Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2020 r. sprawy ze skargi "R." Sp. z o.o. w B. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie od negatywnej oceny formalno-merytorycznej wniosku dot. wsparcia utrzymania działalności gospodarczej przedsiębiorstwa w sytuacji znaczącego spadku obrotów na skutek COVID-19 oddala skargę

R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. (dalej powoływana także jako Wnioskodawca lub spółka) złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu o numerze: [...], pt.: "Wsparcie utrzymania działalności gospodarczej przedsiębiorstwa R. Spółka z o.o. w sytuacji znaczącego spadku obrotów na skutek COVID-19" złożonego na Wezwanie w trybie nadzwyczajnym do złożenia wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej 1 - Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania 1.4 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa, Poddziałania 1.4.1 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa - typ projektu: Wsparcie na kapitał obrotowy dla mikro i małych przedsiębiorstw, nr naboru: [...].

Pismem z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Instytucja Zarządzająca RPOWP poinformowała Wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie projektu w wyniku oceny formalno-merytorycznej został odrzucony oraz nie podlega dalszej procedurze wyboru projektów do wsparcia. Poinformowano, że szczegółowe uzasadnienie powodów niespełnienia kryteriów formalno-merytorycznych oceniających przedstawiają karty oceny formalno-merytorycznej projektu. Z kart tych wynika, że wniosek został oceniony negatywnie w zakresie kryterium 1 Kwalifikowalność przedsiębiorcy. Weryfikacja podmiotowa oraz kryterium 2 – Weryfikacja sytuacji finansowej przedsiębiorcy w związku z COVID-19 – kwalifikowalność wsparcia.

Wnioskodawca złożył w dniu [...] września 2020 r. protest od oceny formalno-merytorycznej, w którym zwrócił się o dokonanie ponownego sprawdzenia złożonego wniosku, z uwzględnieniem instytucji wezwania do uzupełnienia bądź poprawienia wniosku.

Pismem z [...] września 2020 r., [...] Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020 (dalej: IZ RPOWP lub Instytucja Zarządzająca) rozpatrzyła protest negatywnie.

Zdaniem Instytucji Zarządzającej, ocena kwestionowanych przez Wnioskodawcę kryteriów była przeprowadzona w sposób właściwy i rzetelny, w oparciu o treści przedstawione w dokumentacji aplikacyjnej oraz zgodnie z wymogami przypisanymi do poszczególnych obszarów oceny, opisanymi szczegółowo w Wezwaniu. Nie stwierdzono podstaw do pozytywnego rozpatrzenia protestu.

IZ RPOWP wskazała m.in., że analiza dokumentacji konkursowej przeprowadzona na etapie procedury odwoławczej wskazuje, ze zgodnie z informacjami przedstawionymi w Wezwaniu, w szczególności w Załączniku 1 Wzór wniosku o dofinansowanie projektu wraz z plikiem startowym i instrukcją wypełniania wniosku, należało przedstawić: "szczegółowe uzasadnienie zapotrzebowania na kapitał obrotowy w kontekście nagłego niedoboru lub braku płynności finansowej w wyniku wpływu koronawirusa COVlD-19", sytuację przedsiębiorstwa, precyzyjnie opisać problem z płynnością finansową przedsiębiorstwa oraz szczegółowo uzasadnić wpływ COVID-19 na jego wystąpienie. Należy posługiwać się liczbami i faktami. Organ zaznaczył, że powyższe kwestie zostały również szczegółowo wyjaśnione i w stanowisku ION opublikowanym w ramach pytań i odpowiedzi do naboru. Tymczasem, zdaniem IZ RPOWP, Wnioskodawca w złożonym wniosku o dofinansowanie nie uzasadnił w żadnym stopniu sytuacji przedsiębiorstwa, nie sprecyzował problemów z płynnością finansową przedsiębiorstwa oraz nie przedstawił żadnego uzasadnienia pod kątem wpływu COVID-19 na wystąpienie problemów z płynnością finansową, do czego był zobowiązany wymogami naboru.

Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że wszystkie dodatkowe informacje przedłożone w proteście, nawet istotne z punktu widzenia przedmiotowej kwestii, nie mogą być brane pod uwagę, ponieważ oceniający nie miał możliwości zapoznania się z nimi. Podkreślono, że to właśnie na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek odpowiedniego przedstawienia danych i opisania projektu. Zgłaszający się do konkursu i przedstawiający własny projekt do dofinansowania winien z niezwykłą uwagą przygotować dokumenty aplikacyjne. Forma konkursu, w ramach którego aplikują zainteresowani uzyskaniem wsparcia wskazuje, że jest on skierowany do podmiotów chętnych podjąć trud sprostania wymogom i zasadom określonym przez organizatora, na które zgodził się decydując się na udział w przedmiotowym konkursie.

Na powyższą informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu spółka wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zaskarżając ją w całości i zarzucając naruszenie:

- art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2020, poz. 818, dalej: "ustawa wdrożeniowa") poprzez pominięcie obowiązku obligującego ION do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych wniosku, co doprowadziło do uniemożliwienia spółce uzupełnienia wniosku, a w konsekwencji podjęcie decyzji o odrzuceniu wniosku z przyczyn formalnych;

- art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie postępowania w przedmiocie wyboru projektów do dofinansowania z naruszeniem ustawowej zasady przeprowadzenia procedury wyboru w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny;

- art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej poprzez niezastosowanie tego przepisu skutkujące naruszeniem obowiązku zapewnienia równego traktowania wszystkich wnioskodawców.

W odpowiedzi na skargę, Instytucja Zarządzająca, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Została ona rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, a podstawę ku temu stanowił art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842) i wydane na jego podstawie w dniu 19 października 2020 r. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I w zw. z § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym.

Spór w sprawie dotyczy prawidłowości oceny projektu pt. "Wsparcie utrzymania działalności gospodarczej przedsiębiorstwa R. Spółka z o.o. w sytuacji znaczącego spadku obrotów na skutek COVID-19" złożonego na Wezwanie w trybie nadzwyczajnym do złożenia wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej 1 - Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania 1.4 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa, Poddziałania 1.4.1 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa - typ projektu: Wsparcie na kapitał obrotowy dla mikro i małych przedsiębiorstw.

Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 (lit. a) albo stwierdzając, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1 (lit. b). W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej).

W ustawie wdrożeniowej normującej zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności, finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, określone zostały zasady postępowania obowiązujące podczas rozpatrywania wniosków o dofinansowanie projektów. W związku z tym, że zgodnie z art. 6 ust. 2 tej ustawy, podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji - podstawę przeprowadzanej przez sąd kontroli zgodności z prawem dokonanej oceny projektu, stanowią odpowiednie przepisy prawa powszechnie obowiązującego oraz akty i dokumenty, należące do tzw. systemu realizacji programu. Pomimo, że te ostatnie nie są źródłami prawa powszechnie obowiązującego, w orzecznictwie zaprezentowano stanowisko, że bez nich nie jest możliwe dokonanie oceny i wyboru projektów, a zatem stanowią one bezpośrednią podstawę praw i obowiązków wnioskodawców oraz beneficjentów. W tym względzie uznano, że dokumenty składające się na system realizacji programu operacyjnego są źródłami prawa administracyjnego w szerokim znaczeniu, bowiem zawierają określone regulacje (normy) obowiązujące zarówno instytucje (na które ustawodawca nałożył określone obowiązki oraz uprawnienia), jak i podmioty decydujące się na wystąpienie ze stosownym wnioskiem (por. wyroki NSA: z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt II GSK 1178/10; z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt II GSK 1252/10, oba dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl/ dalej powoływanej jako "CBOSA").

Rozważając zasadność wniesionej skargi, na względzie mieć zatem należy, czy oceny projektu nie przeprowadzono z naruszeniem prawa - i to w sposób mający wpływ na wynik tej oceny. Istotna jest przy tym treść art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który to przepis wprowadza zasady przeprowadzania wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stosownie do art. 37 ust. 2 tej ustawy, projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów.

Obowiązek poszanowania wskazanych wyżej zasad dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie tego postępowania konkursowego - i zasady te mają charakter normatywny, stanowiąc gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości, a rzetelność wyboru projektów rozumieć należy jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami (por. wyroki NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17, z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1597/17, z dnia 28 lutego 2018 r. II GSK 4351/17, dostępne w CBOSA).

Podkreślenia wymaga przy tym, że sądowa kontrola tego typu spraw sprowadza się do zbadania, czy dokonana – ponowna, jak w rozpatrywanym przypadku, ocena formalno-merytoryczna wniosku, nie narusza powyższych reguł. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola zaś powinna zmierzać do analizy, czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej, nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym czy jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, sąd stwierdził, że negatywna ponowna ocena projektu złożonego przez spółkę nie naruszyła prawa, w tym obowiązujących procedur oceny wniosków o dofinansowanie projektów. Doprowadziła ona do wniosku, że projekt złożony przez spółkę nie spełnia kryteriów formalno- merytorycznych wniosku: 1) kwalifikowalność przedsiębiorcy, weryfikacja podmiotowa, 2) weryfikacja sytuacji finansowej przedsiębiorcy w związku z Covid-19 kwalifikowalność wsparcia.

Zgodnie ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych RPOWP na lata 2014-2020, w ramach Wezwania udzielane było wsparcie na kapitał obrotowy dla mikro i małych przedsiębiorstw. Wsparcie było dedykowane dla przedsiębiorstw na utrzymanie działalności gospodarczej w sytuacji nagłego niedoboru lub braku płynności. Pomoc w ramach Wezwania mogli uzyskać mikro i małe przedsiębiorstwa, które odnotowały spadek obrotów (przychodów ze sprzedaży) o co najmniej 30% w okresie wybranego 1 miesiąca w 2020 r. począwszy od marca 2020 r. w porównaniu do poprzedniego miesiąca lub analogicznego miesiąca ubiegłego roku w związku z zakłóceniami gospodarki na skutek Covid-19.

Zgodnie z informacjami przedstawionymi w Wezwaniu, w tym w Załączniku nr 1 Wzór wniosku o dofinansowanie projektu wraz z plikiem startowym i instrukcją wypełniania wniosku, należało przedstawić "szczegółowe uzasadnienie zapotrzebowania na kapitał obrotowy w kontekście nagłego niedoboru lub braku płynności finansowej w wyniku wpływu koronawirusa Covid-19. Wskazano też, że "należy jednoznacznie przedstawić sytuację przedsiębiorstwa, precyzyjnie opisać problem z płynnością finansową przedsiębiorstwa oraz szczegółowo uzasadnić wpływ Covid-19 na jego wystąpienie. Należy posługiwać się liczbami i faktami". Powyższe zostało ponadto wyjaśnione przez ION w stanowisku opublikowanym w ramach pytań i odpowiedzi do naboru. W odpowiedzi na pytanie: "na ile szczegółowo należy przedstawić informacje w tym zakresie [tj. co do pytania zawartego we wniosku o dofinansowanie w pkt IV] wskazano: "w ramach niniejszego punktu należy jednoznacznie opisać sytuację przedsiębiorstwa, wskazać na czym polegają problemy z płynnością finansową (np. konieczność ponoszenia wydatków związanych z wynajmem nieruchomości, spłatą kredytów lub innych stałych kosztów bieżących prowadzenia działalności gospodarczej). Niezmiernie ważne jest precyzyjne i racjonalne uzasadnienie, iż problemy z płynnością miały związek z wystąpieniem pandemii Covid-19. W opisie należy posługiwać się liczbami i faktami – w szczególności wskazując na obiektywne, zewnętrzne czynniki mające wpływ na spadek obrotów [...] Przedmiotowy opis powinien być oparty o czynniki zewnętrzne związane z Covid-19, niezależne od samego przedsiębiorcy. [...] W przypadku wątpliwości Oceniający mogą się zwrócić z prośbą o przedstawienie dodatkowych danych/ dokumentów, jednakże uzupełnienie powinno mieć charakter doprecyzowania bądź potwierdzenia już przestawionych zagadnień, a nie wniesienia nowych argumentów do przedstawionego uzasadnienia."

Sąd zauważa, że analiza tytułu wniosku, który odnosi się do sytuacji znaczącego spadku obrotów na skutek COVID-1, dokumentacji konkursowej (SZOOP, informacje przedstawione w Wezwaniu i w Załączniku) wskazują wyraźnie, że jednym z istotnych warunków przyznania dofinansowania jest to, że przedsiębiorstwo odnotowało spadek obrotów na skutek Covid-19. Nie wystarczy zatem dla uzyskania dofinansowania jakikolwiek spadek obrotów przedsiębiorstwa w okresie, kiedy wystąpił stan pandemii ani też spadek obrotów z jakiegokolwiek powodu, ale musi to być taki spadek obrotów, który wystąpił na skutek Covid-19. Nieuzasadniona jest wobec tego argumentacja spółki, że "nigdzie nie jest wskazane, iż jest to warunek niezbędny, który jest głównym determinantem przy jego ocenie".

Oceniający weryfikując projekt spółki stwierdził, że wnioskodawca opisał występujący problem z płynnością finansową przedsiębiorstwa, jednak nie uzasadnił wpływu Covid-19 na jego wystąpienie. Oceniający wskazał (opisując zagadnienie spełnienia kryterium 1), że wnioskodawca nie uzasadnił wpływu nawet jednym zdaniem, co nie pozwala na potwierdzenie spełnienia kryterium. Z kolei opisując kryterium 2 oceniający stwierdził, że Wnioskodawca odnotował spadek przychodów ze sprzedaży o 52,29% w maju 2020 r. w stosunku do maja 2019 r., jednak nie potwierdził, że spadek obrotów jest związany z zakłóceniami gospodarki na skutek Covid-19.

Należy zgodzić się z oceniającym, że brak uzasadnienia wpływu Covid-19 na wystąpienie problemu z płynnością finansową przedsiębiorstwa, w sytuacji – co warto podkreślić - wyraźnie wskazanego wymogu uzasadnienia tej kwestii, nie dawał podstaw do pozytywnej oceny wyżej wskazanych kryteriów i musiało skutkować negatywną oceną projektu. Brak uzasadnienia omawianej kwestii nie pozwalał bowiem oceniającemu na potwierdzenie, że problemy z płynnością miały związek z wystąpieniem pandemii Covid-19. To skutkowało negatywną oceną kryterium "Kwalifikowalność przedsiębiorcy. Weryfikacja podmiotowa", które w opisie sposobu jego weryfikacji w pkt d formułuje następujący wymóg "w związku z wystąpieniem pandemii znalazł się w sytuacji nagłego niedoboru lub nawet braku płynności finansowej" a także kryterium "Weryfikacja sytuacji finansowej przedsiębiorcy w związku z Covid-19 – kwalifikowalność wsparcia", które z kolei w opisie sposobu jego weryfikacji w pkt a zawiera wymóg "odnotował spadek obrotów (przychodów ze sprzedaży) o co najmniej 30% w okresie wybranego jednego miesiąca w 2020 roku począwszy od 1 marca 2020 roku w porównaniu do poprzedniego miesiąca lub w porównaniu do analogicznego miesiąca ubiegłego roku, w związku z zakłóceniami gospodarki na skutek Covid-19".

W sytuacji, gdy w opisanym zakresie Wnioskodawca nie zawarł jakiegokolwiek wyjaśnienia, zgodzić się trzeba z oceniającym, że brak było podstaw do wezwania go do uzupełnienia wniosku. W stanowisku ION wyjaśniono, że uzupełnienie może mieć charakter doprecyzowania bądź potwierdzenia już przestawionych zagadnień, a nie wniesienia nowych argumentów do przedstawionego uzasadnienia. Z kolei art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, którego naruszenie zarzuca spółka w złożonej do sądu skardze, stanowi, że w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 2 pkt 24 a ustawy wdrożeniowej warunki formalne to warunki odnoszące się do kompletności, formy oraz terminu złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, których weryfikacja odbywa się przez stwierdzenie spełniania albo niespełniania danego warunku.

W komentarzu do przepisu art. 43 ustawy wdrożeniowej przyjmuje się, że brakami formalnymi wniosku o dofinansowanie są te, które odnoszą się do jego formy, a więc chodzi o wszelkie wadliwości związane z niezachowaniem wymogów określonych w regulaminie konkursu czy instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, przyjęte w danym działaniu. Wniosek powinien być wypełniony w języku polskim i kompletny. Wszystkie punkty (pola) formularza muszą zostać wypełnione zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. Oznacza to, że powinien on zawierać wymagane informacje i dane umożliwiające dokonanie pełnej oceny (R. Poździk (red.), Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, opubl. Lex/el).

Jednocześnie przyjmuje się, że procedura konkursowa opiera się na zasadzie równego traktowania wnioskodawców i nie przewiduje możliwości wtórnego kształtowania treści wniosku, w dowolnym czasie, już po upływie terminu naboru wniosków (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie III SA/Lu 366/13). Po złożeniu wniosku o dofinansowanie, wnioskodawca na żadnym etapie oceny nie ma możliwości uzupełniania informacji merytorycznych dotyczących projektu (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 19 października 2010 r. w sprawie V SA/Wa 1706/10; NSA z dnia 21 stycznia 2011 r. w sprawie II GSK 1423/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Całość dokumentacji przedkładanej do konkursu musi być spójna i dotyczyć tego samego zamierzenia, pierwotnie scharakteryzowanego we wniosku. Dlatego wykluczona jest możliwość wprowadzenia do projektu jakichkolwiek modyfikacji w toku oceny, z wyjątkiem tych wynikających wprost z wezwania właściwej instytucji na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (por. wyrok NSA z dnia 11 września 2013 r. w sprawie II GSK 1638/13, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W ocenie sądu, rację ma organ, że wady złożonego przez spółkę wniosku o dofinansowanie nie można było potraktować jako braku formalnego wniosku. Spółka wypełniła bowiem wszelkie wymagane pola, co pozwalało przyjąć, że pod względem formalnym wniosek był kompletny. Gdyby wezwano ją do uzupełnienia wniosku w zakresie wykazania wpływu Covid-19 na płynność finansową przedsiębiorstwa, oznaczałoby to uzupełnianie informacji merytorycznych po upływie terminu naboru wniosków, wykraczające poza formułę uzupełnienia braków formalnych, prowadząc do nierównego traktowania wnioskodawców.

Spółka podjęła próbę wskazania wpływu Covid-19 na jej sytuację w złożonym proteście. Słusznie jednak wskazała Instytucja Zarządzająca, że przedłożone na tym etapie dodatkowe informacje, nawet jeśli są one istotne z punktu widzenia ocenianej kwestii, nie mogę być brane pod uwagę, gdyż oceniający nie miał możliwości zapoznania się z nimi.

Zdaniem Sądu, całokształt okoliczności sprawy pozwala zatem na przyjęcie, że wniosek spółki został oceniony bez naruszenia przepisów prawa. Argumentacja zawarta w karcie oceny nie jest dowolna, bowiem skrupulatnie odnosi się do przedłożonej dokumentacji projektowej. Ponadto jest ona wyczerpująca, przekonująca, spójna i logiczna, a przy tym uzasadniona zgodnie z ustalonymi w ramach konkursu kryteriami oceny oraz obiektywnymi regułami wiedzy.

Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku i dokumentacji aplikacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11, CBOSA). Przystępując do konkursu spółka powinna znać jego zasady, które zostały opublikowane i były dostępne dla wszystkich potencjalnych wnioskodawców w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Uczestnikom konkursu znane są zasady oceny poszczególnych kryteriów. Wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia we wniosku informacji w sposób wyczerpujący, konkretny i czytelny. Ocena wniosku o dofinansowanie polega na analizie jego zapisów. Jeśli wnioskodawca nie zawarł danych, które były istotne dla oceny danej kwestii, oceniający mają prawo uznać, iż informacje w tym zakresie nie zostały przedstawione w sposób wystarczający. Tym samym brak pełnej informacji, bądź też podanie jej w sposób niejednoznaczny niesie dla aplikującego ryzyko negatywnej oceny danego kryterium i odrzucenia wniosku z dalszej procedury naboru, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 8 marca 2018 r. , I SA/Ke 17/18, to obowiązkiem strony jest dostarczenie konkretnych informacji, które są niezbędne do przeprowadzenia oceny. Brak określonych informacji musi prowadzić do negatywnej oceny danego kryterium, ponieważ może oznaczać brak należytego przygotowania projektu. Strona nie może przerzucać odpowiedzialności za swoje działania (sporządzenie wniosku) na organ i następnie wskazywać na określone nieprawidłowości oceny. Skoro nie przedstawia informacji lub też przedstawia te informacje w sposób bardzo lakoniczny, to organ ocenia to kryterium jako niespełnione lub niedostatecznie spełnione. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości.

Niezasadnym byłoby też oczekiwanie, że to osoba wyznaczona do oceny wniosku czy też Instytucja Zarządzająca rozpoznająca protest, będzie poszukiwała informacji czy czyniła ustalenia w oparciu o domysły, że skoro spadek obrotów nastąpił w okresie, gdy występowała pandemia wynikła z Covid-19 – to musi to mieć związek z epidemią. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 15 lutego 2018 r., I SA/Gd 981/17, z art. 50 ustawy wdrożeniowej w istocie wynika, że postępowanie ("wyjaśniające") prowadzone w sprawie oceny wniosku ogranicza się do oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów, co wynika z art. 37 ust. 2 w zw. z art. 44 ust. 1 przywołanej ustawy, a także z art. 53 ust. 1 i art. 57 tej ustawy. Wobec tego, że z przywołanej regulacji wynika, że przedmiotem postępowania regulowanego ustawą jest ocena projektu, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. W konsekwencji właściwa instytucja nie jest zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania, gdyż byłoby to nie do pogodzenia ze specyfiką przedmiotowego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Wiodące znaczenie mają w nim zasady szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć. Skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę.

W związku z tym, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, a sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, orzeczono o oddaleniu skargi.