Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp.k. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 21 października 2024 r. nr DNR-1/38/2024 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] Sp.k. z siedzibą w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych) wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. [...] w dniu 9 grudnia 2024 r.

[...] Sp. k. z siedzibą w [...] (dalej zwana "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 21 października 2024 r. (nr DNR-1/38/2024) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Tytułem wpisu od skargi Skarżąca uiściła kwotę 1000 zł.

Zarządzeniem z 13 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału nakazał wezwać Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii. Wezwanie to (zamieszczone w piśmie z 31 stycznia 2025 r.) doręczono Skarżącej w dniu 6 lutego 2025 r. Termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał zatem 13 lutego 2025 r. Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 ppsa wynika, że organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) ppsa pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.

Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa wynika, że uzupełnienie braków formalnych skargi następuje pod rygorem jej odrzucenia, a nie pozostawienia bez rozpoznania.

Do skargi Skarżącej nie załączono dokumentu, z którego wynikałoby, że osoba, która podpisała tę skargę w imieniu Skarżącej, była do tego umocowana. Skarga obarczona była zatem brakiem formalnym.

W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału prawidłowo wezwał Skarżącą do nadesłania dokumentu potwierdzającego sposób reprezentacji Skarżącej, to jest odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W wezwaniu jednoznacznie stwierdzono, że wskazany brak formalny ma być usunięty w terminie 7 dni (który wynika z art. 49 § 1 ppsa), liczonym od dnia doręczenia wezwania i że nieusunięcie braku formalnego skargi w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Sąd stwierdza, że w wynikającym z ustawy terminie stwierdzony brak formalny nie został uzupełniony. Sąd nie mógł zatem m.in. zweryfikować tego, czy osoba, która podpisała skargę w imieniu Skarżącej, była wówczas do tego umocowana.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (wskazanym w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro mimo prawidłowego doręczenia wskazanego wyżej wezwania, Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, to skarga podlegała odrzuceniu.

Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zwrócił Skarżącej wpis od skargi, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W ocenie Sądu, odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia wspomnianego braku formalnego - mimo dotkliwości takiego rozstrzygnięcia - nie narusza zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W wyroku z 8 kwietnia 2014 r. (sygn. SK 22/11; publ. OTK-A 2014/4/37) Trybunał Konstytucyjny wyraźnie bowiem stwierdził, że postanowienia Konstytucji nie wykluczają ustanowienia określonych wymogów formalnych, zmierzających do przyspieszenia postępowania, a formalizm procesowy - sam w sobie - jest niezbędny w demokratycznym państwie prawnym dla zapewnienia sprawności i rzetelności postępowania, ponieważ brak rygorów formalnych niechybnie prowadziłby do arbitralności rozstrzygnięć i destrukcji wymiaru sprawiedliwości. Podkreślenia wymaga, że stwierdzenie wspomnianego braku formalnego skargi nie skutkowało "automatycznym" odrzuceniem skargi; Skarżąca została bowiem wezwana do usunięcia tego braku, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.