Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 23 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej

Wyrokiem z dnia 21 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku oddalił skargę B.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2012 r. (k. 90).

Pismem z dnia 28 marca 2012 r. B.M. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.

W dniu 21 maja 2012 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego B.J.

W dniu 28 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 21 marca 2012 r., wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że decyzja Okręgowej Izby Radców Prawnych o ustanowieniu r. pr. B.J. pełnomocnikiem z urzędu, została doręczona pełnomocnikowi w dniu 30 maja 2012 r. W związku z tym, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni od chwili kiedy pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu (c wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego), termin do złożenia wniosku został zachowany. Jednocześnie wskazano, że ani pełnomocnik, ani strona nie ponoszą winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi kasacyjnej. Opóźnienie w jej złożeniu było bowiem następstwem trwającej procedury o przyznanie stronie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, t.j.) – dalej w skrócie p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:

• zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,

• uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,

• dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.

Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia.

Należy zaaprobować pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na gruncie przepisów postępowania cywilnego wskazując konkretny nieprzekraczalny termin, stwierdzając, że ustaje on nie później, niż z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem (uchwała składu 7 sędziów SN z 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08). W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy przyjął, że za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji należy uznać dzień, w którym adwokat ustanowiony pełnomocnikiem miał rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, nie późniejszy jednak od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem więcej niż o miesiąc. Przy czym możliwość taką adwokat ma dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy (postanowienie z 27 czerwca 2000 r., I CZ 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7).

W rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wiązać należy z dniem 30 maja 2012 r. kiedy to ustanowiony z urzędu pełnomocnik B.M., radca prawny B.J., uzyskała informację z Okręgowej Izby Radców Prawnych o ustanowieniu jej pełnomocnikiem w sprawie. Tym samym od dnia następującego po tym dniu tj. od 31 maja 2012 r. należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a więc upływał on 29 czerwca 2012 roku. Skoro zatem pełnomocnik strony złożyła przedmiotowy wniosek (wraz ze skargą kasacyjną) w dniu 28 czerwca 2012 r., należy uznać, że uczyniła to z zachowaniem terminu. Jednocześnie uprawdopodobnione zostały okoliczności świadczące o braku zawinienia w terminowym wniesieniu skargi kasacyjnej.

W świetle powyższego, uznając wniosek za uzasadniony, Sąd działając

na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.