![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6200 Choroby zawodowe, Odrzucenie skargi, Inspektor Sanitarny, Oddalono zażalenie, II OZ 356/20 - Postanowienie NSA z 2020-06-19, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II OZ 356/20 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2020-05-12 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6200 Choroby zawodowe | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
III SA/Lu 631/19 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2019-12-18 | |||
|
Inspektor Sanitarny | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 58 par. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 18 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 631/19 o odrzuceniu skargi A.R. na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A.R. (dalej: skarżący) na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z [...] września 2019 r. w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 12 listopada 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, przez złożenie jednego odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 25 listopada 2019 r. Skarżący nie złożył odpisu skargi. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę wskazując, że odpis skargi był niezbędny dla doręczenia występującemu w sprawie uczestnikowi postępowania – A. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: spółka). Brak odpisu skargi stanowił zatem brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania. Po pierwsze, art. 33 § 1 w związku z art. 47 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) przez uznanie, że spółka jest uczestnikiem postępowania. Po drugie, art. 49 § 1 p.p.s.a. przez uznanie, że skarga nie mogła otrzymać dalszego biegu, pomimo, że skarżący załączył jeden odpis skargi. Po trzecie, art. 47 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi i przyjęciu, że skarżący nie załączył odpowiedniej ilości odpisów skargi. W ocenie skarżącego, Sąd I instancji miał możliwość nadania biegu skardze. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Ustawodawca przewidział, że stronę wzywa się do uzupełnienia braków formalnych pisma (a więc również skargi), jeżeli braki te uniemożliwiają nadanie pismu dalszego biegu (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie złożył odpisu skargi pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnych tego pisma. Okoliczności tej skarżący nie kwestionuje. Wbrew twierdzeniom skarżącego, spółka brała udział w postępowaniu administracyjnym i doręczono jej między innymi decyzję organu odwoławczego. Ponadto w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych przypisano pracodawcy określone uprawnienia i obowiązki. Pracodawca nie może być pozbawiony wiedzy o ewentualnych roszczeniach pracowników, jak i o występujących w ocenie pracowników zagrożeniach w warunkach pracy. Oznacza to, że były i aktualny pracodawca, będący płatnikiem składek w ramach systemu ubezpieczeń społecznych posiada przymiot strony w postępowaniu, którego przedmiotem jest stwierdzenie choroby zawodowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 11/11 oraz z 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1564/11). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji miał zatem podstawy do odrzucenia skargi, ponieważ brak złożenia odpisu skargi oznacza, że brak formalny skargi uniemożliwiał nadanie temu pismu dalszego biegu. Złożenie jednego odpisu skargi do organu było więc w tej sytuacji niewystarczające, ponieważ odpis ten stanowił egzemplarz dla organu, który również jest stroną tego postępowania. Skarżący był zobowiązany złożyć dodatkowy odpis skargi, czego pomimo wezwania i upływu zakreślonego w nim terminu, nie uczynił. Stanowiło to podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a zaskarżone postanowienie Sądu I instancji w tym przedmiocie było prawidłowe. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||