Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. oraz B. K. na działanie Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę

S.K., działająca w imieniu swoich dzieci t.j.: G.C. oraz B.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę rozpoczynającą się od słów "w związku z sprawiedliwą treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w sprawie [...] uchylającą decyzje Wójta Gminy [...]".

W uzasadnieniu skargi pełnomocniczka skarżących podała, że składa do Sądu skargę na Wójta Gminy [...], który "nie jest w stanie swoich błędów załatwić". Jednocześnie wniosła o "pospieszenie" Wójta do podjęcia czynności administracyjnych zmierzających do ostatecznego załatwienia postępowania rozgraniczeniowego działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...].

W piśmie z dnia [...] r., stanowiącym uzupełnienie skargi, S.K. wskazała, że Wójt Gminy [...] swoim postępowaniem celowo spowodował i naraził ją na wielką szkodę moralną oraz niezgodnie z prawdą zatwierdził nowe granice działki. Ponadto reprezentantka skarżących zarzuciła Wójtowi Gminy [...] naruszenie prawa poprzez usunięcie z akt jej sprawy ważnych dokumentów.

Kolejnym pismem z dnia [...] r. pełnomocniczka skarżących podniosła, że Wójt jest jednostronny, gdyż od dwóch lat nie wykonuje czynności w jej sprawie. Ponadto podała, że Wójt Gminy "brał udział potajemnie, bez mojej wiedzy i podpisu zniszczył moje mienie z całego życia pracy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez S.K. w imieniu G.C. oraz B.K. należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak wynika ze skargi, skarżący wyrażają swoje niezadowolenie z wykonywania zadań przez organ. W ocenie Sądu intencją skarżących było zatem wniesienie skargi powszechnej na działanie Wójta Gminy [...], o której mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.".

W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargę na działanie wójta, (burmistrza lub prezydenta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2- rozpatruje rada gminy (art. 229 pkt 3 k.p.a.). W związku z powyższym skarżący powinni wnieść skargę właśnie do tego organu.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a., bowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzone jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi.

Sąd nadmienia, że w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.

W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucić.