II SA/Wa 230/17 - Wyrok

Data orzeczenia	2017-07-27	
Data wpływu	2017-02-10	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Andrzej Góraj
Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras	
Symbol z opisem	6191 Żołnierze zawodowi	
Hasła tematyczne	Żołnierze zawodowi	
Sygn. powiązane	I OSK2821/17	
Skarżony organ	Centralna Wojskowa Komisja Lekarska	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2015 nr 0 poz 761; par. 7 pkt 1, par. 23 ust. 1, 2 i 3; Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Andrzej Góraj, Protokolant specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 r. sprawy ze skargi M.R. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –	
Uzasadnienie
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., dalej CWKL, orzeczeniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], na podstawie § 3 oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013), dalej rozporządzenie z dnia 24 sierpnia 2012 r., a także § 7 pkt. 1 i § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761), dalej rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania M.R., uchyliła orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S., dalej RWKL, nr [...] z dnia [...]sierpnia 2016 r. w zakresie rozpoznanych schorzeń i ustaliła nowe oraz utrzymała w mocy to orzeczenie w części dotyczącej kategorii zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W uzasadnieniu wskazała, że RWKL działając na skierowanie Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w Z. przeprowadziła postępowanie orzecznicze i w dniu [...] sierpnia 2016 r. wydała orzeczenia Nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej M.R. . RWKL orzekła: kategorię N – Zał. nr 1, Gr. II - § 68 pkt 2 - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Od powyższego orzeczenia M. R., złożył odwołanie wskazując, że nie zgadza się z ustaleniami dokonanymi przez RWKL i wniósł o:

- wydanie orzeczenia stwierdzającego kategorie zdolności do zawodowej służby

wojskowej: zdolny do zawodowej służby wojskowej;

- przeprowadzenie ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych;

- przeprowadzenie dodatkowego postępowania w przypadku stwierdzenia braków

dokumentacji zgromadzonej przez RWKL.

W uzasadnieniu podniósł, że nie ma podstaw do rozpoznania zaburzeń zachowania spowodowanego użyciem alkoholu gdyż w tym zakresie nie przeprowadzono żadnych badań. Ponadto nie zgadza się z rozpoznaniem "osobowość chwiejna emocjonalnie" co jego zdaniem potwierdza konsultacja psychologiczna przeprowadzona przez psycholog Z.O., która stwierdziła "osobowość bez cech patologii, bez skłonności do zachowań impulsywnych, optymalna odporność na stres. Zdolności przystosowawcze prawidłowe. Stabilny mechanizm kontroli emocjonalnej. Wskazał też, że żadna próba [...] nie miała miejsca, co potwierdziły badające zdarzenie Policja i Żandarmeria Wojskowa, które potraktowały je jako wypadek.

Rozpoznając odwołanie CWKL wskazała, że w dniu [...] maja 2016 r. w czasie pozasłużbowym doszło do zdarzenia, potraktowanego w meldunku skierowanym do Dyrektora MON i Dowódcy Generalnego Sił Zbrojnych przez Dyżurną Służbę Operacyjną [...] jako podjęcie przez orzekanego próby [...] na skutek problemów osobistych. W związku powyższym zdarzeniem orzekany był hospitalizowany w szpitalu w D . Z karty informacyjnej pobytu szpitalnego wynika, że orzekany przebywał w szpitalu w okresie [...] maja 2016- [...] maja 2016 r. z rozpoznaniem: ostra [...], stan po próbie [...]. W epikryzie powypisowej zapisano m. in. że pacjent został przewieziony przez Pogotowie Ratunkowe po próbie [...] Po przeprowadzonym dochodzeniu uznano iż nie ma jednoznacznych dowodów na uznanie iż doszło do czynu [...].

Dalej CWKL wskazała, że M.R. został skierowany do RWKL z powodu dokonania próby [...] a następnie na obserwację w Klinice [...] w B., która odbył w okresie [...] lipca- [...] lipca 2016 r. Z karty informacyjnej wynika, iż u orzekanego na podstawie przeprowadzonych badań rozpoznano: osobowość chwiejna emocjonalnie, zaburzenia zachowania spowodowane użyciem alkoholu-następstwa szkodliwego używania substancji. W epikryzie zapisano między innymi, że w maju 2016 r. doznał w wypadku obrażeń głowy i szyi, był wówczas pod wpływem alkoholu. Uważano, że była to [...]. W ocenie stanu psychicznego przy przyjęciu do szpitala nie stwierdzono odchyleń od stanu prawidłowego. Natomiast w ocenie psychologa po przeprowadzonych badaniach, stwierdzono, iż u orzekanego występuje osobowość nieprawidłowa, bardzo mały wgląd, tendencje do zaprzeczania jakimkolwiek problemom psychologicznym.

CWKL na podstawie analizy dokumentacji lekarskiej oraz biorąc pod uwagę wzorowe opinie orzekanego oraz opinię psycholog mgr Z.O. z dnia [...] czerwca 2016 r.(osobowość bez cech patologii) oraz konsultanta psychiatrę lek. Z.S.(bez zaburzeń psychiatrycznych) w celu ustalenia rzeczywistego stanu zdrowia orzekanego wystąpiła do konsultanta krajowego do spraw psychiatrii [...]. A.F. o wydanie opinii.

W wydanej opinii konsultant krajowy ds. obronności kraju w dziedzinie psychiatrii A.F. stwierdził, że RWKL przyjęła poprawne rozpoznanie i kwalifikacje orzecznicze co do rozpoznania zasadniczego. Natomiast odnośnie problemu alkoholowego stosowniej byłoby rozpoznać szkodliwe użycie alkoholu skutkujące gwałtownym zachowaniem jak również, biorąc pod uwagę specyfikę służby wojskowej, nie można zagwarantować, że orzekany w sytuacjach psychologicznie trudnych w warunkach służby wojskowej będzie w stanie kontrolować własne stany emocjonalne.

CWKL podzielając pogląd prezentowany w opinii konsultanta krajowego ds. obronności w dziedzinie psychiatrii rozpoznała osobowość chwiejną emocjonalnie, zaś odnośnie problemu alkoholowego uznała, że nie należy rozpoznawać nadużywania alkoholu gdyż brak jest dowodów świadczących o przewlekłości jego nadużywania, w związku z czym uchyliła orzeczenie RWKL i ustaliła nowe oraz utrzymała w części dotyczącej kategorii zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. CWKL postawiła rozpoznanie: osobowość chwiejna emocjonalnie u osoby z incydentem szkodliwego użycia alkoholu skutkującego gwałtownym zachowaniem - paragrafu 68 pkt. 2. Wskazała, iż temu paragrafowi zgodnie z załącznikiem nr 1 w Grupie II do rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. odpowiada kategoria Z/N (zdolny/niezdolny) do zawodowej służby wojskowej. CWKL biorąc pod uwagę całokształt zebranej dokumentacji oraz specyfikę służby wojskowej, która wymaga dużej odporności i wytrzymałości zarówno fizycznej jak i w sferze psychicznej wybrała kategorie zdrowia N- Trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie CWKL z dnia [...] listopada 2016 r. M.R. zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy t.j.:

1) art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm.) w zw. z § 8 ust. 1 rozporządzenia z dna 3 czerwca 2015 r. poprzez przyjęcie do oceny orzeczenia RWKL wydanego na podstawie badania przeprowadzonego w oparciu o skierowanie wystawione przez niewłaściwy podmiot, to jest przez Dowódcę Jednostki [...], podczas gdy skierowanie na badanie w niniejszej sprawie powinno zostać wystawione przez Ministra Obrony Narodowej wobec faktu, że w momencie kierowania na badanie skarżący był poza etatem rzeczonej Jednostki Wojskowej;

2) art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, dalej k.p.a., poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, w zakresie faktycznego stanu zdrowia skarżącego;

3) 10 § 1 k.p.a. poprzez:

a. niezapewnienie skarżącemu udziału w każdym stadium postępowania i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do nowych dowodów zebranych w sprawie przez organ, to jest poprzez niezapewnienie możliwości wypowiedzenia się co do treści opinii biegłego;

b. pozbawienie skarżącego możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia.

4) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie w zakresie faktycznego stanu zdrowia skarżącego, mimo iż skarżący wnioskował o przeprowadzenie ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych, poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego i orzeczenie na niekorzyść skarżącego, mimo iż w sprawie istniały wątpliwości;

5) art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z § 23 ust. 2 rozporządzenia z dna 3 czerwca 2015 r. poprzez nieuwzględnienie żądania skarżącego w zakresie przeprowadzenia ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych oraz przeprowadzenia dodatkowego postępowania w przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji zgromadzonej przez RWKL, mimo iż w sprawie pozostały niewyjaśnione okoliczności, które miały istotny wpływ na wynik sprawy;

6) art. 79 § 2 k.p.a. poprzez brak umożliwienia skarżącemu zadawania pytań biegłemu powołanemu w postępowaniu przez CWKL w W..

7) art. 86 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia faktów istotnych do rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności:

a. brak wyjaśnienia czy w dniu [...] maja 2016 r. skarżący podjął próbę [...], czy uległ nieszczęśliwemu wypadkowi;

b. skąd wynika ustalenie, że wystąpił "incydent szkodliwego użycia alkoholu skutkujący gwałtownym zachowaniem".

8) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. § 19 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia z dna 3 czerwca 2015 r. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego orzeczenia.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o:

1. stwierdzenie nieważności orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] listopada 2011 r.

ewentualnie

uchylenie orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] listopada 2011 r.;

2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że skarżący o sporządzeniu opinii przez powołanego biegłego dowiedział się dopiero z pisma z dnia [...] grudnia 2016 r., wraz z którym doręczono orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z [...] listopada 2016 r. oraz przedmiotową opinię [...] . A.F. . Organ pozbawił więc skarżącego jednego z podstawowych praw rządzących postępowaniem administracyjnym. Skarżący nie miał bowiem możliwości brać czynnego udziału w każdym stadium postępowania i wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego – art. 10 § 1 k.p.a. Sama opinia nie jest jednoznaczna i pozostawia duże pole swobody w ocenie jej skutków, a uzasadnienie opinii nie jest wystarczające dla przyjęcia rozpoznania proponowanego przez biegłego. Tym samym naruszeniu uległ również przepis art. 79 § 2 k.p.a. W opinii biegły wskazuje, że rozpoznanie osobowości chwiejnej emocjonalnie wymaga stwierdzenia co najmniej trzech wymienionych z pięciu objawów przytoczonych w opinii. Skarżący podkreślił, że takich objawów u niego nie zdiagnozowano.

Dalej skarżący wskazał, że [...] stycznia 2016 r. został przeniesiony poza etat jednostki. Zwrócił uwagę, że przyjęcie do oceny orzeczenia RWKL wydanego na podstawie badania przeprowadzonego w oparciu o skierowanie wystawione przez niewłaściwy podmiot, to jest przez Dowódcę Jednostki [...], podczas gdy skierowanie na badanie w niniejszej sprawie powinno zostać wystawione przez Ministra Obrony Narodowy, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa. Nadto podniósł, że do pisma z [...] czerwca 2016 r.nie została dołączona opinia lekarska sporządzona przez lekarza Jednostki Wojskowej, którą jest wymagana przez komisję lekarską.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest kwestia stwierdzonej u skarżącego niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm.) zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od orzeczenia służy odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania - skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza do jednej z kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby

w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej (art. 5 ust. 7 tej ustawy).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

Kontrola dokonana przez Sąd w tym zakresie pozwala na przyjęcie, że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa.

Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Obrony Narodowej, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 5 ust. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącej badań stanu fizycznego, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącej do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji ma obowiązek ponownie zbadać całą dokumentację znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy.

W pierwszej kolejności należy się odnieść do najpoważniejszego zarzutu skargi skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art. 5 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierz zawodowych w zw. z § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. Zdaniem skarżącego podmiotem właściwym do wystawienia skierowania był Minister Obrony Narodowej, a nie Dowódca Jednostki Wojskowej [...], bowiem w momencie kierowania na badania M.R. był poza etatem rzeczonej jednostki.

Otóż, jak stanowi art. 5 ust. 3 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się z urzędu żołnierzy zawodowych jeżeli w ich stanie zdrowia nastąpiło pogorszenie uniemożliwiające lub utrudniające wykonywanie zadań służbowych. Natomiast w myśl ust. 5 pkt 2 wskazanego wyżej przepisu do wojskowej komisji lekarskiej kierują dowódca jednostki wojskowej w przypadkach wymienionych między innymi w ustępie 3 pkt 1 - 4. M.R. został skierowany przez Dowódcę JW [...] do RWKL w celu orzeczenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej z powodu pogorszenia stanu zdrowia uniemożliwiającego lub utrudniającego wykonywanie zadań służbowych - zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 ustawy. Tym samym czynności tej dokonał właściwy organ. Nie zmienia tego okoliczność, że rozkazem [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. skarżący został przeniesiony poza etat jednostki, bowiem z rozkazu tego nie wynika aby przeniesiony został do rezerwy kadrowej bądź dyspozycji lub skierowany do innej jednostki. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 1 ustawy żołnierz zawodowy pełni zawodową służbę wojskową: na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej, w rezerwie kadrowej, w dyspozycji. Oznacza to, że skarżący nadal pozostawał na zaopatrzeniu finansowo-gospodarczym Jednostki Wojskowej [...] i dowódca tej jednostki sprawował władztwo nad żołnierzem, zatem był organem właściwym do wystawienia skierowania do RWKL. Potwierdza to również § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r., który stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 5 ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, podmiot określony w art. 5 ust. 5 ustawy, zwany dalej "podmiotem kierującym", kieruje żołnierza zawodowego do wojskowej komisji lekarskiej zgodnie z jej właściwością. Wobec skarżącego tym podmiotem kierującym był Dowódca Jednostki Wojskowej [...].

Podstawę orzekania w niniejszej sprawie przez wojskowe komisje lekarskie stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Rozporządzenie to w załączniku nr 1 określa wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, zaś w załączniku nr 5 określa wzór orzeczenia w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Do załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia odsyła przepis § 19 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia.

Wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9 w zw. z § 17 ust. 1i po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich (§ 18 i § 20 ust. 4 rozporządzenia). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W.(§ 22). CWKL rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że CWKL, orzekająca w składzie trzech lekarzy, działała zgodnie ze swoją właściwością w myśl § 20 ust.1 ww. rozporządzenia. Orzeczenie zostało wydane w następstwie analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie o uchyleniu orzeczenia RWKL z zakresie rozpoznanych schorzeń i ustalenie nowego oraz utrzymaniu w mocy w mocy orzeczenia RWKL w części dotyczącej kategorii zdolności do służby zostało należycie uzasadnione. Swoje orzeczenie CWKL wydała na podstawie wszechstronnej oceny całej dokumentacji medycznej oraz konsultacji specjalistycznych. W sprawie niniejszej wobec powstałych rozbieżności pomiędzy opiniami psychologicznymi i psychiatrycznymi a hospitalizacją szpitalną, zespół CWKL skierował sprawę do zaopiniowania przez [...]. A.F. – konsultanta krajowego ds. obronności w dziedzinie psychiatrii. Z opinii [...]. F. sporządzonej na podstawie całości dokumentacji medycznej wynika, że fakty i dokumenty medyczne ze szpitala w D. przemawiają za podjęciem przez skarżącego próby [...]. Zdaniem konsultanta w świetle obecnej wiedzy medycznej powszechnie jest wiadomo, że osoby z osobowością chwiejną emocjonalnie są w stanie dobrze funkcjonować przez długi okres czasu, a objawy psychiczne mogą mieć różny stopień nasilenia oraz znacznie częściej sprawiać wrażenie normy psychicznej i nie są widoczne w codziennym funkcjonowaniu. W sytuacjach i zdarzeniach konfliktowych i psychicznie trudnych mogą podlegać znacznemu nasileniu i prowadzić do nieprzewidzianych, gwałtownych zachowań w tym zachowań [...]. Zdaniem [...]. F.RWKL przyjęła poprawne rozpoznanie i kwalifikacje orzecznicze co do rozpoznania zasadniczego. Natomiast odnośnie problemu [...], w ocenie konsultanta, stosowniej byłoby rozpoznać szkodliwe użycie [...] skutkujące gwałtownym zachowaniem. W konkluzji [...]. A. F.stwierdził, że biorąc pod uwagę specyfikę służby wojskowej, nie można zagwarantować, że orzekany w sytuacjach psychologicznie trudnych w warunkach służby wojskowe będzie w stanie kontrolować własne emocje.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, CWKL postanowiła uznać wywód konsultanta krajowego ds. obronności w dziedzinie psychiatrii. Zmieniając rozpoznanie z nadużywania [...] na incydent szkodliwego użycia [...] skutkującego gwałtownym zachowaniem - § 68 pkt 2. Temu paragrafowi zgodnie z załącznikiem nr 1 w Grupie II do rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. odpowiada kategoria Z/N (zdolny/niezdolny). Uzasadniając swoje rozstrzygnięcia CWKL wskazała, że wzięła pod uwagę całokształt zebranej dokumentacji, ale również specyfikę służby wojskowej, która wymaga dużej odporności i wytrzymałości zarówno fizycznej, jak i psychicznej, co przeważyło o kategorii N trwale niezdolny do służby wojskowej.

Wobec dokonanego rozpoznania i jego uzasadnienia uznać należało, iż Komisja II instancji trafnie przyporządkowała ww. schorzenie do [...] załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r.

W ocenie Sądu na podstawie całokształtu materiału dowodowego w trym opinii A.F. brak jest podstaw do zakwestionowania rozpoznania dokonanego przez RWKL jak również CWKL. Organy te dokonały kwalifikacji z uwzględnieniem wszystkich badań, które należało wziąć pod uwagę.

Zarzuty skargi zmierzają w istocie do zakwestionowania rozpoznania Komisji II instancji w oparciu o opinię konsultanta. Jak już wyżej wskazano, kwestie medyczne pozostają poza przedmiotem oceny sądów administracyjnych w tego typu sprawach. Sąd nie może badać prawidłowości samej diagnozy, tj. rozpoznanego przez komisję lekarską schorzenia. Może natomiast dokonać oceny kwalifikacji schorzenia do określonej jednostki redakcyjnej załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia oraz kategorii zdolności do służby wojskowej, co zostało dokonane przez organ w sposób prawidłowy.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku wyjaśnienia czy w dniu [...]maja 2016 r. skarżący podjął próbę [...], czy też uległ nieszczęśliwemu wypadkowi Sąd stwierdza, że takie ustalenia nie leżą w gestii wojskowych komisji lekarskich. Zadaniem komisji jest ustalenie zdolności do służby na podstawie dokumentacji medycznej, osobistego badania bądź konsultacji jeżeli takie są niezbędne. Takie czynności zostały przeprowadzone, a wyciągnięte na ich podstawie wnioski stały się podstawą wydanego orzeczenia. Natomiast ustalenie, że wystąpił incydent szkodliwego użycia [...] wynika z dokumentacji lekarskich - kart wypisowych z pobytu w szpitalu w D.i Klinice [...] w B..

W ocenie Sądu, brak powiadomienia skarżącego, przed podjęciem rozstrzygnięcia, o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań nie miał wpływu na treść wydanego orzeczenia w sprawie dotyczącej zdolności do służby wojskowej i rozpoznania stwierdzonego w tym orzeczeniu.

Nieuzasadnione są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 art. 80 w związku z § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następstwie ustalenia i oceny wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W sprawie został zgromadzony obszerny materiał dowodowy w postaci dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej. Materiał ten został poddany ocenie Komisji I instancji, a następnie - na etapie postępowania odwoławczego - był przedmiotem opinii konsultanta, którego pogląd podzieliła Komisja II instancji. Opinia ta została wydana w celu rozstrzygnięcia rozbieżności w stawianych diagnozach zawartych w dokumentacji, które dostrzegła Komisja II instancji. To zaś, że skarżący nie zgadza się z przedstawioną opinią konsultanta nie zmienia ustaleń w sprawie Jednocześnie nie może odnieść zamierzonego skutku zarzut skarżącego, że Komisja II instancji nie skierowała go na dodatkowe badania lekarskie, w sytuacji gdy w sprawie została zgromadzona wystarczająca dokumentacja medyczna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.