Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 października 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1275/17 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. S. na pismo Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie wpisania na listę rekrutacyjną na kierunek prawo postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1275/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną A. S. (dalej powoływanego jako skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 26 lutego 2018 r., którym odrzucona została skarga skarżącego na pismo Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie wpisania na listę rekrutacyjną na kierunek prawo. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną, pomimo tego, że wyznaczony w ramach prawa pomocy pełnomocnik będący adwokatem sporządził opinię o braku podstaw do jej wniesienia, stąd skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, sporządzając go samodzielnie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W tym kontekście stwierdził, że skarżący samodzielnie sporządził i podpisał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, chociaż nie należy do osób wskazanych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a.

Pismem z dnia 15 listopada 2018 r. skarżący złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej zażalenie na to orzeczenie, kwestionując jego zasadność. Podniósł, że w toku postępowania wykazał wadliwość wydanych przez organ decyzji, natomiast dotychczasowe procedowanie w sprawie jest wadliwe, złe i rażąco niesprawiedliwe. Skarżący wniósł również o ustanowienie w ramach prawa pomocy pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie z kosztów sądowych.

W wykonaniu wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, skarżący przesłał za pośrednictwem poczty elektronicznej jego kopię oraz podpisał obydwa egzemplarze zażalenia w siedzibie Sądu w dniu 22 listopada 2018 r. Ponadto pismem z dnia 26 listopada 2018 r. poinformowano skarżącego, że kwestia przyznania mu prawa pomocy została prawomocnie rozpatrzona, tym samym wszczęcie w tym przedmiocie kolejnego postępowania jest bezprzedmiotowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie pozbawione jest uzasadnionych podstaw.

W postępowaniu przed sądem administracyjnym, które zostaje wywołane wniesieniem zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego nie stosuje się tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, z jednym wyjątkiem przewidzianym w art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 - 3 p.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Mając na uwadze, że zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 sierpnia 2018 r., którego przedmiotem było odrzucenie skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, jak również skarżący w toku postępowania nie wykazał, że jest jednym z podmiotów, o których stanowi art. 175 § 2 p.p.s.a., to w świetle powołanych przepisów uznać należało, że zaskarżone postanowienie tego Sądu z dnia 29 października 2018 r. jest prawidłowe i odpowiada prawu. W zażaleniu skarżący nie naprowadza zaś żadnych okoliczności mogących podważyć trafność zaskarżonego postanowienia. Należy przy tym mieć na względzie, że w toku postępowania sądowego skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, a w wykonaniu orzeczenia sądu właściwa okręgowa rada adwokacka wyznaczyła skarżącemu adwokata, który - jak wynika z akt - podjął czynności i reprezentował skarżącego w postępowaniu. Istniała zatem możliwość sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.