Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Zarządu [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania . Związku [...] w W. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, stanowiącej własność Gminy Miasta P., będącej przedmiotem użytkowania wieczystego Związku [...], położonej w jednostce ewidencyjnej [...] P. Gmina Miejska, obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] – utrzymał

w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Starosta [...] zaskarżoną decyzją

Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., ograniczył sposób korzystania

z wyżej określonej nieruchomości poprzez udzielenie P. S.A. w L. zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na niej energetycznej linii kablowej [...] o długości [...] m, służącej do przyłączenia do sieci dystrybucyjnej [...] obiektu P. Strefy Gospodarczej w miejscowości S., gmina [...].

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Związek [...] w W.

Rozpatrując sprawę złożone odwołanie organ II instancji wskazał, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił przepis art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U.

z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) dalej zwana u.g.n., który zezwala staroście na wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z określonej nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów

i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji a także innych poziemnych i naziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody, pod warunkiem, że ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, natomiast w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 124

ust. 3 u.g.n. zawiera dyrektywę, która nakazuje, aby wydanie zezwolenia poprzedzone zostało rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości

o uzyskanie zgody na wykonanie prac wymienionych w art. 124 ust. 1 u.g.n. W ramach prowadzonego postępowania odwoławczego konieczne jest ustalenie, czy wydanie decyzji w tym przedmiocie poprzedzone zostało udokumentowanymi rokowaniami

z właścicielem nieruchomości o uzyskanie zgody na wykowanie prac oraz czy inwestycja jest zgodna z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego

Odnośnie pierwszej kwestii organ wskazał, że z akt sprawy wynika, że z wnioskiem z dnia 15 maja 2012 r. o ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości w celu budowy [...] wystąpiło w imieniu inwestora – P. S.A. w L. Oddział E. S.C. R. S. i s-ka.

W jego uzasadnieniu wskazano, że użytkownik wieczysty działki nr [...] Związek [...] nie wyraża zgodny na ustanowienie służebności przesyłu oraz wypłatę wynagrodzenia w wysokości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego

i oczekuje wypłaty wynagrodzenia z tytułu ustanowienia służebności przesyłu

w wysokości przekraczającej kwotę określoną przez rzeczoznawcę majątkowego, co uniemożliwia (pomimo wielokrotnego podejmowania prób) ugodowe załatwienie tej sprawy.

Do wniosku zostały dołączone m.in. dokumenty z rokowań, które dotyczą ustanowienia służebności przesyłu na nieruchomości nr ew.[...], związanej

z zasilaniem Strefy w miejscowości S,

gm. P. na terenie [...] W kolejnych pismach z dnia 16 listopada 2011 r., z dnia 23 stycznia 2012 r. oraz z dnia 8 lutego 2012 r. kierowanych do Związku [...] w W, inwestor P. S.A. W. prowadził rokowania w sprawie służebności przesyłu na nieruchomości wskazując, iż zaakceptowanie proponowanego wynagrodzenia z tego tytułu będzie stanowiło podstawę zawarcia umowy notarialnej służebności przesyłu na mocy porozumienia stron. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że rokowania pomiędzy inwestorem

a użytkownikiem wieczystym nieruchomości prowadzone były przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie i dotyczyły co prawda służebności przesyłu, co nie zmienia faktu, że rokowania z użytkownikiem wieczystym były prowadzone

i dotyczyły warunków ograniczenia korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji, tj. wyrażenia zgody na wykonanie prac określonych w cytowanym art. 124 ust. 1 u.g.n.

Wojewoda [...] odniósł się również do kwestii lokalizacji inwestycji i stwierdził , że jej przebieg określa decyzja Burmistrza Miasta P. Nr [...] [...] z dnia [...] października 2011 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W zaskarżonej decyzji omówiono sposób posadowienia budowli,

jak również szerokość i powierzchnię zaplanowanego zajęcia nieruchomości, wskazując na załącznik graficzny do decyzji - plan zagospodarowania terenu dla działki ew. nr[...]. Zatem wbrew twierdzeniu P., decyzja w sposób szczegółowy określa lokalizację inwestycji oraz parametry dotyczące posadowienia budowli.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z właściwym zastosowaniem zarówno przepisów prawa materialnego

i procesowego.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] wniósł Zarząd [...] wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty[...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez to , że wydanie zezwolenia przez Starostę ograniczało sposób korzystania z nieruchomości bez wcześniejszych rokowań pomiędzy Związkiem [...] a inwestorem oraz naruszenie art. 6,7,8 kpa w sposób mający istotne znaczenie dla treści rozstrzygnięcia .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując sprawę w ramach tych kryteriów uznać należy, że skarga Zarządu [...] nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana przez nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.

Materialnoprawną podstawą podjętych w sprawie rozstrzygnięć był art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U.

z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.dalej zwana u.g.n.).

W myśl tego przepisu starosta wykonujący zadania

z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie

i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów

i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku tego planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest to czy przed wydaniem decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, miał miejsce fakt przeprowadzenia rokowań , bowiem art. 124 ww. ustawy zawiera dyrektywę, która nakazuje, aby wydanie zezwolenia poprzedzone zostało rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Wymieniony przepis ustanawia pierwszeństwo umownego uregulowania kwestii dysponowania przez inwestora nieruchomością na cele budowlane związane z realizacją inwestycji liniowej przed rozstrzygnięciem tej kwestii w formie decyzji administracyjnej. Nieosiągnięcie zgody pomiędzy właścicielem nieruchomości i inwestorem upoważnia organ administracyjny do wydania zezwolenia wymienionego w art. 124 ust. 1 ustawy. Przepis ten nie określa formy prowadzenia rokowań. W myśl orzecznictwa, spełnienia obowiązku ich przeprowadzenia jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości, oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia (Teza 2 wyroku II SA/Go 579/07). Okoliczność, że właściciel nie zajmuje jednoznacznego stanowiska, a w każdym piśmie stawia nowe warunki, nie ma znaczenia o tyle, że w postępowaniu z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami mamy do czynienia z dwiema stronami - właścicielem i podmiotem ubiegającym się o dostęp do nieruchomości, a zatem chodzi o zawarcie między stronami stosownej umowy. Jeżeli zatem, mimo prowadzonych rokowań, nie doszło do umowy, to tym samym właściciel nie wyraził zgody na wykonywanie prac. (Wyrok z dnia 5 października 2006 r. NSA I OSK 1307/05).

Jak wynika z powyższego, wystarczy, że rokowania były prowadzone przed wszczęciem postępowania i że nie doprowadziły one do porozumienia między właścicielem i inwestorem. Zdaniem Sądu trafnie uznał Wojewoda [...], że wydanie decyzji poprzedzone było rokowaniami. Wprawdzie rokowania były prowadzone równocześnie z rozmowami dotyczącymi ustanowienia służebności przesyłu na działce nr[...], jednak skarżący wyraźnie zajął stanowisko , że nie wyraża zgody na wejście na grunt i wykonanie robót ( pismo Związku [...] z dnia [...] maja 2011 r.). Należy z tego wywieść, że została spełniona przesłanka o której mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n .

Nie mógł także odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia zasady nadrzędności interesu publicznego nad interesem prywatnym. Unormowanie zawarte w art. 124 ust. 1 u.g.n. jest tym szczególnym rodzajem wywłaszczenia polegającym na ograniczeniu prawa własności o jakim mowa w art. 64 ust. 3 Konstytucji. Przyjąć należy, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia ochrony konstytucyjnego prawa własności. Wojewoda rozważył interes inwestora realizującego inwestycję celu publicznego, jak i słuszny interes skarżącego, którego prawo własności zostało ograniczone w kierunku jak najmniejszej uciążliwości dla właściciela nieruchomości. Wynika to z treści decyzji organu I instancji, która w sposób dokładny określa powierzchnię pasa ograniczonego użytkowania z łącznej powierzchni przedmiotowej działki.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd stwierdza, że podniesione przez skarżącego zarzuty nie znajdują uzasadnienia. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie dopatrzył się uchybień, które uzasadniałyby jej uchylenie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.