I SAB/Sz 90/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-01-22	
Data wpływu	2025-07-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Joanna Świerzko-Bukowska
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący/
Marzena Iwankiewicz /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 10, art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Burmistrza Wolina w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddalono skargę.	
Uzasadnienie
D. J. (dalej: "skarżąca") złożyła do Burmistrza Miasta (dalej: "organ") pismo z dnia 18 kwietnia 2025 r. zatytułowane "Korekta oraz doprecyzowanie wniosku z dnia 1 kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej". W treści pisma podniosła, że pismo organu z dnia 15 kwietnia 2025 r. będące odpowiedzią organu na jej wniosek z dnia 1 kwietnia 2025 r. stanowi jedynie częściową realizację jej wniosku, a zatem wniosek ten wymaga skorygowania oraz jednocześnie wniosła o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. Czy "oświadczenie" właściciela działki [...], obręb [...] W. dot. pochodzenia "mas ziemnych" znajdujących się na tej działce było weryfikowane przy pomocy innych dowodów?

2. Jeśli tak, to proszę o udostępnienie tych dowodów.

3. Jeśli nie, to dlaczego?

4. Do nadal aktualne jest pytanie – jak długo jeszcze będzie Pani tolerować tą szkodliwą patologię w naszej Gminie W.?!?

Końcowo skarżąca wskazała, że w przypadku odmowy domaga się wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek pismem z 29 kwietnia 2025 r. organ poinformował skarżącą: Ad. 1 Oświadczenie właściciela działki nr [...] obręb [...] W., nie było weryfikowane przy pomocy innych dowodów. Ad. 2,3,4 Żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej.

Kolejnym pismem z dnia 13 maja 2025 r. organ uzupełnił swoją odpowiedź na wniosek i wskazał: Ad. 1 i Ad. 2 żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej. Ad. 3 odpowiedź na pytanie została udzielona w piśmie z dnia 29 kwietnia 2025 r. znak: OAS.1431.80.2025.KG. Ad 4,5,6, żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej.

D. J. w piśmie z dnia 6 czerwca 2025 r. wniosła skargę na bezczynność organu. Jednocześnie wniosła m.in. o:

1. Zobowiązanie organu do rozpoznania "Korekty oraz doprecyzowania wniosku z dnia 1 kwietnia 2025 r." – w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.

2. Zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wraz z zakreśleniem terminu wydania tego aktu.

3. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności.

4. Stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

5. Wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

6. Zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca przytoczyła dotychczasowy przebieg postępowania wskazała, że pismem z dnia 18 kwietnia 2025 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącej wniosek ten został częściowo zrealizowany przez organ, co potwierdza odpowiedź organu udzielona skarżącej w piśmie z dnia 29 kwietnia 2025 r. W tej sytuacji skarżąca pismem z dnia 12 maja 2025 r. zwróciła się z kolejnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na który zamiast decyzji otrzymała pismo organu z dnia 13 maja 2025 r. Wobec powyższego skarżąca pismem z dnia 22 maja 2025 r. zwróciła się do organu z "Wezwaniem do zaniechania naruszenia prawa". Organ utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w piśmie z dnia 23 maja 2025 r., w którym wskazał, że "oświadczenie właściciela działki nr ew. [...] obręb W. zostało złożone w formie pisemnej na protokole z dnia 18 lutego 2025 r. nr GO.605.42.2025.KG".

W ocenie skarżącej powyższe zdanie jest nieprawdziwe, bowiem w dniu 18 lutego 2025 r. właściciel przedmiotowej działki nie był obecny w czasie kontroli, co zostało odnotowane w protokole pokontrolnym załączonym do pisma organu z dnia 15 kwietnia 2025 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a.").

W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 18 kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902; dalej: "u.d.i.p.") o bezczynności możemy mówić, o ile wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który to pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w u.d.i.p.

Zgodnie z art. 10 i art. 4 u.d.i.p. udzielenie informacji publicznej następuje na wniosek, zaś podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia są m.in. organy władzy publicznej. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

Przepisy omawianej ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Ustawa przewiduje też załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania. Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

Przechodząc od powyższych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że niewątpliwie Burmistrz Miasta należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Natomiast odnośnie przesłanki przedmiotowej podkreślenia wymaga, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy

i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art.1 ust. 1 u.d.i.p.).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nakłada na dysponentów informacji publicznej obowiązek udostępnienia informacji wynikającej z posiadanych przez te podmioty dokumentów. Informacja publiczna musi dotyczyć sfery faktów (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29), musi istnieć w formie zmaterializowanej tj. w postaci zapisu na nośniku informacji.

W oparciu o tę ustawę nie można także żądać formułowania poglądów czy opinii w danej kwestii. Instytucja dostępu do informacji publicznej nie ma też na celu kontroli prawidłowości funkcjonowania organów. Przepisy u.d.i.p. nie mogą służyć realizacji celów, dla których właściwe są inne tryby postępowania i do których realizacji powołane są właściwe organy kontrolne (wyrok WSA w Warszawie z 14 sierpnia 2024 r., II SAB/Wa 71/24).

Oceniając treść wniosku skarżącej, na którą składa się: odpowiedź na pytanie, czy oświadczenie właściciela działki [...], obręb [...] W. dot. pochodzenia "mas ziemnych" znajdujących się na tej działce było weryfikowane przy pomocy innych dowodów (pkt 1), prośba o udostępnienie dowodów, jeżeli wskazane oświadczenie było weryfikowane przy pomocy innych dowodów (pkt 2 wniosku), oraz sformułowanie pytań dlaczego organ nie dysponuje innymi dowodami (pkt 3 wniosku) oraz jak długo jeszcze organ będzie tolerować szkodliwą patologię w Gminie W. (pkt 4) - nie stanowi informacji o sprawach publicznych. O czym strona została poinformowana przez organ pismem z dnia 29 kwietnia 2025 r. uzupełnionym dnia 13 maja 2025 r.

Mając na uwadze treść skargi podkreślić przy tym należy, że przepisy u.d.i.p. nie przewidują rozwiązania prawnego, przy pomocy którego sąd administracyjny mógłby weryfikować prawdziwość informacji udostępnionej wnioskodawcy. Procedura udostępnienia informacji publicznej nie służy także do prowadzenia z organem sporów na temat objętych wnioskiem okoliczności faktycznych, a także do formułowania ocen działań organu w danej dziedzinie.

Oceniając z kolei zachowanie adresata wniosku, zdaniem Sądu, stanowiło ono adekwatną do okoliczności kontrolowanego przypadku formę jego terminowego załatwienia.

Z tych względów, Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.