Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 29 grudnia 2005 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ch. wpłynął wniosek Z. K. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008.

We wniosku Z. K. zadeklarował do przyznania płatności z tytułu realizacji pakietu K01 - Ochrona gleb i wód dla wariantu międzyplon ścierniskowy powierzchnię 67,45 ha, na działkach ewidencyjnych 113/4

i 115/1,212/1,227/8,18/1,18/2.

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ch. decyzją z dnia [...] r. nr [...] przyznał Z. K. płatność w kwocie [...] zł.

Następnie, na skutek prowadzonej kontroli krzyżowej u innego producenta – I. C., organ wezwał Z. K. do złożenia wyjaśnień. Podstawą kontroli była bowiem zawarta w dniu 14 października 2004 r. pomiędzy producentami, tj. I. C. a Z. K., umowa dzierżawy na działki ewidencyjne 115/1 oraz 113/4 na okres 10 lat, z treści której wynikało, że prawo do dopłat ma osoba wydzierżawiająca (właściciel) – I. C..

W odpowiedzi na wezwanie Z. K. przedłożył w Biurze Powiatowym Agencji umowę dzierżawy potwierdzoną notarialnie, oświadczenie producenta I. C., dwa wypisy z rejestru gruntów, a ponadto oświadczył, że nie korzysta z dopłat obszarowych, jest faktycznym użytkownikiem działek ewidencyjnych 115/1 oraz 113/4 zgodnie z umową dzierżawy z dnia 14 października 2004 r., i że, decydując o wszystkich zabiegach agrotechnicznych, stosuje dobrą praktykę rolniczą.

Postanowieniem z dnia [...] r. organ wznowił postępowanie

w sprawie przyznania Z. K. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, uzasadniając powyższe koniecznością uwzględnienia wyników kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie producenta po wydaniu decyzji w sprawie płatności rolnośrodowiskowych.

W związku z nie stwierdzeniem w toku kontroli nieprawidłowości w zakresie deklarowanych we wniosku upraw, decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ uchylił decyzję dotychczasową z dnia [...] r. i przyznał Z. K. płatność z tytułu realizacji pakietu K01c - międzyplon ścierniskowy w tej samej kwocie, tj. [...] zł.

W dniu 8 maja 2007 r. do Biura Powiatu Choszczeńskiego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek I. C.

o przejęcie schematu pomocowego - wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizowanego przedsięwzięcia rolnośrodowiskowego i poprawy dobrostanu zwierząt od dnia 1 marca 2006 r. Zgodnie ze złożonym wnioskiem I. C. przejęła od Z. K. w posiadanie gospodarstwo rolne.

Ponieważ do wniosku nie został dołączony dokument potwierdzający fakt przeniesienia gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta oraz nie wskazano daty przekazania gospodarstwa, organ wezwał I. C. do usunięcia przedmiotowych braków. Następnie w dniu 8 maja 2007 r. organ przesłuchał Z. K. w charakterze strony, w obecności pełnomocnika I. C. Pełnomocnik w toku przesłuchania oświadczył, że nie obowiązuje umowa dzierżawy z dnia 14 października 2004 r., gdyż została rozwiązana zapisami umowy z dnia 15 października 2004 r. Z uwagi na powyższe okoliczności Z. K. wyjaśnił, że składając wniosek nie był świadomy faktu, że umowa dzierżawy została rozwiązana. Oświadczył, iż ponosi wszystkie koszty materiałowe i koszty usług łącznie z kosztami sprzedaży uzyskanego plonu. Wszystkie nakłady związane z zagospodarowaniem działek 113/4 i 115/1 zarówno w 2004 r. jak i 2005 r. zostały poniesione przez I. C., natomiast w 2006 r. prowadzona przez Z. K. działalność została jedynie doinwestowana przez I. C.

Pełnomocnik I. C. w dniu 18 czerwca 2007 r. złożył uzupełniony wniosek o przejęcie płatności, wskazując w nim jako datę przeniesienia gospodarstwa rolnego dzień 15 października 2004 r. Do wniosku pełnomocnik dołączył umowę dzierżawy z dnia 14 października 2004 r. zawartą pomiędzy I. C. jako wydzierżawiającą, a Z. K. jako dzierżawcą, której przedmiotem była nieruchomość rolna położna w W. gmina Ch. oznaczona numerami działek ewidencyjnych 115/1 oraz 113/4. Do wniosku dołączono ponadto umowę o wykonanie usługi zawartą w dniu 15 października 2004r. pomiędzy I. C., jako zlecającą usługę, a Z. K. jako wykonującym usługę. W umowie wskazano, że I. C., jako właścicielka gospodarstwa rolnego (działek 17/1, 113/4, 115/1), jest osobą bezpośrednio zarządzającą gospodarstwem i decyduje o rodzaju upraw na całym areale. W § 9 tej umowy wskazano: "Strony ustalają że z chwilą podpisania niniejszej umowy traci moc umowa dzierżawy z dnia 14 października 2004 roku".

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ch., na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowił w dniu 2 czerwca 2008 r. postępowanie w sprawie przyznania Z. K. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za 2006 r., zakończonej ostateczną decyzją wydaną w dniu [...]r.

W toku postępowania Z. K. ponownie przesłuchany w charakterze strony zeznał, że nie był świadomy faktu, że umowa dzierżawy z dnia

14 października 2004 r. została rozwiązana umową z dnia 15 października 2004 r. Kolejne wyjaśnienia w sprawie złożył ustanowiony przez stronę pełnomocnik, który uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 145 Kpa. Wskazał, że I. C. w dniu 27 września 2006 r. złożyła oświadczenie, w którym wyraziła zgodę na udział Z. K. w programie rolnośrodowiskowym. Oświadczenie to nie zostało przez nią wycofane, pomimo rozwiązania umowy dzierżawy. Z. K. wezwany przez organ do złożenia wyjaśnień dotyczących nieścisłości dotyczących deklaracji działek rolnych położonych na działkach ewidencyjnych 227/11, 10, 73/3, 107, 3, 13, 14, 24, 37 jak również deklaracji powierzchni użytkowanej rolniczo działki ewidencyjnej 18/2, która jest różna od powierzchni wskazanej we wniosku obszarowym, w dniu 7 listopada 2008 r. złożył korektę do wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oraz oświadczenie dotyczące powierzchni użytkowanej rolniczo działki 18/2.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ch. uchylił decyzję z dnia [...] r. nr [...] o przyznaniu Z. K. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych

i jednocześnie odmówił jej przyznania na 2006 r.

W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik strony wniósł o jej uchylenie zarzucając rażące naruszenie art. 7, art. 8, art. 145 Kpa oraz art. 336 K.c. Zarzucił błędną interpretację rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004. Wskazał, iż Z. K. decyzją z dnia [...] r. otrzymał płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, a przeprowadzone kontrole potwierdziły prawidłowość wykonania zobowiązania. W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 336 K.c., pełnomocnik podał, że I. C. wyraziła zgodę, w ramach współpracy z Z. K., na realizację programu rolnośrodowiskowego.

Rozpoznając odwołanie, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz., decyzją z [...] r. Nr [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ odwoławczy wskazał, iż powodem odmowy przyznania płatności było ustalenie, że Z. K., nie będąc ani właścicielem ani posiadaczem działek ewidencyjnych 113/4 i 115/1, wskazanych we wniosku

o przyznanie płatności, nie spełnił warunków do przyznania tej płatności określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 z późn. zm.). Jak wskazał następnie organ płatność ta udzielana jest producentowi rolnemu, pod którym to pojęciem rozumie się "osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego" (art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności - Dz. U. 2004. Nr 10 poz. 76 ze zm.). Dodatkowo w preambule rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych

w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.) wskazano, że pojedynczy wniosek o przyznanie pomocy powinien być także składany przez rolników, którzy nie ubiegają się o pomoc podlegającą pojedynczemu wnioskowi, lecz są w posiadaniu gruntów rolnych.

Na tej podstawie organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 336 Kodeksu cywilnego wyjaśnił, że przyznając płatności Agencja nie rozstrzyga o "prawie do gruntu", ale bada czy wnioskodawca faktycznie posiada wnioskowane grunty rolne i czy utrzymuje je zgodnie z normami minimalnymi na dzień przyznania płatności. Podmiot składający wniosek powinien zatem, na dzień realizacji tej czynności, być posiadaczem samoistnym lub posiadaczem zależnym gruntów, na które wnioskuje o przyznanie płatności

i pozostać nim do dnia wydania decyzji administracyjnej. Jak podał dalej organ, stosownie do treści art. 336 K.c. posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad rzeczą. Wyrażenie zgody, przez I. C. na uczestnictwo Z. K. w programie rolnośrodowiskowym, na które powołuje się strona nie mieści się w granicach definicji "posiadania". Przedłożone w Agencji dokumenty w postaci umowy dzierżawy zawartej w dniu 14 października 2004 r. oraz umowy o wykonanie usługi zawartej z dniu 15 października 2004 r., wskazują iż faktycznym posiadaczem gospodarstwa od 15 października 2004 r. była I. C. Z. K. wykonywał zaś w gospodarstwie prace na zlecenie właścicielki gruntu.

Ponieważ umowa o wykonanie usługi została dostarczona do organu dopiero dniu 18 czerwca 2007 r., wbrew twierdzeniom strony, organ prawidłowo wznowił postępowanie z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, zgodnie z którym

w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące

w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydal decyzję.

Odnosząc się do zarzutu błędnej interpretacji definicji kontroli krzyżowej organ odwoławczy wyjaśnił, iż termin ten dotyczy sytuacji, w której więcej niż jeden producent wystąpił o przyznanie płatności do tych samych działek ewidencyjnych.

W przypadku wystąpienie konfliktu kontroli krzyżowej organ prowadzi postępowanie wyjaśniające, mające na celu sprawdzenie, który z wnioskodawców był faktycznym posiadaczem działek rolnych położonych na spornych działkach ewidencyjnych, celem uniknięcia nienależnego, wielokrotnego przyznania tej samej pomocy

w odniesieniu do tego samego roku gospodarczego. Zgodnie z wiedzą organu posiadaną z urzędu, w 2006 r. I. C. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, w którym wskazała do płatności działki rolne położone na działkach ewidencyjnych 115/1, 113/4 obręb W., które jednocześnie zostały wskazane przez Z. K. we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt złożonym na 2006 r. Taki stan rzeczy, jest odzwierciedleniem sytuacji, w której występuje konflikt kontroli krzyżowej.

Zdaniem organu, szeroko udokumentowany stan faktyczny stwierdzony

w wyniku prowadzonego postępowania administracyjnego nie budzi w żaden sposób wątpliwości organu, co do ustalonych nieprawidłowości, stąd wydana przez organ pierwszej instancji decyzja, w której odmówiono stronie przyznania płatności jest zasadna.

W konkluzji uzasadnienia decyzji organ nie zgodził się z zarzutami naruszenia art. 7, 8 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, uznając, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, zebrał materiał dowodowy w sprawie według określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego reguł postępowania dowodowego, zaś w zaskarżonej decyzji prawidłowo wskazał przepisy prawa na podstawie, których odmówiono Z. K. przyznania płatności

z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę.

W skardze strona powtórzyła zarzuty podniesione w odwołaniu, dotyczące naruszenia art. 8, 9 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 336 Kodeksu cywilnego oraz rozporządzenia Komisji Nr 796/2004. Skarżący podniósł, że organ pierwszej instancji naruszył zasadę zaufania obywateli do organów pierwotnie przyznając mu płatność, a następnie w wyniku niewłaściwej interpretacji art. 336 K.c. uchylając pozytywną dla niego decyzję. Zdaniem strony, oświadczenie I. C., dotyczące zgody na przejęcie przez niego płatności było przedmiotem oceny organu, która skutkowała przyznaniem mu płatności. Skoro nie budziło ono wątpliwości organu, to ponowna decyzja, wydana w trybie wznowieniowym, uchylająca dotychczasowe rozstrzygnięcie stanowi naruszenie art. 8 i 9 K.p.a. W konkluzji, strona powołując się na ustalenia kontrolne, które potwierdziły zgodność zadeklarowanego areału upraw we wniosku ze stwierdzonym w trakcie kontroli, nie zgodziła się z zastosowaniem przez organ rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 i wykluczeniem z płatności całej powierzchni upraw, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się

z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministnacyjne).

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm. ) i art. 1-3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych.

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do przestrzegania stosownych wymogów.

Natomiast, zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów

o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu – rolnictwo ekologiczne, użytkowanych również jako sady. Zgodnie z ustawą z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. 2004. Nr 10 poz. 76 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia

21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji raz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U.UE.L.04.141.18) "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw (...). Definicja producenta rolnego znajduje się natomiast w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.) i przedstawia się następująco: "producent rolny oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego."

W skład gospodarstwa rolnego mogą wchodzić zarówno nieruchomości stanowiące własność rolnika, jak również nieruchomości będące przedmiotem innych praw rzeczowych lub obligacyjnych oraz nieruchomości będące w posiadaniu rolnika, z którym to posiadaniem nie wiąże się żaden tytuł prawny do gruntu. Ustawodawca unijny wspiera bowiem środkami pomocowymi nie tylko właściciela, ale każdego posiadacza gruntów rolnych, prowadzącego działalność w ramach gospodarstwa rolnego, na podstawie innego niż własność tytułu prawnego lub bez tytułu prawnego.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić zatem należy, że podmiot składający wniosek o przyznanie płatności powinien, na dzień realizacji tej czynności, być posiadaczem samoistnym lub posiadaczem zależnym gruntów, które zgłasza do płatności i pozostać nim do dnia wydania decyzji administracyjnej.

Stosownie do treści art. 336 Kodeksu Cywilnego posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad rzeczą.

Z umowy na wykonanie usługi zawartej w dniu 15 października 2004 r.

w Ch. pomiędzy I. C. zwaną w umowie "zlecającą usługę",

a Z. K. zwanym w umowie "wykonującym usługę", która została przedłożona w Biurze Powiatowym ARiMR w dniu 18 czerwca 2007 r. bezspornie wynika, że posiadaczem gospodarstwa (działek 115/1 oraz 113/4) od 15 października 2004 r. była I. C., natomiast Z. K. wykonywał jedynie prace na zlecenie, a zatem nie był posiadaczem spornych działek 115/1 oraz 113/4, a zatem nie można uznać, że wchodziły one w skład jego gospodarstwa.

Tak więc, mając na uwadze powyższe, a także zgodne oświadczenia I. C. oraz Z. K., złożone w trakcie postępowania administracyjnego, a dotyczące stanu posiadania wskazanych do płatności działek rolnych położnych na działkach ewidencyjnych 115/1 oraz 113/4 zaaprobować należy stanowisko organu odwoławczego, że I. C. była posiadaczem spornych działek nieprzerwanie od 2004 r. Tym samym, Z. K. nie spełnił podstawowego warunku do otrzymania płatności, ponieważ nie posiadał gruntów, które zostały wskazane we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt.

W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje oświadczenie I. C., na które powołuje się skarżący, o wyrażeniu zgody na realizację przez niego programu rolnośrodowiskowego.

Z tego też względu zasadne było postępowanie organu administracyjnego, który po wydaniu decyzji w sprawie przyznania skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w dniu 2 sierpnia 2006 r., wobec uzyskania dopiero w dniu 18 czerwca 2007 r. umowy o wykonanie usługi zawartej między skarżącym a I. C., wznowił postępowanie z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, a następnie, w dniu 12 grudnia 2008 r. wydał decyzję uchylającą ww. decyzję pierwotną.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać także należy, że organ odwoławczy, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem w zaskarżonej decyzji szczegółowo opisał stan faktyczny, wskazał podstawy prawne na podstawie, których odmówiono Z. K. przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, a także wyliczenie, które, wbrew zarzutom skargi, jest jasne i czytelne. Jak bowiem wyjaśnił organ odwoławczy, z powierzchni zadeklarowanej przez skarżącego (67,45 ha) należało wyłączyć 45 ha, znajdujących się na działkach 115/1 i 113/4, będących w posiadaniu I. C., co spowodowało, że powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli wyniosła 22,45 ha. To z kolei sprawiło, że procent nieprawidłowości wyniósł aż 200,44%, co skutkowało zastosowaniem sankcji z art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz nie przyznaniem pomocy na podstawie art. 50 ust. 3 i 5 ww. Rozporządzenia. Wskazana regulacja stanowi bowiem, że jeżeli różnica między powierzchnią stwierdzoną a zadeklarowaną przekracza 20% nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej.

Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, iż wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi, jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).