienci zyskują w ten sposób dodatkową przestrzeń, z której mogą korzystać bez względu na pogodę. Dodatkowo montaż pergoli ma wpływ na termomodernizację budynku: znacząco ogranicza użycie klimatyzacji latem oraz ogrzewania zimą. Latem zadaszenie tarasowe typu pergola reguluje wpływ promieni słonecznych na nagrzewanie pomieszczeń. Pergole wyposażane są w ściany szklane lub materiałowe, które zimą zatrzymują wiatr oraz przenikanie zimna do zadaszonej strefy. Po rozbudowaniu budynku o pergole zmieniają się również parametry użytkowe oraz techniczne. Zabudowane tarasy stają się zatem całoroczne, co znacząco wpływa na podniesienie standardu i wartości nieruchomości.

Ewentualny demontaż pergoli spowodowałby trwałe uszkodzenie ścian nośnych budynku, elewacji, orynnowania oraz instalacji elektrycznej, zaś samą pergole czyni zupełnie niesprawną i nieużyteczną. Z uwagi na to, że pergola jest na trwale połączona z budynkiem, jej usunięcie spowoduje powstanie dziur po kotwach w ścianach (kotwy w takim przypadku trzeba wyciąć), zerwanie elewacji w miejscach mocowania, ubytki w orynnowaniu, a w niektórych przypadkach także uszkodzenie dachu. Pergola zawsze jest budowana na indywidualne zamówienie: jej demontaż, nawet jeśli jest wykonany przez wykwalifikowanych fachowców, powoduje, że nie nadaje się ona do przeniesienia w inne miejsce i zainstalowania na innym obiekcie.

W zależności od tego, na jakim etapie istnienia budynku montowana jest pergola i jaki rodzaj zadaszenia jest stosowany, Wnioskodawca zaklasyfikował swoje usługi kompleksowe jako: a) budowę budynku mieszkalnego - w przypadku, gdy pergola montowana jest w trakcie powstawania budynku lub jako ostatni etap wykończenia budynku; b) rozbudowę budynku mieszkalnego - w sytuacji, gdy pergola jest montowana do budynku użytkowanego i dotyczy pergoli tarasowych wyposażonych w ścianki szklane lub materiałowe (przegrody); c) modernizację budynku - jeśli pergola montowana jest do budynku użytkowanego, ale pergola nie posiada przegród (najczęściej ta usługa dotyczy balkonów).

Wykonywane przez Spółkę czynności, tj. usługa doradcza, projektowa, dostawa pergoli oraz jej montaż tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, a wszystkie czynności, z których składa się to świadczenie są niezbędne i ściśle ze sobą związane. Przedmiotem zamówienia klienta są roboty budowlano-montażowe wraz z wszelkimi pracami dodatkowymi, przy czym ich realizacja odbywa się z użyciem materiałów dostarczonych przez Spółkę. Spółka dostarcza towar z montażem. Elementem dominującym będzie usługa montażu, natomiast realizowana w powiązaniu z tą usługą dostawa towaru ma charakter pomocniczy, ponieważ klient nie jest w stanie samodzielnie dokonać prawidłowego montażu dostarczonej pergoli. Co do zasady nie jest świadczona przez Spółkę sama usługa montażu pergoli dostarczonych przez zewnętrzny podmiot, ani nie są dostarczane pergole bez montażu. Co istotne wynagrodzenie Spółki określone jest poprzez zbiorczą kwotę z materiałami wliczonymi w cenę usługi. W konsekwencji w ramach wykonywanych czynności usługi montażowe mają charakter podstawowy (wydanie towaru nie jest elementem dominującym).

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe polegające na dostawie i montażu zadaszenia tarasowego (pergoli) - bez ścianek działowych i bez podłoża. Świadczenie jest realizowane z wykorzystaniem istniejących elementów budynku, tj. ścian i wylewki fundamentowej tarasu. Świadczenie realizowane jest po zakończeniu budowy budynku i dotyczy budynku już wybudowanego. Usługa będąca przedmiotem wniosku jest realizowana w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, sklasyfikowanych pod symbolem 1110 PKOB. Czynności z zakresu doradztwa i projektu są czynnościami pomocniczymi i niezbędnymi, bowiem bez nich nie jest możliwe wykonanie świadczenia. Są one wkalkulowane w cenę świadczenia kompleksowego. Zaś przyjęcie samego zamówienia to czynność techniczna, która jest niezbędna do tego, żeby przedsiębiorca wiedział, że klient będzie z nim współpracował przy realizacji swojego projektu, oraz że akceptuje uzgodnione warunki współpracy. Przyjęcie zamówienia polega na odebraniu oświadczenia woli złożonego przez klienta i jest efektem ww. usług doradczych i projektowych, samo w sobie nie stanowi usługi, za którą pobierane jest wynagrodzenie. Czynności objęte przedmiotem wniosku, wykonywane w ramach świadczenia złożonego tworzą z punktu widzenia nabywcy jedną całość. Wynagrodzenie z tytułu wykonania świadczenia jest ustalane jako suma cen jednostkowych elementów oferty Spółki. W ofercie są wyszczególnione używane materiały wraz z ceną oraz wykonywane usługi wraz z ceną. Przedmiot umowy jest określany następująco: "dostarczenie pergoli i wykonanie robót w postaci montażu na nieruchomości (tu adres)". Zaś wynagrodzenie określane jest w umowie jako jedna kwota obejmująca całość świadczenia. Do wartości świadczonej usługi wliczane są dostarczane towary. Cena obejmuje całość świadczenia, a nie poszczególne czynności. Do wartości usługi wliczane są towary niezbędne do jej realizacji. Słupy zadaszeń kotwione są za pomocą kotew montażowych do murów attyki budynku oraz płyty fundamentowej. Każda konstrukcja wyposażona jest w rynny odprowadzające wodę. Woda odprowadzana jest do systemu rynnowego budynku - co jest kolejnym elementem trwale powiązanym z budynkiem. Spółka zaklasyfikowała swoje usługi kompleksowe jako modernizację budynku mieszkalnego. Wykonywane przez Spółkę czynności, tj. usługa doradcza, projektowa, dostawa pergoli oraz jej montaż tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, a wszystkie czynności, z których składa się to świadczenie są niezbędne i ściśle ze sobą związane.

2.2. Dyrektor KIS w dniu 14 czerwca 2022 r. wydał wiążącą informację stawkową, w której określił, że dla usługi opisanej jako "Usługa kompleksowa polegająca na doradztwie w doborze formy zadaszenia, dokonaniu pomiarów w miejscu realizacji, wyborze projektu, dostawie kompozytów do realizacji zlecenia oraz odpowiednim montażu wszystkich składowych z wykorzystaniem elementów nośnych budynku, zgodnie ze sztuką budowlaną. Świadczenie jest realizowane z wykorzystaniem istniejących elementów budynku, tj. ścian i wylewki fundamentowej tarasu. Świadczenie realizowane jest po zakończeniu budowy budynku i dotyczy budynku już wybudowanego. Usługa będąca przedmiotem wniosku jest realizowana w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, sklasyfikowanych pod symbolem 1110 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Elementy przyścienne kotwione są do nośnych ścian budynku za pomocą kotwy chemicznej oraz specjalnie przygotowanych prętów gwintowanych z odpowiednią przekładką termiczną. Kotwa osadzona jest w cegle, pustaku lub drewnie w zależności od materiału, z którego zbudowany jest budynek. Cena obejmuje całość świadczenia, a nie poszczególne czynności.", właściwy jest dział 43 PKWiU 2015, stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a u.p.t.u.

W uzasadnieniu organ wskazał, że przedstawione przez Spółkę czynności, polegające na dostawie i montażu obejmującym także doradztwo i projekt, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. W związku z tym organ stwierdził, że w tym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, przy czym elementem dominującym jest usługa montażu pergoli, zaś doradztwo, projekt i dostawa mają charakter pomocniczy. W związku z tym organ określił stawkę podatku klasyfikację dla usługi (elementu dominującego).

Kolejno Dyrektor KIS przywołał treść art. 2 pkt 12, art. 5a, art. 41 ust. 12, 12a i 12b, art. 42a u.p.t.u. oraz art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r. poz. 438), a także wyjaśnił rozumienie pojęć "budować", "przebudowa", "remont", "montaż", "instalować" i "modernizacja". Organ stwierdził, że obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż określonych towarów następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego. Należy więc badać stopień konstrukcyjnego połączenia montowanych towarów i elementów obiektu budowlanego. Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów montowanych z konstrukcyjnymi w rozumieniu techniki budowlanej, lecz o tak silne połączenie konstrukcyjne elementów montowanych i elementów obiektu budowlanego, że powstaje trwała całość spełniająca określoną funkcję użytkową. Zatem, istotnym i podstawowym kryterium przy ustalaniu możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 u.p.t.u., jest powstała w wyniku montażu cecha konstrukcyjna, taka jak trwałość połączenia z budynkiem elementów, które zostają zamontowane na skutek wykonania usługi, a zwłaszcza sposób ingerencji zastosowanego montażu w konstrukcję budynku (albowiem tylko montaż, który w sposób "istotny" wykorzystuje elementy konstrukcyjne budynku pozwala na zastosowanie obniżonej, 8% stawki podatku). Ponadto z preferencyjnej stawki podatku, mającej zastosowanie do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, mogą korzystać jedynie te czynności, które odnoszą się do obiektu budowlanego, a nie do jego wyposażenia.

Dyrektor KIS uznał, że wykonana przez Spółkę usługa montażu (nawet jeżeli wymaga ona ingerencji w dany obiekt budowlany) nie prowadzi do trwałego połączenia montowanych elementów z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (jego części). Aby można było mówić o takim trwałym połączeniu, uprawniającym do zastosowania preferencyjnej stawki podatku, wskutek dokonanego montażu pergoli powinny tworzyć wraz z konstrukcją budynku jedną całość funkcjonalno-użytkową. Pergole połączone ze ścianą budynku nie stanowią takiej całości (a więc nie są one elementem konstrukcyjnym budynku, jego substancją) lecz są jedynie elementem wyposażenia budynku, z którym są połączone, zapewniającym w szczególności ochronę przed promieniami słonecznymi. Czynności związane z montażem pergoli są w istocie zaopatrywaniem obiektu budownictwa mieszkaniowego w elementy wyposażenia i nie powodują one naruszenia elementów konstrukcyjnych danego budynku (za takie naruszenie nie można bowiem uznać wywiercenia otworów w elewacji budynku). Budynek zaopatrzony w zadaszenie poza walorami estetycznymi nie zyskuje dodatkowych wartości. Natomiast korzyść dotyczy komfortu wynikającego z użytkowania samego zadaszenia w wymiarze estetyki i przebywania, a nie wynika z samego budynku.

Zdaniem organu zamontowane pergole nie stają się integralną częścią budynku, gdyż jako wyposażenie budynku mogą być w każdym czasie zdemontowane lub wymienione. Ponadto trwałe połączenie pergoli z konstrukcją budynku powinno oznaczać, że ich demontaż jest faktycznie niemożliwy bez znaczącego zniszczenia montowanej części i budynku. Natomiast wskutek demontażu pergoli nie może być mowy o znaczącym zniszczeniu budynku, do którego zostały zamontowane - ich odłączenie od budynku nie narusza bowiem substancji tegoż budynku. Ewentualny demontaż połączonych z budynkiem pergoli, będzie zaś ograniczał się do przywrócenia stanu sprzed montażu i uzupełnienia powstałych ubytków w ścianie budynku. Poza tym ubytki te w żaden sposób nie wpłyną na możliwość korzystania z niego. Po dokonaniu demontażu użytkowanie obiektu będzie możliwe w takim samym stopniu i w taki sam sposób jak było to możliwe przed demontażem. Należy więc stwierdzić, że demontaż pergoli nie jest czynnością, która w sposób istotny narusza całość obiektu ani nawet jego części. Zadaszenia również z uwagi na rodzaj konstrukcji i materiału, z którego są wykonywane nie mogą pełnić funkcji ochrony i izolacji samego budynku. Zresztą rola zadaszenia nie sprowadza się do unowocześnienia lokalu lub budynku czy też wzmocnienia konstrukcji (ściana nie jest oparta o zadaszenie, ale zadaszenie oparte jest o ścianę). W związku z tym organ stwierdził, że w wyniku montażu zadaszenia tarasowego nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku. Montaż elementów zadaszenia wykonywany jest na zewnątrz budynków, a ich zamontowanie nie wpływa na wielkości liczbowe wyznaczające charakterystyczne wielkości budynku wyrażane w jednostkach miary (wagi, nachylenia, itp.), elementów użytkowych (dachu, okna, schodów, balkonu, drzwi) i technicznych (ciężaru konstrukcji, odporności przeciwpożarowej, termoizolacyjnej, hydroizolacyjnej).

W konsekwencji, Dyrektor KIS stwierdził, że wykonywane przez Spółkę czynności nie dotyczą budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych, nie mieszczą się zatem w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 u.p.t.u., gdyż w istocie czynności te będą jedynie zaopatrywaniem budynku w elementy wyposażenia, niestanowiące ego elementów konstrukcyjnych. W związku z brakiem możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 u.p.t.u., ponieważ wykonywana przez Spółkę usługa montażu nie spełnia definicji zawartych w tym przepisie, organ dokonał jej prawidłowej klasyfikacji statystycznej, przypisując ją do działu 43 sekcji F PKWiU ("roboty budowlane specjalistyczne"), pozycja 43.29.19.0 i określając, że właściwą stawkę dla jej opodatkowania jest stawka w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a u.p.t.u.

2.3. W wyniku rozpatrzenia wniesionego przez Skarżącą odwołania, Dyrektor KIS decyzją z dnia 13 października 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że uznanie, iż usługa doradztwa, projektu oraz dostawy i montażu pergoli opisana we wniosku, stanowi usługę kompleksową, której elementem dominującym jest usługa montażu, nie stanowi kwestii spornej w sprawie.

Przywołując stanowisko organu I instancji, organ odwoławczy stwierdził, że orzecznictwo sądowe w zakresie świadczenia, które polega na dostawie i montażu zadaszenia tarasowego (pergoli) jest jednolite i wskazuje, że do tego świadczenia nie znajduje zastosowania stawka preferencyjna podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 i ust. 12 pkt 1 w związku art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a u.p.t.u., wskazując na wyrok WSA w Olsztynie z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 508/19, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 1565/19 oraz w wyrok NSA z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt I FSK 994/18.

Dyrektor KIS stwierdził, że zamontowanie pergoli nie zwiększy ani użyteczności, ani funkcjonalności budynku, ponieważ pergola wpływa na przestrzeń przed budynkiem, nie natomiast na budynek. Skutkiem montażu zadaszenia tarasowego (pergoli) na zewnątrz budynku z pewnością nie jest zabezpieczenie budynku przed oddziaływaniem czynników pogodowych. Specyfika montażu pergoli prowadzi do uzyskania efektu zadaszenia fragmentu terenu przed budynkiem, tarasu, nie zaś całego obiektu. Tym samym zadaszenie tarasowe (pergola) może ewentualnie wpłynąć na zabezpieczenie przed zjawiskami atmosferycznymi jedynie części ściany zewnętrznej budynku oraz obszaru przed budynkiem, pod nią się znajdującego. Budynek po wykonaniu zadaszenia tarasowego będzie posiadał te same funkcje i użytkowany będzie w ten sam sposób jak przed montażem pergoli. Można ewentualnie wskazać na zmianę standardu wyposażenia budynku. Budynek w wyniku montażu zadaszenia tarasowego nie stanie się jednak bardziej użyteczny czy funkcjonalny. Trudno pergoli przypisywać funkcje termomodernizacyjne. Samo tylko zadaszenie tarasowe nie będzie w istotny sposób ograniczać wpływu promieni słonecznych do całego budynku, a tym bardziej przenikania do niego zimna. Zamontowane zadaszenie tarasowe co prawda, może tworzyć cień powodując, że mniejsza ilość promieni słonecznych dociera do pomieszczenia wewnątrz budynku, które znajduje się bezpośrednio pod pergola. W tym jej działanie jest jednak podobne do zasłon czy rolet wewnętrznych. Skoro pergola składa się jedynie z zadaszenia oraz ze słupów wspornych, to niemożliwe jest aby zatrzymywała wiatr czy też ograniczała przenikanie zimna do zadaszonego obszaru. Kwestia ta dla sprawy nie ma znaczenia, dlatego że w usłudze modernizacji nie chodzi o wpływ na strefę zewnętrzną budynku - taras, ogród. Zadaszenie tarasowe (pergola) nie zwiększa użyteczności i funkcjonalności budynku, ponieważ w żaden sposób nie wpływa na budynek. Z kolei okoliczność, że wykonanie pergoli zwiększa wartość rynkową budynku, nie ma dla sprawy znaczenia. Zamontowanie zadaszenia tarasowego (pergoli) nie wpłynie na parametry techniczne i użytkowe pokrycia dachowego, komina, elementów konstrukcyjnych dachu, stropów międzykondygnacyjnych, fundamentów i ścian zewnętrznych piwnic, ścian zewnętrznych ponad poziomem piwnic, ścian wewnętrznych, czy nawet okien.

Dyrektor KIS uznał, że organ I instancji prawidłowo stwierdził, że montaż zadaszenia tarasowego (pergoli), który przedstawiła Strona, nie może powodować, że przedmiot ten stanowi trwały element obiektu budowlanego, bowiem jest tylko jednym z wielu elementów wyposażenia, w które zazwyczaj wyposażane są budynki. Zamontowana pergola nie stanowi substancji budynku. Może być w każdej chwili poddana demontażowi. Skutek demontażu w postaci powstania ubytków w ścianie budynku, nie spowoduje naruszenia konstrukcji budynku. Poza tym ubytki te w żaden sposób nie wpłyną na możliwość korzystania z budynku. Po dokonaniu demontażu użytkowanie obiektu będzie możliwe w takim samym stopniu i w taki sam sposób jak było to możliwe przed demontażem. Montaż pergoli nie jest czynnością, która w sposób istotny narusza całość obiektu ani nawet jego część.

Organ wskazał, że nie wszystkie przedstawione w dokumentacji fotograficznej realizacje obrazują świadczenie objęte wiążącą informacją stawkową. Dyrektor KIS stwierdził, że organ I instancji nie wskazywał, że zadaszenie tarasowe (pergola) nie jest trwale związane z budynkiem tylko ze względu na okoliczność, że można ją od budynku odłączyć, bowiem zwracał także uwagę na szereg innych przesłanek, które o tym przesądzają, przykładowo na okoliczność, że demontaż pergoli nie naruszy elementów konstrukcyjnych budynku. Możliwość uznania wykonywanego świadczenia za modernizację nie zostało uzależnione tylko od odpowiedniego montażu, ale i od okoliczności, że montaż ten powinien zwiększać funkcjonalność i użyteczność obiektu, czego zadaszenie tarasowe (pergola) nie czyni.

Organ stwierdził, że świadczona przez Stronę usługa kompleksowa polegająca na dostawie i montażu zadaszenia tarasowego (pergoli) nie może być uznana za modernizację, a w konsekwencji powinna zostać sklasyfikowana według PKWiU, jako spełniająca kryteria działu 43 PKWiU "Roboty budowlane specjalistyczne". Do opisanego świadczenia zastosowanie będzie mieć stawka podstawowa w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a u.p.t.u.

Końcowo, organ odniósł się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, uznając je za nieuzasadnione.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie:

- art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 u.p.t.u. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że świadczona przez Skarżącą usługa kompleksowa montażu pergoli nie stanowi modernizacji budynku mieszkalnego i w konsekwencji nie może być opodatkowana 8% stawką VAT;

- art. 122 i art. 187 O.p. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego skutkujące błędną oceną cechy "trwałości" połączenia montowanych elementów z elementami konstrukcyjnymi budynku.

4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził naruszenie prawa, które skutkowało koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji Dyrektora KIS.

5.3. W rozpatrywanej sprawie istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie: czy usługi świadczone przez Skarżącą w postaci dostawy i montażu zadaszenia tarasowego (pergoli), opisane szczegółowo we wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12 u.p.t.u. Stanowisko zajęte przez Dyrektora KIS w wydanej wiążącej informacji stawkowej, a także utrzymującej ją w mocy zaskarżonej decyzji, sprowadzało się do stwierdzenia, że Spółka nie jest uprawniona do zastosowania preferencyjnej stawki podatku, gdyż świadczone usługi nie mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 u.p.t.u. Zdaniem organu, nie było podstaw do zastosowania stawki podatku w wysokości 8%, gdyż charakter usług związanych z montażem pergoli, nie wskazywał na trwałe połączenie montowanych elementów z konstrukcją obiektu budowlanego, a na skutek montażu pergoli nie dochodzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych budynku.

Skarżąca Spółka stoi zaś na stanowisko, iż dokonywany w ramach opisywanej usługi montaż skutkuje trwałym połączeniem pergoli z obiektem budowlanym, zwiększając walory funkcjonalne i użytkowe budynku, a tym samym spełnia przesłanki uznania go za modernizację obiektu budowlanego, wymienioną w art. 41 ust. 12 u.p.t.u.

Dokonując oceny zasadności stanowisk stron i prezentowanej przez nie argumentacji wskazać należy, że zagadnienie w zakresie interpretacji art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12 u.p.t.u. zostało rozstrzygnięte uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13 (wszystkie przywołane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl), do której odwoływała się Skarżąca oraz Dyrektor KIS. Jakkolwiek powyższa uchwała zapadła w odmiennych okolicznościach faktycznych (dotyczyła montażu trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów), stąd też nie korzysta w niniejszej sprawie z mocy ogólnie wiążącej, wynikającej z art. 269 § 1 p.p.s.a., jednakże z uwagi na tożsamość stanu prawnego oraz zbliżony stan faktyczny uchwała ta zawiera niezwykle istotne wskazówki interpretacyjne. W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., że jeśli czynności polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, to mają one charakter usługi. Element dominujący stanowi bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane w odniesieniu do indywidualnego wymiaru i przystosowane do konkretnego budynku lub lokalu, trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). NSA w przywołanej uchwale uznał, że w omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 u.p.t.u. NSA uznał też, że montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. W wyniku trwałego połączenia komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Dlatego też należy uznać, że czynności, polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu takich komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części, mieszczą się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części. W przypadku zaś gdy modernizacja dotyczy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, wymienione wyżej czynności są objęte jednocześnie hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 u.p.t.u. Oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w ust. 2 tego artykułu. Stanowisko to znalazło akceptację w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyroki NSA z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt I FSK 1358/12 i z dnia 22 listopada 2013 r. sygn. akt I FSK 733/12).

W rozpatrywanej sprawie Dyrektor KIS odwołując się do powyższej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, zajął stanowisko, że wykonane przez Skarżącą usługi montażu (nawet jeżeli wymagają one ingerencji w dany obiekt budowlany) nie prowadzą do trwałego połączenia montowanych elementów z elementarni konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (jego części), pergola jest bowiem tylko elementem wyposażenia budynku, nie stanowi jego substancji, a w każdej chwili może być poddana demontażowi, zatem montaż pergoli nie jest czynnością, która w sposób istotny narusza całość obiektu ani jego część.

Zdaniem rozpatrującego niniejszą sprawę Sądu, powyższa argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie dla oceny charakteru usług świadczonych przez Skarżącą kluczowe znaczenie ma wykładnia użytego w art. 41 ust. 12 u.p.t.u. terminu "modernizacja". Wobec braku ustawowej definicji w ustawie podatkowej użytego w ww. przepisie terminu "modernizacja", przy jego interpretacji należało posiłkować się jego znaczeniem w języku powszechnym. Skarżąca w złożonym wniosku określa wykonywane usługi jako modernizację budynku, mającą wpływ na jego termomodernizację. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego za "modernizację" uważa się unowocześnienie, ulepszenie czegoś (tu obiektu budowlanego lub jego części). Termomodernizacja stanowi przypadek modernizacji, której efektem jest poprawa efektywności energetycznej budynków, a przez to uzyskanie oszczędności energii, co pozwala uzyskać niższe koszty związane z ogrzewaniem zimą czy chłodzeniem latem (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2023 r. sygn. akt I FSK 152/20).

Jak przyjmuje się w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z 11 maja 2021 r. sygn. akt I FSK 723/18) o tym, czy usługa montażu jest usługą modernizacji budynku w rozumieniu art. 41 ust. 12 u.p.t.u., decyduje charakter tej czynności. Jakkolwiek przywołane powyżej orzeczenie NSA dotyczy montażu markiz, uznać jednak należy, że znajduje ono również zastosowanie w odniesieniu do przedstawionego we wniosku Skarżącej stanu faktycznego. Jak wskazała Skarżąca "elementy przyścienne kotwione są do nośnych ścian budynku za pomocą kotwy chemicznej oraz specjalnie przygotowanych prętów gwintowanych z odpowiednią przekładką termiczną. Kotwa osadzona jest w cegle, pustaku lub drewnie w zależności od materiału, z którego zbudowany jest budynek. [...] Słupy zadaszeń kotwione są za pomocą kotew montażowych do płyty fundamentowej tarasu, płyty balkonowej lub murów attyki budynku - w zależności od tego, czy montaż jest przeprowadzany na balkonie, czy na tarasie. [...] Ewentualny demontaż pergoli spowodowałby trwałe uszkodzenie ścian nośnych budynku, elewacji, orynnowania oraz instalacji elektrycznej, zaś samą pergole czyni zupełnie niesprawną i nieużyteczną. Z uwagi na to, że pergola jest na trwale połączona z budynkiem, jej usunięcie spowoduje powstanie dziur po kotwach w ścianach (kotwy w takim przypadku trzeba wyciąć), zerwanie elewacji w miejscach mocowania, ubytki w orynnowaniu, a w niektórych przypadkach także uszkodzenie dachu." Z opisu tego wynika, że wniosek Strony dotyczy montażu pergoli zależnych od budynku, nie zaś posiadających samodzielny charakter.

Zgodnie z przyjętym stanowiskiem modernizacja zachodzić będzie zatem, gdy przedmiotem montażu są takie elementy, które nie tylko zwiększają użyteczność, czy funkcjonalność budynku, ale również są tak montowane na stałe, że tworzą wraz z konstrukcją tego budynku jedną całość.

Zdaniem Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w świetle powołanej wyżej uchwały I FPS 2/13, dla oceny, czy charakter świadczonych usług, polegający na montażu pergol odpowiada zakresowi znaczeniowemu pojęcia modernizacja istotne znaczenie ma charakter tego montażu, który powinien w sposób trwały łączyć montowane elementy z elementami konstrukcyjnymi budynku/lokalu, spełniając jako całość określoną funkcję użytkową. Z przywołanych w części historycznej niniejszego uzasadnienia elementów stanu faktycznego wynika, że połączenie pergoli z elementami konstrukcyjnymi budynku spełnia cechę trwałości, to jest zdatności do użytku przez dłuższy czas, pozwalającą na kwalifikację wykonywanych przez Skarżącą usług jako czynności modernizacji. Wskazać w tym miejscu należy, że pergola zależna od budynku jest montowana po jego zewnętrznej stronie. Musi być ona zamontowana do ściany budynku w sposób trwały i solidny, uniemożliwiający jej odłączenie się od budynku wskutek intensywnych opadów atmosferycznych, silnego wiatru, oblodzenia lub innych trudnych warunków atmosferycznych. Pergola powinna także być odporna na inne fizyczne oddziaływania takie jak: opieranie się osób, opierania drabiny lub złożonych mebli tarasowych/ogrodowych i innych standardowych działań ludzkich występujących w tego typu miejscach. Dlatego też pergole są instalowane za pomocą różnego rodzaju kotew trwale przytwierdzonych do ścian budynku. Nieodpowiedni montaż pergoli (brak jej zakotwiczenia lub zamocowania w stałych elementach budynku) może bowiem skutkować niebezpieczeństwem dla jej użytkowników lub uszkodzeniem pergoli i budynku. Demontaż pergoli jest możliwy na tej samej zasadzie jak jest możliwy demontaż zwykłych okien, płytek tarasowych czy parapetów, ale jego nieumiejętne przeprowadzenie może spowodować uszkodzenia budynku i samej pergoli. Pergole zależne są więc trwale zintegrowane z bryłą budynku, za pomocą kotew przymocowanych do ścian lub podłoża (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2023 r. sygn. akt I FSK 152/20).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego znajdującego się we wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, w wyniku przeprowadzonego przez Stronę montażu pergoli naruszona zostaje substancja budynku, montowany element staje się integralną częścią budynku, stanowiąc z nim jedną całość (montaż jest bowiem związany z ingerencją w strukturę nieruchomości, a elementy przyścienne przymocowane są do ściany za pomocą specjalnych kotw i prętów). Wprawdzie zespolenie pergoli z elementami konstrukcyjnymi budynku nie ma nieodwracalnego charakteru, jednakże, warunek taki nie jest konieczny dla uznania, że usługa montażu pergoli stanowi modernizację, w rozumieniu art. 41 ust. 12 u.p.t.u. Co również istotne, skutkiem wykonania opisanych we wniosku usług montażu jest m.in. uzyskanie przez obiekty, których one dotyczą, nowych parametrów użytkowych oraz technicznych poprzez ograniczenie energii zużywanej na utrzymanie niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim oraz ochronę pomieszczenia przed przegrzaniem. Tym samym, wbrew stanowisku organu, uznać należy, że montaż pergoli zwiększa funkcjonalność i użyteczność obiektu budowlanego.

Zgodzić się zatem należało ze Skarżącą, że z uwagi na opisany we wniosku, a niepodważony skutecznie przez organ, stan faktyczny, nieuprawnione było stanowisko Dyrektora KIS, zgodnie z którym wykonywana przez Stronę usługa montażu pergoli nie skutkuje połączeniem jej w sposób trwały z elementami obiektu, a tym samym, że jej montaż nie może być uznany za modernizację budynku. W konsekwencji sformułowane przez Stronę zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 u.p.t.u. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że usługa kompleksowa montażu pergoli nie stanowi modernizacji budynku, a w konsekwencji nie może być opodatkowana 8% stawką podatku VAT, okazały się zasadne.

Słusznie przy tym podniesiono w złożonej do Sądu skardze, iż kwestionując przedstawiony przez Skarżącą we wniosku stan faktyczny organ winien był przeprowadzić postępowanie dowodowe, zbierając materiał dowodowy potwierdzający lub zaprzeczający wskazanym przez stronę okolicznościom. Samo ograniczenie się do oceny, że twierdzenia Spółki nie mają potwierdzenia w rzeczywistości jest w przypadku postępowania w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej niewystarczające, bowiem w jego zakresie obowiązują organ wszystkie reguły dotyczące prowadzenia postępowania dowodowego, wskazane w przepisach działu IV O.p., w tym zasada prawdy obiektywnej oraz zupełności materiału dowodowego i jego wyczerpującego rozpatrzenia (co wynika z art. 42g ust. 2 u.p.t.u.). Skoro zaś organ w zaskarżonej decyzji nie przedstawił żadnych innych materiałów dowodowych, ani ustalonych przezeń okoliczności faktycznych, które podważałyby stan faktyczny przedstawiony we wniosku przez stronę skarżącą, należało zatem przyjąć tenże stan za zaistniały. W związku z powyższym przyjąć należało konstatacje przedstawione powyżej przez Sąd w przedmiocie ziszczenia się przesłanki trwałości połączenia pergoli z budynkiem, prowadzącego do powstania całości techniczno-użytkowej i skutku dokonania tejże usługi w postaci zwiększenia użyteczności i funkcjonalności obiektu budowlanego, a co za tym idzie uznania przedmiotowej usługi montażu pergoli za modernizację obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 u.p.t.u.

W świetle powyższych ustaleń rozpatrujący niniejszą sprawę Sąd uznaje, że naruszenie prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 u.p.t.u., którego dopuścił się Dyrektor KIS, miało wpływ na wynik sprawy, co czyni zasadnym uchylenie zaskarżonej decyzji.

W ponownie prowadzonym postępowaniu, Dyrektor KIS winien ocenić prawidłowość dokonanej przez organ I instancji w wiążącej informacji stawkowej klasyfikacji usługi w postaci dostawy i montażu zadaszenia tarasowego (pergoli) według PKWiU oraz określenia stawki podatku od towarów i usług dla tejże usługi kompleksowej, mając na względzie poczynione przez Sąd rozważania oraz zaprezentowaną ocenę prawną, gromadząc w tym zakresie niezbędny materiał dowodowy, a ustaleniom poczynionym na jego podstawie dać wyraz w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia.

5.4. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora KIS.

W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a., zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania w wysokości 697 zł, w tym kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego, kwotę 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę 480 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1687).