Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] wydaną w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 r. G.K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, przy czym nie powołała żadnych argumentów na jego uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., na podstawie art. 239f § 1 pkt 1, § 3 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zmianami), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami; zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Katalog przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (post. NSA z 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w swoim wniosku strona winna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, str. 206-207).

W niniejszej sprawie skarżąca nie powołała żadnych okoliczności, które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Strona nie wykazała w szczególności, jakie – w jej konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej – szczególnie chronione wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania zobowiązania podatkowego i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W skardze zawierającej przedmiotowy wniosek podniosła jedynie zarzuty przeciwko zakwestionowanej decyzji oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie mogą jednak służyć wykazaniu istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może bowiem dokonywać uprzedniej oceny zasadności skargi. Do tego zaś sprowadzałoby się analizowanie argumentów podniesionych przeciwko kwestionowanej decyzji.

Podkreślić również należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem uprawdo-podobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Rozpatrując wniosek strony także z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie podała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponieważ strona skarżąca nie tylko nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, ale również nie powołała żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a na ich istnienie nie wskazuje analiza całości akt sprawy, Sąd nie przychylił się do zgłoszonego żądania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

P.Pij.