IV SA/Wa 1834/15 - Postanowienie

Data orzeczenia	2015-07-14	
Data wpływu	2015-06-15	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Monika Stępkowska-Bigiej /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa	
Hasła tematyczne	Prawo pomocy	
Sygn. powiązane	II OZ 1336/15	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art, 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić A. D. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. D. adwokata.	
Uzasadnienie
A. D. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i zwrócił się do sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku, nie pracuje, przebywa w ośrodku dla cudzoziemców.

Rozpoznając wniosek, zważono co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada on żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.