I OZ 1236/16 - Postanowienie

Data orzeczenia	2016-11-18	
Data wpływu	2016-09-28	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6321 Zasiłki stałe	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	III SA/Gd 184/15	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2016 nr 0 poz 718; art. 157 § 1, art. 158; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 184/15 z wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 185/15 w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt akt III SA/Gd 184/15 (dalej postanowienie z 9 czerwca 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek A. M. (dalej skarżący) o uzupełnienie wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt IIISA/Gd 185/15 (dalej wyrok z 9 kwietnia 2015 r.) w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zasiłku stałego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrok z 9 kwietnia 2015 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy oraz rozstrzyga o całości skargi A. M. Analiza wniosku o uzupełnienie wyroku wskazuje, że skarżący zmierza do uzupełnienia uzasadnienia wyroku o określone przez niego treści. Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie z art. 157 § 1 ppsa tego rodzaju żądanie jest niedopuszczalne (k. 246, 248 akt sądowych).

Zażalenie na postanowienie z 9 czerwca 2016 r. wywiódł osobiście A. M., zarzucając rażące naruszenie art. 157 § 3, art. 158 ppsa oraz art. 2, art. 32 "§" [winno być "ust."] 1 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji lub zmianę. Skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa przez co wymaga zdyskwalifikowania (k. 256-257 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Brzmienie cytowanego przepisu jednoznacznie wskazuje na to, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie. W szczególności nie można żądać uzupełnienia treści uzasadnienia wyroku, przez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności.

Przechodząc od rozważań ogólnych na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 kwietnia 2015 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, ponieważ rozstrzyga o całości skargi A. M., przez uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Wójta Gminy Krokowa z dnia [...] września 2014 r. nr [...]. Analiza wniosku o uzupełnienie tego wyroku wskazuje, że skarżący w istocie zmierza do uzupełnienia jego uzasadnienia o określone przezeń treści (k. 55-56 akt sądowych). W świetle art. 157 § 1 ppsa tego rodzaju żądanie jest niedopuszczalne (postanowienie NSA z 10.3.2008 r., II OZ 1361/07, Lex 348205; postanowienie SN z 4.4.1974 r. PZ 16/74, Lex 14250, akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, uw. 4 do art. 157; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 642, nb 5,6 i przywołane postanowienia NSA).

Postanowienie z 9 czerwca 2016 r. nie narusza art. 157 § 3 ppsa, bowiem o odmowie uzupełnienia wyroku Sąd orzeka postanowieniem (postanowienie NSA z 9.5.2008 r., II OZ 420/08, aprobowane przez M. Jagielską, J. Jagielskiego, R. Stankiewicza, M. Grzywacza – op. cit., s. 642, nb 10).

Zaskarżone postanowienie nie narusza art. 158 ppsa, bowiem skarżący nie wnosił o rozstrzygnięcie wątpliwości co do jego treści, a o uzupełnienie wyroku, jednoznacznie wskazując art. 157 § 1 ppsa (k. 55-56 akt sądowych).

Zaskarżone postanowienie nie narusza art. 2, art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm).

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.