II GSK 2494/21 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-05-15	
Data wpływu	2021-11-16	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Małgorzata Rysz /sprawozdawca/
Mirosław Trzecki /przewodniczący/
Monika Krzyżaniak	
Symbol z opisem	6205 Nadzór sanitarny	
Hasła tematyczne	Umorzenie postępowania	
Sygn. powiązane	II SA/Bd 711/20	
Skarżony organ	Inspektor Sanitarny	
Treść wyniku	Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 161 § 1 pkt 3, art. 193, art. 232 § 1 pkt 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Małgorzata Rysz (spr.) Sędzia del. WSA Monika Krzyżaniak Protokolant starszy asystent sędziego Beata Kołosowska-Hough po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 711/20 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 23 czerwca 2020 r. nr 32/2020/COR w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku kwarantanny 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Bydgoszczy ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej zwany: "WSA") wyrokiem z 9 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 711/20, uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z 23 czerwca 2020 r., w przedmiocie kary pieniężnej za niezastosowanie się do obowiązku poddania się kwarantannie oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 19 maja 2020 r., nr 275/2020, a także rozstrzygnął o kosztach postępowania.

Ze skargą kasacyjną wystąpił organ, zaskarżając ten wyrok w całości. Następnie pismem z 11 kwietnia 2025 r. pełnomocnik organu złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej oraz wniósł o nieobciążanie organu kosztami postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że cofnięcie skargi jest skuteczne

i dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), orzekł jak w sentencji.