Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 857/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 22 lipca 2024 r., znak: Win.VII.7840.1.63.2024.AC w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 4 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 857/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu wniosku J. T. (dalej jak skarżący) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 22 lipca 2024 r., znak: Win.VII.7840.1.63.2024.AC, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Torunia z 9 października 2023 r. nr WAiB.6740.12.491.117.2017.IBJ MS zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. U. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] na terenie działek nr [...], [...], [...], [...],[...] w obrębie [...], jedn. ew. [...] (ul. [...]), na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze przesłanki wstrzymania wykonania akt lub czynności z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd zauważył, że przepis ten musi być wykładany zawężająco, a zatem to na wnioskodawcy, spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych w nim przesłanek tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wyjaśnił jak należy rozumieć wskazane przesłanki wstrzymania wykonania. Chodzi nie o jakiekolwiek skutki czy jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 889/04, niepubl., postanowienie NSA z 8 grudnia 2004 r. OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z 9 marca 2005 r. II OZ 52/05, niepubl.).

Sąd podkreślił, że nieostre pojęcia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, a ten powinien w szczególności przedstawić właśnie wnioskodawca. Nie wystarczy ogólnikowy wywód strony. Wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie NSA z 17 listopada 2010 r. sygn. akt II FZ 595/10, postanowienie NSA z 21 października 2010 r. sygn. akt II FZ 522/10, oba dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 131/08, niepubl.) i rzeczowo uzasadnić swój wniosek poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08; postanowienie NSA z 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09). Obowiązkiem sądu jest natomiast wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę.

Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu jest dość lakoniczne, pomijające w swej treści przesłanki z art. 61 P.p.s.a. Wskazano jedynie, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody w postaci uszkodzenia budynku mieszkalnego z uwagi na niestabilność gruntu oraz prace budowlane nad nowym obiektem budowlanym. W tym stanie rzeczy Sąd odmówił wstrzymania wykonania.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej do czasu zakończenia postępowania, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy w sytuacji, gdy powinien zostać on zastosowany przez Sąd, gdyż ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego w przypadku przystąpienia przez inwestora do realizacji zamierzenia inwestycyjnego objętego zaskarżonymi rozstrzygnięciami organów administracji publicznej.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że w przypadku przystąpienia przez inwestora do realizacji zamierzenia inwestycyjnego objętego zaskarżonymi decyzjami organów administracji publicznej z uwagi na panujące warunki gruntowo-wodne na działce nr [...] oraz działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] może dojść do wyrządzenia mu znacznej szkody, w postaci uszkodzenia budynku mieszkalnego o wartości historyczno-kulturowej znajdującego się na działce nr [...].

W skardze skarżący wskazał, iż dołączonych przez inwestora do projektu budowlanego z 2023 r. geotechnicznych warunków posadowienia w formie projektu geotechnicznego i dokumentacji badań podłoża gruntowego z listopada 2016 r. nie sposób uznać za aktualne i oparte na "bieżących wynikach badań geotechnicznych gruntu" w rozumieniu § 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, zwanego dalej; rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r.

Analiza gruntu wykonana na zlecenie skarżącego w lipcu 1992 r. wykazała niestabilność gruntu, a z opinii dr. inż. J. L. z czerwca 2018 r. wynika, iż przy realizacji nowych obiektów w sąsiedztwie budynku przy ul. [...] może dojść do dalszych uszkodzeń istniejącego budynku o wartości historyczno-kulturowej, który został wpisany do gminnej ewidencji zabytków pod nr [...]. Dlatego też, za zasadne uznaje wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, gdyż planowana inwestycja ma zostać zrealizowana w pobliżu budynku skarżącego. Jej wykonanie może spowodować wyrządzenie dla skarżącego znacznej szkody w postaci uszkodzenia należącego do niego budynku o wartości historyczno-kulturowej.

W ocenie skarżącego Sąd pierwszej instancji rozstrzygając o wstrzymaniu zaskarżonych decyzji nie zbadał potencjalnych skutków jakie może ponieść skarżący w związku z ich wykonaniem przez rozpoznaniem skargi. Sąd dokonał jedynie pobieżnej oceny okoliczności faktycznych niniejszej sprawy bez analizy wniosków wynikających z analizy gruntu z lipca 1992 r. oraz z opinii z czerwca 2018 r. sporządzonej przez dr. inż. J. L. . Na podstawie tych dokumentów możliwym jest ustalenie, iż grunt, na którym posadowiony jest budynek skarżącego oraz objęty zamierzeniem inwestycyjnym, jest niestabilny. W wyniku realizacji w sąsiedztwie budynku skarżącego nowych obiektów może dojść do jego znacznych uszkodzeń.

Skarżący twierdzi, że uprawdopodobnił, iż w sytuacji wykonania zaskarżonych decyzji, powstanie niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci uszkodzenia budynku na działce [...] w sąsiedztwie, którego ma zostać zrealizowane zamierzenie inwestycyjne objęte zaskarżonymi decyzjami.

Wybudowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym znajdującym się tuż przy granicy z sąsiednią działką nr [...] zasadniczo wiąże się nie tylko z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków po stronie osób trzecich, w tym skarżącego. Doświadczenie życiowe nakazuje przyjąć, iż niestabilne warunki gruntowo-wodne na danym terenie mogą spowodować przy realizacji zamierzenia inwestycyjnego ich zmianę, a tym samym skutkować naruszeniem fundamentów budynku o wartości historyczno-kulturowej, a to z kolei wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody wobec tej nieruchomości. Już samo zdjęcie (znajdujące się na str. 4 opinii z czerwca 2018 r.) szerokich rys elewacji budynku przy ul. [...], który położony był na gruncie objętym zamierzeniem inwestycyjnym potwierdza, iż projektowany budynek wielorodzinny nie będzie posadowiony na gruntach nośnych. Na stronie 6 opinii sporządzonej przez dr. inż. J. L. w czerwcu 2018 r. wskazano, iż stan budynku przy ul. [...], a w szczególności przy ul. [...] (obszar, na którym ma być zrealizowana planowana inwestycja), świadczą, iż teren w obrębie budynków charakteryzuje się niejednorodnością podłoża. Obniżanie poziomu wód gruntowych w obrębie budynku może być dla niego niekorzystne. W związku z powyższym przy realizacji nowych obiektów w sąsiedztwie budynku przy ul. [...] może dojść do dalszych znacznych uszkodzeń istniejącego budynku, a względem takich planów należy zachować daleko posuniętą ostrożność.

Skarżący uważa, że ww. opinia z czerwca 2018 r. wskazuje na możliwość powstania zagrożenia przez projektowany budynek wielorodzinny istniejącemu budynkowi na działce nr [...].

Z ekspertyzy geotechnicznej sporządzonej w sierpniu 2017 r. przez geologa D. Z. wynika, iż amplituda typowych w cyklu rocznym wahań zwierciadła wody wynosi od 0,3 m do 0,8 m. Natomiast w dołączonej do projektu budowlanego dokumentacji badań podłoża gruntowego sporządzonej w listopadzie 2016 r. przez geologa T. F. i H. K. wskazano, iż wahania lustra wody są niewielkie na tym obszarze i wynoszą 0,3 m. Biorąc pod uwagę wskazane w ekspertyzie geotechnicznej z 2017 r. wahania poziomu wody do 0,8 m, co przy założeniu, iż woda występuje na rzędnej 58,20 do 58,44 m n.p.m. oznacza, iż planowany do wybudowania budynek wielorodzinny będzie stanowił barierę hydrologiczną dla przepływu wód gruntowych i spowoduje zmianę warunków wodnych, a więc będzie miał wpływ na budynek przy ul. [...], gdyż zgodnie z projektem budowalnym podstawowy poziom posadowienia płyty fundamentowej ma być na rzędnej 58,76 m n.p.m., a pogłębienie pod szybem windowym na rzędnej 58,66 m n.p.m. 

Uszkodzenie budynku, który znajdował się na działce, na której ma być zrealizowane zamierzenie inwestycyjne świadczy o przemieszczaniu się gruntu pod fundamentami na większym obszarze, aniżeli teren obejmujący działkę skarżącego.

Z akt sprawy wynika, iż budynek wielorodzinny z garażem podziemnym ma być zrealizowany w bliskiej odległości od granicy z działką nr [...].

Opinia z czerwca 2018 r. jest wystarczająca dla dokonania ustaleń w przedmiocie istnienia zagrożeń związanych z posadowieniem projektowanego budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym, także w odniesieniu do ewentualnego niebezpieczeństwa naruszenia fundamentów. Analiza zebranej dokumentacji daje podstawy do uznania, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci naruszenia fundamentów budynku skarżących i utraty oparcia dla jego budynku.

W niniejszej sprawie organy administracji dopuściły się zaniedbań w przeprowadzeniu czynności wyjaśniających mających na celu wykluczenie powstania zagrożenia dla budynku na działce nr [...]. Geotechniczne warunki posadawania ustala się w szczególności w oparciu o bieżące wyniki badań geotechnicznych gruntu, analizę danych archiwalnych, w tym analizę dokumentacji geotechnicznej, geologiczno-inżynierskiej i hydrologicznej, obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia. Zakres czynności wykonywanych przy ustalaniu geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych jest uzależniony od zaliczenia obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej, przy czym kategorię tę ustala się w opinii geotechnicznej w zależności od stopnia skomplikowania warunków gruntowych oraz konstrukcji obiektu budowlanego, charakteryzujących możliwości przenoszenia odkształceń i drgań, stopnia złożoności oddziaływań, stopnia zagrożenia życia i mienia awarią konstrukcji, jak również od wartości zabytkowej lub technicznej obiektu budowlanego i możliwości znaczącego oddziaływania tego obiektu na środowisko (por. K. Małysa - Sulińska, Projekt budowlany. Komentarz praktyczny, Lex). W ocenie skarżącego potrzeba przedłożenia kompletnej dokumentacji geotechnicznej powinna być przedmiotem pogłębionej analizy organu architektoniczno-budowlanego, tym bardziej zaś w opisanych okolicznościach faktycznych, związanych ze szczególnymi uwarunkowaniami w zakresie konstrukcji budynku mieszkalnego wielorodzinnego objętego inwestycją i budynku sąsiedniego o wartości historyczno-kulturowej, a także miejscem ich posadowienia, na którym występują niekorzystne warunki gruntowo-wodne, gdyż grunt jest niestabilny, co zostało potwierdzone wynikami analizy gruntu, która została wykonana na zlecenie skarżącego w lipcu 1992 r.

Organy w sposób błędny przyjęły, iż bez żadnej weryfikacji aktualności warunki geotechniczne posadowienia projektowanego budynku wielorodzinnego miałyby określać dokumenty z listopada 2016 r. w postaci projektu geotechnicznego i dokumentacji badań podłoża gruntowego. W projekcie budowlanym z 2023 r. znajdującym się w aktach sprawy projektant powołuje się na ustalenia wynikające z ww. dokumentów z listopada 2016 r. Na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. geotechniczne warunki posadawiania ustala się w szczególności w oparciu o bieżące wyniki badań geotechnicznych gruntu, analizę danych archiwalnych, w tym analizę i ocenę dokumentacji geotechnicznej, geologiczno-inżynierskiej i hydrogeologicznej, obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia. Nie sposób uznać, iż ww. dokumentacja z 2016 r. dołączona do projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora w 2023 r. zachowuje pełną aktualność i jest oparta na "bieżących wynikach badań geotechnicznych".

W ocenie skarżącego, analiza wskazanej powyżej dokumentacji z listopada 2016 r. w postaci projektu geotechnicznego i dokumentacji badań podłoża gruntowego nie pozwala przyjąć, że z punktu widzenia geologicznego, działki inwestora przy ul. [...] w T., na których ma być zrealizowane przedsięwzięcie inwestycyjne, nadają się do posadowienia projektowanego budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym.

Sąd pierwszej instancji winien dokonać oceny zasadności wniosku skarżącego w oparciu o przedłożoną przez skarżącego analizę gruntu z 1992 r,, opinię dr. inż. J. L. z czerwca 2018 r. oraz ekspertyzę geotechniczną sporządzoną w sierpniu 2017 r. przez geologa D. Z. . Podstawy ustaleń w niniejszej sprawie nie mogą stanowić niepełne i nieaktualne przedłożone przez inwestora dokumenty z listopada 2016 r. w postaci projektu geotechnicznego i dokumentacji badań podłoża gruntowego, na które powołuje się projektant w projekcie budowlanym budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym.

Projektowany budynek wielorodzinny z garażem podziemnym może spowodować zagrożenie dla budynku skarżącego, dlatego też, fakt iż inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez Sąd pierwszej instancji i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, gdyby w wyniku rozpoznania skargi została uchylona zaskarżona decyzja jest niewystarczający dla ochrony interesów skarżącego ze względu na istniejące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wstrzymanie wykonania aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione.

W ocenie NSA, Sąd I instancji trafnie uznał, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] na terenie działek nr [...], [...], [...], [...],[...] w obrębie [...], jedn. ew. [...] (ul. [...]), nie zasługiwał na uwzględnienie.

Wnioskodawca powołuje się na potencjalne zagrożenia dla własnej nieruchomości związane z wykonaniem planowanej inwestycji bowiem z przedkładanych przez niego opracowań dotyczących stanu warunków geologicznych podłoża na działce inwestora wynika, że przy realizacji nowych obiektów budowalnych w sąsiedztwie jego nieruchomości (ul. [...] w T.) może dojść do dalszych znacznych uszkodzeń istniejącego budynku. Zawierają one wskazanie, że względem takich planów należy zachować daleko posuniętą ostrożność.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie NSA, dla oceny czy w sprawie istotnie występują zagrożenia dla stabilności podłoża pod budynkiem skarżącego związane z realizacją planowanej inwestycji, które mogą doprowadzić do powstania w budynku skarżącego znacznej szkody czy też mogą one grozić wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków, istotne znaczenie ma okoliczność, że dostarczona przez skarżącego ekspertyza geotechniczna autorstwa geologa D. Z. z 2017 r., była już przedmiotem oceny sądu administracyjnego w wyroku WSA w Bydgoszczy z 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 100/18. Sąd ten podzielił wówczas stanowisko organu odwoławczego, że dokumentacja badań podłoża gruntowego sporządzona w listopadzie 2016 r. oraz ekspertyza geotechniczna sporządzona ze strony skarżącego w sierpniu 2017 r. nie świadczy o tym, że planowana budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego, mogła niekorzystnie wpłynąć na budynek przy ul. [...], zwłaszcza, że jak wynika z pierwszego z dokumentów, w opiniowanym podłożu panują proste warunki gruntowe, a woda gruntowa występuje poniżej przewidywanego posadowienia fundamentów budynku.

Będąc zatem związanym stanowiskiem wyrażonym przez Sąd w poprzednio wydanym wyroku w niniejszej sprawie na podstawie art. 170 P.p.s.a. NSA rozpoznający zażalenie na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zobligowany był uznać, że kwestia stabilności podłoża gruntowego została już zbadana i stwierdzono, że nie można uznać, że występuje zagrożenie dla budynku skarżącego związane z realizacją przedmiotowej inwestycji.

Sąd w poprzednim wyroku przesądził, że to projektant a nie organ administracji architektoniczno-budowlanej decyduje czy dla potrzeb sporządzenia projektu budowlanego danej inwestycji konieczne jest przeprowadzenie badań geologiczno-inżynierskich oraz ustalenie geologicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. Organ nie ma w tym zakresie kompetencji by zobowiązać inwestora do wykonania takich badań. Z akt sprawy wynika, że inwestor do projektu budowlanego dołączył dokumentację badań podłoża gruntowego z listopada 2016 r. a zatem ten aspekt sprawy był przedmiotem zainteresowania projektanta i został wzięty pod uwagę przy wnioskowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę (wniosek z 3 lipca 2017 r.).

Należy także zauważyć, że w poprzednio wydanym wyroku Sąd stwierdził w zakresie potrzeby sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku istniejącego, że jej sporządzenie konieczne jest przy spełnieniu przesłanek z § 204 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tj. wtedy, gdy wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego może powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników tego budynku lub obniżenie jego przydatności do użytkowania. Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie potrzeba sporządzenia takiej ekspertyzy miałaby wynikać z zagrożenia bezpieczeństwa budynku przy ul. [...], w związku z istniejącymi warunkami geologicznymi. Sąd ten stwierdził jednak, że żaden ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów dotyczących stanu podłoża gruntowego na działkach przy ul. [...] – [...] nie wskazuje, aby takie zagrożenie istniało. Wówczas w aktach sprawy znajdowała się już ekspertyza geotechniczna D. Z. z sierpnia 2017 r.

Wobec powyższego NSA stwierdza, że z dokumentacji przedłożonej do akt sprawy, a będącej przedmiotem oceny Sądu podczas wcześniejszego rozpoznawania sprawy, wynika brak zagrożenia dla nieruchomości sąsiedniej ul. [...] będącej własnością skarżącego a tym samym w kontekście wystąpienia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie można było uznać, że dokumentacja ta wskazuje na zagrożenia wskazane w tym przepisie. Nie było zatem podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze dane zawarte w opinii rzeczoznawcy budowlanego J. L. z czerwca 2018 r. dotyczącej lokalizacji nowych budynków w sąsiedztwie budynku przy ul. [...] w T., na którą powołuje się skarżący w zażaleniu, NSA po jej analizie stwierdza, że także ten dokument, w ocenie NSA, nie wskazuje na bezpośrednią zależność pomiędzy planowaną inwestycją a zagrożeniem dla stanu budynku skarżącego. Wynika z niego, że pierwsze rysy w obrębie narożnika budynku przy ul. [...] pojawiły się po zakończeniu generalnego remontu tego budynku (remont w 1985 r.) w latach 1987-1988. Układano wówczas kolektor w ciągu ul. [...]. W 1992 r. przeprowadzono w obrębie narożnika badania geologiczne, które stwierdziły przewarstwienie namułów na głębokości 2,6 – 3.2 m. zalecono wykonanie stosownych wzmocnień fundamentu (podchwycenie narożnika), co doprowadziło do tego, że do 2010 r. spękania nie pojawiły się. Poważne spękania pojawiły się jesienią 2014 r. po ułożeniu kolektora w ul. [...]. Rysy te były odtworzeniem rys z okresów wcześniejszych. Dalej w opinii stwierdza się, że stan budynku przy ul. [...], a w szczególności przy [...] świadczą, ze teren w obrębie budynków charakteryzuje się niejednorodnością podłoża. W podłożu poniżej posadowienia mogą występować soczewki gruntów słabych i podatnych na ewentualne obniżanie poziomu wód gruntowych. Stwierdzono, że obniżenie poziomu wód gruntowych w obrębie budynku może być dla niego niekorzystne. Konstatacja opinii jest taka, że przy realizacji nowych obiektów w sąsiedztwie budynku skarżącego może dojść do dalszych znacznych uszkodzeń istniejącego budynku. Względem takich planów należy zachować daleko posuniętą ostrożność.

W ocenie NSA, również z tej opinii nie można wnioskować o prawdopodobieństwie wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków bezpośrednio związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji. Skoro z przeprowadzonych wcześniej badań gruntu listopad 2016 r., czyli po stwierdzeniu powstawania nowych rys na budynku skarżącego powiązaną z budową kolektora w ul. [...], wykonanych na potrzeby uzyskania pozwolenia, stwierdza się występowanie prostych warunków gruntowych, a także, że woda gruntowa występuje poniżej przewidywanego posadowienia fundamentów budynku, to zasadnym jest uznanie, że zagrożenie dla budynku skarżącego nie występuje.

Jeśli nawet przyjąć, że wątpliwości budzą dołączone do akt dokumenty specjalistyczne (ten z 2016 r. dołączony do projektu budowlanego i z opinia J. L. z 2018 r.), to żaden z nich nie wskazuje na to, że inwestycja spowoduje obniżenie poziomu wód gruntowych a to ma prowadzić do zagrożenia stabilności budynku. Skoro poziom fundamentów nie będzie ingerował w poziom wód gruntowych, to zagrożenie należy wykluczyć. Opinia z 2018 r. nie wskazuje na niemożliwość prowadzenia inwestycji na działce sąsiedniej ale wskazuje na konieczność zachowania daleko posuniętej ostrożności w razie jej prowadzenia w takich warunkach podłoża. Nie wyklucza realizacji zabudowy obok działki skarżącego a zaleca ostrożność w jej prowadzeniu.

Ponadto zauważyć należy, że to inwestor ponosi odpowiedzialność za realizację inwestycji zgodnie z projektem i w sposób bezpieczny, zgodny z zasadami wiedzy technicznej. Musi on wziąć pod uwagę wskazania z badań geologicznych podłoża pod inwestycją i w razie ewentualnych szkód związanych z prowadzeniem inwestycji, to on a nie skarżący będą ponosić wszelką odpowiedzialność związaną z wpływem inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Zatem zagrożenia związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji obciążają inwestora a nie skarżącego. Jeśli dokumentacja przez niego przedłożona jest nierzetelna, to w razie wystąpienia szkód na nieruchomościach sąsiednich, to on poniesie z tego tytułu pełną odpowiedzialność i ryzyko.

Wobec powyższego słusznie Sąd I instancji uznał, że skarżący domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobnił, że realizacja inwestycji może doprowadzić do zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Przywołane zagrożenia są, w ocenie NSA, prawdopodobne ale w okolicznościach sprawy nie można uznać, ze występuje bezpośredni związek pomiędzy zagrożeniem stabilności gruntu na działce skarżącego a realizacją inwestycji.

Skarżący nie wykazał we wniosku ani w zażaleniu okoliczności, które podważałyby zasadność odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd i przesądzały za wstrzymaniem wykonania. Nie było zatem możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku i należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jak to uczynił Sąd I instancji.

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.