Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Kantecka Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie gospodarowania odpadami komunalnymi oddala skargę.

L. Sp. z o.o. Sp. k. w J. (dalej jako strona, skarżąca, Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., w przedmiocie gospodarowania odpadami komunalnymi.

Wnioskiem z dnia "[...]"Spółka zwróciła się do Rady Miejskiej o wydanie pisemnej interpretacji dotyczącej zakresu i sposobu zastosowania postanowień zawartych w uchwale nr "[...]" z dnia 13 kwietnia 2016 roku w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej (Dz. Urz. Woj. "[...]" ze zm., dalej jako "Regulamin"), dotyczących minimalnej ilości wytwarzanych odpadów komunalnych oraz ilości pojemników przeznaczonych do zbierania tego rodzaju odpadów, w szczególności ich wpływu na treść deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi sporządzanej przez właściciela nieruchomości na podstawie art. 6m ust. 1a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku poz. 250 ze zm., dalej powoływana również jako "u.c.p.g.").

Zdaniem Spółki w rezultacie uchwalenia Regulaminu istotnej zmianie uległy regulacje dotyczące rodzaju i minimalnej pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych (tzw. "normatywu pojemnika"). Wejście w życie § 7 ust. 2 pkt 2 lit. I Regulaminu spowodowało znaczący wzrost minimalnej ilości pojemności pojemników na nieruchomościach zamieszkałych do zapełnienia w okresie tygodnia, która obecnie dla lokali branży mieszanej i spożywczo-przemysłowej wynosi 15 litrów na 1 m2 ich powierzchni całkowitej. Na podstawie § 8 ust. 3 lit. c regulaminu czystości i porządku uchylonego w związku z § 17 Regulaminu, lokale handlowe o powierzchni powyżej 100 m2 należało wyposażyć w "pojemniki o pojemności nie mniejszej niż 240 l/1 tydzień", bez wskazania ich ilości. W ocenie Spółki, postanowienia regulaminu w zakresie "normatywu pojemnika" nie mogą być traktowane przez organy samorządu gminnego jako kryteria decydujące o zakresie deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi sporządzanej przez właściciela nieruchomości na podstawie art. 6m ust. 1a u.c.p.g. Celem wniosku jest potwierdzenie lub wykluczenie istnienia wpływu istotnego podwyższenia wartości stanowiących "normatyw pojemnika" dla lokali spożywczo-przemysłowych na kształt deklaracji oraz wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez Spółkę.

Decyzją z dnia "[...]"Burmistrz Miasta udzielił - w trybie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017r. poz. 2168 ze zm.) - interpretacji przepisów wskazując, że zawarte w Regulaminie wskaźniki dotyczące rodzaju i minimalnej pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości w istocie stanowią normatyw, poniżej którego nie jest możliwe wskazanie w deklaracji przez właściciela nieruchomości ilości pojemników przeznaczonych do gromadzenia odpadów. Analiza przepisu art. 4 ust. 2 pkt 2 u.c.p.g. pozwala na stwierdzenie, że ratio legis zawartej w nim normy dotyczy ustalenia mechanizmu obliczania rodzaju i pojemności urządzeń do zbierania odpadów według kryteriów wskazanych w jego pkt a i b. Z tego wynika, że określenie średniej wielkości wytwarzanych odpadów komunalnych jest podstawowym kryterium, według którego w Regulaminie należy określić rodzaje i minimalną wielkość pojemników. Ta minimalna wielkość pojemników stanowi dolną granicę określenia przez zobowiązanego ilości pojemników w składanej deklaracji. W świetle tego unormowania nie może budzić wątpliwości, że zobowiązuje ono, a jednocześnie uprawnia właściwą radę gminy do określenia minimalnej pojemności pojemników do zbierania odpadów, w które powinny być wyposażone m. in. nieruchomości stanowiące poszczególne "źródła" wytwarzania odpadów, rada gminy ma obowiązek uwzględnić dwa kryteria, a mianowicie średnią ilość wytwarzanych odpadów w danym rodzaju źródła oraz liczbę osób korzystających.

Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]" r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że zarzuty Spółki dotyczące naruszenia art. 6m ust. 1 i 1 a u.c.p.g. w zw. z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędnym uznaniem, że jeżeli ustawodawca zobowiązuje organy gminy w art. 4 ust. 2 pkt 2 u.c.p.g. do określenia w Regulaminie ilości i rodzajów pojemników przeznaczonych do zbierania tego rodzaju odpadów ("Normatyw pojemnika"), to Normatyw pojemnika w sposób wiążący przesądza o ostatecznym kształcie deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi odnoszą się do określeń zawartych w Regulaminie, który stanowi załącznik do uchwały Nr "[...]". Uchwała ta w części została "objęta" Rozstrzygnięciem nadzorczym "[...]" jednakże Rozstrzygnięcie nadzorcze nie dotyczyło stwierdzenia nieważności § 7 Regulaminu. Organ odwoławczy podkreślił, że wskazane przepisy uchwały Rady Miejskiej stanowią przepisy prawa miejscowego.

Odnosząc się do zagadnienia czy Rada Miejska - podejmując tę uchwałę - prawidłowo zrealizowała normę kompetencyjną, jaką jest w tym zakresie art. 4 u.c.p.g., wskazano, że w postępowaniu z wniosku o interpretację prawną w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie są rozstrzygane (ani oceniane) kwestie dotyczące zgodności z prawem uchwał organów stanowiących samorządu (tu: samorządu gminnego). Kwestie te mogą być przedmiotem ewentualnych postępowań prowadzonych w trybie art. 90-94 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1875 ze zmianami) bądź w trybie art. 101 tej ustawy. Zdaniem SKO Burmistrz Miasta (jak i Kolegium) nie ma kompetencji do oceny czy przepisy prawa miejscowego są zgodne z art. 4 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6m ust. 1 i 1a i art. 6j ust. 3 u.c.p.g. Podkreślono, że przepisy te są obowiązujące aż do czasu ich zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności lub orzeczenia o niezgodności z prawem (we właściwym trybie).

Zwrócono uwagę, że wątpliwości Kolegium nie dotyczyły kwestii czy Spółka złożyła wniosek w trybie art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie gospodarczej, lecz dotyczyły tego czy w tym trybie może być skutecznie "rozpatrzona" kwestia, z którą Spółka zwróciła się do Rady Miejskiej (zarzucając zresztą Radzie Miejskiej przekroczenie kompetencji ustawowych). Wskazano, że interpretacji udzielił Burmistrz Miasta (organ administracji publicznej) - po uzyskaniu stanowiska Zarządu Związku Gmin Regionu, który przyjął zadania gminy, wymienione w art. 3 ust. 2 u.c.p.g. w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi i któremu przysługują uprawnienia organu podatkowego w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6q ust. 1 ustawy); a więc m.in. określanie w drodze decyzji wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (w trybie art. 6o tej ustawy).

Kolegium wskazało, że stosowanie przepisów Regulaminu w odniesieniu do danych zawartych w deklaracji należy do Związku Gmin "[...]", bowiem to Zarządowi Związku będą przysługiwały uprawnienia wynikające z art. 6o ust. 1 u.c.p.g. (np. w sytuacji "uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji"). W ocenie Kolegium - rozstrzygnięcie "sporu" o wiążący bądź niewiążący charakter przepisów Regulaminu dla "kształtu" deklaracji może nastąpić w wyżej wskazanym trybie art. 6o ust. 1 u.c.p.g. (w sytuacji, gdy Spółka złoży właściwemu organowi deklarację, którą organ ten uzna za istotnie wątpliwą co do danych, które deklaracja zawiera). Natomiast wydając decyzję w trybie art. 10 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ani organ pierwszej instancji, Burmistrz Miasta ani też Kolegium nie rozstrzygnie tej kwestii, może jedynie - w ramach interpretacji - przedstawić swoje stanowisko. Stanowisko Kolegium jest zbieżne ze stanowiskiem organu pierwszej instancji w tym znaczeniu, iż przepisy prawa miejscowego są wiążące dla organów "wykonujących" te przepisy (zarówno przepisy dotyczące minimalnych ilości wytwarzanych odpadów oraz ilości pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów, jak też przepisy dotyczące ustalania wzoru deklaracji).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję Spółka zarzuciła naruszenie:

I. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania

administracyjnego (tekst jedno Dz. U. 2017 poz. 1257 z późno zm.) w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 19 k.p.a. w zw. z art. 20 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedno Dz. U. 2017 poz. 1289 z późno zm., dalej jako "u.c.p.g.") w zw. z art. 6q ust. 1 in fine u.c.p.g. w zw. z § 7 ust. 1 pkt 1 i 3, § 9 ust. 2 i § 26 ust. 1 Statutu Związku Gmin Regionu "[...]") poprzez ich błędną wykładnię polegającą na utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza wydanej z naruszeniem przepisów określających właściwość organów administracji publicznej w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie Gminy Miejskiej w przypadku, gdy organem właściwym w tego rodzaju sprawach jest "[...]""),

II. art. 6m ust. 1 i 1a u.c.p.g. w zw. z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędnym uznaniem, że jeżeli ustawodawca zobowiązuje organy gminy w art. 4 ust. 2 pkt 2 u.c.p.g. do określenia w Regulaminie ilości i rodzajów pojemników przeznaczonych zbierania tego rodzaju odpadów ("Normatyw pojemnika"), to Normatyw pojemnika w sposób wiążący przesądza o ostatecznym kształcie deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi,

III. art. 15 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na ograniczeniu postępowania w II instancji do zbadania przesłanek zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. względem decyzji Burmistrza oraz stwierdzenia, iż rozstrzygnięcie w sprawie interpretacji przepisów Regulaminu i art. 6m ust. 1 i 1a u.c.p.g. w zw. z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. może nastąpić wyłącznie w trybie art. 60 ust. 1 u.c.p.g., tzn. w ramach postępowania zmierzającego do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze decyzji administracyjnej,

IV. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. art. 10 ust. 5 in fine u.s.d.g. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie polegające na błędnym uznaniu stanowiska Spółki za nieprawidłowe - poprzez utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza - w sytuacji, gdy uzasadnienie zaskarżonej decyzji ogranicza się do kilku krotnego wyrażenia wątpliwości co do istnienia po stronie SKO możliwości "rozstrzygnięcia "sporu" o wiążący bądź niewiążący charakter przepisów Regulaminu dla "kształtu" deklaracji" i interpretacji normy kompetencyjnej przewidzianej w art. 4 ust. 2 pkt 2 u.c.p.g., a także nieustosunkowaniu się do twierdzeń Spółki uważanych przez nią za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, w szczególności w zakresie relacji Normatywu pojemnika do sytuacji, w których rzeczywiste potrzeby w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi są niższe od poziomów wskazanych w Regulaminie.

W związku z powyższym strona wniosła o:

- na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. w zw. z art. 135 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Burmistrza,

- alternatywnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosku wskazanego w punkcie 1 petitum, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 135 § 1 p.p.s.a. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Burmistrza,

- alternatywnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosków wskazanych w punktach 1-2 petitum, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 § 1 p.p.s.a. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej Decyzji Burmistrza

- w każdym przypadku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzenie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania.

W obszernym uzasadnieniu podniesiono m.in., że istotą sporu w niniejszej sprawie jest dopuszczalność określenia w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ilości i pojemności pojemników mniejszej niż wynikająca z przepisów Regulaminu określających rodzaj i minimalną pojemność pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych, w które powinny być wyposażone nieruchomości niezamieszkałe na terenie Gminy Miejskiej. W istocie sporne są kwestie związane z wykazaniem przez właściciela nieruchomości niezamieszkałej, że faktyczne potrzeby w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi są mniejsze od wartości wynikających z zastosowania Normatywu pojemnika. Zdaniem Spółki, właściciel nieruchomości niezamieszkałej jest uprawniony do zadeklarowania takiej ilości i pojemności pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawkę opłaty za gospodarowanie tego rodzaju odpadami, która odpowiada ilości rzeczywiście wytwarzanych odpadów komunalnych.

Uzasadniając zarzut określony w pkt I wskazano, że pomimo kilkukrotnego wskazania - w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - Zarządu Związku jako organu właściwego w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na terenie Gminy Miejskiej, SKO uznało decyzję Burmistrza za wydaną zgodnie z właściwymi przepisami i utrzymało ją w mocy. Podniesiono, że całokształt okoliczności prawnych i faktycznych wskazuje, że organem właściwym do rozpoznania i załatwienia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów Regulaminu związanych z Normatywem pojemnika i opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie jest Burmistrz, lecz Zarząd Związku. Gmina Miejska przekazała Związkowi ogół praw i obowiązków związanych z realizowaniem z zadania własnego w zakresie utrzymania czystości i porządku w gminie. Wykonywanie zadań w ramach utrzymywania czystości i porządku w gminie przez Związek, prawa i obowiązki dotychczas przynależne Gminie Miejskiej powinny być realizowane przez właściwy organ Związku, tzn. Zarząd Związku. Nie ulega wątpliwości, że jedną z kompetencji przeniesionych na Związek jest właściwość do wydawania pisemnych interpretacji dotyczących kalkulowania wysokości opłat w oparciu o Normatyw pojemnika. Wskazano, że na gruncie analogicznej sprawy dotyczącej relacji pomiędzy przepisami regulaminu utrzymania czystości i porządku oraz deklaracją wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie innej gminy należącej do Związku, za organ właściwy do rozpoznania wniosku Spółki uznał się Zarząd Związku, a nie organ wykonawczy gminy. Zdaniem skarżącej za całkowicie niedopuszczalną należy uznać sytuację, w której w przypadku jednej z gmin - członków związku międzygminnego organem właściwym do wydania interpretacji jest organ wykonawczy tej gminy, a w przypadku innej gminy - członka tego związku międzygminnego organem właściwym jest organ wykonawczy związku międzygminnego.

Uzasadniając zarzut określony w pkt II wskazano, że w sytuacji, w której właściciel nieruchomości wykaże, że rzeczywiste potrzeby w zakresie gospodarowania odpadami są różne, w tym niższe, od Normatywu pojemnika wskazanego w § 7 ust. 2 pkt 2 lit. I Regulaminu, dopuszczalnym w świetle art. 6m ust. l i la oraz art. 6j ust. 3 u.c.p.g. jest zadeklarowanie ilości pojemników według wskazanych przez właściciela nieruchomości rzeczywistych potrzeb w tym zakresie wynikających z ilości faktycznie wytwarzanych i "gromadzonych" odpadów komunalnych. W związku z tym, postanowienia Regulaminu dotyczące Normatywu pojemnika nie mogą być traktowane przez organy samorządu gminnego jako kryteria przesądzające o treści deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi sporządzanej przez właściciela nieruchomości niezamieszkałej.

W odniesieniu do zarzutu z pkt III wskazano, że w ramach prowadzonego postępowania, organ II instancji zasadniczo ograniczył się do rozważań na temat rzekomej niedopuszczalności rozstrzygnięcia "sporu" w niniejszej sprawie, natomiast w ogóle nie odniósł się do tego, że Burmistrz udzielił Spółce interpretacji w sprawie, która - zdaniem SKO - w ogóle nie powinna być przedmiotem interpretacji, o której mowa w art. 10 ust. 1 u.s.d.g., W toku wydawania zaskarżonej decyzji nie uczyniono zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego co przesądza o naruszeniu przepisu art. 15 k.p.a.

Uzasadniając zarzut określony w pkt IV podniesiono, że jeżeli Spółka miałaby uzyskać informację o zakresie i sposobie zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez Spółkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, dopiero w obliczu bezpośredniego obciążenia dalszą daniną publiczną (w rezultacie wydania decyzji przewidzianej wart. 60 ust. 1 u.c.p.g.), stawiałoby to pod znakiem zapytania zasadność istnienia instytucji interpretacji - w odniesieniu do opłat zagospodarowaniem odpadami komunalnymi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta wydaną w oparciu o art. 10 ust.5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, którą dokonano interpretacji zakresu i sposobu zastosowania dotyczących minimalnej ilości odpadów komunalnych oraz ilości pojemników przeznaczonych do zbierania tego rodzaju odpadów zawartych w uchwale nr z dnia 13 kwietnia 2016r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej "[...]", w szczególności ich wpływu na treść deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi sporządzanej przez właściciela nieruchomości na podstawie art. 6m ust. 1a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Na wstępie wskazać należy, że z treści art. 4 ust.1 u.c.p.g. wprost wynika, że Rada gminy uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy i w związku z powyższym jest organem właściwym do udzielenia interpretacji wydanej w wyniku złożenia wniosku w oparciu o art. 10 ust.5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Zasadne jest stanowisko Kolegium, iż rozstrzygnięcie "sporu" o wiążący bądź niewiążący charakter przepisów Regulaminu dla "kształtu" deklaracji może nastąpić w wyżej wskazanym trybie art. 6o ust. 1 u.c.p.g. (w sytuacji, gdy Spółka złoży właściwemu organowi deklarację, którą organ ten uzna za istotnie wątpliwą co do danych, które deklaracja zawiera). Natomiast wydając decyzję w trybie art. 10 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ani organ pierwszej instancji, Burmistrz Miasta ani też Kolegium nie rozstrzygnie tej kwestii, może jedynie - w ramach interpretacji - przedstawić swoje stanowisko.

Należy podkreślić, że przepisy Regulaminu stanowią przepisy prawa miejscowego i jego postanowienia można kwestionować w odrębnym trybie określonym w ustawie o samorządzie gminnym.

Natomiast strona skarżąca składając wniosek o interpretację podnosiła kwestię minimalnej ilości wytwarzanych odpadów komunalnych oraz ilości pojemników przeznaczonych do zbierania tego rodzaju odpadów, zawartych w Regulaminie, w szczególności ich wpływu na treść deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi sporządzanej przez właściciela nieruchomości. Zdaniem strony postanowienia regulaminu w zakresie "normatywu pojemnika" nie mogą być traktowane przez organy samorządu gminnego jako kryteria decydujące o zakresie deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi sporządzanej przez właściciela nieruchomości na podstawie art. 6m ust. 1a u.c.p.g. W opinii Spółki jeśli faktyczne potrzeby w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi są mniejsze od wartości wynikających z zastosowania normatywu pojemnika, właściciel jest zobowiązany zadeklarować taką ilość i pojemność pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawkę opłaty za gospodarowanie tego rodzaju odpadami, która odpowiada ilości rzeczywiście wytwarzanych odpadów komunalnych.

Ze stanowiskiem strony nie można się zgodzić.

W myśl art. 6m ust. 1 u.c.p.g. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (ust. 1a). Obowiązek złożenia nowej deklaracji może nastąpić w okolicznościach wymienionych w ust. 2, 2a, natomiast organ został uprawniony do wydania decyzji określającej wysokość tej opłaty w trybie art. 6m ust. 2b.

Zgodnie zaś z:

Art. 6c ust. 2 Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.

Art. 6i ust. 1 Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje:

1) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec;

2) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne.

art. 6j ust. 3 - w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (tzw. nieruchomości niezamieszkałe, do których zalicza się nieruchomość strony skarżącej - art. 6c ust. 2), opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2.

Art. 6k ust. 1 Rada gminy, w drodze uchwały:

1) dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy;

2) ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności.

2. Rada gminy, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bierze pod uwagę:

1) liczbę mieszkańców zamieszkujących daną gminę;

2) ilość wytwarzanych na terenie gminy odpadów komunalnych;

3) koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2-2b i 2d;

4) przypadki, w których właściciele nieruchomości wytwarzają odpady nieregularnie, w szczególności to, że na niektórych nieruchomościach odpady komunalne powstają sezonowo.

Z art. 4 ust. 2 pkt 2 u.c.p.g. wynika, że regulamin obowiązkowo określa rodzaj i minimalną pojemność pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych "na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych pojemników i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych pojemników". Przepis art. 4 ust. 2 u.c.p.g. stanowi, że regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy w pewnych zakresach przedmiotowych. Zakres przedmiotowy regulacji regulaminowej ma w tym przypadku charakter obligatoryjny i może być uzupełniony o zasady fakultatywne (zob. art. 4 ust. 2a u.c.p.g.).

Zacytowany na wstępie niniejszego uzasadnienia § 7 ust. 2 pkt 2 lit. l Regulaminu, ustala minimalne pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych wytwarzanych na nieruchomościach niezamieszkałych, na których powstają odpady komunalne. Są to: 15 litrów na 1 m2. powierzchni całkowitej w lokalach branży mieszanej, spożywczo-przemysłowych, z zastrzeżeniem, iż każdy lokal winien być wyposażony w co najmniej 1 pojemnik o pojemności 110 litrów.

Natomiast we wniosku o udzielenie interpretacji Spółka podała, że minimalna pojemność pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych określona w Regulaminie, przewyższa w sposób istotny faktyczne potrzeby Spółki w zakresie czystości i porządku, w szczególności w odniesieniu do ilości rzeczywiście wytwarzanych przez skarżącą odpadów komunalnych.

W ocenie Sądu przepisy Regulaminu określające m.in. rodzaje i minimalną wielkość pojemników obowiązują na terenie nieruchomości Spółki, i mają charakter wiążący. Składając deklarację na podstawie art. 6m u.c.p.g. Spółka nie może wyjść poza minimalne wymogi Regulaminu, a składając deklarację o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma obowiązek uwzględnić zapisy Regulaminu.

Zdaniem Sądu organy nie naruszyły przepisów prawa procesowego oraz przepisów prawa materialnego. Wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w skardze, zwłaszcza dotyczącym naruszenia przepisów prawa materialnego - poprzez ich niezastosowanie skutkujące błędnym uznaniem, że jeżeli ustawodawca zobowiązuje organy gminy w art. 4 ust. 2 pkt 2 u.c.p.g. do określenia w Regulaminie ilości i rodzajów pojemników przeznaczonych zbierania tego rodzaju odpadów ("Normatyw pojemnika"), to Normatyw pojemnika w sposób wiążący przesądza o ostatecznym kształcie deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, choć w świetle art. 6m ust. 1 i 1a u.c.p.g. w zw. z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. w zw. z art. 6i ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. deklarowana wysokość opłaty za gospodarowanie takimi odpadami jest uzależniona od faktu wytwarzania i ilości gromadzonych odpadów, tj. rzeczywistych potrzeb właściciela nieruchomości niezamieszkałej w tym zakresie), decyzja zawierająca interpretację nie odnosiła się bezpośrednio do wykładni wskazanych przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach a konkretnych, wskazanych we wniosku postanowień Regulaminu.

Przypomnieć należy, że wniosek skarżącej o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów dotyczył "minimalnej ilości wytwarzanych odpadów komunalnych oraz ilości pojemników przeznaczonych zbierania tego rodzaju odpadów, w szczególności ich wpływu na treść deklaracji dotyczącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami...". Co prawda skarżąca spółka skonstruowała pytanie w taki sposób jakby chodziło o zastosowanie przepisu prawa materialnego – art. 6m ust. 1 – 1a u.c.p.g., jednak skarżącej chodzi w istocie o to, ile pojemników (o jakiej pojemności) powinna uwzględnić w deklaracji skoro zapełnia mniej niż wynika to z przepisów prawa miejscowego – Regulaminu.

Wskazać również należy, że to skarżąca składa deklarację i określa jej treść. Natomiast powołane we wniosku przepisy prawa miejscowego mają wpływ na treść deklaracji. Są to bowiem przepisy prawa materialnego, które mają wpływ na wysokość opłat ponoszonych przez Spółkę. W tym sensie wielkość pojemnika ma wpływ na ostateczny kształt deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nie można również przyjąć by w deklaracji Spółka mogła odstąpić od iloczynu zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.c.p.g.

Mając zatem na względzie, że organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z zm.), Sąd oddalił skargę.